منتشر شده در گری‌زون

مکس بلومنتال

وایات رید

ترجمه و بازنویسی و تلخیص از مجله جنوب جهانی

افشای وقایع پشت پرده کودتای ناموفق «ادجمونت» و نقش مستند مراکز تصمیم‌گیری کاخ سفید

بر اساس اسناد جدیدی که اخیراً توسط دادگاه فدرال آمریکا منتشر شده‌اند، جزئیات تکان‌دهنده و نگران‌کننده‌ای از تلاش‌های صورت‌گرفته توسط نزدیکان دونالد ترامپ برای سازماندهی یک کودتا علیه دولت قانونی ونزوئلا فاش شده است. این اسناد، که برای اولین بار توسط رسانه افشاگر «گری‌زون» (The Grayzone) بررسی شده‌اند، نگاهی بی‌سابقه به بازیگران اصلی و طرح‌های این توطئه از تروریسم تا عملیات «پرچم دروغین» (false flag) ارائه می‌دهند. اطلاعاتی که به احتمال زیاد بر تصمیمات آتی آمریکا در مورد هرگونه حمله نظامی به ونزوئلا تأثیرگذار خواهد بود.

قرارداد ۲۲۱ میلیون دلاری و مشارکت کاخ سفید

جوردن گودرو، فردی که دولت آمریکا او را مسئول اصلی این طرح می‌داند، شواهدی را در اختیار «گری‌زون» قرار داده است که نکات کلیدی زیر را برملا می‌سازد:

– او با خوان گوایدو، رهبر اپوزیسیون ونزوئلا که مورد حمایت آمریکا بود، قراردادی به ارزش ۲۲۱ میلیون دلار امضا کرده بود؛ در حالی که آمریکا همزمان به صورت علنی و خصوصی تلاش می‌کرد گوایدو را به عنوان رئیس‌جمهور مشروع ونزوئلا به رسمیت بشناسد.

– ظاهراً مقامات ارشد دولت ترامپ از جمله الیوت آبرامز، جان بولتون، یک مقام ارشد سیا در آمریکای لاتین و یکی از مشاوران شورای امنیت ملی، از برنامه حمله او مطلع بوده‌اند و حتی ممکن است در تدوین آن مشارکت داشته باشند.

– متحدان ترامپ یک شرکت ناشناخته تأسیس کرده بودند تا پس از سرنگونی نیکلاس مادورو، از ثروت‌های نفتی و معدنی ونزوئلا بهره‌برداری کنند. در این میان، یکی از همکاران گوایدو آنها را ترغیب می‌کرد: «همین حالا وارد عمل شوید، شرکت‌ها را فعال کنید و پول دربیاورید.»

– سیا و یک شرکت تبلیغاتی مرتبط با اطلاعات به نام «گروه رندون»، برای حدود یک دهه مشغول خرابکاری در زیرساخت‌های حیاتی ونزوئلا بوده‌اند.

– پیشنهادی که به دفتر مایک پنس، معاون رئیس‌جمهور، ارائه شد، شامل طرح‌هایی برای اجرای عملیات «پرچم سفید» در ونزوئلا، انتشار عمدی هپاتیت در میان نیروهای نظامی آن کشور و تأمین مالی طرح‌ها از طریق «مصادره» محصولات مواد مخدر بود.

فساد و سوءاستفاده مالی در میان مخالفان ونزوئلا

روئن کرافت، یک سرمایه‌دار ثروتمند مرتبط با سازمان‌های اطلاعاتی که برای تأمین مالی بخشی از عملیات استخدام شده بود، به اف‌بی‌ای (FBI) گفت که به این نتیجه رسیده است: «اگر ونزوئلایی‌ها چیزی ببینند، آن را می‌دزدند و با خود می‌برند.» او همچنین مخالفان گوایدو را متهم کرد که ۲۰۰ هزار دلار از پول کمک‌های بشردوستانه را به جیب زده‌اند.

​شرکت‌کنندگان در این توطئه به اف‌بی‌ای اطلاع دادند که مخالفان ونزوئلا را به‌شدت فاسد می‌دانند؛ زیرا شاهد بوده‌اند که رهبران این جریان مبالغ هنگفتی را «برای فاحشه‌ها، بطری‌های شراب هزار دلاری، و وسایل آرایشی برای دوستان دخترشان هزینه کرده‌اند.»

