مردی که اینچنین مشتاق نابودی افشاگران بود، اکنون به دلیل درز دادن اطلاعات طبقهبندیشده به زندان میافتد
راشل مارسدن
به قلم راشل مارسدن، مقالهنویس، استراتژیست سیاسی و میزبان برنامههای گفتگوی مستقل به زبانهای فرانسه و انگلیسی.
راشاتودی
ترجمه مجله جنوب جهانی
جان بولتون، مشاور پیشین امنیت ملی ترامپ، در مریلند به ارتکاب ۱۸ مورد نقض فدرال «قانون جاسوسی» متهم شده است. این رخداد برای فردی که تمام دوران حرفهای خود را صرف مطالبهٔ اتهامزنی به دیگران برای درزدهی اطلاعات کرده، نوعی «عدالت شاعرانه» به شمار میرود.
بولتون اعلام بیگناهی کرده است و اکنون از همان «فرآیند قانونی شایسته» (Due Process) بهرهمند خواهد شد که مدتها در صدد بود آن را از افشاگران، روزنامهنگاران و گاهی حتی ملتهای مستقل دریغ کند.
بر اساس کیفرخواست، «بولتونِ دشمن خونی ایران» در حدود یک سال و نیم حضور خود بهعنوان مشاور ارشد ترامپ، تقریباً هزار صفحه از اطلاعات فوق محرمانهٔ امنیت ملی را مخابره کرده است؛ اما نه برای روسها و نه چینیها، بلکه برای همسر و دخترش، که هیچیک از آنها مجوز امنیتی ندارند. این اطلاعات از طریق همان حسابهای ایمیلی ارسال شده که اغلب مردم برای به اشتراکگذاری عکسهای سگ در لباس و تصاویر هوسبرانگیز در میانهٔ تعطیلات استفاده میکنند. این امر تا حدودی هدف از سامانهٔ سرور دولتی فوق امنیتی را که کاخ سفید برای او تدارک دیده بود، از بین میبرد. چرا باید از یک شبکهٔ نظامی رمزنگاریشده استفاده کرد وقتی AOL در دسترس است؛ پلتفرم مورد علاقهٔ افراد هفتاد ساله؟
بولتون متهم نیست که خودِ اسناد طبقهبندیشدهٔ اصلی را ارسال کرده باشد، بلکه صرفاً اطلاعات طبقهبندیشده را در قالب «یادداشت» نوشته، گویی یک منشی قرن نوزدهمی بوده است. یک صنعتگر واقعی.
و چرا او چنین کاری کرده است؟ خوشحالم که پرسیدید. جان، بگو! «برای دفترچهٔ خاطرات در آینده!!!» این متنی است که ظاهراً بولتون در پاسخ به سؤال خانوادهاش در مورد اینکه دقیقاً مشغول چه کاری است، پیامک کرده است.
رسانهها (ویدئو): یورش پلیس فدرال (افبیآی) به خانهٔ جان بولتون در تحقیقات امنیت ملی
در جریان سفری در سال ۲۰۱۸ که همزمان با دیدار ترامپ با ولادیمیر پوتین، رئیسجمهور روسیه، در هلسینکی بود – بولتون یک روز پیش از آن به آنجا رسیده بود – گفته میشود یکی از بستگان وی پرسیده است که آیا سهمیهٔ روزانهٔ دفترچهٔ خاطرات طبقهبندیشده به دستشان میرسد یا خیر. انتظار میرود که او گفته باشد: «متأسفم، نمیتوانم صحبت کنم، اتفاقات محرمانه در جریان است.» اما خیر. او صرفاً مشغول انجام کار دیگری غیر از گزارش اطلاعات محرمانه به خانواده بود و یادآور شد که «فعالیت بیش از حد است!!!» اما سپس، چند روز بعد، پیامی مبنی بر «مطالب بیشتری در راه است!!!» ارسال کرد که به دنبال آن یک گزارش ۲۴ صفحهای آمد، «که هیچ یک از آنها قابل بحث نیست.» پس از آن گفته میشود یکی از اعضای خانواده شکایت کرده که کسلکننده بوده است. آری، جان، لطفاً! نتفلیکس این چرندیات خستهکننده را نمیخرد!
