
ترجمه مجله جنوب جهانی
موشک جدید دیاف-۲۶دی (DF-26D) قادر است کلاهکهای هستهای با بردی بیش از ۵۰۰۰ کیلومتر حمل کند.
ارتش آزادیبخش خلق چین (EPL) در اوایل این ماه، بخشی از توان نظامی قدرتمندانه خود را در جریان [رژه بزرگ] به مناسبت هشتادمین سالگرد پیروزی در جنگ مقاومت مردم چین علیه تجاوز ژاپن و پایان جنگ جهانی دوم، به نمایش گذاشت. علاوه بر رونمایی برای اولین بار از [سهگانه هستهای] خود، یک مدل جدید از موشک بالستیک میانبرد دونگ فنگ-۲۶ (DF-26) نیز به نمایش درآمد که به آن لقب «قاتل گوام» دادهاند. این موشک میتواند در صورت بروز یک درگیری علنی بر سر تایوان، تهدیدی جدی برای ایالات متحده باشد.
روزنامه گلوبال تایمز گزارش داده است که موشک جدید دیاف-۲۶دی (DF-26D) قادر است کلاهکهای هستهای با بردی بیش از ۵۰۰۰ کیلومتر حمل کند. این موشک به دلیل بُرد طولانی، دقت بالا، توانایی نفوذ در دفاع دشمن و قابلیت واکنش سریع شناخته میشود که آن را به نیروی تهاجمی دوربُرد ارتش آزادیبخش خلق تبدیل میکند.
اگرچه جزئیات تأییدشده کمی در دست است، اما تحلیلگران آن را یک موشک ضد کشتی میدانند که برای هدف قرار دادن داراییهای نیروی دریایی آمریکا—نظیر ناوهای هواپیمابر و تأسیسات بندری— در اقیانوس آرام غربی طراحی شده است.
چرا به آن «قاتل گوام» میگویند؟
این پرتابه با نام «[قاتل گوام]» شناخته میشود، زیرا اولین موشک بالستیک متعارف چینی خواهد بود که قادر است به جزیره استراتژیک گوام برسد. گوام یک قلمرو آمریکایی است که پایگاههای مهمی در اقیانوس آرام را در خود جای داده و میتواند نقشی کلیدی در یک درگیری در تنگه تایوان ایفا کند.
اگرچه موشک دیاف-۲۶ سالها به عنوان یک سلاح دومنظوره با قابلیتهای هستهای و متعارف در نظر گرفته میشد، وبسایت دیفنس بلاگ اشاره میکند که توسعه یک مدل بهینهسازیشده برای مأموریتهای تهاجم دریایی، تطبیقپذیری عملیاتی آن را بیش از پیش گسترش میدهد.
چالشی برای سلطه آمریکا
در همین راستا، وبسایت تخصصی نشنال اینترست هشدار میدهد که این تسلیحات جدید، قدرتنمایی آمریکا را در مناطق حیاتی هند-اقیانوسیه به طور قابل توجهی تضعیف میکند. در این گزارش آمده است: «دیاف-۲۶دی با تهدید ناوهای هواپیمابر در شدت بالاتر و برد دورتر، نیروی دریایی آمریکا را مجبور کرده است تا برای نبردها در فواصل بسیار فراتر از محدودههای امنیتی برنامهریزی کند.»
علاوه بر این، این موشک چالشی برای سامانههای دفاع موشکی آمریکا محسوب میشود و سرمایهگذاری در رهگیرهای مافوق صوت و حسگرهای فضایی را الزامی میسازد. این امر منابع را از اولویتهای دیگر منحرف کرده و توانایی بازدارندگی آمریکا را تضعیف میکند.