عملیات «جیدئون» و شکست تاریخی

صبح روز ۳ می ۲۰۲۰، دو قایق کوچک با موتورهای بیرونی در آب‌های ساحلی منطقه لا گاریا ونزوئلا به حرکت درآمدند. برخلاف ۱۵ قایق سریع که اخیراً توسط نیروی دریایی آمریکا غرق شده بودند و ادعای حمل مواد مخدر داشتند، این قایق‌ها حامل چیزی به‌مراتب جدی‌تر بودند: سربازان سابق نیروهای ویژه آمریکا (گرین برت) که انتظار داشتند مردم ونزوئلا از آنها استقبال کنند و به عنوان منجی بپذیرند.

ایران بری و لوک دنمن، دو سرباز سابق «گرین برت»، به همراه ونزوئلایی‌هایی که در جنگل‌های کلمبیا آموزش دیده بودند، طرحی برای آغاز شورش ملی خشونت‌آمیز داشتند که هدف نهایی آن سرنگونی و ربودن رئیس‌جمهور نیکلاس مادورو بود.

تنها ساعاتی بعد، فیلم‌هایی از این دو آمریکایی منتشر شد که در اسکله‌های یک روستای ماهیگیری، روی زمین افتاده و دست و پایشان بسته شده بود. این کودتای ناموفق رسماً «عملیات جیدئون» نام گرفت، اما در افکار عمومی ونزوئلا به‌سرعت به «خلیج خوکچه‌ها» معروف شد؛ نسخه‌ای مضحک و ناموفق از شکست تاریخی مداخله سیا در خلیج خوک‌ها در کوبا در سال ۱۹۶۱.

در این حمله ناکام، هشت تبعه ونزوئلا کشته شدند. مصاحبه‌های زندانی با دو آمریکایی اسیرشده نیز از طریق تلویزیون در سراسر ونزوئلا پخش شد. در این تصاویر، بری و دنمن صراحتاً اعلام کردند که مجوز انجام عملیات مستقیماً از بالاترین سطوح دولت آمریکا صادر شده است و رئیس‌جمهور ترامپ را به عنوان فرمانده اصلی مأموریت معرفی کردند.

مایک پومپئو، وزیر امور خارجه وقت ترامپ، هرگونه دخالت «مستقیم» آمریکا را تکذیب کرد. در سال‌های بعد، آمریکا تلاش کرد این طرح را به عنوان عملیاتی غیرمجاز توسط یک مزدور به نام جوردن گودرو جلوه دهد. گودرو که اکنون به عنوان مغز متفکر عملیات جیدئون شناخته می‌شود، در سال ۲۰۲۴ دستگیر شد و با ۱۴ اتهام مواجه است. دولت فدرال آمریکا مدعی است که او در توطئه قاچاق سلاح از کلمبیا برای آماده‌سازی این کودتای ناموفق مشارکت داشته است. این اتهامات مجموعاً حداکثر ۱۰ سال حبس در پی دارند.

ادعاهای گودرو درباره حمایت کاخ سفید

با این حال، گودرو در مصاحبه‌های خود با «گری‌زون» ادعا کرده است که مستقیماً توسط «کیث شایلر»، رئیس تیم امنیتی دونالد ترامپ، برای رهبری کودتا علیه دولت ونزوئلا استخدام شده و این عملیات با آگاهی کامل و حمایت دولت آمریکا انجام شده است.

اکنون، تیم حقوقی گودرو به اسناد جدیدی دسترسی پیدا کرده که شامل جزئیاتی درباره افرادی است که گودرو می‌گوید این کودتا را سازماندهی کرده‌اند. «گری‌زون» یکی از اولین نشریاتی است که این مدارک را بررسی کرده است. این مدارک شامل مصاحبه‌های اف‌بی‌ای با شرکت‌کنندگان در طرح است و نشان می‌دهد که مقامات ارشد دولت ترامپ، رهبران دولت کلمبیا، مأموران سیا، و مقامات کارمندی که مستقیماً زیر نظر معاون رئیس‌جمهور مایک پنس و ترامپ فعالیت می‌کردند، از این طرح مطلع بوده‌اند.

