تاریخچه‌ای از فریب: پیمان‌های آمریکا و اسرائیل و طرح غزه

سردبیر فلسطین کریونیکل، رمزی بارود

ترجمه مجله جنوب جهانی

تاریخ در اینجا نقشی بی‌بدیل دارد، به‌ویژه تاریخ فریب‌های اسرائیل. از ابتدای پیدایش صهیونیسم استعماری، حاکمیت اسرائیل بر فلسطین بر اساس مجموعه‌ای از ادعاهای ساختگی توجیه شده است. تاریخ جنبش صهیونیسم اساساً از جنس فریب است. این موضوع امروز اهمیت ویژه‌ای دارد و به درک طرح موسوم به «طرح غزه ترامپ» کمک می‌کند؛ طرحی که به نظر نمی‌رسد چیزی جز نقشه‌ای پنهان برای شکست فلسطینیان و تسهیل پاکسازی قومی بخش عمده‌ای از جمعیت غزه باشد.

از آغاز نزاع کنونی، ایالات متحده همگراترین متحد اسرائیل بوده است و به اندازه‌ای پیش رفته که کشتار بی‌ملاحظه غیرنظامیان فلسطینی را «حق دفاع اسرائیل» قلمداد می‌کند. این رویکرد، جرم‌انگاری فراگیر کل فلسطینیان را به همراه داشته است—چه غیرنظامیان و چه مبارزان، چه زن و چه کودک.

امیدهای ساده‌لوحانه نسبت به اینکه دولت ترامپ ممکن است جلوی اسرائیل را بگیرد، بی‌اساس بود. دولت دموکرات جو بایدن و دولت جمهوری‌خواه جانشین او هر دو در پروژه خلاصی مسیحی‌مابانه (مسیحایی) نخست‌وزیر نتانیاهو شریک پرشور بوده‌اند. تفاوت عمده در بیان کلامی است؛ بایدن حمایت خود را در قالب زبان لیبرالی می‌پوشاند و ترامپ با زبان تهدیدهای آشکار سخن می‌گوید.

هر دو دولت استراتژی‌هایی را برای تضمین پیروزی نتانیاهو دنبال کردند، حتی زمانی که جنگ او به اهداف راهبردی نرسید. بایدن از وزیر خارجه‌اش، آنتونی بلینکن، به عنوان نماینده‌ای برای میانجیگری آتش‌بس کاملاً مطابق اولویت‌های اسرائیل استفاده کرد. به همین ترتیب، ترامپ نیز دامادش جرد کوشنر و نخست‌وزیر پیشین بریتانیا، تونی بلر، را به کار گرفت تا نقشه‌ای موازی شکل دهند.

نتانیاهو به‌طرز هوشمندانه‌ای از هر دو دولت بهره برد. دوره ترامپ، شاهد چیرگی لابی صهیونیستی و اسرائیل بر سیاست خارجی آمریکا بود. واضح‌ترین نشانه این وضع، صحنه مشهور دیدار نتانیاهو با ترامپ در کاخ سفید در آوریل گذشته بود که رئیس‌جمهور «آمریکا اول» برای او صندلی کشید. دعوت بلر، کسی که روزی ریاست گروه چهارجانبه صلح تحت کنترل آمریکا را برعهده داشت، به همراه کوشنر به کاخ سفید در اوت، نیز نشانه‌ای هشداردهنده بود. آشکار بود که اسرائیل و آمریکا طرحی بزرگ‌تر را برنامه‌ریزی کرده‌اند: طرحی که قرار است نه‌تنها غزه را نابود کند بلکه هر تلاشی برای احیای حقوق فلسطین را نیز سد کند.

در حالی که ۱۰ کشور در مجمع عمومی سازمان ملل (۲۱ تا ۲۳ سپتامبر) به شوق اعلام به رسمیت‌شناسی دولت فلسطین پرداختند، آمریکا و اسرائیل مشغول آماده‌سازی طرح کلان خود بودند که سهم بزرگی در آن به ران درمر، وزیر وقت امور استراتژیک اسرائیل، تعلق داشت.

طرح غزه ترامپ در ۲۹ سپتامبر اعلام شد. نزدیک به بلافاصله، چندین کشور، از جمله حامیان قوی فلسطین، از آن حمایت کردند؛ حمایتی که بدون درک اینکه این طرح تا چه اندازه نسبت به مباحث پیشین بین ترامپ و نمایندگان جهان عرب و مسلمان در نیویورک در ۲۴ سپتامبر دستخوش تغییرات مهمی شده است، صورت گرفت.

ترامپ اعلام کرد که طرح توسط اسرائیل پذیرفته شده و هشدار داد اگر حماس ظرف «سه یا چهار روز» آن را نپذیرد، «پایانی بسیار غم‌انگیز در انتظار خواهد بود». با این حال، آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل که همراه با این نهاد در بیشتر موارد در مواجهه با اسرائیل کوتاهی کرده است، از طرح ترامپ حمایت کرد و گفت: «اکنون حیاتی است که تمام طرف‌ها متعهد به توافق و اجرای آن شوند.»

