¡Do Not Panic!
ترجمه مجله جنوب جهانی
پنتاگون، وزارت خزانهداری، امنیت داخلی (DHS) و انواع دیگر نهادهای دولتی آمریکا شروع به اتکا به شرکتی کردهاند که توسط ماموران سابق اطلاعات نظامی اسرائیل راهاندازی شده تا دادههای خود را یکپارچه و محافظت کنند.
این مقاله در اصل توسط¡Do Not Panic! منتشر شده است.
آکسونیوس توسط جاسوسان سابق واحد ۸۲۰۰ اسرائیل تأسیس شده و نرمافزار آن که به یک اپراتور «قابلیت دید و کنترل بر همه انواع و تعداد دستگاهها» را میدهد، دادههای دیجیتال میلیونها کارمند فدرال آمریکا را جمعآوری و تحلیل میکند.
هدف اعلام شده پلتفرم آکسونیوس، متمرکز کردن ابزارهای فناوری اطلاعات برای شناسایی و رفع نقضهای امنیتی است. با این حال، به عنوان محصولی از اطلاعات اسرائیل، گستره استفاده از آکسونیوس در سراسر دولت آمریکا پرسشهای جدی برمیانگیزد.
آکسونیوس توسط اسرائیلیهای دین سیسمان، اوفری شور و آویدور بارتوف تأسیس شده و اکنون نیز مدیریت میشود که در دهه ۲۰۱۰ ضمن کار در یک تیم درون سرویس جاسوسی واحد ۸۲۰۰ اسرائیل با هم آشنا شدند. سیسمان در پروفایل لینکدین خود جزئیات کمی از کارشان برای ارتش اسرائیل ارائه میدهد و آن را صرفاً دارای «پیامدهای گسترده» توصیف میکند.
سیسمان پس از پنج سال در سال ۲۰۱۴ ارتش اسرائیل را ترک کرد و یک مجموعه هک سایبری راهاندازی کرد، در حالی که شور و بارتوف تا سال ۲۰۱۷ در آنجا ماندند، دورانی که جنگ تجاوزکارانه اسرائیل علیه غزه در سال ۲۰۱۴ را در بر میگرفت، زمانی که ارتش اسرائیل بیش از دو هزار غیرنظامی فلسطینی را به قتل رساند.
آکسونیوس با سرعتی عجیب تأسیس شد. پس از ترک ارتش اسرائیل در سال ۲۰۱۷، شور و بارتوف دوباره به سیسمان پیوستند و بلافاصله ۴ میلیون دلار سرمایه اولیه از یوآو لایترسدور، یک اسرائیلی-آمریکایی مقیم سان فرانسیسکو و از کهنهسربازان واحد ۸۲۰۰، برای راهاندازی آکسونیوس دریافت کردند. لایترسدور، شریک مدیر شرکت سرمایهگذاری خطرپذیر آمریکایی-اسرائیلی وایال ونچرز، یک سرمایهگذار پرکار در مراحل اولیه استارتآپهای سایبری واحد ۸۲۰۰ است.
در همان سال، سیسمان، شور و بارتوف همچنین میلیونها دلار سرمایه اولیه از شرکت اسرائیلی ورتکس ونچرز دریافت کردند که توسط کهنهکاران واحدهای جاسوسی اسرائیل اداره میشود. تامی برونر، شریک در ورتکس، چهار سال در اطلاعات نظامی اسرائیل خدمت کرده است.
پس از این تأمین مالی اولیه از سرمایهگذاران نزدیک به تشکیلات اطلاعاتی اسرائیل، این شرکت صدها میلیون سرمایه از شبکهای از شرکتهای سرمایهگذاری خطرپذیر آمریکایی با ارتباطات اطلاعاتی به اسرائیل دریافت کرد.
از جمله این شرکتها، اکسل پارتنرز مستقر در پالو آلتو است که در بیش از سی شرکت فناوری اسرائیلی سرمایهگذاری کرده، از جمله یکی دیگر از شرکتهای اقماری سایبری واحد ۸۲۰۰ به نام اوییسیس. نیر بلومبرگر، یک اسرائیلی که در ارتش اسرائیل خدمت کرده، توسط اکسل از فیسبوک برای افتتاح دفتر تلآویو آن در سال ۲۰۱۶ استخدام شد.
از دیگر حامیان آکسونیوس، بسمر ونچر پارتنرز با دفتر مرکزی در سان فرانسیسکو است که ماموران سابق اطلاعات اسرائیل را در دفتری در تلآویو به مدیریت آدام فیشر استخدام میکند. فیشر، یک آمریکایی که در سال ۱۹۹۸ به اسرائیل مهاجرت کرد، به عنوان واسطهای بین صهیونیستهای دره سیلیکون و ارتش اسرائیل عمل کرده و در جریان نسلکشی، ارائهای درباره چگونگی پیروزی اسرائیل در جنگ آنلاین داد. امیت کارپ، شریک در بسمر ونچرز و یکی دیگر از افسران سابق اطلاعات اسرائیل، در هیئت مدیره آکسونیوس حضور دارد.
لایتاسپید ونچر پارتنرز مستقر در منلو پارک، که از آکسونیوس با حدود ۲۰۰ میلیون دلار در چندین دور تأمین مالی حمایت کرده، نیز ارتباطات قابل توجهی با واحدهای جاسوسی اسرائیل دارد. یونیت وایزمن، شریک در لایتاسپید، شش سال در اطلاعات نظامی اسرائیل خدمت کرد و در سال ۲۰۱۸ آنجا را ترک گفت. همکار او، تال مورگنسترن، فرمانده نیروهای ویژه در ارتش اسرائیل بود.
