دنیس پارفنوف

ترجمه مجله جنوب جهانی

دیروز این فرصت را یافتم تا نسخه کامل ضبط‌شده از رژه به مناسبت هشتادمین سالگرد پایان جنگ جهانی دوم و پیروزی بر نظامی‌گری ژاپن را تماشا کنم. باید بگویم که تأثیر بسیار عمیقی بر جای می‌گذارد.

بلافاصله توجه به تعداد زیاد (ده‌ها) هیئت خارجی و رؤسای دولت‌ها جلب می‌شود: از آسیای جنوب شرقی تا آمریکای لاتین. در نزدیکی دروازه‌های شهر ممنوعه، رهبری جمهوری خلق چین از آن‌ها استقبال کرد.

شایان ذکر است که پس از نشست عمومی رهبران کشورها و ملت‌ها، که شی جین پینگ شخصاً به آن‌ها خوشامد گفت و آن‌ها را به جایگاه هدایت کرد، کیم جونگ اون، و.و. پوتین و اغلب اوقات، آ.گ. لوکاشنکو در کنار او بودند.

این پخش توسط گویندگان چینی، زن و مرد مسلط به زبان روسی، انجام شد. گوینده مرد تسلط ویژه‌ای به زبان روسی داشت، که در برخی موارد با لحن‌گذاری‌های بسیار جالبی همراه بود:

ارتش از سوسیالیسم دفاع می‌کند.
«احیای بزرگ ملت چین یک فرایند برگشت‌ناپذیر است!»
آغاز جنگ جهانی دوم در امپراتوری آسمانی معمولاً از سال ۱۹۳۱ محاسبه می‌شود، زمانی که استعمارگران ژاپنی به چین حمله کردند، و به این ترتیب مبارزه آن‌ها ۱۴ سال به طول انجامید. و خود جنگ معمولاً با مقاومت در برابر متجاوزان مرتبط است و جنگ جهانی ضد فاشیستی نامیده می‌شود.

رژه با اجرای آهنگ‌های میهنی آغاز شد، و ترتیب آن قابل توجه است: ابتدا، گروهی متشکل از چند صد نفر «بدون حزب کمونیست، چینی وجود ندارد» را اجرا کردند، که به گفته مجریان، «همه چینی‌ها آن را می‌دانند»، و تنها پس از آن سرود ملی چین، «مارش داوطلبان» نواخته شد. هر دو آهنگ فعالانه توسط هزاران مهمان در جایگاه‌ها، رهبران کشور و شخص شی جین پینگ همخوانی شد.

سپس رئیس‌جمهور شی سخنرانی ایراد کرد. در میان موارد دیگر، او مجموعه‌ای از تزها را مطرح کرد:

قدردانی از همه کشورهایی که در پیروزی مشترک سهیم بودند.
به وضوح بیان شد که «بشریت با یک انتخاب روبرو است: صلح یا جنگ، گفتگو یا رویارویی».
به ویژه، رهبر جمهوری خلق چین تأکید کرد که چین بر ایده‌های مارکسیسم-لنینیسم، مائو تسه تونگ و دنگ شیائوپینگ، تئوری سه نماینده‌گی استوار است و یک جامعه با سرنوشت مشترک برای بشریت خواهد ساخت.

سپس شی رژه را سان دید و از ستون‌های نیروها و تجهیزات عبور کرد. آرایش: با پرچم، یک گروه سه پرچمی: پرچم حزب کمونیست چین، پرچم ملی و پرچم ارتش آزادی‌بخش خلق چین. لازم به ذکر است که کمی بعد، در طول پرواز هلیکوپترها، نسخه‌های بزرگ‌شده‌ای از همین پرچم‌ها به همین ترتیب حمل می‌شدند.