این اسناد شواهد محکمی ارائه می‌دهند که نشان می‌دهد دولت آمریکا در مراحل مختلف این عملیات را که توسط سرمایه‌گذاران آمریکایی نزدیک به ترامپ و رهبران مخالف ونزوئلا با حمایت مالی واشنگتن انجام می‌شد، حمایت و نظارت می‌کرده است.

پشت پرده «ترویج دموکراسی» و سودجویی حریصان

در پشت شعارهای ارزشمند «ترویج دموکراسی» و مجازات «عوامل بد»، بازیگران و مأموران اطلاعاتی که ظاهراً گودرو را برای رهبری این مأموریت در کاراکاس استخدام کرده بودند، تنها با انگیزه حرص و طمع هدایت می‌شدند. آنها تشنه سهمی از ثروت‌های عظیم نفتی و معدنی ونزوئلا بودند و مشتاقانه به دنبال قراردادهای سودآور در «فردای سقوط مادورو» می‌گشتند. این سودجویان در لباس سفید کودتا، به دنبال غنیمت‌اندوزی بودند که در نهایت به بدنامی ختم شد.

پرونده‌های بررسی‌شده توسط «گری‌زون» همچنین حاوی گفت‌وگوهای پنهانی ضبط‌شده، ایمیل‌ها و طرح‌های پیچیده کودتا و حملات تروریستی هستند که توسط شخصیت‌های تأثیرگذار اپوزیسیون ونزوئلا تهیه شده بودند. در مجموع، این اسناد تصویری بسیار ناخوشایند از دایره سیاسی‌ای ترسیم می‌کند که آمریکا طی دو دهه آن را آموزش داده و از آن حمایت مالی کرده است.

شخصیت‌های کلیدی و درگیری‌های داخلی

یکی از اتهامات مکرر مطرح شده توسط شرکت‌کنندگان در عملیات جیدئون این بود که شخصیت‌های ارشد مخالفان نه‌تنها ناتوان و منحط هستند، بلکه مستعد دزدی از حامیان خود در واشنگتن نیز می‌باشند. کسانی که در اسناد عملیات جیدئون به دلیل فساد بی‌پروا معرفی شده‌اند، اگر نمایش نظامی آمریکا که ترامپ در اکتبر ۲۰۲۵ دستور آن را داده بود موفق می‌شد، به قدرت می‌رسیدند. این افراد شامل دو رهبر اپوزیسیون ملقب به «بی‌ویس و بات‌هد» (Beavis and Butt-Head)، و رئیس سابق آن‌ها لئوپولدو لوپز و شاگردش خوان گوایدو می‌شوند. گوایدو در یکی از پرونده‌های اف‌بی‌ای به عنوان دریافت‌کننده احتمالی بودجه از «قماربازان مواد مخدر» نامشخص توصیف شده است.

با این حال، تنها فردی که در آمریکا با مجازات کیفری برای عملیات جیدئون مواجه شده، سرباز سابق «گرین برت» است که آن را اجرا کرد. گودرو که در خطر سال‌ها حبس در زندان فدرال قرار دارد، از وثیقه فرار کرده و ناپدید شده است. او پیش از فرار، چندین مصاحبه با «گری‌زون» انجام داد و اطلاعاتی را ارائه کرد که استدلال می‌کرد بدون دانش و مجوز کاخ سفید دولت ترامپ، هرگز در موقعیتی نبود که بتواند یک ارتش خصوصی را به ونزوئلا رهبری کند.

پیشینه تنش‌های آمریکا و ونزوئلا

روابط ونزوئلا و واشنگتن از زمانی که هوگو چاوز در سال ۱۹۹۸ به ریاست‌جمهوری انتخاب شد، رو به تیرگی گذاشت. این افسر کاریزماتیک ارتش، که با رهبری یک شورش ناموفق علیه دولت نئولیبرال سرکوبگر و نامحبوب در سال ۱۹۹۲ به شهرت رسید، به سرعت برنامه بلندپروازانه‌ای را برای تأمین مالی مبارزات گسترده ضد فقر از طریق ملی‌سازی میدان‌های نفتی ونزوئلا آغاز کرد.

در دهه بعد، این طرح استاندارد زندگی مردم ونزوئلا را بالا برد، تولید نفت را چندین برابر کرد و فقر شدید را به یک‌سوم کاهش داد، در حالی که درآمد حاصل از صادرات نفت چهار برابر شد. اما این اقدامات در واشنگتن خوشایند نبود. آمریکا در سال ۲۰۰۲ با سازماندهی کودتایی پاسخ داد که رئیس‌جمهور را برای نزدیک به ۴۸ ساعت از قدرت برکنار کرد.

