راهپیمایی نسل Z: سالمندان، سیاست‌مداران اپوزیسیون و شعارهای حزبی
جَرِد لائورِلِس و فرناندو کاماچو
۱۵ نوامبر ۲۰۲۵
منبع روزنامه لاخوراندا مکزیک
ترجمه مجله جنوب جهانی

مکزیکوسیتی. این شنبه، با مشارکت هزاران نفر، راهپیمایی‌های جنبش خودخواندهٔ نسل Z که به متولدین بین سال‌های ۱۹۹۵ و ۲۰۱۲ اشاره دارد، و راهپیمایی «کلاه» برگزار شد. هر دو راهپیمایی از «اَنجِل دِ لا ایندِپِندِنسیا» (Angel de la Independencia) آغاز شده و به سمت «ثوکالو» (Zócalo) حرکت کردند. گرچه هر دو تجمع به‌صورت صلح‌آمیز برگزار و به «پلازا دِ لا کُنستیتوسیون» (Plaza de la Constitución) رسیدند، اما شماری از معترضان شروع به حمله به نرده‌های فلزی اطراف «پالاسیو ناسیونال» (Palacio Nacional) کردند تا آن‌ها را تخریب نمایند. این امر سبب شد تا نیروهای پلیس از پشت موانع، اقدام به پرتاب گاز اشک‌آور و گاز خاموش‌کننده کنند.
هرچند فراخوان این دو راهپیمایی به‌صورت مجزا صادر شده بود، اما هر دو در ساعت و مسیر یکسانی برگزار شدند و خواسته‌های مشابهی داشتند: مخالفت با حزب مورِنا و احیای جایگاه کارلوس مانثو، شهردار ترور شدهٔ اورواپان، میچوآکان.
پیشاپیش جمعیت، که به صورت مسالمت‌آمیز حرکت کرد و هم‌اکنون به «پلازا دِ لا کُنستیتوسیون» رسیده است، جنبش «کلاه» قرار داشت که کاملاً با مانثو مرتبط است، و پشت سر آن، تجمعی قرار گرفت که چندین روز پیش توسط سازمان معروف به نسل Z فراخوانده شده بود.
با سر دادن شعارهایی چون «کارلوس نَمُرد، دولت او را کشت» و «مورنا باید برود»، معترضان در امتداد «پاسِئو دِ لا رِفورما» پیش رفتند، که بسیاری از آنان لباس سفید بر تن داشتند و کلاه‌هایی شبیه به آنچه مانثو می‌پوشید، بر سر گذاشته بودند.
برخی از شعارهای اصلی که سر داده می‌شدند عبارت بودند از: «کارلوس مانثو، قهرمان مکزیک»، «مشت با کلاه آری، در آغوش گرفتن خیر»، و «عزل از سِمت».
افراد شرکت‌کننده، که اکثریت آنان را بزرگ‌سالان و معدودی جوانان تشکیل می‌دادند، پرچم‌های مکزیک را به اهتزاز درآوردند، که برخی از آن‌ها سیاه‌وسفید بودند و برخی دیگر منقش به طرح جمجمهٔ خندان.
این تصویر، که اشاره‌ای به اَنیِمهٔ «وان پیس» (One Piece) دارد، به‌عنوان نماد سازمان نسل Z، یکی از فراخوان‌دهندگان راهپیمایی، انتخاب شده است.
با وجود زمان و مسیر یکسان، راهپیمایی نسل Z با «راهپیمایی کلاه» که محور اصلی خواسته‌اش حول محور کارلوس مانثو می‌چرخد، ادغام نشد.
تعداد قابل توجهی از معترضان، نارضایتی خود را متوجه شخص کلودیا شِینباوم، رئیس دستگاه اجرایی، کردند. شعار ثابت دیگر در میان گروه‌های مختلف «مورنا باید برود» بود.
حتی شخصیت‌هایی نظیر امیلیو آلوارِس ایکاثا، سناتور پیشین، و گوادالوپه آکوستا نارانخو از حزب منحل شدهٔ PRD نیز در این تجمع حضور یافتند.
این راهپیمایی توسط ده‌ها افسر پلیس ضدشورش محافظت می‌شد که در حاشیهٔ جمعیت حرکت می‌کردند.
لیلیانا سانچس، از ایالت مکزیک، اظهار داشت که تصمیم گرفته در راهپیمایی شرکت کند تا نارضایتی خود را از این بابت ابراز نماید که «دولت کنترل همه‌چیز را در دست دارد» و «تعادل قدرت» وجود ندارد.
او معتقد است که «سه قوه وجود داشتند، اما این سه قوه از بین رفته‌اند و راهی برای ایجاد تعادل وجود ندارد.» وی از حزب مورنا انتقاد کرد که شخصیت‌هایی از احزاب PRI و PAN را به صفوف خود جذب کرده است.
«این یک حزب PRI دیگر است، اما هزاران بار بدتر؛ افرادی از احزاب دیگر را دارد که به مورنا پیوسته‌اند تا به دزدی ادامه دهند و در این سیستمی که همیشه فاسد بوده، باقی بمانند.»

