«چارلی کرک» پیشنهاد مالی نتانیاهو را رد کرد و پیش از مرگ، از نیروهای حامی اسرائیل «وحشتزده» بود؛ دوستش فاش میکند – وبسایت «گریزون»
نویسنده: مکس بلومنتال و آنیا پارامپیل
منتشرشده در گریزون
ترجمه مجله جنوب جهانی
یکی از افراد نزدیک به ترامپ و از دوستان قدیمی چارلی کرک، در گفتوگو با گریزون فاش کرده است که چگونه تغییر موضع این رهبر محافظهکار کشتهشده نسبت به نفوذ اسرائیل، واکنشی تند و پنهانی از سوی متحدان نتانیاهو را برانگیخت که او را خشمگین و هراسان ساخت.
این منبع اظهار داشت که پس از افشای یک عملیات جاسوسی اسرائیلی، موجی از نگرانی در دولت ترامپ گسترش یافت.
به گفته یک دوست قدیمی و ناشناس «چارلی کرک»، مفسر سیاسی به قتل رسیده، اوایل سال جاری پیشنهاد «بنیامین نتانیاهو»، نخستوزیر اسرائیل، مبنی بر تزریق حجم عظیمی از سرمایه صهیونیستی به سازمان «نقطه عطف آمریکا» (TPUSA)، بزرگترین انجمن جوانان محافظهکار آمریکا را رد کرده است. این منبع به گریزون گفت که این چهره پرنفوذ حامی ترامپ معتقد بود نتانیاهو در تلاش است تا با این کار او را وادار به سکوت کند؛ چرا که او به طور علنی در حال زیر سوال بردن نفوذ گسترده اسرائیل در واشینگتن بود و خواستار فضای بیشتری برای انتقاد از آن شده بود.
به گفته این منبع، کرک در هفتههای منتهی به ترور خود در ۱۰ سپتامبر، از رهبر اسرائیل به شدت منزجر شده بود و او را یک «قلدر» میدانست. کرک از آنچه در داخل دولت ترامپ مشاهده کرده بود، به ستوه آمده بود؛ جایی که نتانیاهو شخصاً برای تعیین افراد در مناصب کلیدی رئیسجمهور دخالت میکرد و از مهرههای اسرائیلی مانند «میریام آدلسون»، میلیاردر و حامی مالی، برای تحت کنترل نگه داشتن قاطع کاخ سفید استفاده مینمود.
طبق گفته دوست کرک که او نیز به «دونالد ترامپ» و حلقه نزدیکانش دسترسی داشت، کرک در ماه ژوئن گذشته به شدت به ترامپ هشدار داد که به نیابت از اسرائیل، ایران را بمباران نکند. این دوست او یادآور شد که «چارلی تنها کسی بود که چنین کاری کرد» و واکنش ترامپ «داد زدن بر سر او» بود که با خشم، بحث را خاتمه داد. این منبع بر این باور است که این حادثه در ذهن کرک تأیید کرد که رئیسجمهور ایالات متحده تحت کنترل یک قدرت خارجیِ بدخواه قرار گرفته و کشور خود را به سوی مجموعهای از درگیریهای فاجعهبار سوق میدهد.
در ماه بعد، کرک هدف یک کمپین خصوصی و مداوم از ارعاب و خشم سرگردان از سوی متحدان قدرتمند و ثروتمند نتانیاهو قرار گرفت؛ چهرههایی که او در یک مصاحبه از آنها با عنوان «رهبران» و «صاحبان نفوذ» یهودی یاد کرده بود.
این منبع با تأکید گفت: «او از آنها میترسید.»
