پزشکان داوطلب شرح می‌دهند که چگونه نیروهای اسرائیلی «به‌طور عمدی» کودکان غزه را هدف قرار دادند | ام.آر. آنلاین

ترجمه مجله جنوب جهانی

گروهی از پزشکان بین‌المللی که به‌عنوان داوطلب در بیمارستان‌های غزه خدمت کرده‌اند، اعلام کردند بیش از ۱۰۰ کودک فلسطینی را معالجه کرده‌اند که با اصابت گلوله به سر یا سینه زخمی شده بودند. به گفته آنان، این جراحت‌ها نشانه یک الگوی هدف‌گیری عمدی توسط نیروهای اسرائیلی است. این گزارش بر اساس تحقیقی است که روز شنبه از سوی یک روزنامه هلندی منتشر شد.

روزنامه دو فولکس‌کرانت با ۱۷ پزشک و یک پرستار از استرالیا، کانادا، هلند، بریتانیا و ایالات متحده که از اکتبر ۲۰۲۳ در شش بیمارستان و چهار درمانگاه در غزه کار کرده‌اند، گفت‌وگو کرده است. پانزده نفر از این پزشکان تأکید کردند که در مجموع ۱۱۴ کودک زیر ۱۵ سال را درمان کرده‌اند که همگی تنها با یک گلوله به ناحیه سر یا قفسه سینه مورد اصابت قرار گرفته بودند.

ژنرال بازنشسته «مارت دو کرویف»، فرمانده پیشین ارتش سلطنتی هلند، به خبرنگاران گفت چنین جراحت‌هایی تقریباً به‌طور قطع نشانگر هدف‌گیری عمدی است. او توضیح داد: «به این فکر کنید که سر در مقایسه با دیگر بخش‌های بدن تا چه اندازه کوچک است. اگر این تعداد بالا از اصابت به ناحیه سینه یا سر دیده می‌شود، این دیگر خسارت جانبی نیست؛ این هدف‌گیری مستقیم است.»

روایت پزشکان داوطلب

دکتر «مینی سید»، پزشک اورژانس از آمریکا که دو بار و هر بار به‌مدت چهار هفته در بیمارستان ناصر خان‌یونس و بیمارستان دولتی شهدای الاقصی در دیرالبلح داوطلبانه کار کرده، از تجربه معالجه دختری چهار ساله به نام «میرا» سخن گفت. او توضیح داد: «به من گفتند که او به‌دست یک کوادکوپتر [پهپاد] هنگام قدم زدن در منطقه انسانی اعلام‌شده از سوی اسرائیل هدف گرفته شده است. همکارانم توصیه کردند رهایش کنم چون امید کمی به زنده ماندن او بود. اما او هنوز اندکی حرکت می‌کرد. چهره معصوم و سن کمش باعث شد نتوانم بی‌تفاوت بمانم. بنابراین ریسک کردم.»

با تلاش همکاران، سید توانست جان میرا را نجات دهد. او که موارد مشابه بسیاری را مشاهده کرده بود، گفت: «به خودم گفتم باید همه اینها را ثبت کنم. فهمیدم اینها جنایت جنگی است.» او در مجموع ۱۸ کودک را با زخم تک‌گلوله‌ای به سر یا سینه ثبت کرد.

دکتر «فیروز سیدوا»، جراح تروما از کالیفرنیا، نخستین روز کاری خود در بیمارستان اروپایی غزه در مارس ۲۰۲۴ را چنین توصیف کرد: «در همان ۴۸ ساعت نخست با چهار پسر زیر ۱۰ سال روبه‌رو شدم که همگی جراحت یکسانی در ناحیه سر داشتند. فکر کردم چطور امکان دارد تنها در این بیمارستان کوچک، ظرف دو روز چنین اتفاقی بیفتد؟» طی ۱۳ روز بعدی او نه کودک دیگر را با زخم مشابه ـ ناشی از شلیک تک‌گلوله سربازان نیروهای دفاعی اسرائیل ـ معالجه کرد.

الگوی گسترده هدف‌گیری کودکان

تحقیقات متعدد پیش‌تر نیز هدف‌گیری عمدی کودکان فلسطینی توسط سربازان اسرائیلی را ثبت کرده‌اند. برای نمونه، بی‌بی‌سی در ژوئیه گذشته به بررسی بیش از ۱۶۰ پرونده کودک فلسطینی که هدف گلوله قرار گرفته بودند پرداخت و گزارش داد در ۹۵ مورد اصابت مستقیماً به ناحیه سر یا سینه بوده است. برخی از این کودکان هنگام فرار از مناطق جنگی و بسیاری دیگر حین بازی کنار چادرها در مناطق انسانی یا در مسیرهای تخلیه‌ای که خود ارتش اسرائیل معرفی کرده بود، هدف قرار گرفتند.

