گیلبِرتو لوپز ای ریواس (Gilberto López y Rivas)
ترجمه مجله جنوب جهانی

موهن است که جایزهٔ به‌کلی بی‌اعتبار نوبل صلح (نقل‌به‌مضمون: «sic») به محرک خشونت‌های موسوم به «گواریمبا» (Guarimba)، ماریا کورینا ماچادو (María Corina Machado)، اعطا شده است؛ کسی که یک کودتاگر شناخته‌شده است، آشکارا خواستار مداخلهٔ مسلحانهٔ ایالات متحده در کشورش شده، در کنار صهیونیست‌های نسل‌کش مردم فلسطین قرار گرفته و به شاگردی دونالد ترامپ (Donald Trump) فخر می‌فروشد.

این امر البته تعجب‌آور نیست؛ کافی است به یاد آوریم که جنایتکاران بدنام دیگری علیه بشریت همچون هنری کیسینجر (Henry Kissinger) و باراک اوباما (Barack Obama) نیز، که خود مروّج کودتا و جنگ علیه کشورهای مستقل بوده‌اند، با همان چیزی که ایگناسیو رامونت (Ignacio Ramonet) آن را «نوبلِ گندیدهٔ غم‌انگیز» می‌خواند، تقدیر شدند. چنین اقدام نابجایی، بخشی از طرح‌های تجاوز نظامی است که امپریالیسم ایالات متحده علیه ونزوئلا و نیز تمامی مردم و نیروهای مترقی «آمریکای ما» (Nuestra América) به پیش می‌برد.

در همین حال، در چارچوب کنفرانس بین‌المللی «استعمار و استعمار نو» که در کاراکاس (Caracas) برگزار شد، مشاهده کردیم که ملت و دولت این کشور برادر، غرق در تدارک دفاع از میهن سیمون بولیوار (Simón Bolívar) و هوگو چاوز (Hugo Chávez) هستند. این دفاع با پیوستن میلیون‌ها شهروند به شبه‌نظامیان، بر اساس استراتژی «جنگ تمام ملت»، و از طریق وحدت مدنی-نظامی-پلیسی و همچنین ساخت قدرت مردمی در هزاران کمون (Comuna) در سراسر جغرافیای ملی، در حال انجام است.

این افتخار را داشتم که به همراه فعالان بین‌المللی از پورتوریکو (Puerto Rico)، هائیتی (Haití)، مارتینیک (Martinique)، بلیز (Belice) و برزیل (Brasil)، از کمون «اِل پانال» (El Panal) در محلهٔ ۲۳ ژانویه (23 de Enero) کاراکاس بازدید کنم. در «قوسِ کمون» (Arco de la Comuna) توسط سخنگویان و چریک‌های «نیروی میهن‌پرست الکسیس زنده است» (Fuerza Patriótica Alexis Vive) پذیرفته شدیم — این نام به یاد یک جوان انقلابی طرفدار چاوز است که در سال ۲۰۰۲ ترور شد. نقش‌آفرینی زنان، به‌ویژه زنان آفریقایی‌تبار، در این کمون مشهود است؛ آن‌ها با اعتقاد و افتخار به دستاوردهایشان، توضیح می‌دهند که چگونه کمون، استراتژی ساخت سوسیالیسم، تأسیس کنفدراسیون کمونال و دگرگونی جامعه است؛ این هدف با حمایت دولت و در پیوند با سطوح مختلف نمایندگی و اقتدار سیاسی آن دنبال می‌شود.

در این مسیر، به «پانالیتو دِ سانتا روسا» (Panalito de Santa Rosa) رسیدیم؛ جایی که پیرامون تجربیات متعدد خودگردانی سرزمینی (autogobierno territorial) چاویستی گفت‌وگو شد. سپس ما را به کارگاه «زنبورهای کوچکِ پانال» (Las Abejitas del Panal) بردند؛ مرکز تولید منسوجات با مالکیت کمونال که در آن شرح داده شد چگونه ۵۲۰۰ دست لباس فرم مدرسه تولید و به‌صورت رایگان توزیع شده است.

این روز با بازدید از نقاشی‌های دیواری بین‌المللی به پایان رسید؛ آثاری که مبارزات مردم فلسطین و مردم ایران را علیه صهیونیسم و امپریالیسم ایالات متحده ارج می‌نهند. از طریق هنر، بذر انترناسیونالیسم (بین‌الملل‌گرایی) با فرآیندهای دیگر کاشته می‌شود، حتی از تمایل به دنبال کردن تجربهٔ «مایاهای زاپاتیستا» (mayas zapatistas) با علاقهٔ فراوان سخن رفت. آن‌ها این‌گونه مدل سوسیالیستی قرن بیست‌ویکم خود را بنا می‌کنند.

همچنین از مبارزهٔ اولیه علیه جرایم سازمان‌یافته، مواد مخدر و فحشا یاد شد؛ مبارزه‌ای که حتی به استفاده از سلاح نیز کشیده شد تا این عناصر از محله‌ها و ساختمان‌های کمون بیرون رانده شوند. سپس، فضاها را با فرهنگ، ورزش، تفریح و هنر تصاحب کردند؛ رویکردی که جامعه از طریق آن زیست‌گاه خود را متحول ساخته است.

دگردیسی شهری با پروژه‌های زیربنایی در حال وقوع است. اندیشهٔ «دموکراسی مشارکتی و پیشرو» (democracia participativa y protagónica) در زندگی روزمره و در تقویت مجمع‌ها (asambleas) و هیئت‌های (colectivos) مجمع‌ها به‌کار بسته می‌شود. هدف، گسستن از اشکال سلسله‌مراتبی سازمان‌دهی سرمایه‌داری است. جوانان با کمک دانشگاه‌های اطراف در حال آمادگی و آموزش هستند. این جوانان، همراه با دیگر اقشار محیط شهری، با دستیابی به آگاهی سیاسی، یک گام کیفی برداشته‌اند.

همکاران «نیروی میهن‌پرست الکسیس زنده است» اظهار داشتند که «این بیشتر از یک بازدید بود، یک تبادل نگاه‌ها و اراده‌های انقلابی با محوریت کمون بود که مردم آمریکای ما را در مسیر ساختن یک افق مشترک سوسیالیستی متحد می‌کند». آن‌ها سخنانشان را با شعارهای «یا کمون، یا هیچ!» و «پیروز خواهیم شد!» به پایان بردند.

در حالی که این تبادل دانش در یک کمون چاویستی در محله‌های کاراکاس اتفاق افتاد، روز بعد این امکان فراهم شد تا در دانشگاه ملی تجربی سیمون رودریگز (Universidad Nacional Experimental Simón Rodríguez)، با جمعی از یک کمون شورشی هم‌نشینی کنیم. در آنجا، من یک کنفرانس در مورد علوم اجتماعی و ضدشورش ایراد کردم؛ با تأکید بر مفهوم «تروریسم جهانی دولتی» که امپریالیسم ایالات متحده در صدد تحمیل آن در سطح سیاره‌ای است، و با توجه به زمینهٔ تهدید تجاوز نظامی که کشور در حال حاضر با آن مواجه است. این رویداد و هم‌نشینی با رئیس دانشگاه و همکاران استادش، نشان‌دهندهٔ تعهد عمیق این نهاد به فرآیند انقلابی در تربیت هزاران دانشجو متخصص در رشته‌های فنی و اجتماعی بود.

بدون تردید، ونزوئلا پیروز خواهد شد!