شکاف با اسرائیل در «TPUSA» عمیقتر میشود
کرک در ۱۸ سالگی و در سال ۲۰۱۲ «TPUSA» را تأسیس کرد. از همان ابتدا، مسیر شغلی او توسط حامیان مالی صهیونیست هموار شد؛ کسانی که از طریق سازمانهای نومحافظهکاری مانند «مرکز آزادی دیوید هوروویتز»، کمکهای مالی فراوانی به سازمان نوپای او سرازیر کردند. او نیز در طول سالها، با انتشار سیل بیپایان حملات لفظی علیه فلسطینیها و اسلامهراسی، پذیرش سفرهای تبلیغاتی به اسرائیل و سرکوب قاطعانه نیروهای ملیگرا که در رویدادهای «TPUSA» حمایت او از اسرائیل را به چالش میکشیدند، لطف حامیان مالی ثروتمندش را جبران کرد. در دوران ترامپ، کمتر فردی غیر از چارلی کرک توانست به اندازه او برای دولت خودخوانده یهودی ارزشمند باشد.
اما زمانی که حمله نسلکشی اسرائیل به نوار محاصرهشده غزه، موجی بیسابقه از واکنشهای تند را در میان حلقههای مردمی راستگرا به راه انداخت (جایی که تنها ۲۴ درصد از جمهوریخواهان جوانتر اکنون با اسرائیل همدلی میکنند)، موضع کرک شروع به تغییر کرد. گاهی اوقات او از خطمشی اسرائیل پیروی میکرد، اطلاعات نادرستی را درباره بریدن سر نوزادان توسط حماس در ۷ اکتبر منتشر میکرد و قحطی تحمیلشده بر مردم غزه را انکار میکرد. اما در عین حال، او به خواست پایگاه طرفدارانش تمکین کرد و با صدای بلند این پرسشها را مطرح کرد: آیا «جفری اپستاین» یک مهره اطلاعاتی اسرائیل بود؟ آیا دولت اسرائیل اجازه داد حملات ۷ اکتبر برای پیشبرد اهداف سیاسی بلندمدت رخ دهد؟ و روایتهای آشنای منتقدان سرسخت راستگرای خود، مانند «نیک فوئنتس»، بلاگر اینترنتی را تکرار میکرد.
در ماه ژوئیه، کرک در «اجلاس اقدام دانشجویی TPUSA» بستری فراهم کرد تا بدنه مردمی راستگرا، خشم خود را از سلطه سیاسی اسرائیل بر دولت ترامپ ابراز کند. در آنجا، سخنرانانی از جمله «تاکر کارلسون» و «مگین کلی»، مجریان سابق فاکس نیوز، تا «دیو اسمیت»، کمدین یهودی ضده صهیونیست، حمله خونین اسرائیل به نوار غزه را محکوم کردند، «جفری اپستاین» را یک مهره اطلاعاتی اسرائیل خواندند و آشکارا میلیاردرهای صهیونیست مانند «بیل اکمن» را به خاطر «فرار از کلاهبرداریها» در حالی که «هیچ مهارت واقعی ندارند» مسخره کردند.
پس از این گردهمایی، سیل پیامهای متنی و تماسهای تلفنی خشمگین از سوی متحدان ثروتمند نتانیاهو در آمریکا، از جمله بسیاری از حامیان مالی «TPUSA»، به سمت کرک سرازیر شد. به گفته دوست قدیمی او، حامیان صهیونیست با بیاعتنایی کامل با کرک رفتار کردند و اساساً به او دستور دادند که به خطمشی سابق خود بازگردد.
دوست کرک به یاد آورد: «به او میگفتند چه کارهایی اجازه نداری انجام دهی، و این مسئله او را دیوانه کرده بود.» این رهبر جوان محافظهکار نه تنها از ماهیت خصمانه این تعاملات بیزار بود، بلکه از این واکنشها «وحشتزده» شده بود.
گفتههای این دوست، با اظهارات چندین مفسر راستگرا که به کرک دسترسی داشتند، همخوانی دارد.
«کندیس اوونز»، چهره تأثیرگذار محافظهکاری که پس از ۷ اکتبر به شدت علیه اسرائیل موضع گرفت، پس از کشته شدن دوستش، اظهار داشت: «فکر میکنم در نهایت، چارلی در حال گذراندن یک تحول روحی بود. میدانم که او تحت فشار زیادی بود، و برایم سخت است که ببینم کسانی که به او فشار میآوردند، حالا این حرفها را میزنند.»
