گزارش از ناظر- وبسایت ناظر، چن سیجیا
ترجمه مجله جنوب جهانی
بر اساس گزارش وبسایت آمریکایی پولیتیکو، در ۲۸ آگوست چندین مقام اروپایی فاش کردهاند که برای تسهیل صلح بین اوکراین و روسیه، رهبران اروپا در حال بررسی طرحی برای ایجاد یک منطقه حائل ۴۰ کیلومتری هستند. همچنین، این کشورها درباره اعزام «نیروهای حافظ صلح» نیز گفتگو میکنند، اما تاکنون هیچ کشوری به طور رسمی تعهدی در این خصوص نداده است.
پنج دیپلمات اروپایی بیان کردند که طرح منطقه حائل یکی از چندین پیشنهاد مطرحشده در محافل نظامی و دیپلماتیک اروپاست که با هدف پایان دادن به جنگ اوکراین ارائه شده است. اما مقامات اروپایی همچنان در مورد ابعاد دقیق این منطقه اختلاف نظر دارند. از آنجایی که این طرح ممکن است شامل امتیازات ارضی شود، هنوز مشخص نیست که آیا دولت اوکراین آن را خواهد پذیرفت یا خیر.
به نظر میرسد آمریکا تاکنون در این مذاکرات شرکت نکرده است. یک مقام اروپایی فاش کرد که روز پنجشنبه ۲۵ آگوست، نشست ویدئویی با حضور وزرای دفاع برگزار شد که در آن افراد برجستهای مانند دن کین، رئیس ستاد مشترک ارتش آمریکا، و الکساندر گرینکویچ، فرمانده کل ناتو و فرماندهی اروپا، حضور داشتند. اما در این جلسه به طرح منطقه حائل پرداخته نشد.
گزارشها حاکی از آن است که اروپا قصد دارد با ایجاد این منطقه، اوکراین را به پذیرش یک «صلح شکننده» ترغیب کند. این موضوع نشاندهنده عجله اروپا برای پایان دادن به این درگیری سه سال و نیمه است. با این حال، تقسیم اراضی از لحاظ تاریخی حساسیتهای زیادی دارد. به همین دلیل، دیپلماتهای اروپایی این طرح را به تقسیم شرق و غرب آلمان در دوران جنگ سرد تشبیه میکنند.
روسیه نیز پیش از این، ایده ایجاد منطقه حائل را مطرح کرده بود. ولادیمیر پوتین، رئیسجمهور روسیه، و سایر مقامات این کشور اعلام کرده بودند که مسکو در حال بررسی ایجاد یک منطقه حائل در مرز با اوکراین است، اما جزئیات بیشتری در این باره ارائه نکردند.
بحث در مورد اعزام «نیروهای حافظ صلح» نیز در میان کشورهای اروپایی در جریان است. مقامات اروپایی میگویند کشورهای مختلف در حال بررسی اعزام بین ۴۰۰۰ تا ۶۰,۰۰۰ سرباز به اوکراین هستند، اما هنوز هیچ کشوری تعهد قطعی نداده است. دو دیپلمات اروپایی فاش کردند که در صورت اجرای طرح منطقه حائل، نیروهای حافظ صلح دو وظیفه اصلی خواهند داشت: گشتزنی در منطقه غیرنظامی و آموزش ارتش اوکراین.
بر اساس گفته این مقامات، ارتشهای فرانسه و بریتانیا احتمالاً هسته اصلی این نیروها را تشکیل میدهند و این دو کشور در حال لابی با متحدان خود برای دریافت کمکهای نظامی هستند. با این حال، نظرات در مورد اعزام نیروها در میان کشورهای اروپایی متفاوت است. استونی تمایل به اعزام نیرو دارد، در حالی که لهستان و آلمان صراحتاً اعلام کردهاند که چنین قصدی ندارند.
وبسایت پولیتیکو خاطرنشان میکند که کشورهای اروپایی نزدیک به روسیه به طور کلی نگرانند که اعزام نیروی زمینی به اوکراین، توان دفاعی ناتو را تضعیف کند. کشورهای شرقی ناتو، مانند لهستان، بر این باورند که با انتقال نیروهای بیشتر به اوکراین، خودشان در برابر حملات آسیبپذیرتر خواهند شد.
یکی از مقامات اروپایی میگوید کشورهای عضو ناتو منتظر جزئیات کلیدی این طرح هستند، از جمله قوانین درگیری نیروهای ناتو، نحوه واکنش به تشدید تنشها، و اینکه آیا در صورت مخالفت روسیه با استقرار نیروهای ناتو در منطقه حائل، نیروهای کشورهای ثالث در آنجا گشتزنی خواهند کرد یا خیر. این مقام افزود: «هر کشوری در تلاش است تا هرچه سریعتر تضمینهای امنیتی را پیش ببرد تا ترامپ نظر خود را تغییر ندهد و به دنبال راه حل مذاکراتی با پوتین نباشد.»
دولت آمریکا احتمال اعزام نیروهای آمریکایی را رد کرده است. ترامپ قبلاً تأکید کرده بود که ایالات متحده نیروی زمینی به اوکراین اعزام نخواهد کرد و از راههای دیگری امنیت اوکراین را تضمین خواهد کرد.
گزارشها نشان میدهد که کشورهای عضو ناتو در حال مذاکره با آمریکا برای دریافت اطلاعات ماهوارهای و پشتیبانی هوایی هستند، اما انتظار نمیرود که آمریکا کمک مالی بیشتری انجام دهد. مقامات پنتاگون به اروپاییها اطلاع دادهاند که ایالات متحده تنها «نقش حداقلی» در تأمین امنیت اوکراین خواهد داشت.
مقامات اروپایی معتقدند که آمریکا ممکن است تنها کشوری باشد که منابع ماهوارهای کافی برای نظارت بر پایبندی روسیه به توافق آتشبس را دارد. «کشورها منتظرند تا رهبران پنتاگون توضیح دهند که مایل به سرمایهگذاری چه میزان منابع هستند و به اروپاییها اجازه میدهند که اول طرح خود را ارائه دهند. این وضعیت کمی شبیه به یک رقص است.»
در واکنش به بحثهای اروپا درباره «نیروهای صلحبان»، دیمیتری پسکوف، سخنگوی ریاستجمهوری روسیه، در ۲۷ آگوست اعلام کرد که مسکو استقرار نیروهای ناتو در اوکراین را نمیپذیرد. پسکوف گفت: «چیزی به نام «نیروی اروپایی» وجود ندارد؛ تنها نیروهای کشورهای مختلف وجود دارند که اکثر آنها عضو ناتو هستند. گسترش تأسیسات نظامی ناتو یکی از دلایل اصلی جنگ است. بنابراین، ما نسبت به این بحثها دیدگاه منفی داریم.»
این مقاله به صورت انحصاری توسط وبسایت ناظر منتشر شده و هرگونه انتشار بدون اجازه آن ممنوع است.
مجله جنوب جهانی-بررسی مسائل جنوب جهانی – سال بیستم 