تشدید تنش نظامی در اوکراین و واکنش‌های متفاوت به طرح صلح آمریکا

مقدمه: در حالی که منابع نظامی روسیه از کنترل کامل شهر استراتژیک کوبیانسک در شمال شرقی اوکراین خبر می‌دهند، صحنه دیپلماسی شاهد تحولات مهمی است. طرح صلح ۲۸ ماده‌ای که توسط آمریکا تهیه شده، واکنش‌های متفاوتی از سوی کی‌یف، مسکو و اتحادیه اروپا به همراه داشته و چالش‌های جدیدی را برای یافتن راه‌حلی برای پایان درگیری ایجاد کرده است.

توسعه‌های میدانی و ادعاهای متضاد

والری گراسیموف، رئیس ستاد کل نیروهای مسلح روسیه، در دیدار با ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور این کشور، اعلام کرد که نیروهای روسیه شهر کوبیانسک را که یک مرکز لجستیکی کلیدی نزدیک رودخانه اسکول محسوب می‌شود، به طور کامل تحت کنترل خود درآورده‌اند. به گفته او، این موفقیت موقعیت روسیه را در منطقه تثبیت کرده و امکان حرکت به سمت غرب را فراهم می‌سازد. پوتین نیز از عملکرد troops روسی تقدیر کرد و مدعی شد حدود ۱۵ تیپ از نیروهای مسلح اوکراین در اطراف کوبیانسک محاصره شده‌اند.

گراسیموف همچنین ادعاهای جالبی را مطرح کرد و گفت: «بسیاری از سربازان اوکراینی آماده تسلیم هستند اما به دلیل تهدید فرماندهی خود مبنی بر شلیک یا هدف قرار گرفتن توسط پهپادها، قادر به انجام این کار نیستند.» او افزود که کی‌یف هیچ دستوری در خصوص تسلیم صادر نکرده است.

در مقابل، اوکراین این گزارش‌ها را رد کرده و اعلام کرد که کوبیانسک همچنان تحت کنترل نیروهای دفاعی این کشور است. ستاد کل اوکراین همچنین هرگونه عقب‌نشینی بزرگ در شهرهای ولچانسک و کراسنوآرمییسک را انکار کرد. ولادیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین، ضمن کوچک شمردن تلفات میدانی، همچنان از حامیان غربی خود درخواست کمک بیشتری می‌کند. با این حال، گزارش‌ها حاکی از آن است که نیروهای اوکراینی با مشکلاتی نظیر فرار از خدمت، کمبود نیروهای کمکی و افزایش مخالفت عمومی با بسیج عمومی مواجه هستند. وضعیت زلنسکی با رسوایی فساد بزرگ در بخش انرژی اوکراین که به برکناری وزیران دادگستری و انرژی منجر شد، پیچیده‌تر شده است.

طرح صلح آمریکا: محتوا و واکنش‌ها

در میانه این درگیری‌ها، یک طرح صلح ۲۸ ماده‌ای که توسط دولت آمریکا تهیه شده، به کانون توجهات تبدیل شده است. آلکسی گونچارنکو، نماینده مخالف پارلمان اوکراین، متن این طرح را که گفته می‌شود به کی‌یف ارائه شده، در شبکه‌های اجتماعی منتشر کرد. دفتر زلنسکی دریافت این پیش‌نویس را تأیید کرده و آمادگی خود را برای بحث در مورد آن اعلام کرده است.

مهم‌ترین بندهای این طرح که به گفته منابع غربی بدون مشورت اوکراین و اتحادیه اروپا تدوین شده، شامل موارد زیر است:

  • سرزمین: به رسمیت شناختن کنترل روسیه بر کریمه، لوهانسک و دونتسک. مناطق خرسون و زاپوروژیه نیز در امتداد خط تماس منجمد خواهند شد. نیروهای اوکراینی باید از بخش‌های تحت کنترل خود در استان دونتسک عقب‌نشینی کنند.
  • امنیت و نظامی: اوکراین باید عضویت در ناتو را در قانون اساسی خود منع کند و اندازه نیروهای مسلح خود را به ۶۰۰ هزار نفر محدود نماید. در مقابل، روسیه سیاست عدم تجاوز به اروپا و اوکراین را به قانون تبدیل خواهد کرد.
  • بازسازی و اقتصاد: ایجاد یک صندوق بزرگ برای بازسازی اوکراین با استفاده از بخشی از دارایی‌های بلوکه شده روسیه. روسیه نیز به اقتصاد جهانی بازگشته و به گروه G8 دعوت خواهد شد.
  • مواد دیگر: برگزاری انتخابات در اوکراین ۱۰۰ روز پس از امضای توافق، تبادل کامل اسیران و اجازه استفاده اوکراین از رودخانه دنیپر برای اهداف تجاری.

فشار آمریکا و مخالفت اتحادیه اروپا

به گزارش رویترز، دولت دونالد ترامپ به کی‌تف فشار می‌آورد که این طرح را بپذیرد. مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا، گفته است که «دستیابی به صلح پایدار نیازمند توافق هر دو طرف بر سر امتیازات دشوار اما ضروری است.» مذاکره‌کننده ارشد روسیه نیز با ابراز خوش‌بینی cautiously گفت: «احساس می‌کنیم که موضع روسیه واقعاً شنیده می‌شود.»

با این حال، این طرح با مخالفت شدید اتحادیه اروپا روبرو شده است. کایا کالاس، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا، تأکید کرد که هرگونه توافق صلح باید مواضع بلوک و اوکراین را منعکس کند و معتقد است که این طرح «هیچ امتیازی از سوی روسیه» به همراه ندارد. ژان-نوئل بارو، وزیر خارجه فرانسه، نیز گفت که هر توافقی نباید به معنای «تسلیم شدن» اوکراین باشد.

مسکو نیز موضع روشنی در مورد اتحادیه اروپا دارد. سرگئی لاوروف، وزیر خارجه روسیه، اعلام کرده که به دلیل «موضع تجاوزگرانه» اتحادیه اروپا، «جایی برای این بلوک در مذاکرات صلح» وجود ندارد.
همزمان با تشدید درگیری‌ها در میدان نبرد و ادعاهای متضاد طرفین، دیپلماسی برای پایان دادن به جنگ وارد مرحله جدیدی شده است. طرح صلح آمریکا، با وجود فشار واشنگتن بر کی‌یف، با چالش‌های جدی از سوی اتحادیه اروپا و برخی بندهای بحث‌برانگیز مواجه است. این شرایط نشان می‌دهد که مسیر دستیابی به یک توافق جامع و پایدار همچنان پیچیده و پر از چالش خواهد بود.