او ادامه داد: «آنها میخواستند به خاطر تغییر یا حتی اصلاح جزئی یک عقیده، همه چیزش را از دست بدهد. این موضوع برای من بسیار دردناک است.»
کرک در یک مصاحبه در ۶ اوت با «مگین کلی»، مجری محافظهکار، هنگام صحبت درباره پیامهای تهدیدآمیزی که از سوی افراد برجسته حامی اسرائیل دریافت میکرد، به وضوح خشمگین به نظر میرسید.
او توضیح داد: «ناگهان میگویند: ‹اوه، چارلی دیگر با ما نیست.› صبر کنید، ‹با ما بودن› دقیقاً یعنی چه؟ من یک آمریکایی هستم، خب؟ من نماینده این کشورم.» سپس خطاب به منافع قدرتمند صهیونیست که او را آزار میدادند، ادامه داد:
«هر چه شما بیشتر و به صورت خصوصی و عمومی شخصیت ما را زیر سوال میبرید – که یک یا دو پیام نیست، بلکه دهها پیام است – ما شروع به فکر کردن میکنیم: ‹وای، صبر کن ببینم.› انصافاً، برخی از دوستان یهودی بسیار خوب میگویند، ‹همه ما اینطور نیستیم’… اما اینها اینجا رهبران هستند. اینها صاحبان نفوذ هستند.»
او در ادامه به کلی گلایه کرد: «من توانایی کمتری برای انتقاد از دولت اسرائیل نسبت به خود اسرائیلیها دارم. و این واقعاً، واقعاً عجیب است.»
در یکی از آخرین مصاحبههایش با «بن شاپیرو»، چهره برجسته اسرائیلی در ایالات متحده، کرک بار دیگر تلاش کرد مسئله سانسور منتقدان اسرائیل را مطرح کند.
کرک در ۹ سپتامبر به شاپیرو گفت: «یک دوست به من گفت، جالب است: ‹چارلی، خب، ما در برابر رسانهها در مورد کووید، قرنطینهها، اوکراین، و مرزها ایستادگی کردیم.› شاید باید این سوال را نیز بپرسیم: آیا رسانهها در مورد اسرائیل هم حقیقت را به طور کامل بیان میکنند؟ فقط یک سوال!»
به گفته دوست قدیمی کرک، رنجش او از نتانیاهو و لابی اسرائیل در حال گسترش در حلقه نزدیکان ترامپ بود. در حقیقت، به گفته آنها، خود رئیسجمهور از خشم نتانیاهو وحشت داشت و از عواقب سرپیچی از دستورات او میترسید.
در طول سال گذشته، این فرد نزدیک به ترامپ از طریق ارتباطات خود در کاخ سفید مطلع شد که «سرویس مخفی» در دو مورد جداگانه، کارکنان دولت اسرائیل را در حال قرار دادن دستگاههای الکترونیکی بر روی خودروهای واکنش اضطراریاش دستگیر کرده است.
با اینکه گریزون نتوانست این داستان را با «سرویس مخفی» یا کاخ سفید تأیید کند، اما چنین حادثهای بیسابقه نبوده است. در واقع، طبق گزارشی از «پولیتیکو» که به نقل از سه مقام ارشد سابق ایالات متحده منتشر شد، در اواخر دوره اول ریاستجمهوری ترامپ در سال ۲۰۱۹، یک دستگاه جاسوسی تلفن همراه توسط مأموران اسرائیلی «نزدیک کاخ سفید و سایر مکانهای حساس در اطراف واشینگتن» قرار داده شده بود.
«بوریس جانسون»، نخستوزیر سابق بریتانیا، نیز در خاطرات خود به یک حادثه مشابه اشاره کرد و نوشت که تیم امنیتیاش پس از استفاده نتانیاهو از توالت شخصی او، یک دستگاه شنود در حمامش پیدا کردند.