پس از مرگ نابهنگام چاوز در مارس ۲۰۱۳، نیکلاس مادورو، جانشین مورد نظر او و وزیر امور خارجه، چند ماه بعد انتخاب شد. ظرف یک سال، رئیس‌جمهور وقت باراک اوباما تحریم‌های گسترده‌ای علیه ونزوئلا اعمال کرد. اوباما بخش نفت این کشور را با ادعای نقض حقوق بشر هدف قرار داد و زمینه را برای مجموعه‌ای از عملیات‌های خشونت‌آمیز تغییر رژیم فراهم ساخت.

با بالا گرفتن تنش‌ها بین دولت منتخب ونزوئلا و اپوزیسیون مورد حمایت آمریکا (که شورش‌های خیابانی خشونت‌آمیز آنها منجر به فلج شدن اقتصاد کشور شد)، مادورو تصمیم گرفت مجمع ملی تحت کنترل مخالفان را منحل کرده و در سال ۲۰۱۷ درخواست انتخابات جدید کند. در پاسخ، ترامپ با تهدید به مداخله نظامی فشارها را تشدید کرد.

تأسیس «دولت‌های جهانی» و شبکه کودتاگران

در اوایل سال ۲۰۱۹، شایلر یکی از معدود متحدان ترامپ، وکلای مرتبط و صنعتگران حریص به منابع بود که برای به دست آوردن قراردادهای سودآور در ونزوئلا پس از مادورو با یکدیگر متحد شدند. آنها تحت عنوان «دولت‌های جهانی» (Global Governments) فعالیت می‌کردند و به‌سرعت تأثیر خود را بر ونزوئلا گذاشتند—هرچند نه به شکلی که مؤسسانشان در نظر داشتند.

اعضای تیم «دولت‌های جهانی» شامل افرادی با پیشینه‌ها و تخصص‌های متنوع بودند:

– روئن کرافت: مشاور ارشد در زمینه لجستیک و حمل‌ونقل با سابقه در حوزه‌های انرژی، نفت، گاز و معدن.

– نستور سائنز: مأمور سابق وزارت امور خارجه برای برقراری ارتباط با اپوزیسیون ونزوئلا.

– گری کامپتون: مشاور حقوقی و لابی‌گر میلیاردر نفتی «تی. بون پیکنس».

– گرمن چیکا: یکی از شخصیت‌های اپوزیسیون ونزوئلا که به عنوان رابط با نیروهای ضد مادورو عمل می‌کرد.

– اندرو دیویس: رئیس شورای آمریکای کاتالونیا.

– تراویس لوقاس: وکیل واشنگتنی که نمایندگی مایک پنس و مایک پومپئو را برعهده داشت.

لابی‌گری و قراردادهای مالی

«دولت‌های جهانی» اولین و تنها مشتری خود را در اوایل سال ۲۰۱۹ به دست آورد؛ زمانی که سائنز با دیک موریس، مشاور مشهور جمهوری‌خواه، تماس گرفت تا برنامه‌های شرکت برای کسب قراردادهای سودآور پس از سرنگونی مادورو را مطرح کند. «کریس لارسن»، رئیس یک شرکت ساخت‌وساز بین‌المللی، اولین و تنها مشتری‌ای بود که برای این طرح سودآور پس از مادورو قرارداد امضا کرد.

با این حال، لارسن پس از پرداخت نزدیک به ۱۰۰ هزار دلار، از پروژه کنار کشید؛ زیرا به نظر می‌رسید پروژه به‌سرعت به نتیجه نمی‌رسد. بر اساس سندی از اف‌بی‌ای، «سائنز گفت چندین ماه گذشته و آنها هیچ کاری برای لارسن انجام نداده‌اند و دلیل خروج او را درک می‌کند. وقتی چک لارسن وصول شد، نقد شد و بین تیم دولت‌های جهانی تقسیم گردید.»

