رسانههای غربی همدست نسلکشی و قتل روزنامهنگار فلسطینی، انس الشریف، توسط رژیم استعماری صهیونیستی هستند.
احمد ابسیس
موندووایس
ترجمه مجله جنوب جهانی
«شاید دنیا روزنامهنگاران فلسطینی را رها کرده باشد، اما روزنامهنگاران فلسطینی هرگز دنیا را در تاریکی خود رها نخواهند کرد.»
«اسرائیل» انس الشریف و همکارانش را به قتل رساند، زیرا نسلکشی فقط در صورت نبود شاهدان امکانپذیر است. رسانههای غربی قتل سیستماتیک روزنامهنگاران فلسطینی را محکوم نکردهاند و در این فرآیند، به همدست تبدیل شدهاند.
هنوز روزی را به یاد دارم که شیرین ابوعاقله به شهادت رسید. مادرم با گریه با من تماس گرفت. او با دیدن شیرین بزرگ شده بود، کسی که هر روز در زمان زندگی در فلسطین، مهمان خانهشان بود. به یاد دارم وقتی مادرم پس از پرتاب اولین بمب اسرائیل به غزه با من تماس گرفت: همان اشکها، خشونتی متفاوت. و دیروز، مادرم دوباره با من تماس گرفت تا در مورد انس صحبت کند. صدای انس الشریف صدایی است که در دو سال گذشته به خوبی با آن آشنا شدهام و صدایی که دیگر هرگز نخواهیم شنید.
زیرا انس، مانند تقریباً 300 روزنامهنگار کشته شده توسط «اسرائیل» در غزه، نماینده حقیقت بود. و حقیقت تهدیدی برای «اسرائیل» است.
در 10 اوت، «اسرائیل» عمداً پنج روزنامهنگار الجزیره را در شهر غزه به قتل رساند: انس الشریف، محمد قریقه، ابراهیم زاهر، محمد نوفل و مؤمن علیوه. آنها از چادری در مقابل بیمارستان الشفا کار میکردند که اسرائیل در یک حمله هدفمند آنها را کشت. شگفتآور است که در دو سال، هیچ دقتی وجود نداشت که بتوان با آن یک گروگان را پیدا کرد. ارتش «اسرائیل» این قتلها را پذیرفت و به دروغ ادعا کرد که الشریف فرمانده حماس بوده است، با وجود اینکه هیچ مدرکی ارائه نکرد. بار دیگر، اسرائیل بدون مدرک، بدون دلیل، اما همیشه با اجازه جهان میکشد.
برای 22 ماه، جامعه بینالمللی شاهد قتل سیستماتیک روزنامهنگاران توسط «اسرائیل» بوده است و آن را به عنوان تلفات قابل قبول در یک جنگ عادلانه تلقی میکند. نزدیک به 300 نفر از کارکنان رسانهها در مرگبارترین درگیری برای روزنامهنگاران در تاریخ ثبت شده، کشته شدهاند. با این حال، پاسخ جهانی نوشتن نامههای شدیداللحن در حین ارسال سلاحهای بیشتر بوده است. تحریمهای اعمال شده پس از حمله روسیه کجا هستند؟ (این را نمیفهمیم) دادگاههای جنایات جنگی که ژنرالهای رواندایی را محاکمه کردند کجا هستند؟ همبستگی رسانهای جهانی که باید از مرزها و سیاست فراتر رود کجاست؟ ظاهراً این فقط زمانی وجود دارد که قربانیان فلسطینی نباشند.
بر اساس ماده 79 پروتکل الحاقی I به کنوانسیونهای ژنو، روزنامهنگاران از حمایت صریح به عنوان غیرنظامیان در مناطق درگیری مسلحانه برخوردار هستند. طبق اساسنامه رم دادگاه کیفری بینالمللی، هدف قرار دادن عمدی حملات علیه غیرنظامیان، از جمله روزنامهنگاران، جنایت جنگی محسوب میشود و نقض جدی کنوانسیونهای ژنو است. قانون روشن است. جرم آشکار است. با این حال، «اسرائیل» همه روزنامهنگاران فلسطینی را با صرفاً تروریست نامیدن، به «هدف مشروع» تبدیل کرده است. این الگو تکرار میشود زیرا ما اجازه دادهایم که به یک روال تبدیل شود. «اسرائیل» از ورود روزنامهنگاران بینالمللی به غزه جلوگیری میکند و تنها صداهای فلسطینی را برای مستندسازی نسلکشی باقی میگذارد. سپس، به طور سیستماتیک آنها را نابود میکند در حالی که جهان در مورد اینکه آیا نسلکشی موجه بوده است یا خیر بحث میکند، به جای اینکه خواستار پاسخگویی باشد.