تنش‌ها در ثوکالو و درگیری با پلیس

به هنگام ورود به میدان اصلی ثوکالو، گروهی از جوانان نقاب‌دار که بلندگو در دست داشتند، خواستار آن شدند که کسی برای پرچم حاوی جمجمهٔ خندان که بر زمین پهن شده بود، دست نزند. آن‌ها تهدید کردند در غیر این صورت، فرد خاطی را محاصره خواهند کرد.
پس از ورود به میدان اصلی کشور، چندین جوان موفق شدند از نرده‌های فلزی محافظ پالاسیو ناسیونال بالا بروند، در حالی که دیگر معترضان در میان فریادهای «بله، ما می‌توانیم» به موانع ضربه می‌زدند. همچنین فریادهایی در رد کسانی که از نرده‌ها بالا می‌رفتند، با شعارهایی نظیر «تو نمایندهٔ من نیستی» و «نقاب‌داران بیرون» شنیده می‌شد.
از داخل نرده‌های فلزی، پرتاب گاز، ظاهراً از کپسول‌های خاموش‌کننده، آغاز شد. همچنین صدای انفجار ترقه نیز به گوش می‌رسید.
شماری از معترضان با کف دست و مشت شروع به ضربه زدن بی‌وقفه به نرده‌های فلزی کردند. در همین حین، گروه دیگری از جوانان نقاب‌دار با چکش به نرده‌ها می‌کوبیدند و پنج جوان شروع به بالا رفتن از نرده‌های سه‌متری نمودند. برخی از معترضان حتی سنگ فرز به همراه داشتند و تلاش می‌کردند تا اتصالات نرده‌ها را بشکنند تا آن‌ها را باز کنند.
در واکنش به این اقدامات، نیروهای پلیس در سوی دیگر نرده‌ها، پودر کپسول‌های خاموش‌کننده را برای عقب راندن معترضان پرتاب کردند، زیرا صدای انفجار برخی وسایل که توسط گروهی از جوانان سیاه‌پوش و نقاب‌دار پرتاب می‌شد، به گوش می‌رسید. این گروه با چکش یا انبر به ضربه زدن به نرده‌های فلزی و شکستن اتصالات آن‌ها اصرار می‌ورزیدند، اما دیگر حاضران در راهپیمایی آن‌ها را به «عدم ارتکاب اعمال خشونت‌آمیز» که به زعم آن‌ها می‌تواند ارزش این تجمع را کاهش دهد، فرا می‌خواندند.
از پشت نرده‌ها، پلیس همچنان گاز خاموش‌کننده و حتی اجسام دایره‌ای کوچک آتش‌زا که دود غلیظی تولید می‌کردند، پرتاب می‌نمود. گاز اشک‌آور نیز در میان آن‌ها بود.
نزدیک ساعت ۱۲:۴۵ ظهر، معترضان موفق شدند یک شکاف در نرده‌های فلزی محافظ ثوکالو ایجاد کنند، که این امر به نوبهٔ خود باعث تشدید پرتاب گاز از سوی مأموران یونیفرم‌پوش شد.
همهٔ این اتفاقات در میان شعارها و حتی در حالی رخ می‌داد که افرادی آهنگ «قدرت را به من بده» (Gimme the power) از گروه مولوتوف (Molotov) را از طریق بلندگو پخش می‌کردند. در میانهٔ فضای متشنج، فردی متهم به سرقت تلفن همراه شد و مورد ضرب‌وشتم چندین معترض قرار گرفت.
این اقدامات خشونت‌آمیز در برابر پالاسیو ناسیونال تقریباً یک ساعت به طول انجامید.
به‌صورت متناوب، گروهی از افراد نقاب‌دار با چکش و اشیای دیگر به ضربه زدن به نرده‌ها اصرار می‌ورزیدند و مواد منفجره پرتاب می‌کردند.
آن‌ها حتی یک برش‌دهندهٔ برقی را بر روی نقاط جوش نرده‌ها به کار گرفتند تا آن‌ها را تخریب کنند. در سوی دیگر نرده‌ها، پلیس دست‌کم سه بار گازهایی پرتاب کرد که باعث تحریک چشم‌ها شد.
گروه‌های نسل Z و راهپیمایی کلاه که در هم آمیخته بودند، گهگاه از نرده‌های فلزی فاصله می‌گرفتند.
پس از چندین تلاش، افراد سیاه‌پوش موفق شدند یکی از نرده‌های سه‌متری را سرنگون کنند، اما پلیس با مسدود کردن محل، از ورود معترضان جلوگیری نمود. پنج دقیقه بعد، معترضان دو قطعهٔ فلزی دیگر را در سمت راست پالاسیو ناسیونال جدا کردند.
این امر، پرتاب گاز، سنگ و گلوله‌های آتشین از پشت دیوار پلیس را تشدید کرد.
پس از سرنگونی سه نرده، ده‌ها مأمور پلیس از داخل بیرون آمدند تا با سپرهایشان یک دیوار دفاعی دوم تشکیل دهند، چرا که معترضان در آستانهٔ سرنگونی بلوک‌های فلزی بیشتری بودند.
این وضعیت به یک کشمکش منجر شد که در آن مأموران یونیفرم‌پوش مردم را تهدید می‌کردند و باعث عقب‌نشینی معترضان می‌شدند، اما طولی نمی‌کشید که معترضان دوباره تجدید قوا کرده و به منطقه‌ای که موانع فلزی با زور از آنجا برداشته شده بودند، نزدیک می‌شدند.

