گرانما ارگان کمیته مرکزی حزب کمونیست کوبا
ترجمه مجله جنوب جهانی.

ونزوئلا، میهن بولیوار و چاوز، سرزمین خواهرِ آمریکای جنوبی که امروز هدفِ حدود ۱٬۲۰۰ موشک آمریکایی قرار گرفته و در برابر آن گستره‌ای وسیع از نیروهای نظامی صف‌آرایی کرده، نه می‌تواند و نه باید احساس تنهایی کند؛ کوبا در میان این تشدید خطرناکِ نظامی که قصدِ سرِ تسلیم فرود آوردنِ او را دارد، ونزوئلا را در آغوش می‌کشد.

در روزگاری که امپراتوری و رئیسِ بی‌ثباتِ آن عملیات‌های پنهانِ سیا علیه کاراکاس را تصویب می‌کند، ما همبستگی خود را با آن ملت برادر و به‌ویژه با رئیس‌جمهورش نیکلاس مادورو اعلام می‌داریم؛ این سخن را میگل دیاز-کانِل برمودِز، رئیس‌جمهور کوبا و دبیر اول کمیتهٔ مرکزی حزب، در شبکهٔ اجتماعی «ایکس» (X) بیان کرد.

«امروز کوبا بیش از هر زمان دیگری سخنِ مارتى را به یاد دارد: “ونزوئلا را به من دهید تا در خدمتش باشم؛ او در من پسرى دارد”، و سخنِ فیدل را نیز: “برای ونزوئلا باید از جان مایه گذاشت”».

مردمِ بزرگ‌ترین جزیرهٔ آنتیل نیز همین احساس را دارند؛ بامداد امروز آنان در برابر تندیسِ سوارهٔ سیمون بولیوار گرد هم می‌آیند تا همبستگی خود را با ونزوئلا نشان دهند، و این را می‌دانند که همان‌گونه که رهایی‌بخش گفته بود: «ایالات متحده چنان به نظر می‌رسد که از سوی پروردگار مقدر شده باشد تا آمریکا را به بهانهٔ آزادی، به مصیبت نشاند».