تد اسنایدر 

منتشر شده در آنتی وار

 ترجمه مجله جنوب جهانی

در حال حاضر رویدادهای بسیار مهمی در اوکراین در جریان است که رسانه‌های جریان اصلی غرب یا به طور سطحی گزارش می‌دهند یا اصلاً گزارش نمی‌دهند؛ این امر به نظر می‌رسد تلاشی برای هماهنگ‌سازی گزارش‌های خود با روایت کی‌یف به منظور حفظ امیدواری بالا و تداوم حمایت‌های اقتصادی و نظامی باشد.

هرچند رسانه‌های جریان اصلی شروع به گزارش محاصره‌ی شهر پوکروفسک در دونتسک توسط روسیه کرده‌اند، اما از انعکاس میزان وخامت و بغرنجی اوضاع خودداری می‌کنند. این گزارش‌ها حاکی از آن است که وضعیت میدانی نبرد در حال تثبیت است، تلفات روسیه عظیم است، و از دست دادن پوکروفسک از لحاظ استراتژیک بی‌اهمیت خواهد بود. هیچ‌یک از این ادعاها صحیح نیست.

والری گراسیموف، فرمانده ستاد مشترک ارتش روسیه، به ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهوری روسیه گزارش داد که نیروهای مسلح این کشور «در محورهای همگرا پیشروی می‌کنند» و «محاصره‌ی دشمن در پوکروفسک و میرنوگراد را تکمیل کرده‌اند». همتای اوکراینی او، الکساندر سیرسکی، گفت این گزارش «با واقعیت مطابقت ندارد». مقامات اوکراینی «اصرار دارند» که «نیروهای ویژه در حال پاکسازی روس‌ها از شهر هستند»، گزارش نیویورک‌تایمز چنین می‌نویسد. ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهوری اوکراین نیز ادعا کرد که «در پوکروفسک، به نابودی اشغالگران ادامه می‌دهیم».

هرچند نیروهای مسلح اوکراین ممکن است به طور موقت نیروهای روسی را تا حدی عقب رانده باشند، اما نیروهای روسی بخش بزرگی از پوکروفسک را بازپس گرفته‌اند و اکنون حدود ۸۰ درصد آن را کنترل می‌کنند. بازوهایی که به تدریج پوکروفسک را محاصره می‌کنند اکنون فقط یک کیلومتر از هم فاصله دارند؛ شکافی که عبور از آن برای بهترین تکاوران اوکراینی دشوار و خطرناک است. هرچند اوکراین همچنان محاصره‌ی در حال نزدیک‌شدن را انکار می‌کند و فقط می‌پذیرد که وضعیت «دشوار» است، اما این روایت واقعیت میدان نبرد را تغییر نخواهد داد. نشریه‌ی یورومایدان پرس می‌نویسد که پوکروفسک اکنون «در معرض تبدیل‌شدن به گورستانی برای نخبگان اوکراین قرار دارد». کی‌یف ایندیپندنت نیز ارزیابی می‌کند که «نجات شهر از سقوط در کوتاه‌مدت، کاری بسیار دشوار و احتمالاً غیرممکن به نظر می‌رسد».

رسانه‌های غربی همچنین گزارش می‌دهند که دستاوردهای روسیه با تلفات بیشتری به دست آمده است. تایمز می‌نویسد: «پیشروی‌های تدریجی روسیه به بهای بسیار سنگینی تمام شده است. در حالی که اوکراین می‌خواهد پوکروفسک را نگه دارد، فرماندهان نظامی استدلال می‌کنند که تلفات سنگینی که بر نیروهای کرملین در آنجا وارد می‌شود، به طور گسترده‌تری تلاش‌های جنگی روسیه را تضعیف خواهد کرد».

اما تایمز تلفات روسیه در جنگ را دست‌کم سه برابر بزرگنمایی می‌کند و تلفات اوکراین را به همان میزان کمتر نشان می‌دهد. درباره‌ی پوکروفسک، تحلیلگران اشاره کرده‌اند که فرسایش نیروهای اوکراین در جنگ، به وضعیتی در پوکروفسک منجر شده که نیروهای روسیه بدون تلفات سنگین نیروی انسانی یا تجهیزات، شهر مستحکم‌سازی‌شده را تصرف می‌کنند.

و به گفته‌ی تایمز، «اهمیت نظامی از دست دادن پوکروفسک برای اوکراین ممکن است نسبتاً کم باشد». اما از دست دادن پوکروفسز به معنای نه تنها از دست دادن یک مرکز استراتژیک حیاتی برای تجهیز نیروهای اوکراینی در شرق، بلکه احتمالاً به معنای از دست دادن کنترل خط دفاعی اوکراین متشکل از استحکامات به هم پیوسته در دونتسک است.