آرامش نسبی و اتهامات سوءاستفاده

گرچه آرامش به‌تدریج به ثوکالو و مناطق اطراف آن بازمی‌گشت، اما همچنان افرادی بودند که با نیروهای پلیس رو در رو شده و آن‌ها را به ارتکاب سوءاستفاده و حملهٔ بی‌رویه به مردم در هنگام متفرق کردن تظاهرات متهم می‌کردند. بسیاری از افراد در خیابان در مورد سرقت تلفن همراه، ضرب‌وجرح و دیگر سوءاستفاده‌های صورت‌گرفته توسط مأموران یونیفرم‌پوش شهادت می‌دادند.

گزارش آر تی اسپانیول:  راهپیمایان در مکزیکو با پلیس در برابر کاخ ملی درگیر شدند

پلیس برای متوقف کردن پیشروی معترضان از سنگ و گاز اشک‌آور استفاده کرد. درگیری‌های میان دو طرف به مجروح شدن بیش از صد نفر انجامید.
راهپیمایی موسوم به «راهپیمایی نسل Z» که این شنبه در مکزیکوسیتی، از بنای یادبود «اَنجِل دِ لا ایندِپِندِنسیا» تا «پلازا دِ لا کُنستیتوسیون» برگزار شد، بنابر گزارش رسانه‌های محلی، هزاران جوانی را گرد هم آورد که خواستار تغییرات سیاسی، عدالت و شرایط بهتر برای کشور بودند.
از همان ساعات اولیه، جو میان شعارهای مسالمت‌آمیز و «اَعمال نمایشی» (Performances) در نوسان بود، و با نزدیک شدن جمعیت به «پالاسیو ناسیونال» (کاخ ملی)، محل استقرار قوهٔ مجریهٔ کشور، تنش رو به افزایش گذاشت؛ جایی که از پیش، خطوط امنیتی و نرده‌های فلزی برای مهار پیشروی معترضان نصب شده بود.
راهپیمایی که به هرج و مرج انجامید
در این حین، گروه‌هایی از راهپیمایان و افراد نقاب‌دار شروع به هل دادن و تخریب برخی از نرده‌های نصب شده در ورودی کاخ ملی کردند.
اندکی بعد، ویدئوها و گزارش‌های زنده آغاز درگیری‌ها در مجاورت این ساختمان دولتی را مستند کردند. به گزارش روزنامهٔ اِل یونیورسال (El Universal)، معترضان موفق شدند یکی از موانع را باز کرده و وارد محوطهٔ محافظت‌شدهٔ این مجموعه شوند، وضعیتی که بلافاصله مقابله با نیروهای امنیتی را تشدید کرد.
پلیس فدرال و پلیس پایتخت با گاز اشک‌آور پاسخ دادند تا محیط را حفظ کنند و مانع از ورود جوانان به ساختمان شوند.

دقایقی بعد، تنش بالا گرفت؛ زمانی که مأموران امنیتی برای جلوگیری از پیشروی معترضان، شروع به پرتاب سنگ به سوی آن‌ها کردند، در حالی که معترضان نیز با پرتاب ترقه و اشیای دیگر به سوی طرف دیگر نرده‌ها پاسخ می‌دادند.
پلیس به حملهٔ فیزیکی به جوانان پرداخت. جوانانِ مجروح پس از مصدومیت، توسط پزشکانی که در راهپیمایی شرکت داشتند و همچنین پرسنل گروه نجات و فوریت‌های پزشکی مورد کمک قرار گرفتند.

