توان موشکی ایران در یک جنگ منطقه‌ای، فراتر از آنچه در میدان نبرد به کار رفت

سخنان اخیر وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران، سرتیپ عزیزی نصیرزاده، در حاشیه مراسم بزرگداشت «روز صنعت دفاعی»، نه تنها گزارشی از عملکرد جنگ دوازده‌روزه اخیر با اسرائیل بود، بلکه حاوی پیامی راهبردی و هشدارآمیز درباره توانمندی‌های نظامی ایران است. این اظهارات که در جمع وابستگان نظامی کشورهای خارجی در تهران ایراد شد، با دقت ابعاد مختلفی از قدرت نظامی ایران را نمایان می‌سازد.
به گفته وزیر دفاع، موشک‌هایی که در جریان درگیری اخیر مورد استفاده قرار گرفتند، از نسل‌های قدیمی‌تر و چند سال پیش توسعه یافته‌اند. با این وجود، این سلاح‌ها توانستند به اهداف کلیدی خود اصابت کرده و خسارات قابل توجهی به «دشمن صهیونیستی» وارد کنند. این بخش از صحبت‌ها، دو نکته مهم را به ذهن متبادر می‌سازد: اولاً، ایران حتی با استفاده از سلاح‌های غیربروز خود نیز قادر به عملیات تهاجمی مؤثر علیه اهداف راهبردی است؛ و ثانیاً، این امر نشان می‌دهد که بخش اعظم و پیشرفته‌تر توان موشکی ایران، همچنان در ذخیره و آماده به کار باقی مانده است. این رویکرد، در چارچوب یک استراتژی بازدارندگی منطقه‌ای، به این معناست که ایران با نمایش بخشی از قدرت خود، پیامی قاطع و تهدیدآمیز را به طرف مقابل ارسال می‌کند.
یکی از نکات مهمی که در این سخنرانی برجسته شد، تأکید بر خودکفایی نظامی ایران است. سرتیپ نصیرزاده اعلام کرد که تمامی جنگ‌افزارهای به کار رفته در این جنگ، از جمله موشک‌ها، تولید داخل بوده‌اند. این ادعا، مؤید این است که تحریم‌های بین‌المللی و فشارهای خارجی نتوانسته‌اند جلوی پیشرفت صنعت دفاعی ایران را بگیرند. این خودکفایی، برای تهران یک مزیت استراتژیک محسوب می‌شود، زیرا وابستگی به زنجیره‌های تأمین خارجی را از بین می‌برد و امکان یک واکنش مستقل و سریع را فراهم می‌سازد.
وزیر دفاع در تحلیل خود از شرایط نبرد، به این نکته اشاره کرد که ایران تنها با رژیم صهیونیستی مواجه نبوده، بلکه با حمایت کامل لجستیکی، اطلاعاتی و عملیاتی ایالات متحده روبرو بوده است. این تحلیل، نبرد را از یک درگیری دوجانبه به یک چالش نظامی چندجانبه تبدیل می‌کند و پیروزی در این شرایط را به عنوان یک دستاورد بزرگ‌تر معرفی می‌نماید. همچنین، او با متهم کردن اسرائیل به اعمال سانسور رسانه‌ای، بر شدت خسارات وارد شده تأکید کرد و ادعا نمود که اطلاعات فاش‌شده تدریجی، صحت و دقت حملات موشکی ایران را تأیید کرده است.
نصیرزاده در ادامه به مقایسه توانمندی‌های دفاعی دو طرف پرداخت و خاطرنشان کرد که اسرائیل از پیشرفته‌ترین سامانه‌های دفاعی پشتیبانی شده توسط آمریکا، از جمله THAAD، پاتریوت، گنبد آهنین و اروو، بهره برده است. با این حال، به گفته او، این سامانه‌ها نتوانستند مانع اصابت موشک‌های ایرانی به اهداف شوند. این بخش از سخنان، به نوعی به چالش کشیدن هژمونی دفاعی آمریکا در منطقه و اثبات کارآمدی موشک‌های بومی ایران در برابر پیشرفته‌ترین فناوری‌های پدافندی است.
در بخش دیگری از این سخنان، به موشک «خیبرشکن» به عنوان یکی از نمونه‌های موفق نسل سوم موشک‌های دوربرد سپاه پاسداران اشاره شد. ویژگی‌های فنی این موشک، از جمله سوخت جامد، مانورپذیری در فاز ورود مجدد به جو برای فریب پدافند، کاهش وزن و زمان آماده‌سازی، نشان می‌دهد که ایران در حال توسعه موشک‌هایی است که می‌توانند بر پیچیده‌ترین سامانه‌های دفاعی غلبه کنند.
همزمان با اظهارات وزیر دفاع، فرمانده قرارگاه مرکزی خاتم‌الانبیا نیز با تأکید بر آمادگی کامل نیروهای مسلح، پیامی مشابه ارسال کرد. این هم‌صدایی در بالاترین سطوح نظامی، بیانگر یک دکترین واحد و منسجم است: آمادگی برای یک پاسخ کوبنده‌تر در صورت تکرار «ماجراجویی‌های» دشمن.
در مجموع، تحلیل محتوای این اظهارات نشان می‌دهد که پیام اصلی ایران، فراتر از یک گزینش ساده نظامی است. تهران در حال نمایش یک استراتژی بازدارندگی پویاست؛ استراتژی‌ای که بر پایه خودکفایی، توانمندی‌های موشکی پیشرفته و آمادگی کامل برای استفاده از آن‌ها در صورت لزوم، بنا شده است. این پیام نه تنها برای اسرائیل، بلکه برای تمامی بازیگران منطقه‌ای و بین‌المللی است که در این معادله قدرت نقش دارند و می‌بایست توانمندی‌های ایران را به طور جدی در معادلات آتی خود لحاظ کنند.