شاید حتی بیشتر از گزارش‌نکردن میدان نبرد، این واقعیت است که تعدادی از تحلیلگران نظامی اشاره کرده‌اند که تمرکز صرف بر پوکروفسک، تصویر بزرگ‌تری را از دست می‌دهد: نیروهای مسلح روسیه وارد یا به طور جزئی چندین شهر در دونتسک را محاصره کرده‌اند که یک محاصره‌ی بزرگ‌تر منطقه را تهدید می‌کند، و برای نخستین سال در این جنگ، نیروهای مسلح اوکراین در سال ۲۰۲۵ قادر به آغاز هیچ‌گونه عملیات تهاجمی نبوده‌اند. این دو واقعیت میدانی در کنار هم، بافتاری بزرگ‌تر ایجاد می‌کند که هنوز هم تهدیدآمیزتر است. این امر نشان می‌دهد که جنگ فرسایشی روسیه، نیروهای اوکراین را تا حدی تضعیف کرده که دیگر قادر به حمله به روسیه یا دفاع از خود نیستند.

وضعیت ناگوار اوکراین در میدان نبرد به دو رویداد دیگر کم‌گزارش‌شده منجر شده است. نخست انفجارهای همزمان در پالایشگاه‌های نفت مجارستان و رومانی بود. این واقعیت که هر دو پالایشگاه نفت خام روسی را پردازش می‌کنند و به نظر می‌رسد اوکراین و اروپا استراتژی خود را از شکست روسیه در میدان نبرد به قطع درآمد نفتی روسیه برای کشاندن آنها به میز مذاکره تغییر داده‌اند، گمانه‌زنی‌هایی مبنی بر دست داشتن اوکراین در این دو اقدام خرابکاری برانگیخته است.

ویکتور اوربان، نخست‌وزیر مجارستان، اخیراً گفت که انفجار در پالایشگاه نفت مجارستان ممکن است به دلیل «حمله‌ی خارجی» بوده باشد. بازیگر خارجی بعید است روسیه باشد. آنها انگیزه‌ای برای خرابکاری در مشتریان خود در زمانی که تحریم‌های آمریکا تلاش می‌کنند صادرات نفت آنها را خفه کنند، ندارند. این امر به نظر می‌رسد، همانطور که اجماعی از تحلیلگران نشان می‌دهد، اوکراین یا شرکای آن را باقی می‌گذارد. اوکراین درباره‌ی انفجارها اظهارنظر نکرده است، و سکوت رسانه‌های غربی به این تردید دامن می‌زند. نگران‌کننده است که رسانه‌های جریان اصلی حتی یک کلمه هم درباره‌ی حملات به ظاهر هماهنگ به دو کشور اروپایی نمی‌گویند که می‌تواند تبعات بزرگی در جهان پس از جنگ اوکراین داشته باشد.

استیصال اوکراین همچنین به بحرانی کم‌گزارش‌شده در داخل منجر شده است. اوکراین نه تنها به دلیل حملات روسیه در میدان نبرد، بلکه به دلیل فرار از خدمت، نیروهای خود را از دست می‌دهد. به عنوان بخشی از راه‌حل، اوکراین به سربازگیری اجباری روی آورده که در آن مردان به طور تهاجمی و علی‌رغم میل خود ربوده شده و با اتوبوس به مراکز جذب منتقل می‌شوند. از آنجا آنها را با آموزش بسیار ناچیزی به میدان نبرد می‌فرستند.

پس از حضور در جبهه، نیروها به هزاران نفر فرار کرده‌اند. هرچند در رسانه‌های جریان اصلی کمتر گزارش می‌شود، اما تنها در ماه‌های نخست سال ۲۰۲۵، بیش از ۱۱۰,۰۰۰ سرباز اوکراینی از خدمت فرار کرده‌اند. تا ۲۰ درصد از نیروهای مسلح اوکراین فرار کرده‌اند. از آغاز جنگ، شمار فراریان ممکن است تا ۲۰۰,۰۰۰ نفر باشد و ماه به ماه وخیم‌تر می‌شود.

به نظر می‌رسد رسانه‌های غربی در هماهنگ‌سازی با پیام گمراه‌کننده‌ی کی‌یف برای حفظ روحیه‌ی غرب و تداوم جریان تسلیحات آن، همدست شده‌اند. اما هرچند این روایت ممکن است برای گمراه‌کردن عمومی که به روزنامه‌هایش اعتماد دارد قوی باشد، برای تغییر واقعیت کافی نخواهد بود. اوکراین برای مقابله با وضعیت بغرانی میدان نبردی که در آن دیگر نیروی انسانی لازم برای تهاجم یا دفاع از خود را ندارد و نیروها به سرعت کشته‌شدن فرار می‌کنند، به اقدامات فوری‌تر روی آورده است.