ارتباط با اپوزیسیون ونزوئلا و طرح‌های نظامی

در ۱۹ مارس ۲۰۱۹، در باشگاه دانشگاه واشنگتن، لستر تولدو، مدیر خودخوانده کمک‌های بشردوستانه گوایدو، برای اولین بار با متحدان ترامپ و اعضای اصلی «دولت‌های جهانی» دیدار کرد. این گروه کودتاگر درباره راه‌حل‌های ممکن پس از شکست عملیات کمک‌های بشردوستانه گوایدو در ماه قبل بحث و تبادل نظر کردند.

دو هفته بعد، تولدو گزارش داد که پیامکی از شایلر دریافت کرده که می‌خواهد گودرو را به عنوان رهبر تیمی برای تأمین امنیت محموله‌های کمک‌های بشردوستانه به ونزوئلا معرفی کند. گودرو و شایلر در اوایل آوریل به بوکا راتون، فلوریدا سفر کردند تا بحث‌های نوپای خود را با تولدو ادامه دهند.

در ۱۶ آوریل، شایلر تماسی را سازماندهی کرد تا گودرو را به مدیر امور شرکتی «دولت‌های جهانی» معرفی کند. در همان زمان که «دولت‌های جهانی» به دایره نزدیک گوایدو راه می‌یافت، نستور سائنز از طرح قطعی مخالفان ونزوئلا برای تحریک شورش نظامی علیه مادورو و به دست گرفتن قدرت با زور مطلع شد.

در یک مصاحبه مفصل با اف‌بی‌ای، سائنز گفت که حداقل یک سال قبل از اجرا، از کودتای نظامی مطلع شده بود و یکی از نزدیک‌ترین افراد مورد اعتماد گوایدو به نام پدرو پائول بتانکور، او را در جریان قرار داده بود. به گفته سائنز، همکار گوایدو این کودتای قریب‌الوقوع را به عنوان فرصتی برای حامیان آمریکایی بالقوه تبلیغ می‌کرد تا «همین حالا عمل کنند، شرکت‌ها را فعال کنند و پول به دست آورند.»

برنامه‌های نظامی و اختلافات داخلی

در ۱۳ آوریل ۲۰۱۹، کرافت ایمیلی به سائنز، شایلر، لوقاس و سایر همکاران «دولت‌های جهانی» ارسال کرد و اعلام نمود: «اکنون تعداد کمی، اگر نگوییم هیچ‌کس، باور ندارند که ونزوئلا بدون نوعی عملیات نظامی دولت خود را تغییر خواهد داد. درها در اطراف مادورو در حال بسته شدن هستند و اقداماتی برای تضمین سرنگونی و برکناری او در دست انجام است.»

کرافت اظهار داشت که مخالفان ونزوئلا از او درخواستی برای ارائه یک پیشنهاد کرده‌اند تا مسیر را برای این «عملیات نظامی» با پیش‌آماده‌سازی تدارکات و دارایی‌ها در مرزهای کشور هموار کند: «درخواست گوایدو یک پیشنهاد زمان‌بندی شده برای تحرک، کار قبلی در این زمینه، و سپس پیش‌نویس فرم خدمات اصلی است… من معتقدم کوراسائو بهترین مکان برای پیش‌آماده‌سازی است، زیرا ونزوئلا اکنون ۱۷ پایگاه در مرز با کلمبیا دارد. با غیرفعال بودن نیروی دریایی، رویکرد از کوراسائو امن‌تر است و می‌توانیم به کلمبیا برای فرود آمدن حرفه‌ای تغییر مسیر دهیم.»

این طرح کودتا بر انشعاب‌های گسترده در میان فرماندهان نظامی ونزوئلا استوار بود و باید با تسخیر کاخ میرافلورس به اوج می‌رسید. با این حال، زمانی که گوایدو این برنامه را در ۳۰ آوریل ۲۰۱۹ اجرا کرد، نتیجه آن یک فاجعه سیاسی بزرگ‌تر برای اپوزیسیون ونزوئلا نسبت به شکست کمک‌های بشردوستانه چند ماه قبل بود. نیروهای نظامی به طور یکپارچه در کنار مادورو باقی ماندند و گوایدو و مردانش را در خیابان‌های کاراکاس تنها و تحت آتشبار رها کردند. همه آنها کشته یا دستگیر شدند.