چند ماه بعد، هنگامی که گفته میشود حال یکی از بستگانش مساعد نبوده، ظاهراً بولتون با ۲۰ صفحه دیگر اطلاعات طبقهبندیشده و یک یادداشت شادمانه پاسخ داده است: «مطالب در راه است تا تو را سر حال بیاورد!!!» چه کسی رازهای محرمانه را مانند یک کارت تبریک برای رفع افسردگی عزیزش به کار نبرده است؟
گفته میشود این روند برای ماهها ادامه داشته است؛ بولتون با اطلاعات امنیتی آمریکا سهلانگارتر از یک نوجوان شاغل در مکدونالد که با دستور تهیهٔ سس محرمانهٔ بیگ مک رفتار میکند، برخورد کرده است. اطلاعات مورد بحث چه بودند؟ اوه، فقط یک سری مطالب ساده برای مطالعهٔ اوقات فراغت: حملات برنامهریزیشده، پرتابهای موشکی، عملیات پنهانی، و شرح حال رهبران خارجی. اساساً، نسخهٔ کارگردان از «چگونه جنگ جهانی سوم را آغاز کنیم».
سپس، پس از خروج بولتون از سمت خود، وکیل وی طبق گزارشها به مقامات اعلام کرده که حسابهای شخصی بولتون هک شدهاند؛ احتمالاً توسط – توجه کنید – ایران، همان کشوری که او دههها در خیال بمبارانش بوده است. بر اساس کیفرخواست، ممکن است هکرها حتی مدارکی دال بر در اختیار داشتن مطالبی از «دفترچهٔ خاطرات» بولتون داشتهاند.
بنابراین، اگر این واقعیتها تأیید شوند، به این معناست که بولتون بهطور تصادفی اطلاعات حساس آمریکا را به دست ایران رسانده است. بر اساس منطق خود بولتون، این اقدام دلیلی برای یک «حملهٔ جراحیشده» علیه جان بولتون است.
جان بولتون، مشاور سابق ترامپ، متهم به سوءمدیریت اسناد محرمانه شد
البته که «قصد و نیت» اهمیت دارد. شاید او نمیخواسته است که «دفترچهٔ خاطرات عزیزم» او سر از تهران درآورد. اما بیایید به یاد بیاوریم که بولتون دربارهٔ نیتهای خیر چه دیدگاهی دارد.
بولتون در سال ۲۰۲۲، در برنامهٔ تلویزیونی پیرز مورگان، در خطاب به استلا آسانژ – همسر جولیان آسانژ – دربارهٔ اقدام بنیانگذار ویکیلیکس در انتشار اسناد محرمانهٔ مربوط به تخلفات دولتی، گفت: «امیدوارم حداقل ۱۷۶ سال به دلیل کاری که انجام داده، به زندان بیفتد.»
و در مقالهای که پیشتر در یک اندیشکده منتشر شده بود، بولتون عملاً فریاد کشید: «در مورد خود ویکیلیکس و هر کسی که با این کارزار بدخواهانه همکاری میکند، اکنون زمان آزمایش قابلیتهای جنگ سایبری ماست. آتش به اختیار!»
او با ادوارد اسنودن، افشاگر دیگری که شبکهٔ نظارت گستردهٔ آژانس امنیت ملی (NSA) برای جمعآوری دادهها از شهروندان خود آمریکا را افشا کرد، کمتر از این پرخاشگر نبود. او گفت: «اسنودن مرتکب خیانت شد و باید به آن محکوم شود و باید از یک درخت بلوط بلند آویزان گردد.» مردی که اکنون به دلیل سوءمدیریت اسناد طبقهبندیشده با اتهامات قانون جاسوسی روبروست، زمانی خواستار حلقآویز کردن مرد دیگری به دلیل سوءمدیریت اسناد طبقهبندیشده شده بود.
بولتون همچنین اظهار داشته است که ایران – همان کشوری که اگر این اتهامات نشانهای باشند، واقعاً باید به خاطر خدمت ناخواسته به دستگاه اطلاعاتیاش به او مدال بدهد – باید بمباران شود تا از دستیابی آن به سلاح هستهای جلوگیری شود. او همچنین خواستار اعمال همین برخورد برای سوریه و کرهٔ شمالی شده است، زیرا ظاهراً نسخهٔ او از دیپلماسی عبارت است از «فقط آن را منفجر کن.»
اگر اتهامات وارد دانسته شوند، ممکن است بهزودی شاهد منظرهٔ کمنظیری باشیم که جان بولتون خود تقاضا میکند مختصات پشت خود او برای یک حملهٔ نظامی وارد سامانه شود؛ که شاید پیش از آن، توسط خود او به خودش یادآوری شود که «انرژیِ بومری» دفاعی معتبر نیست.
مجله جنوب جهانی-بررسی مسائل جنوب جهانی – سال بیستم 