نویسندگان  ون یانگ  و  چان‌کیو
ترجمه مجله جنوب جهانی
 
هم‌دلانه، آرزوی میهن پرشکوه: توسعه توأم با رفع نابرابری؛ چین راه «رفاه مشترک» مختص به خود را پیدا کرد

ون یانگ، پژوهشگر ارشد مؤسسه مطالعات چین در دانشگاه فودان و پژوهشگر ارشد آکادمی استراتژی توسعه

چان‌کیو؛ گائو یان‌پینگ، پژوهشگر و روزنامه‌نگار باسابقه

نکته سردبیر: هم‌زمان با هفتاد و ششمین سالگرد تأسیس جمهوری خلق چین، وب‌سایت آبزرور چین از زوایای مختلفی چون حکمرانی جهانی، وحدت ملی، توسعه اقتصادی و رفاه مشترک، به بررسی اکتشافات و دستاوردهای چین جدید در حوزه‌های گوناگون از زمان تأسیس آن می‌پردازد. فراهم کردن زندگی بهتر برای مردم و تلاش برای سعادت آنها یکی از آرمان‌ها و مأموریت‌های اصلی حزب کمونیست است. از زمان تأسیس کشور، حزب کمونیست چین، مردم تمامی قومیت‌ها را رهبری کرده تا مسیر دشوار و پیچیده‌ای را بپیمایند و به راهی برای «رفاه مشترک» با کاهش نابرابری دست یابند که متفاوت از مسیر کشورهای توسعه‌یافته است.
این مقاله گزیده‌ای از فصل دوم با عنوان «رفاه مشترک، دوری از تله نابرابری» از کتاب جدید دو نویسنده با نام منطق توسعه اقتصادی چین است که توسط انتشارات ملی اداری به چاپ رسیده و زیرعنوان‌های آن تغییر یافته است.
نویسندگان/ ون یانگ و گائو یان‌پینگ

پس از انتشار کتاب سرمایه در قرن بیست و یکم نوشته توماس پیکتی، اقتصاددان فرانسوی، مباحثات جهانی را برانگیخت. این کتاب با استفاده از کلان‌داده‌ها (Big Data)، واقعیت تلخ توزیع ثروت و درآمد در کشورهای توسعه‌یافته غربی را آشکار کرد.
برای مثال، در آمریکا که اقتصاد بازار آزاد را دنبال می‌کند، منحنی تغییر سهم درآمد ملی ۱٪ ثروتمندترین افراد، به شکل یک حرف U بزرگ است. پیش از جنگ جهانی اول، سهم درآمد ۱٪ افراد ثروتمند تنها یک‌پنجم کل درآمد ملی بود؛ تا سال ۱۹۵۰، این نسبت به کمتر از نصف کاهش یافت؛ اما از سال ۱۹۸۰، سهم درآمد ۱٪ افراد بالای جامعه دوباره به شدت افزایش یافت و به سطح یک قرن پیش بازگشت. سایر کشورهای توسعه‌یافته نیز شاهد گرایش «پولدارتر شدن ثروتمندان و فقیرتر شدن فقرا» بوده‌اند.

اینکه آیا توسعه اقتصادی به نفع گسترده‌ترین قشر جامعه، به ویژه گروه‌های با درآمد متوسط و پایین، هست یا خیر، یک معیار مهم برای سنجش موفقیت توسعه یک کشور و پایداری حزب حاکم است. از زمان تأسیس چین جدید، این کشور بارها از قالب‌های فکری رایج خارج شده است: از تقلید مدل توسعه «برادر بزرگ‌تر» یعنی اتحاد جماهیر شوروی، با پیمودن راهی دشوار و پرپیچ‌وخم در زمینه کاهش فقر و بهبود زندگی مردم، تا دوره «اصلاحات و گشایش» که در آن ابتدا به عده‌ای اجازه داده شد ثروتمند شوند (که در دوران اولویت‌دهی به کارایی، برای مدتی شاهد افزایش ضریب جینی بود)، و سپس از زمان هجدهمین کنگره حزب، تمام تلاش کشور صرف پیروزی …