نقش جی. جی. رندون و قرارداد ۲۲۱ میلیون دلاری

در تابستان سال ۲۰۱۹، گودرو گزارش داد که همکاران ونزوئلایی دیگر او را با «خوان خوزه رندون»، مشاور مشهور و ثروتمند (که برای سیاستمداران حامی آمریکا در آمریکای لاتین فعالیت می‌کرد و با گروه رندون ارتباطی نداشت)، آشنا کردند. رندون که قبلاً کمپین‌های ریاست‌جمهوری آلوارو اوریبه در کلمبیا را مدیریت کرده و در دوران ریاست‌جمهوری وی استراتژیست اصلی بود، همچنان به عنوان مغز متفکر راست‌گرایان کلمبیا به شمار می‌رفت.

نفوذ او به مرزهای ونزوئلا نیز رسیده بود و به عنوان یک راهنمای تأثیرگذار برای مخالفان وابسته به آمریکا عمل می‌کرد. در زمان برقراری ارتباط رندون با گودرو، گوایدو او را به عنوان مدیر کمیته استراتژی خود برای بررسی گزینه‌های سرنگونی مادورو منصوب کرده بود.

در ماه‌های بعدی، گودرو و رندون قراردادی را برای اجرای کودتای ونزوئلا با حمایت مالی جنبش گوایدو مذاکره کردند. این سند به تیم گودرو اجازه استفاده از نیروی کشنده و بازداشت غیرنظامیان را می‌داد و قوانین درگیری را بر اساس سطح خسارات جانبی پیش‌بینی‌شده مشخص می‌کرد. این قرارداد تأکید داشت که گودرو و همکاران آمریکایی او تا حد امکان «هویت خود را پنهان کنند» تا اطمینان حاصل شود که کودتا صرفاً ونزوئلایی به نظر برسد.

بر اساس شرایط این قرارداد، شرکت گودرو، «سیلورکورپ یو‌اس‌اِی»، مبلغ ۱.۵ میلیون دلار حق‌الزحمه غیرقابل استرداد برای آماده‌سازی کودتا دریافت می‌کرد. هدف عملیات مشخص شده بود: «دستگیر/بازداشت/برکنار کردن» مادورو و رژیم فعلی از قدرت و نشاندن گوایدو به جای آنها. با موفقیت عملیات، گودرو پاداش موفقیت ۱۰ میلیون دلاری دریافت می‌کرد. «هزینه تخمینی کل پروژه» برای این عملیات ۲۱۲.۹ میلیون دلار بود. در صورت عدم موفقیت، سند حاوی یک بند بسیار غیرعادی بود که به دولت شبه‌رسمی گوایدو اجازه می‌داد هرگونه آگاهی از این طرح را انکار کند.

تعاملات با مقامات بلندپایه آمریکا

ادعاهای گودرو مبنی بر آگاهی مقامات بلندپایه آمریکا از این طرح، توسط اسناد مختلف تأیید یا رد شده‌اند. پیامک‌های متنی بین گودرو و درو هورن، مشاور سیاسی مایک پنس، نشان می‌دهد که این دو به طور گسترده با هم در ارتباط بوده‌اند و چندین بار بین نوامبر ۲۰۱۹ تا فوریه ۲۰۲۰ شخصاً ملاقات کرده‌اند.

در مصاحبه با اف‌بی‌ای، هورن از تعاملات خود با گودرو ابراز پشیمانی کرد. خلاصه مصاحبه بیان می‌کند که هورن گفت: «مثل یک احمق رفتار کرده‌ام و قبل از ارائه هرگونه کمک، باید در مورد جوردن گودرو تحقیق می‌کردم.» در ۲۶ نوامبر ۲۰۱۹، پیامک‌های متنی بین گودرو و هورن نشان می‌دهد که این دو ساعت ۱۱ صبح با هم آشنا شدند. آن شب، معاون مشاور رئیس‌جمهور پیشنهاد کرد که روز بعد ساعت ۲ بعدازظهر در رستورانی به نام «پی.جی. کلارک» ملاقات کنند.

گودرو گزارش داد که در این ملاقات، هورن به او گفته است: «ما اهمیت نمی‌دهیم چقدر خونریزی شود، وقتی این کار تمام شود، پول روان خواهد شد.» هورن در پاسخ به درخواست نظر درباره تعاملاتش با «دولت‌های جهانی» و گودرو، نوشت: «به عنوان یک وکیل، نمی‌توانم و نمی‌خواهم ارتباطات یا گفتگوهای خود را با مشتریان یا مشتریان بالقوه بحث کنم. با این حال، می‌توانم به‌وضوح بگویم که هیچ نقشی در کودتای ناموفق در ونزوئلا نداشته‌ام، قبل از وقوع از این کودتا آگاه نبوده‌ام و هرگز با هیچ مقام دولتی آمریکا درباره کودتا یا شورش در ونزوئلا گفت‌وگو یا ارتباط نداشته‌ام.»

