منبع: mronline.org
«خصوصیسازی گسترده»: ماریا کورینا ماچادو پیشنهاد فروش ۱.۷ تریلیون دلار از داراییهای ونزوئلا به شرکتهای آمریکایی را مطرح میکندترجمه مجله جنوب جهانی
ماریا کورینا ماچادو یک رهبر کودتای راست افراطی ونزوئلایی است که حداقل از سال ۲۰۰۳ توسط دولت ایالات متحده تأمین مالی شده است.
دولت دونالد ترامپ در حال جنگ با ونزوئلا است و اگر در براندازی دولت چپگرای رئیسجمهور نیکلاس مادورو موفق شود، ماچادو در رهبری رژیم جدید طرفدار آمریکا در کاراکاس نقش خواهد داشت.
ماچادو با وجود اینکه آشکارا از جنگ ترامپ علیه کشورش حمایت میکند، برنده جایزه صلح نوبل ۲۰۲۵ شد. او سالهاست خواستار مداخله نظامی ایالات متحده برای سرنگونی خشونتآمیز رئیسجمهور مادورو شده است.
ماچادو متعهد شده است که اگر ترامپ و مارکو روبیو، وزیر امور خارجه و مشاور امنیت ملی قدرتمند او، بتوانند وی را به قدرت برسانند، داراییهای کشورش را به شرکتهای آمریکایی واگذار کند.
ماچادو با افتخار به گروهی از مدیران شرکتهای آمریکایی در میامی، فلوریدا، اعلام کرد که در حال برنامهریزی برای یک «برنامه خصوصیسازی گسترده» است و «فرصتی ۱.۷ تریلیون دلاری» برای بهرهبرداری از نفت، گاز طبیعی، زیرساختها، طلا و سایر مواد معدنی ونزوئلا ارائه میدهد.
این رهبر اپوزیسیون راست افراطی ونزوئلا این اظهارات را در یک سخنرانی مجازی در «مجمع تجارت آمریکا» (America Business Forum) در تاریخ ۵ نوامبر بیان کرد. سخنرانی ماچادو پیش از حضور دونالد ترامپ روی صحنه در همان رویداد انجام شد. مصاحبهگر او فرانسیس سوارز، شهردار جمهوریخواه میامی، فلوریدا، و یکی از متحدان وفادار جناح راست ترامپ و روبیو بود. (او همچنین پسر خاویر سوارز، شهردار پیشین میامی است.)
گزیدهای از اظهارات ماچادو (تمام تأکیدها اضافه شدهاند):
«و این برای من شگفتانگیز و فوقالعاده هیجانانگیز است: ما ونزوئلا را برای سرمایهگذاری خارجی باز خواهیم کرد. من درباره فرصتی ۱.۷ تریلیون دلاری صحبت میکنم، نه فقط در بخش نفت و گاز، که عظیم است و میدانید فرصتهایی وجود دارد، زیرا ما تمامی مراحل بالادستی، میانی و پاییندستی را به روی همه شرکتها باز خواهیم کرد؛ بلکه همچنین در بخش معدن، طلا، زیرساختها، و انرژی.
شبکه [انرژی] ما در حال حاضر ظرفیت ۱۷ گیگاواتی پتانسیل انرژی دارد که قطعاً برای فناوری و هوش مصنوعی نیاز به بازسازی دارد. و گردشگری؛ میدانید، ونزوئلا ۲۸۰۰ کیلومتر خط ساحلی بکر کارائیب دارد که آماده توسعه است.
بنابراین، این اتفاق بسیار بزرگی خواهد بود. ما حاکمیت قانون را برقرار میکنیم. ما بازارها را باز خواهیم کرد. ما امنیت سرمایهگذاری خارجی و یک برنامه شفاف و گسترده خصوصیسازی خواهیم داشت که در انتظار شماست.»
وعدههای پیشین خصوصیسازی
این اولین باری نبود که ماچادو چنین قولی میداد. ماچادو همچنین در ماه اکتبر به صورت مجازی در «مجمع جهانی فورچون» (Fortune Global Forum) در عربستان سعودی سخنرانی کرد و در آنجا «فرصت کسب و کاری به ارزش بیش از ۱.۷ تریلیون دلار» ارائه داد. این رهبر کودتای ونزوئلایی که توسط دولت آمریکا تأمین مالی میشود، متعهد شد: «ونزوئلا بزرگترین فرصت اقتصادی منطقه در دهههای آینده خواهد بود.»
ماچادو برنامه اقتصادی راست افراطی خود را در رویدادی در ماه ژوئن ارائه کرد که توسط «اِیاِس/کوآ» (AS/COA)، یک گروه لابی شرکتی تأمین مالیشده توسط مجموعهای از شرکتهای بزرگ آمریکایی، میزبانی شده بود.
در مصاحبهای با دونالد ترامپ جونیور در ماه فوریه، ماچادو بار دیگر وعده فروش داراییهای کشورش به شرکتهای آمریکایی را داد. او گفت: «ما تمام صنعت خود را خصوصی خواهیم کرد»، و تأکید کرد که شرکتهای آمریکایی «سود زیادی خواهند برد.»