نظریه «کار اسرائیل بود»
کرک در ۱۰ سپتامبر با یک شلیک گلوله از سوی یک تکتیرانداز که ظاهراً در فاصله ۲۰۰ متری روی پشت بام مستقر بود، کشته شد. او در اولین مرحله از «تور بازگشت به آمریکا» در دانشگاه «یوتا ولی» در «اورم» یوتا، در مقابل هزاران نفر نشسته بود. صحنه فروپاشی کرک بر اثر اصابت گلوله به گردنش درست زمانی که در حال پاسخ دادن به سوالی درباره قاتلان جمعی تراجنسیتی بود، شاید تکاندهندهترین و واضحترین صحنه ترور در تاریخ بشر باشد و قطعاً از نظر وایرال شدن، بینظیر است.
در حال حاضر هیچ مدرکی مبنی بر نقش دولت اسرائیل در ترور کرک وجود ندارد. با این حال، این امر هزاران کاربر شبکههای اجتماعی را از گمانهزنی درباره ارتباط تغییر دیدگاههای این فعال حامی ترامپ با مرگش باز نداشته است. تا زمان انتشار این متن، بیش از ۱۰۰ هزار کاربر توییتر/ایکس، پست «ایان کارول»، چهره تأثیرگذار لیبرتارین در ۱۱ سپتامبر را لایک کردهاند که درباره کرک نوشته بود: «او دوست آنها بود. اساساً زندگیاش را وقف آنها کرد. و آنها او را در مقابل خانوادهاش به قتل رساندند. اسرائیل به خود شلیک کرد.»
بسیاری از کسانی که این نظریه بیاساس را مطرح میکنند، به پست توییتر/ایکس «هریسون اسمیت»، شخصیتی در شبکه «اینفوارز» حامی ترامپ، اشاره کردهاند که در ۱۳ اوت، تقریباً یک ماه پیش از ترور کرک، نوشته بود «کسی نزدیک به چارلی کرک» به او گفته است که کرک فکر میکند «اگر علیه اسرائیل موضع بگیرد، اسرائیل او را خواهد کشت.»
این گمانهزنیهای دیوانهوار، موجی از شوک را در تلآویو به راه انداخت؛ جایی که نتانیاهو مجبور شد در یک مصاحبه با «نیوزمکس» در ۱۱ سپتامبر، به صراحت دخالت دولت خود در قتل کرک را تکذیب کند.
نتانیاهو و متحدانش، بحران کرک را در پی فروپاشی «چتر بزرگ» دفن میکنند
این حضور تلویزیونی تنها یکی از چندین مصاحبه و بیانیهای بود که نخستوزیر پس از کشته شدن کرک، به آن اختصاص داد تا میراث این رهبر محافظهکار را در پرتو کاملاً حامی اسرائیل قرار دهد. این تلاش گسترده در روابط عمومی در حالی صورت گرفت که نتانیاهو در حال پیشبرد یک کارزار نظامی در هفت جبهه بود که با یک رشته ترورهای منطقهای همراه بود و اخیراً به قلب قطر، متحد آمریکا، نیز کشیده شده بود.
نتانیاهو ابتدا در ۱۰ سپتامبر، دقایقی پس از انتشار خبر تیراندازی، در ساعت ۳:۰۲ بعدازظهر، برای کرک دعا کرد. او از آن زمان تاکنون سه پست دیگر در مورد کرک منتشر کرده و حتی از کابینه جنگی اسرائیل جدا شده تا بعدازظهر ۱۱ سپتامبر را به یادبود این رهبر محافظهکار در شبکه فاکس نیوز اختصاص دهد.
در آن مصاحبه، نتانیاهو تمام تلاش خود را کرد تا القا کند که دشمنان اسرائیل مسئول قتل کرک بودهاند، با وجود اینکه در آن زمان هیچ مظنونی نام برده نشده و بازداشت نشده بود:
نخستوزیر به «هریس فاکنر» گفت: «اسلامگرایان افراطی و ائتلاف آنها با فوقالعاده-ترقیخواهان – آنها اغلب درباره ‹حقوق بشر› و ‹آزادی بیان› صحبت میکنند – اما از خشونت برای سرنگونی دشمنانشان استفاده میکنند.»
نتانیاهو در پستی در ۱۰ سپتامبر در توییتر/ایکس که به یادبود این رهبر محافظهکار بود، به یک مکالمه تلفنی اخیر با کرک اشاره کرد.