نتانیاهو حس خوش‌بینی تازه‌ای یافت و اعتقاد داشت بار فشار بین‌المللی بالاخره کم شده و وظیفه به فلسطینیان منتقل شده است. او گفته که «اکنون همه جهان، از جمله جهان عرب و اسلام، بر حماس فشار می‌آورند تا این شرایط را بپذیرد.» او که اطمینان داشت کفه ترازو به نفع اسرائیل سنگین شده، اهداف خود در غزه را بی‌پرده در ۳۰ سپتامبر اعلام کرد: «آزادسازی همه گروگان‌ها، چه زنده و چه مرده، در حالی که ارتش دفاعی اسرائیل در بیشتر بخش‌های نوار باقی می‌ماند.» حتی زمانی که کشورهای عربی و اسلامی به اصلاحات طرح اولیه ترامپ اعتراض کردند، نه نتانیاهو کوتاه آمد و نه ترامپ، اولی ادامه کشتارها را دنبال کرد و دومی تهدیدهایش را تکرار نمود.

پیام آشکار این است: صرف‌نظر از موضع فلسطینیان، اسرائیل با تمام توان چه به صورت نظامی و چه غیرنظامی به دنبال پاکسازی قومی نوار غزه خواهد بود. طرح حکومتی مجزا برای غزه و کرانه باختری پیش‌بینی می‌کند که نوار تحت کنترل مستقیم هیئت صلح ترامپ قرار گیرد، که عملاً تونی بلر و جرد کوشنر را به حکم‌رانی استعماری تازه‌ای بر فلسطین بدل می‌کند.

تاریخچه اهمیت بسزایی دارد، به ویژه تاریخ فریب‌های اسرائیل. از آغاز، صهیونیسم استعماری حاکمیت خود بر فلسطین را بر پایه دروغ‌هایی به شکل‌گیری توجیهات ساختگی مانند پیوند دیرینه اروپاییان با این سرزمین، ادعای اشتباه «سرزمینی بدون ملت»، برچسب مهاجمان به بومیان و کلیشه ضدسامیتیزی ذاتی اعراب بنا گذاشت. دولت اسرائیل که بر پایه پاکسازی قومی فلسطینیان بنا شده بود، به عنوان «چراغ امید» صلح و دموکراسی معرفی شد.

این تار عنکبوت دروغین با هر کشتار و جنگ عمیق‌تر و برجسته‌تر شد. هنگامی که اسرائیل در مدیریت جنگ یا نبرد تبلیغاتی خود شکست خورد، ایالات متحده به پیمانکار همیشگی مداخله بدل شد. نمونه شاخص، تهاجم اسرائیل به لبنان در ۱۹۸۲ است که در آن تحت فشار آمریکا، معامله صلحی بر سازمان آزادی‌بخش فلسطین تحمیل شد. به لطف تلاش‌های فرستاده ویژه آمریکا، فیلیپ حبیب، مبارزان فلسطینی از بیروت به تبعید رفتند تا جان هزاران غیرنظامی حفظ شود. اما تراژدی عکس این پیش‌بینی رقم خورد و راه را برای کشتار صبرا و شتیلا و اشغال طولانی‌مدت اسرائیل در لبنان تا سال ۲۰۰۰ باز کرد.

این الگوی تاریخی امروز در غزه تکرار می‌شود ولی گزینه‌ها اکنون تلخ‌تر است. فلسطینیان باید بین شکست حتمی غزه—که فقط موقتا قتل‌عام را کند می‌کند—و ادامه نسل‌کشی گسترده دست به انتخاب بزنند. برخلاف فریب‌کاری اسرائیل در لبنان چهل سال پیش، این بار نتانیاهو حتی تلاش نمی‌کند انگیزه‌های شرورانه خود را پنهان کند. آیا جهان اجازه خواهد داد او این فریب و نسل‌کشی را بی‌پاسخ بگذارد؟


رمزی بارود، روزنامه‌نگار، نویسنده و سردبیر روزنامه «فلسطین کریونیکل»، نویسنده شش کتاب و پژوهشگر ارشد غیرمقیم مرکز اسلام و امور جهانی (Center for Islam and Global Affairs – CIGA) است. کتاب تازه‌اش «پیش از طوفان» (Before the Flood) توسط انتشارات Seven Stories منتشر خواهد شد. سایر آثار او عبارت‌اند از «چشم‌انداز ما برای رهایی»، «پدرم مبارز آزادی بود» و «آخرین زمین». وب‌سایت او: http://www.ramzybaroud.net

**The History of Deception: U.S.-Israel Pacts and the “Gaza Plan”** 
By Ramzy Baroud | Translated by *Global South Magazine*

From the myth of “a land without a people” to Trump’s so-called “Gaza Plan,” Israel’s colonial project has long relied on deception to justify ethnic cleansing and occupation. Backed unconditionally by the United States—under both Trump and Biden—Israel has weaponized diplomacy to legitimize military aggression, especially in Gaza.

The “Gaza Plan,” unveiled in September 2023 and endorsed by figures like Tony Blair and Jared Kushner, is not a peace proposal but a blueprint for permanent control, displacement, and the dismantling of Palestinian sovereignty. Despite international gestures toward recognizing Palestine, U.S.-Israeli coordination continues to sideline Palestinian rights while framing resistance as terrorism.

Historical precedents—like the 1982 Lebanon invasion and the Sabra and Shatila massacre—reveal a recurring pattern: false promises of peace masking strategic ethnic cleansing. Today, Netanyahu openly pursues Gaza’s depopulation, with little global accountability.

Understanding this legacy of deception is essential to exposing the real agenda behind so-called peace plans and confronting ongoing genocide in Gaza.

**Keywords**: Gaza Plan, Trump Gaza proposal, Israel deception, U.S.-Israel alliance, Ramzy Baroud, ethnic cleansing Gaza, Palestinian rights, false peace plans, Netanyahu war crimes, Gaza genocide.