اظهارات او به شرح زیر بود:
«عربستان سعودی را فراموش کنید؛ سعودیها را فراموش کنید. منظورم این است که ما نفت بیشتری داریم، منظورم پتانسیل نامحدود است. و ما بازارها را باز خواهیم کرد. ما دولت را از بخش نفت بیرون خواهیم انداخت. ما کل صنعت خود را خصوصی خواهیم کرد. ونزوئلا منابع عظیمی دارد: نفت، گاز، مواد معدنی، زمین، فناوری. و همانطور که قبلاً گفتید، ما موقعیت استراتژیکی داریم، میدانید، تنها چند ساعت با ایالات متحده فاصله داریم.
بنابراین، ما این کار را به درستی انجام خواهیم داد. ما میدانیم چه کاری باید بکنیم… و شرکتهای آمریکایی در موقعیت فوقالعاده استراتژیکی برای سرمایهگذاری قرار دارند… این کشور، ونزوئلا، درخشانترین فرصت سرمایهگذاری برای شرکتهای آمریکایی و افراد خوبی خواهد بود که قرار است پول زیادی به دست آورند.»
ماریا کورینا ماچادو به حمایت مقامات دولتی ایالات متحده افتخار میکند
ماچادو به این واقعیت افتخار کرده است که او و جنبش کودتاگرش در ونزوئلا از سوی مقامات متعدد دولت ایالات متحده، از جمله مارکو روبیو، دومین فرد قدرتمند دولت پس از خود ترامپ، حمایت دریافت میکنند.
ماچادو در مصاحبهای با میشال حسین، خبرنگار بلومبرگ در ماه اکتبر، فاش کرد: «من نه تنها با چندین مقام در دولت ایالات متحده، بلکه با مقامات کشورهای دیگر — در کانادا، آمریکای لاتین، کارائیب و قطعاً اروپا نیز — در تماس بودهام.» هنگامی که حسین پرسید که آیا ماچادو به طور خاص با روبیو در تماس بوده است، این رهبر کودتای ونزوئلایی تأیید کرد: «البته با [روبیو] و تیم او در تماس بودهام. و باید بگویم، حتی در کنگره نیز، در هر دو طیف، یعنی در هر دو حزب، دوستان و مدافعان بسیار خوبی برای آرمان خود داریم.»
در سخنرانی مجازی خود در مجمع تجارت آمریکا در ۵ نوامبر، ماچادو همچنین از مقامات بیشتری در دولت ایالات متحده به خاطر حمایت از تلاش برای کودتا در ونزوئلا تشکر کرد. او اینگونه گفت:
«من از وزیر امور خارجه مارکو روبیو بسیار سپاسگزارم که مدافع آرمان آزادی و دموکراسی در قاره آمریکا بوده است. میخواهم از فرماندار دسانتیس تشکر کنم. میخواهم از دوست خود، سناتور ریک اسکات، که همیشه به ما اعتماد داشته، سپاسگزاری کنم. و حالا سناتور اشلی مودی. و البته باید بگویم و میخواهم به طور ویژه از «سه دوست» ما [اعضای کنگره] ماریا الویرا سالازار، ماریو دیاز-بالارت و کارلوس خیمنز که بسیار، بسیار، بسیار نزدیک بودهاند و همیشه حامی ما بودهاند، یادی کنم.»
ماچادو به همین ترتیب از فرانسیس سوارز، شهردار میامی، که دو ساعت پیش از سخنرانی ترامپ در همان رویداد با او مصاحبه میکرد، تشکر کرد و گفت: «فرانسیس، تو دوست بزرگی برای آرمان ما بودهای. من از تو بسیار سپاسگزارم.»
شهردار میامی خاطرنشان کرد که او و ماچادو پیش از مصاحبه گفتگویی دوستانه داشتند. سوارز گفت: «ما دیروز تلفنی صحبت کردیم و شما من را به ونزوئلای آزاد دعوت کردید، و من مشتاق آن روزی هستم که بتوانم به همراه همسرم، که در میان حضار است، یک روز شما را در کاخ ریاستجمهوری ملاقات کنم.»
این نشانهای واضح بود که مقامات دولت ایالات متحده امیدوارند ماچادو را در کاراکاس به قدرت برسانند. آنها اطمینان دارند که این رهبر کودتای دیرین که توسط دولت آمریکا تأمین مالی میشود، مطیعانه در خدمت منافع ایالات متحده در آمریکای لاتین خواهد بود.
ماچادو تأکید کرد که اگر ترامپ و روبیو بتوانند به او در سرنگونی مادورو کمک کنند، او روابط ونزوئلا با چین، روسیه و ایران را قطع خواهد کرد و برنامه بعدی آنها همکاری با واشنگتن برای براندازی دولتهای چپگرای نیکاراگوئه و کوبا خواهد بود.
مجله جنوب جهانی-بررسی مسائل جنوب جهانی – سال بیستم 