بیش از یکصد مجروح

پابلو واسکِث، وزیر امنیت شهروندی مکزیکوسیتی، در یک کنفرانس مطبوعاتی، ترازنامهٔ اولیهٔ تظاهرات را ارائه داد و اعلام کرد که ۸۰۰ واحد پلیس مستقر شده بودند و ۱۰۰ مأمور پلیس مجروح شدند که ۶۰ نفر دچار جراحات جزئی و ۴۰ نفر نیازمند انتقال به بیمارستان بودند.
او همچنین تأیید کرد که ۲۰ شهروند نیز دچار جراحات جزئی شدند و توسط گروه نجات و فوریت‌های پزشکی تحت درمان قرار گرفتند. واسکِث افزود که ۲۰ نفر بازداشت شده و ۲۰ نفر دیگر به دلیل تخلفات اداری ارجاع داده شده‌اند، در حالی که تحقیقات برای شناسایی افرادی که در جریان این اعتراض مرتکب جرم شده‌اند، ادامه دارد.
وی تأکید کرد که نیروهای پلیس به وظایف مهارکننده محدود بودند و نه سرکوب‌گر، و خاطرنشان کرد که آن‌ها «بدون پاسخ به تحریکات» عمل کرده‌اند. با این حال، او افزود که هر اقدامی بازبینی خواهد شد تا اطمینان حاصل شود که پروتکل‌های تعیین‌شده توسط دولت پایتخت رعایت شده‌اند.

شِینباوم: «نه به خشونت»

کلودیا شِینباوم، رئیس‌جمهور مکزیک، خشونت‌های رخ‌داده در جریان راهپیمایی گستردهٔ نسل Z را محکوم کرد.
او اظهار داشت: «ما به خشونت ‹نه› می‌گوییم. اگر کسی موافق نباشد، باید به‌صورت مسالمت‌آمیز اعتراض کند. خشونت هرگز نباید برای دستیابی به تغییرات استفاده شود؛ همیشه باید از طریق مسالمت‌آمیز اقدام کرد.»

«نسل Z مکزیک»: آن‌ها چه کسانی هستند و چه می‌خواهند؟

جنبش موسوم به «نسل Z مکزیک» خود را در شبکه‌های اجتماعی به‌عنوان یک جنبش جوانان که از بحران ناامنی در کشور خشمگین هستند، معرفی می‌کند.
هدف اصلی این راهپیمایی، که توسط جوانان تحت پرچم اَنیِمهٔ «وان پیس» رهبری می‌شود، مطالبهٔ تغییرات سیاسی، امنیت و فرصت‌های بیشتر است. این اعتراض در واکنش به قتل کارلوس مِثا، شهردار اورواپان، فراخوانده شد.
این موضوع اهمیت یافت زیرا در مکزیک بیش از ۳۰ میلیون جوان ۱۵ تا ۲۹ ساله وجود دارد؛ بخشی حیاتی از بومیان دیجیتال با نگاهی انتقادی به سیاست و فعالیتی عمیق در پلتفرم‌های اجتماعی.

رئیس‌جمهور: «انگیزه‌ای ترویج‌شده از خارج از کشور»

همه چیز در ۲۹ اکتبر آغاز شد، زمانی که شبکه‌های اجتماعی پر از ویدئوهایی شدند که از اعضای فرضی «جن زد» (Gen Z) – عنوانی که اغلب برای خود استفاده می‌کنند – بودند و خواستار راهپیمایی در روز شنبه ۸ نوامبر برای مطالبهٔ عزل شِینباوم از سِمت ریاست‌جمهوری شدند.
تاریخ این بسیج به‌طور ناگهانی تغییر کرد تا با راهپیمایی‌ای که توسط سیاست‌مداران و تجار اپوزیسیون سازماندهی شده بود، هم‌زمان گردد. همچنین، بخش عمده‌ای از محتوای آن‌ها در شبکه‌های اجتماعی، شامل ویدئوها، میم‌ها و فراخوان‌ها برای راهپیمایی، از حساب‌های بدون تأیید و مواد خلق‌شده با هوش مصنوعی سرچشمه می‌گرفت.
رئیس‌جمهور کشور به‌صورت علنی منشأ این جنبش را زیر سؤال برد و اشاره کرد که این جنبش اصیل نیست و نمایندهٔ جوانان نیست، و روایت دیجیتالی آن به نظر می‌رسد برای دست‌کاری جوانان و بهره‌برداری از حضور آن‌ها در شبکه‌های اجتماعی مونتاژ شده است.
رئیس‌جمهور اظهار داشت: «بسیاری از آن‌ها هیچ ارتباطی با نسل Z ندارند، بلکه این بیشتر یک انگیزهٔ ترویج‌شده است، حتی از خارج از کشور، علیه دولت.»