ری میونگ نام: «نباید از خطرناک بودن اتحاد نظامی ایالات متحده و ژاپن که در حال تبدیل شدن به «ائتلاف هسته‌ای» است، چشم پوشی کرد.»

ری میونگ نام
ترجمه مجله جنوب جهانی

تلاش بسیار خطرناک ژاپن برای آغاز تجاوز مجدد با تبدیل شدن به یک قدرت نظامی تحت حمایت ایالات متحده، از خط قرمز عبور می‌کند.

اخیراً، یک رسانهٔ خبری خارجی فاش کرد که ژاپن و ایالات متحده در حال توطئه برای ارائهٔ «بازدارندگی هسته‌ای گسترده» هستند. در این راستا، آن‌ها طرح استراتژیک و تاکتیکی مفصلی را در رابطه با دکترین استفاده از سلاح‌های هسته‌ای ایالات متحده در صورت وقوع جنگ در آسیای شرقی تهیه و بارها آن را تأیید کرده‌اند.

این برای اولین بار است که علنی می‌شود بحث در مورد موضوع استفاده از سلاح‌های هسته‌ای توسط این دو کشور تا این حد پیشرفت کرده است. این امر نشان می‌دهد که اتحاد نظامی ایالات متحده و ژاپن در حال تبدیل شدن به یک «اتحاد هسته‌ای» خطرناک است.

ژاپن با همدستی ایالات متحده، در سال ۲۰۱۰ «سیستم گفتگو» را در مورد «بازدارندگی گسترده» ایجاد کرد و هر سال یک یا دو مشاوره برگزار می‌کند، که این یک واقعیت شناخته شده است.

سال گذشته، هر دو کشور این «مشاوره» را به سطح وزیران ارتقا دادند و «راهنمای بازدارندگی گسترده» را تدوین کردند که در آن استاندارد استفاده از سلاح‌های هسته‌ای ایالات متحده در شرایط اضطراری و دستورالعمل آموزش مربوط به آن قید شده است.

همچنین در ژوئن گذشته، دو کشور مجدداً «مشاوره» را برای تأیید مجدد «راهنما» که در دورهٔ دولت بایدن تهیه شده بود، برگزار کردند و بازدید شرکت‌کنندگان ژاپنی از پایگاه بمب‌افکن استراتژیک B-52 که می‌تواند سلاح‌های هسته‌ای حمل کند و نیز شبیه‌سازی رومیزی برای استفاده از سلاح‌های هسته‌ای انجام شد.

اقدامات کنونی ژاپن که تا به امروز با صحبت از «قانون اساسی صلح‌طلبانه» و «دفاع منحصربه‌فرد» جهان را فریب داده است، ثابت می‌کند که اتحاد نظامی ایالات متحده و ژاپن به یک «اتحاد هسته‌ای» غیرقابل انکار تبدیل شده است.

در این روزها، ایالات متحده در حال پیشبرد استقرار پیشرفته و چرخشی ابزارهای استراتژیک هسته‌ای در هاوایی، جزیرهٔ گوام و پایگاه‌های هوایی و دریایی اصلی ژاپن است تا هژمونی نظامی خود را در منطقهٔ آسیا-اقیانوسیه حفظ کند. همزمان، رزمایش‌های نظامی مشترک را با متحدان خود با بسیج تعداد زیادی بمب‌افکن استراتژیک و زیردریایی هسته‌ای انجام می‌دهد و بدین ترتیب، اوضاع را به لبهٔ پرتگاه می‌برد.

همزمان با این جنجال‌ها، در محافل سیاسی ژاپن، لفاظی‌های جنگ‌طلبانه مانند «اشتراک هسته‌ای» با ایالات متحده، داشتن زیردریایی هسته‌ای، تجدیدنظر در «۳ اصل غیرهسته‌ای»، و پذیرش ورود سلاح‌های هسته‌ای شنیده می‌شود.

ژاپن که مملو از انتقام‌جویی است، قصد دارد با استفاده از سلاح‌های هسته‌ای ارباب آمریکایی خود که می‌خواهد با برتری هسته‌ای، رقبای استراتژیک منطقه را مهار کند، پایه‌ای را برای تبدیل شدن به یک قدرت نظامی ایجاد کند و به جاه‌طلبی «حوزهٔ رفاه مشترک بزرگ آسیای شرقی» خود جامهٔ عمل بپوشاند.

مهم‌ترین نکته این است که ژاپن، جمهوری خلق دموکراتیک کره و سایر کشورهای همسایه را به عنوان هدف «اتحاد هسته‌ای» ایالات متحده و ژاپن در نظر می‌گیرد و از «تهدید ناشی از منطقهٔ پیرامونی» سخن می‌گوید.

در منطقهٔ آسیا-اقیانوسیه، به ویژه در شمال شرق آسیا که به دلیل روابط منافع استراتژیک پیچیدهٔ قدرت‌ها به یک منطقهٔ ملتهب‌تر در جهان تبدیل شده است، این کشور جزیره‌ای تلاش می‌کند با «متحد شدن» با ارباب آمریکایی خود، با قدرت‌های هسته‌ای منطقه‌ای مقابله کند. این یک نیت بسیار خطرناک است که فاجعهٔ هسته‌ای را بر جهان تحمیل می‌کند.

طبیعی است که جامعهٔ بین‌المللی نسبت به چنین اقدامی از سوی ژاپن هوشیار باشد و آن را به عنوان اقدامی ضد صلح که باعث افزایش بی‌ثباتی منطقه و خطر درگیری هسته‌ای می‌شود، محکوم کند.

ژاپن، تنها کشوری در جهان که از بمب اتمی آسیب دیده است، بدون احتیاط به استراتژی هژمونی هسته‌ای ایالات متحده می‌پیوندد و گذشتهٔ تلخ خود را فراموش می‌کند. این رفتاری خطرناک است که خودویرانگری را تسریع می‌کند.

تمام حقایق نشان می‌دهد که اقدامات جمهوری خلق دموکراتیک کره برای تقویت توانایی دفاع از خود با هدف حفظ تعادل مکانیکی منطقه و محافظت از قلمرو حاکمیتی دولت در برابر تلاش روزافزون خطرناک کشورهای دشمن برای گسترش اتحاد نظامی هسته‌ای، بسیار عادلانه است.

هرچه ژاپن به «چتر هسته‌ای» ایالات متحده نزدیک‌تر شود و تمام مجمع‌الجزایر خود را به عنوان پایگاه پیشرفتهٔ هسته‌ای در اختیار آن قرار دهد، ناامنی امنیت آن بیشتر خواهد شد.

جهان باید نسبت به روابط ایالات متحده و ژاپن که در حال تبدیل شدن به «اتحاد هسته‌ای» با ماهیت تهاجمی و شوونیستی است، هوشیار باشد.​