ترجمه مجله جنوب جهانی

قضات آفریقای جنوبی اعلام کردند که اینکوسی آلبرت لوتهولی در اثر شکنجه و ضرب و شتم جان باخته است.
دادگاه عالی آفریقای جنوبی روز پنج‌شنبه حکم داد که اینکوسی آلبرت لوتهولی، برندهٔ جایزهٔ صلح نوبل، توسط پلیس آپارتاید و با همکاری کارمندان شرکت راه‌آهن این کشور به قتل رسیده است.
دادگاه عالی پیترماریتسبورگ همچنین حکم تحقیق قضایی سال ۱۹۶۷ میلادی را که مرگ لوتهولی را ناشی از برخورد با یک قطار باری اعلام کرده بود، لغو کرد. قاضی نومپوملو رادب در ایراد رأی اعلام کرد که شواهد ارائه‌شده در جریان تحقیق قضایی مجدد، یافته‌های تحقیق قبلی را تأیید نمی‌کند.
> «یافتهٔ دادستان سی. آی. بازوِل، مورخ سپتامبر ۱۹۶۷ در دادگاه صلح استرنجر، لغو می‌شود. در خصوص علت و محتمل‌ترین علت مرگ، حکم می‌شود که متوفی بر اثر شکستگی جمجمه، خونریزی مغزی و کوفتگی مغز ناشی از کتک‌خوردن جان باخت.»

قاضی رادب همچنین بیان کرد که یک پزشک در دُربان که در ژوئیهٔ ۱۹۶۷ برای کمک به لوتهولی در وضعیت بحرانی به استرنجر سفر کرده بود، به جای نجات دادن، در واقع «کار او را تمام کرد». لوتهولی پس از اینکه در محلی بیهوش پیدا شد، به جای انتقال فوری به بیمارستان تخصصی کینگ ادوارد در دُربان، به بیمارستان کم‌امکانات استرنجر منتقل شد تا جراحات بدن و سرش مداوا شود.
به دلیل کمبود کادر پزشکی در بیمارستان استرنجر برای رسیدگی به جراحات وخیم او، لوتهولی ساعت‌ها منتظر ماند و هیچ کمکی از دُربان به او نرسید. سرانجام، بیش از چهار ساعت بعد، دکتر موریسیوس ج. جوُبرت، جراح اعصاب از بیمارستان‌های کینگ ادوارد و وِنت‌وُرث، به بیمارستان استرنجر رسید.
قاضی رادب به‌شدت از رفتار بی‌تفاوت پرسنل پزشکی بیمارستان استرنجر و دکتر جوُبرت انتقاد کرد و در هنگام ایراد رأی، به زبان ایسی‌زولو گفت: «او (دکتر جوُبرت) به بیمارستان استرنجر آمد تا کارش را تمام کند.» سپس تأکید کرد که این نظر شخصی اوست.

تحقیق قضایی مجدد دربارهٔ مرگ رئیس‌کل وقت کنگرهٔ ملی آفریقا (ANC) از ماه آوریل آغاز شده بود. این اقدام پس از آن صورت گرفت که ANC و خانوادهٔ لوتهولی نسبت به نتیجه‌گیری تحقیق اولیه که توسط دادستان سی. آی. بازوِل در دادگاه صلح استرنجر انجام شده بود، ابراز نارضایتی کردند.

لوتهولی که حدود ساعت ۱۰ صبح به بیمارستان استرنجر منتقل شده بود، در ساعت ۲:۲۵ بعدازظهر همان روز درگذشت. بازوِل در تحقیق اولیه نتیجه گرفته بود که مرگ برندهٔ جایزهٔ صلح نوبل در اثر برخورد با قطار باری بوده و هیچ فردی در این حادثه مقصر نیست.

دکتر جوُبرت یکی از شاهدانی بود که در تحقیق سال ۱۹۶۷ شهادت داد. دیگر شاهدان شامل استفانوس لاته‌گان (رانندهٔ قطار)، پیتر ون وایک (راهنمای قطار) و دانیل گریلینگ (آتش‌نشان) بودند که به بازوِل گفته بودند احتمالاً لوتهولی، با وجود به صدا درآمدن بوق قطار، آن را نشنیده یا ندیده است.
قاضی رادب نتیجه گرفت که لاته‌گان، ون وایک، گریلینگ و همچنین سرژان کارآگاه آندریس پیتروس برگِر، افسر پلیس راه‌آهن استرنجر، باید در توطئهٔ قتل لوتهولی مسئولیت‌پذیر باشند.

انگیزهٔ قتل اولین برندهٔ آفریقایی جایزهٔ صلح نوبل چه بود؟

قاضی رادب نتیجه گرفت که لوتهولی به دلیل فعالیت‌هایش علیه آپارتاید به قتل رسیده است. وی گفت دولت آپارتاید از دیدار سناتور ایالات متحده، رابرت اف. کِنِدی، با لوتهولی در گروتویل به‌شدت خشمگین شده بود و پس از آن، آپارتاید به‌عنوان «جرمی علیه بشریت» برچسب خورده بود.
ماه‌لنگی بِنگو، سخنگوی ملی ANC، با استقبال از این رأی، آن را یک حکم تاریخی دانست که سرانجام تأیید کرد لوتهولی توسط پلیس آپارتاید به‌صورت وحشیانه کتک‌خورده و به قتل رسیده است.
«این رأی تأیید دوباره‌ای است بر آنچه ANC، جنبش آزادی‌بخش و مردم ستمدیدهٔ آفریقای جنوبی همواره می‌دانستند: اینکه اینکوسی لوتهولی قربانی یک قتل دولتی بوده است.»
> «این پیروزی اخلاقی نه تنها برای خانوادهٔ او، بلکه برای تمام شهیدان مبارزهٔ ماست که زندگی‌شان به‌خاطر وحشی‌گری آپارتاید ناعادلانه کوتاه شد،» بنگو افزود.

فانله سیبیسی، سخنگوی ANC در کوازولو-ناتال، نیز این رأی را یک پیروزی بزرگ برای حقیقت و عدالت خواند:
«این حکم، باور دیرینهٔ ANC، خانوادهٔ لوتهولی و جنبش گستردهٔ آزادی‌بخش را تأیید می‌کند که اینکوسی آلبرت لوتهولی نه در یک حادثهٔ تأسف‌بار، بلکه عمداً به سکوت واداشته شد، زیرا او نماد وجدان ملتی بود که در برابر ظلم آپارتاید ایستادگی می‌کرد.»

«این رأی زمینه‌های لازم برای بستن این فصل دردناک را فراهم می‌آورد، اما ما همچنین خواستار برقراری کامل عدالت هستیم و می‌خواهیم کسانی که در پنهان کردن شرایط واقعی مرگ اینکوسی لوتهولی نقش داشته‌اند—از جمله پزشکان، مأموران اجرای قانون و دیگران—پاسخگو باشند،» سیبیسی تأکید کرد.

ناتاشا رَمکیسُن-کارا، سخنگوی استانی دفتر ادعای عمومی ملی، گفت: «ادعای عمومی و شرکایش تلاش خواهند کرد تا جنایات گذشته را بررسی کرده و به خانواده‌های قربانیان این جنایات کمک کنند تا آرامش یابند.»
(اولین بار توسط IOL منتشر شد.)