نتانیاهو اعلام کرد: «فقط دو هفته پیش با او صحبت کردم و او را به اسرائیل دعوت کردم. متأسفانه، این دیدار اتفاق نخواهد افتاد.»
او اشارهای نکرد که آیا کرک این دعوت را رد کرده است یا خیر؛ همانطور که پیشنهاد نخستوزیر برای پر کردن مجدد خزانههای «TPUSA» با کمکهای مالی گروهی از واسطههای یهودی آمریکاییاش را رد کرده بود.
در زمان انتشار این گزارش، یک جوان ۲۲ ساله ساکن یوتا پس از اعتراف به قتل کرک بازداشت شده است. شاید به زودی انگیزههای واقعی قاتل ادعایی فاش شود. شاید این انگیزهها به روایت ترامپ و متحدانش دامن بزند که بلافاصله پس از تیراندازی مطرح کردند – مبنی بر اینکه یک رادیکال چپگرا مسئول بوده و موجی از سرکوبهای سخت باید به دنبال آن باشد.
اما پس از فرار اولیه ضارب و مجموعهای از اشتباهات نیروهای مجری قانون فدرال، بخش بزرگی از مردم آمریکا به احتمال زیاد هرگز داستان رسمی را باور نخواهند کرد. و آنها هرگز نخواهند دانست که نقطه عطف کرک در مورد اسرائیل، جنبش محافظهکاری را به کدام سو میبرد.
چهار روز قبل از ترور، خشم در میان مفسران حامی اسرائیل در طول یک مصاحبه در فاکس نیوز علنی شد؛ جایی که «بن شاپیرو» یک حمله هولناک به کرک را بدون نام بردن از او آغاز کرد.
شاپیرو در انتقادی آشکار از «TPUSA» به «مارک لوین»، مجری فاکس و یکی دیگر از نگهبانان صهیونیست، گفت: «مشکل یک ‹چتر بزرگ› این است که ممکن است در نهایت دلقکهای زیادی در آن قرار بگیرند.»
«فقط به این دلیل که میگویید کسی به جمهوریخواهان رأی میدهد – به این معنی نیست که او باید واعظ جلوی کلیسا باشد، او کسی نیست که باید جنبش را رهبری کند، اگر تمام روز را صرف انتقاد از رئیسجمهور ایالات متحده به عنوان ‹سرپوشگذار بر روی یک حلقه تجاوز موساد› یا ‹ابزار اسرائیلیها برای حمله به یک تأسیسات هستهای ایران› میکند.»
چهار روز بعد، زمانی که کرک جایگاه همیشگی خود را در «جلوی کلیسا» گرفت، با گلوله یک تکتیرانداز از پا درآمد.
در ۲۴ ساعت پس از مرگ کرک، شاپیرو اعلام کرد که تور سخنرانی خود در دانشگاهها را آغاز خواهد کرد و قول داد: «ما آن میکروفون آغشته به خون را از جایی که چارلی رهایش کرد، برخواهیم داشت.»
مکس بلومنتال، سردبیر گریزون، روزنامهنگار برنده جایزه و نویسنده چندین کتاب از جمله پرفروشترین کتابهای «جمهوریخواه گمورا»، «جالوت»، «جنگ پنجاه و یک روزه» و «مدیریت توحش» است. او مقالات چاپی برای مجموعهای از نشریات، گزارشهای ویدیویی متعدد و چندین مستند، از جمله «کشتار غزه» تهیه کرده است. بلومنتال گریزون را در سال ۲۰۱۵ تأسیس کرد تا نور روزنامهنگاری را بر وضعیت جنگ دائمی آمریکا و پیامدهای خطرناک داخلی آن بتاباند.
آنیا پارامپیل روزنامهنگاری است که در واشنگتن دی سی مستقر است. او چندین مستند از جمله گزارشهای میدانی از شبه جزیره کره، فلسطین، ونزوئلا و هندوراس تهیه و گزارش کرده است.
مجله جنوب جهانی-بررسی مسائل جنوب جهانی – سال بیستم 