توافق شامل تمام تأسیسات و سایت‌ها در ایران و همچنین گزارش‌دهی درباره تمام تأسیسات مورد حمله قرار گرفته، از جمله مواد هسته‌ای موجود در آن‌ها است

متن اصلی

ترجمه مجله جنوب جهانی

روز گذشته در قاهره، با توافق بر سر «چارچوب عملی اجرای پادمان‌ها در ایران» که توسط من و عالی‌جناب، دکتر عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، به امضا رسید، گامی مهم در مسیر درست برداشته شد.

از آنجا که این سندی مربوط به اجرای پادمان‌هاست، عمومی نیست؛ اما با توجه به اهمیت و معنای آن، اجازه دهید در مورد آن و مفهومش به طور کلی صحبت کنم.

همان‌طور که بارها، از جمله دوشنبه گذشته در سخنرانی افتتاحیه خود برای هیئت مدیره، اعلام کردم، حملات ماه ژوئن به تأسیسات هسته‌ای در ایران منجر به تعلیق ناگزیر و کامل فعالیت بازرسی‌ها در این کشور شد. این اولین بار از زمان پذیرش توافقنامه پادمان‌ها (CSA) بین ایران و آژانس بود که چنین اتفاقی می‌افتاد.

پس از آنچه رخ داد، از سرگیری این کار ضروری، فرآیندی خودکار یا صرفاً اداری نبود. علاوه بر این، همان‌طور که همه می‌دانید، مجلس ایران قانونی را برای تعلیق همکاری با آژانس تصویب کرد. این وضعیت، ما را در مقابل احتمال واقعیِ عدم رعایت و عمل به تعهدات پادمان‌ها از سوی ایران قرار می‌داد. مطمئنم با من موافقید که با توجه به پیامدهای متعدد و ناگزیر منفی، این وضعیتی نبود که بخواهیم شاهد آن باشیم.

برای ما دلگرم‌کننده بود که تمایل آشکار ایران را برای عدم خروج از پیمان منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای (NPT) و ادامه همکاری در چارچوب رژیم بین‌المللی عدم اشاعه مشاهده کردیم. ایران نگرانی‌هایی را ابراز کرد و وظیفه ما به عنوان یک سازمان بین‌المللی است که به آن‌ها گوش دهیم و راه‌ها و ابزارهایی برای رسیدگی به آن‌ها بیابیم، به گونه‌ای که دو معیار به یک اندازه مهم را با هم آشتی دهد: قانون جدید ایران و تعهدات قانونی موجود ناشی از توافقنامه پادمان‌های NPT که در سند INFCIRC 214 گنجانده شده است. این امر نیازمند گفت‌وگو و درک کامل دیدگاه‌های ایران بود.

این دقیقاً همان کاری است که ما در چند هفته گذشته از طریق مجموعه‌ای از مشاوره‌های فنی دوجانبه انجام دادیم، که سرانجام روز گذشته با دیدار من با دکتر عراقچی در قاهره به اوج خود رسید.

در اصل، این سند فنی درک روشنی از رویه‌ها برای بازرسی، اطلاع‌رسانی و اجرا را فراهم می‌کند که کاملاً با مفاد مربوط به CSA همخوانی دارد. این شامل تمام تأسیسات و سایت‌ها در ایران است و همچنین گزارش‌دهی لازم درباره تمام تأسیسات مورد حمله قرار گرفته، از جمله مواد هسته‌ای موجود در آن‌ها، را در نظر می‌گیرد. برای این منظور، ایران از رویه‌های داخلی که اخیراً تصویب کرده است، پیروی خواهد کرد که راه را برای بازرسی‌ها و دسترسی‌های مربوطه باز خواهد کرد.

رویکردهای پادمان برای هر تأسیسات در سطح فنی مورد بررسی قرار خواهد گرفت، همواره مطابق با حقوق و تعهدات ایران و آژانس بر اساس توافقنامه پادمان‌های NPT که در نتیجه این اقدامات عملی، هیچ‌گونه تغییری در آن‌ها ایجاد نمی‌شود.

همکاران عزیز،

ماهیت فنی این سند، از اهمیت عمیق آن نمی‌کاهد. ایران و آژانس اکنون همکاری خود را به شیوه‌ای محترمانه و جامع از سر خواهند گرفت.

این اقدامات عملی، و اجازه دهید نکته بدیهی را بیان کنم، باید اکنون اجرا شوند. قطعاً ممکن است دشواری‌ها و مسائلی برای حل وجود داشته باشد، اما اکنون می‌دانیم که عناصر و درک‌های اساسی برای انجام آن را در اختیار داریم.

امید قلبی من این است که از سرگیری فعالیت بازرسی ما در ایران بتواند به عنوان یک نشانه خوب، یک مرجع و یک شاخص عمل کند که توافق‌ها و تفاهم‌ها ممکن هستند و اگر کسی خواهان راه‌حل‌های پایدار برای چالش‌های بین‌المللی مانند این باشد، هیچ‌چیز جایگزین گفت‌وگو نخواهد شد.

در پایان، می‌خواهم از مصر، از رئیس‌جمهور سیسی که با بزرگواری با ما دیدار کرد و ما را به توافق تشویق نمود، و از دوست عزیزم، بدر عبدالعاطی، وزیر امور خارجه، به خاطر صبر، توصیه‌های خردمندانه و تشویق‌های مداومش قدردانی کنم.

اکنون زمان آن است که این توافق را عملی کنیم، و این دقیقاً همان کاری است که قصد انجامش را داریم. خانم رئیس، از شما سپاسگزارم.

​