ما اجازه دادهایم که فلسطینیها به چهرههای اسطورهای، شهید به تعریف، تبدیل شوند، گویی توانایی فوقالعاده آنها برای تحمل رنج، رها کردن ما را توجیه میکند. فلسطینیها نباید مجبور باشند شهید شوند. فلسطینیها نباید مجبور باشند شهادت خود را به عنوان امری اجتنابناپذیر بپذیرند. انس جدا از فرزندانش زندگی میکرد زیرا میدانست که اسرائیل به او حمله خواهد کرد. به او گفته بودند. او در پیامی به یکی از دوستانش نوشت: «من از غزه نمیروم مگر به بهشت.»
این ورشکستگی اخلاقی لحظه ماست. ما تابآوری فلسطینیها را جشن میگیریم در حالی که اجازه نابودی آنها را میدهیم. ما شجاعت آنها را تحسین میکنیم در حالی که از محافظت از آنها امتناع میکنیم. ما شهادت آنها را مصرف میکنیم در حالی که اجازه قتل آنها را میدهیم. ما فلسطینیها را مجبور کردهایم تا انسانیت خود را در برابر مخاطبانی به نمایش بگذارند که از قبل تصمیم گرفتهاند که سزاوار مرگ هستند.
رسانههای غربی مسئولیت خونینی در این کشتار دارند. برای دههها، آنها به عنوان بازوی روابط عمومی «اسرائیل» خدمت کردهاند و نسلکشی را با صدای منفعل و تعادل کاذب پنهان میکنند. آنها «کشته شده توسط اسرائیل» را به «کشته شده در خشونت» تبدیل میکنند، هر ادعای اسرائیلی را تقویت میکنند در حالی که شواهد غیرممکن از شاهدان فلسطینی میخواهند و صداهای فلسطینی را زیر توضیحات بیپایان اسرائیلی پنهان میکنند. چه مناسب است که سخنگویان نظامی اسرائیل همیشه برای مصاحبه در دسترس هستند در حالی که روزنامهنگاران فلسطینی قبل از اینکه بتوانند صحبت کنند، به قتل میرسند. هر رسانه مهمی که تبلیغات اسرائیلی را بدون مخالفت منتشر کرده است، هر روزنامهنگاری که نکات مورد بحث هاسبارا را تکرار کرده است، هر ویراستاری که صداهای فلسطینی را پنهان کرده است، مسئول انس است. آنها مسئول صدها هزار کشته شده هستند. امضای آنها با خون فلسطینی نوشته شده است.
اکنون، «اسرائیل» روزنامهنگاران را پس از اعلام برنامههای خود برای ادامه اشغال غزه به قتل میرساند، زیرا قتل روزنامهنگاران اجازه میدهد تا نسلکشی بدون شاهد انجام شود. وقتی رسانهها این تهدید را محکوم نکردند، همدست شدند.
هنوز به یاد دارم وقتی آتشبس در ژانویه اعلام شد، چگونه انس کلاه و ژاکت خود را درآورد، با این خیال که زندگی ممکن است به حالت عادی بازگردد. امروز، انس میتواند استراحت کند، و امیدوارم آسمان از باری که مجبور بود تحمل کند، از وزن دنیایی که مجبور بود شاهد آن باشد و از کرامتی که وقتی دنیا فلسطینیها را به حال خود رها کرد، حفظ کرد، رها شده باشد.
وقتی روزنامهنگاران بینالمللی سرانجام وارد غزه میشوند، باید بدانند که بزدلی اخلاقی آنها مانند سایهای آنها را تعقیب خواهد کرد. آنها در میان ویرانههای نسلکشی که نتوانستند از آن جلوگیری کنند، قدم خواهند زد، با بازماندگانی که از باور کردن آنها امتناع کردند، مصاحبه خواهند کرد، جنایاتی را مستند خواهند کرد که میتوانستند به سادگی با گفتن حقیقت متوقف کنند. آنها هرگز شجاعت روزنامهنگاران فلسطینی کشته شده توسط «اسرائیل» را نخواهند داشت. شاید دنیا روزنامهنگاران فلسطینی را رها کرده باشد، اما روزنامهنگاران فلسطینی هرگز دنیا را در تاریکی خود رها نخواهند کرد.
منبع: احمد ابسیس، موندووایس
@albagranadanorthafrica
اطلاعات بیشتر در مورد دفتر اطلاعات آلبا گرانادا شمال آفریقا برای دریافت آخرین مقالات از طریق ایمیل مشترک شوید.
مجله جنوب جهانی-بررسی مسائل جنوب جهانی – سال بیستم 