وقایع پایانی و شکست عملیات

در ۲۳ مارس ۲۰۲۰، مقامات کلمبیایی در شهر ساحلی کارائیبی «پوئبلو ویجو»، محموله سلاح‌هایی را که شامل ده‌ها تفنگ کاملاً خودکار و نیمه‌خودکار سبک AR بود، در یک ایست بازرسی ضبط کردند. راننده خودرو اعتراف کرد که قرار بوده سلاح‌ها را به مردی به نام «پانترا» تحویل دهد. دولت مادورو به‌سرعت نتیجه گرفت که این سلاح‌ها احتمالاً برای یک ستوان سابق ارتش ونزوئلا که در کلمبیا تبعه‌های ونزوئلا را آموزش می‌داد، در نظر گرفته شده بود.

در ۲۶ مارس، وزارت دادگستری آمریکا «کلیور آلکالا» را به عنوان یکی از رهبران «کارتل دِل سُولِس» (عملیات قاچاق مواد مخدری که در میان نظامیان ونزوئلا پیش از ظهور چاوز تأسیس شده بود) معرفی کرد. گودرو پس از این خبر با هورن تماس گرفت و درباره تأثیر آن بر برنامه‌هایش پرسید. پیامک‌های متنی نشان می‌دهد که هورن از او پرسید: «آیا می‌خواهی بخواهم [وزارت دادگستری] درخواست تجدید نظر در طبقه‌بندی مواد مخدر نماید؟» او همچنین درخواست کرد که گودرو هر مدرکی که بتواند برای دفاع از آلکالا ارائه دهد، ارسال کند.

در ۲۷ مارس، آلکالا تسلیم مقامات کلمبیایی شد. بلافاصله پس از آن، هورن به گودرو اطلاع داد که این سرتیپ سابق ونزوئلا به آمریکا تبعید خواهد شد. مردی که گودرو او را «سزار» می‌نامید و «قوی‌ترین صدای مخالف مادورو» می‌دانست، بی‌رحمانه کنار گذاشته شد.

آلکالا که اکنون در زندان آمریکا است، به ارائه حمایت مادی از گروه‌های چپ‌گرای کلمبیا محکوم شده است. این دستگیری به اعتبار گودرو در میان تیمش ضربه زد و برنامه‌های او برای جذب دیگر رهبران نظامی ونزوئلا را مختل کرد.

افشاسازی در تلویزیون ونزوئلا و عملیات نهایی

پس از دستگیری آلکالا، مقامات ونزوئلا به افشای عملیات ادامه دادند و بر گودرو به عنوان رهبر اصلی متمرکز شدند. در ۲۸ مارس، رئیس مجمع مؤسسان، «دیوسدادو کابیو»، در برنامه ملی تلویزیونی «با مِیزو در حال ضربه زدن» (Con el Mazo Dando)، عملیات جیدئون را فاش کرد و هشدار داد که تعدادی «مزدور آمریکایی» برای دستگیری یا حذف مقامات بلندپایه ونزوئلا استخدام شده‌اند. کابیو تصاویری از گودرو در حال کار امنیتی در یک تجمع ترامپ نمایش داد و گفت که این طرح مستقیماً به کاخ سفید مرتبط است.

گودرو این دوره را زمانی می‌داند که تصمیم گرفت عملیات جیدئون را لغو کند و تیمش را با قایق از کلمبیا خارج کند. اما باز هم، این طرح شکست خورد. گودرو که قبلاً برخی از منابع عملیات ونزوئلا را در جامائیکا مستقر کرده بود، گزارش داد که در حین توقف در آنجا برای جمع‌آوری آنها در راه به کلمبیا، کمربند موتور قایقش پاره شد و او را زمین‌گیر کرد.