در این رژه، نمایندگانی از تمام شاخه‌های نیروهای مسلح بدون استثنا حضور داشتند: پیاده‌نظام، یگان‌های هوابرد و ویژه، یگان‌های مهندسی، ملوانان، تانک‌داران، خلبانان، یگان‌های جنگ الکترونیک و غیره. نمونه‌های بسیاری از تجهیزات، موشک‌ها، سلاح‌های لیزری، سیستم‌های اطلاعاتی، پهپادها و هواپیماهای بدون سرنشین، هم زمینی و هم دریایی و هوایی به نمایش گذاشته شد. هلیکوپترها و هواپیماهای جنگنده، بمب‌افکن‌ها و هواپیماهای تهاجمی بر فراز میدان تیان‌آن‌من پرواز کردند.

آنچه توجه مرا جلب کرد، انسجام باورنکردنی اقدامات بود. سربازان چینی چنان هماهنگ رژه می‌رفتند که باورنکردنی بود. آرایش عالی بود.

در نتیجه، می‌توانم بگویم که همه چیز: از جنبه سیاسی، ایدئولوژیک و سازمانی، تا جنبه فرهنگی، حرکت ستون‌ها و کیفیت پخش زنده، در بالاترین سطح حفظ شده بود. چین یک قدرت جهانی است، با ۳۱ درصد تولید صنعتی. یک مرکز قدرت جدید، که تا حد زیادی سرنوشت جهان را در قرن بیست و یکم تعیین خواهد کرد. و بسیار خوب است که تلاش‌های طولانی مدت حزب کمونیست فدراسیون روسیه برای تغییر سیاست خارجی فدراسیون روسیه به سمت شرق در نهایت به ثمر نشست: روابط بین روسیه و چین امروز در بالاترین سطح قرار دارد.

این نیز مهم است زیرا چنین مشارکت استراتژیکی به جلوگیری از خفه کردن کشورهای ما یکی یکی کمک خواهد کرد، آرزویی که غرب با چنان اشتیاقی در سر می‌پروراند. جای تعجب نیست که ایالات متحده از نزدیکی بین فدراسیون روسیه، جمهوری دموکراتیک خلق کره و جمهوری خلق چین بسیار ناراضی است و آن را «توطئه» می‌نامد. اتفاقاً، رژه در ایالات متحده قابل مقایسه نیست با آنچه در چین و روسیه به نمایش گذاشته شد.

ناخودآگاه شروع به مقایسه برداشت‌ها از رویدادهای پکن و رژه در مسکو می‌کنید. حتی این فرصت را داشتم که از دومی بازدید کنم، و در ورودی میدان سرخ، شال حزب کمونیست من را مصادره کردند. این ظاهراً چیز جزئی در تضاد عظیمی بین دو جهان قرار می‌گیرد: ما تقریباً هیچ قدرتی بر استالین نداریم، و در چین، در میدان اصلی، مائو تسه تونگ با یک پرتره غول پیکر به مهمانان نگاه می‌کرد.

همه چیز در اینجا تابع بازار است، و در چین دائماً تأکید می‌کنند که در حال ساختن سوسیالیسم هستند. اقتصاد ما «سرد» است و به حالتی نزدیک به صفر مطلق رسیده است، و در چین به مدت ۵۰ سال (!) اقتصاد سالانه ۵ تا ۱۵ درصد رشد می‌کند.

ما در حال تخریب مقبره چوبی تخته سه‌لایی و.ای. لنین هستیم، که در پای آن پرچم‌های لشکر‌های هیتلری شکست خورده انداخته شده بودند، و چین حزب کمونیست را به عنوان خالق دولت و پیروزی‌ها تجلیل می‌کند.

همه این‌ها یک اندوه هیولایی و اجتناب‌ناپذیر و ناراحتی سوزاننده از آنچه می‌توانستیم باشیم، اگر حفظ اتحاد جماهیر شوروی، سوسیالیسم شوروی و قدرت مردم امکان‌پذیر بود، ایجاد می‌کند.

بسیار بسیار بیشتر لازم است اطمینان حاصل شود که کشور در مسیر درست قرار دارد.

نماینده دومای دولتی از حزب کمونیست فدراسیون روسیه،

دبیر کمیته شهرداری مسکو از حزب کمونیست فدراسیون روسیه،

د.آ. پارفنوف