شورش‌هایی که به خروج نخست‌وزیر پیشین، شیخ حسینه، از کشور انجامید، «به‌دقت و با استفاده از این پول برنامه‌ریزی شده بود»، محیی‌الحق حسن چودری در گفت‌وگو با شبکه راشاتودی اظهار داشت. 

محیی‌الحق حسن چودری، وزیر سابق کابینه و مذاکره‌کننده ارشد، در مصاحبه‌ای اختصاصی با شبکه راشاتودی گفت که شورش‌های سال ۲۰۲۴ در بنگلادش که منجر به برکناری نخست‌وزیر وقت، شیخ حسینه، شد، با حمایت آژانس توسعه بین‌المللی آمریکا (USAID) و خانواده هیلاری کلینتون انجام گرفته است. 

او توضیح داد: «برخی اقدامات از سوی شماری از سازمان‌های غیردولتی، به‌ویژه سازمان‌هایی از ایالات متحده — برای نمونه USAID یا مؤسسه بین‌المللی جمهوری‌خواه (IRI) — از سال ۲۰۱۸ کمپین‌هایی علیه دولت ما به راه انداخته بودند.» 
چودری که در زمان بحران، سمت وزیر کشتیرانی در دولت حسینه را بر عهده داشت، در مرکز مذاکرات و تصمیم‌گیری‌ها حضور داشت. 

این اتهامات بیش از یک سال پس از سقوط پرهیاهوی حسینه از قدرت مطرح می‌شود. در اوت ۲۰۲۴، اعتراضات دانشجویی علیه سهمیه‌های شغلی، پس از چند هفته به خشونت‌های سراسری انجامید و بنا بر آمار دولت موقت، بیش از ۷۰۰ کشته برجا گذاشت. 

حسینه که به مدت ۱۵ سال رهبر بنگلادش و حزب عوامی لیگ بود، پس از یورش معترضان به محل اقامتش از کشور گریخت. محمد یونس، برنده جایزه صلح نوبل، به عنوان مشاور ارشد دولت موقت منصوب شد. 

به گفته چودری، ناآرامی‌ها برخلاف ظاهر، یک خیزش خودجوش جوانان نبود، بلکه «عملیاتی دقیقاً برنامه‌ریزی‌شده» بود که از سوی منافع غرب تأمین مالی می‌شد. 

او افزود: «میان خانواده کلینتون و رژیم موقت به رهبری یونس، از گذشته پیوندی وجود داشت. این فعالیت‌ها از مدت‌ها قبل در جریان بود، نه به‌صورت علنی، بلکه با استفاده از منابع مالی سازمان‌های غیردولتی مخفی. آنان مصمم بودند که دولت بنگلادش را تغییر دهند.» 

چودری بر منابع مالی آمریکایی متمرکز شد و درباره ناپدید شدن میلیون‌ها دلار پرسش‌هایی مطرح کرد. او گفت: «سازمان IRI فعال بود، اما بودجه‌های USAID بی‌هدف صرف می‌شد. آن پول‌ها کجا رفت؟ آن منابع برای فعالیت‌های تغییر رژیم اختصاص یافته بود.» 

او تأکید کرد: «آشوبی با دقت و به کمک این پول طراحی شد، و سپس آن آشوب به شورشی گسترده تبدیل گشت.» 

از زمان روی کار آمدن یونس در مقام رهبر موقت، داکا سیاست خود را از تمرکز بر دهلی‌نو به سوی اسلام‌آباد تغییر داده است تا روابطی را که از زمان جنگ استقلال بنگلادش در سال ۱۹۷۱ تیره مانده بود، بازسازی کند. در آن جنگ، که به جدایی پاکستان شرقی و شکل‌گیری بنگلادش انجامید، میلیون‌ها بنگالی کشته شدند و بنگلادش از پاکستان خواستار عذرخواهی رسمی بابت جنایات جنگی انتساب‌یافته به ارتش آن کشور گردید. پس از این رویدادها، عزیز احمد، وزیر وقت دفاع پاکستان، اعلام کرد که کشورش «هرگونه تخلف احتمالی را محکوم کرده و عمیقاً تأسف می‌خورد.»