دو روز قبل از آغاز عملیات جیدئون، سایت خبری آسوشیتد پرس جزئیات طرح نظامی برای سرنگونی مادورو را منتشر کرد. این مقاله در ۱ می ۲۰۲۰، که بر اساس منابع ناشناس بود، برخی از تعاملات گودرو با جامعه اپوزیسیون ونزوئلا و آنچه گودرو آن را «طرح قدیمی کودتای خود» می‌داند، شرح داد.

⚖️ نتیجه‌گیری: پیامدهای سیاسی و حقوقی

پس از شکست طرح گودرو، ترامپ و دیگر اعضای دولتش به‌سرعت نقش واشنگتن در این کودتا را انکار کردند. مایک پومپئو در ۶ می به خبرنگاران گفت: «هیچ دخالت مستقیمی از سوی دولت آمریکا در این عملیات وجود نداشته است. اگر ما درگیر بودیم، متفاوت پیش می‌رفت.»

گودرو تأکید می‌کند که مجوز ترامپ برای سازماندهی عملیاتش را داشته است، اما توسط عناصر گوناگونی در دولت آمریکا و اپوزیسیون ونزوئلا که خودشان در تضاد با هم بودند، شکست خورده است: «من با چند نفر از افراد قدرتمند در حلقه درونی ترامپ ملاقات داشتم. بعد از امضای این قرارداد، چند ساعت بعد این ملاقات را در هتل ترامپ داشتم. و چند ساعت بعد، آنها ملاقاتی در کاخ سفید داشتند.»

گودرو همچنین ادعا کرده است که از تماس نزدیک‌تر با ترامپ خودداری کرده و از واسطه‌ها استفاده نموده تا سطحی از توجیه‌پذیری را برای رئیس‌جمهور حفظ کند: «اگر با دونالد ترامپ ملاقات می‌کردم و گواهی می‌گرفتم و می‌توانستم نوعی قرارداد یا، می‌دانید، نوعی مجوز کتبی یا چیزی را نشان دهم، این کار با هدف و نیت پشت این کار ناسازگار است.»

در ژانویه ۲۰۲۱، هورن، شایلر و سوریال شرکتی به نام «گرین‌مت» (Greenmet) تأسیس کردند که در حال حاضر به دنبال مشارکت در بخش مواد معدنی حیاتی گرینلند است. در سال ۲۰۲۴، شایلر و سوریال شرکت «جولین ادوایزرز» (Javelin Advisors) را تأسیس کردند، یک شرکت مشاوره‌ای و روابط دولتی که به نمایندگی از افرادی با سوابق کیفری ثبت‌شده فعالیت می‌کند.

پیامدهای کنونی و نگرانی‌های آتی

ادعاهای گودرو درباره نقش مقامات بلندپایه آمریکا در کودتای ناموفق ونزوئلا، در صورت اثبات، می‌تواند پیامدهای گسترده‌ای برای سیاست خارجی آمریکا داشته باشد. با توجه به تشدید تنش‌ها در منطقه و افزایش نیروهای نظامی آمریکا در نزدیکی ونزوئلا، این اسناد می‌تواند نشان‌دهنده الگویی از مداخله آمریکا در امور داخلی کشورهای مستقل آمریکای لاتین باشد.

گودرو که اکنون مفقود شده است، به «گری‌زون» گفته بود که پرونده علیه او «در حقیقت یک پوشش بوده است.» او گزارش داد که دادگاه کیفری او از سوی مؤلفه امنیت ملی وزارت دادگستری آغاز شده است که توسط «جان آیزنبرگ» اداره می‌شود. «آیزنبرگ در ابتدا توسط [ژنرال سابق] مایکل فلین در آنجا قرار گرفت. او در آن زمان در کاخ سفید بود که کیث شایلر در کاخ سفید بود. بنابراین این افراد با هم کار می‌کردند. از جایی که من آمده‌ام، این تضاد منافع است.»

این اسناد و شهادت‌ها نه‌تنها پرده از واقعیت‌های تاریک سیاست خارجی آمریکا برمی‌دارند، بلکه هشداری جدی برای آینده ونزوئلا و دیگر کشورهایی هستند که در معرض تهدید مداخله آمریکا قرار دارند. در حالی که ترامپ اکنون دوباره رئیس‌جمهور است و رویکردهای تهاجمی‌تری را در قبال ونزوئلا نشان می‌دهد، درک این تاریخچه پنهان برای پیش‌بینی حرکات آتی کاخ سفید حیاتی به نظر می‌رسد.

​