با وجود این شواهد، مقامات ارتش اسرائیل انکار می‌کنند که کودکان عمداً هدف قرار داده می‌شوند و حتی ادعا کرده‌اند که شاید حماس آنها را هدف گرفته باشد. این در حالی است که برخی افسران ارتش اسرائیل اعتراف کرده‌اند مأموریت داشته‌اند هر کسی را که وارد «منطقه کشتار» در مرکز غزه شود، صرف‌نظر از سن، به ضرب گلوله از پا درآورند. سایر افشاگران ارتش نیز تأکید کرده‌اند که دستور شلیک مستقیم به غیرنظامیان، از جمله کودکان، حتی در مراکز توزیع کمک‌های مردمی داده شده بود.

شهادت‌های تکان‌دهنده

برخی سربازان اسرائیلی در شبکه‌های اجتماعی حتی با افتخار از کشتن کودکان فلسطینی سخن گفته‌اند. یکی از آنها نوشت که کشتن کودکان «سرگرم‌کننده» است. دیگری در ویدیویی گفت: «به دنبال نوزادها می‌گردیم اما دیگر بچه‌ای باقی نمانده، پس من یک دختر ۱۲ ساله را کشتم.» سربازی دیگر با افتخار ادعا کرده بود: «دو دختر کوچک را دیدم که فوتبال بازی می‌کردند، پس اسلحه‌ام را درآوردم و هر دو را در سر زدم.»

ابعاد انسانی فاجعه

بر اساس آمار مقامات غزه، سازمان ملل و نهادهای بین‌المللی انسان‌دوستانه، از اکتبر ۲۰۲۳ تاکنون بیش از ۲۰ هزار کودک فلسطینی کشته شده و بیش از ۲۱ هزار نفر دیگر دچار معلولیت‌های شدید شده‌اند. شيوع استفاده از هوش مصنوعی برای انتخاب سریع اهداف، به‌کارگیری بمب‌های خوشه‌ای، آتش‌زا و بمب‌های یک‌تا‌دو‌هزار پوندی ـ عمدتاً ساخت آمریکا ـ نیز به افزایش چشمگیر تلفات غیرنظامیان و موج وسیع قطع عضو، اغلب بدون بیهوشی، منجر شده است.

تعداد بسیار زیادی از کودکانی که زخمی شده‌اند، والدین خود را نیز از دست داده‌اند و پزشکان اصطلاحی تلخ برای آنها ساخته‌اند: WCNSF، یعنی «کودک زخمیِ بی‌خانواده باقی‌مانده». در عین حال، بیش از ۱۵۰۰ پرسنل درمانی نیز از آغاز جنگ کشته شده‌اند، بسیاری از آنان هنگام انجام وظیفه؛ از جمله امدادگرانی که هنگام تلاش برای نجات «هند رجب»، دختر پنج‌ساله‌ای که همراه شش تن از بستگانش جان باخت، به قتل رسیدند.

صدها هزار کودک فلسطینی اکنون عمداً در معرض گرسنگی قرار دارند. این جنگ اشغالگرانه مورد حمایت آمریکا، بیش از پیش به‌عنوان نسل‌کشی در نگاه افکار عمومی جهان قلمداد می‌شود و تاکنون دست‌کم ۲۳۸ هزار و ۵۰۰ نفر در غزه کشته، مجروح یا مفقود شده‌اند. هفته گذشته، هرزی هالوی، رئیس پیشین ستاد ارتش اسرائیل، اذعان کرد که ارتش اسرائیل ۱۰ درصد از جمعیت پیش از جنگ غزه، یعنی حدود ۲.۲ میلیون نفر، را کشته یا مجروح کرده است.

واکنش‌های بین‌المللی

یونیسف در ابتدای جنگ اعلام کرده بود که غزه «خطرناک‌ترین مکان دنیا برای کودکی» است. دبیرکل سازمان ملل، آنتونیو گوترش، نیز برای نخستین بار در سال گذشته اسرائیل را در فهرست کشورهای موسوم به «لیست سیاه» قرار داد؛ فهرستی از دولت‌هایی که به کشتن و معلول کردن کودکان در جنگ‌ها و درگیری‌های مسلحانه شناخته می‌شوند.

(بازنشر از کامن دریمز – ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۵)