با توجه به شواهد مبنی بر اینکه آکسونیوس یک نهاد پوششی اطلاعات اسرائیل است، عمق نفوذ آن در ساختار دولت فدرال آمریکا فوقالعاده است.
این شرکت میگوید پلتفرم آن «در بیش از ۷۰ سازمان فدرال مستقر شده» و توسط چهار تا از پنج آژانس خدماتی اصلی وزارت دفاع آمریکا استفاده میشود. وبسایت اعطای قراردادهای دولت فدرال آمریکا، نشاندهنده قراردادهای آکسونیوس برای ارتش، نیروی دریایی، نیروی هوایی و تفنگداران دریایی است که به خودی خود به معنای میلیونها پرسنل و دستگاههای آنهاست.
در نوامبر ۲۰۲۴، این شرکت توسط وزارت امنیت داخلی انتخاب شد تا قابلیتهای امنیت سایبری آن را با متمرکز کردن «دادههای صدها منبع داده جداگانه که در دهها آژانس فدرال، غیرنظامی و قوه مجریه قرار دارند» مدرنیزه کند. تنها یک ماه بعد، در دسامبر ۲۰۲۴، این شرکت توسط وزارت دفاع قرارداد بست تا سیستم نظارت ۲۴ ساعته و هفت روزه آن را که بر همه رایانهها و شبکههای فناوری اطلاعات وزارت دفاع در محل و خارج از محل نظارت دارد، ارتقا دهد؛ قابلیتی که با نام «پایش مستمر و امتیازدهی ریسک» شناخته میشود. و در آوریل امسال، آکسونیوس مجوزی کسب کرد که هر آژانس فدرال آمریکا بتواند از سیستم نظارت سایبری مبتنی بر ابر آن استفاده کند.
دیگر وزارتخانههای فدرال که نرمافزار آکسونیوس را یکپارچه کردهاند شامل انرژی، حملونقل، خزانهداری آمریکا و بسیاری دیگر هستند. دادههای وبسایت اعطای مخارج آمریکا نشان میدهد که آژانس لجستیک دفاع آمریکا، که مسئول مدیریت زنجیره تأمین جهانی سلاح آمریکاست، بزرگترین مشترک منفرد آکسونیوس است که تنها در سال ۲۰۲۳، ۴.۳ میلیون دلار هزینه کرده است. وزارت کشاورزی نزدیک به ۲ میلیون دلار برای ابزارهای آکسونیوس پرداخت کرده و وزارت بهداشت و خدمات انسانی از سال ۲۰۲۱، ۱.۳ میلیون دلار هزینه کرده است.
آکسونیوس معمولاً به عنوان یک شرکت آمریکایی توصیف میشود. در حالی که مقر اصلی و عملکردهای اداری آن در نیویورک است، بنیانگذاران، مدیران ارشد و تأمینکنندگان اصلی مالی آن همگی اسرائیلی هستند، و از همه مهمتر، عملکردهای نرمافزاری و مهندسی آن در تلآویو مستقر است. آکسونیوس بیش از هشتصد کارمند دارد و جستجوی پروفایلهای لینکدین تأیید میکند که اکثر مهندسان آکسونیوس در تلآویو سابقهای در اطلاعات نظامی اسرائیل دارند.
دستاورد سیستم آکسونیوس این است که دادههای همه ابزارهای امنیتی و فناوری اطلاعاتی که یک سازمان استفاده میکند را در یکجا متمرکز میکند تا تحلیل، کنترل و رفع مشکل آسانتر شود. و آنجا تلآویو است، جایی که صدها جاسوس سابق اسرائیلی که به عنوان مهندس برای آکسونیوس کار میکنند، دسترسی و دید بیسابقهای به عادات و حرکات میلیونها کارمند دولت فدرال آمریکا دارند.
با این قابلیت دید، یک اپراتور آکسونیوس میتواند دستگاههای فردی را با شناسههای فردی مرتبط کند و همچنین تمام دادههای ورود/خروج و استفاده از وبسایت را ببیند. یک اپراتور همچنین میتواند دستور غیرفعال کردن یک حساب، قرنطینه یک دستگاه یا حذف یک کاربر از یک گروه را بدهد.
علاوه بر این، آکسونیوس یک بخش تحقیق و توسعه مجزا در داخل شرکت به نام آکسونیوس-ایکس دارد، یک واحد پروژههای محرمانه که بر توسعه ابزارهای سایبری جدید متمرکز است و توسط یکی دیگر از جاسوسان واحد ۸۲۰۰ به نام امیت اُفر اداره میشود.
شاید هیچکدام از این موارد مهم نباشد و آکسونیوس صرفاً نشاندهنده ماهیت پلید و همزیستی رابطه بین آمریکا و پایگاه استعماری آن باشد.
این استدلال منطقی میبود اگر نه برای سابقه طولانی جاسوسی اسرائیل در ایالات متحده. از استخدام تولیدکنندگان هالیوودی که شرکتهای پوششی دزدی فناوریهای هستهای را اداره میکردند، تا فروش نرمافزارهای شنود شده به دولتهای خارجی، جاسوسی (به ویژه جاسوسی سایبری) محور اصلی سیاست خارجی اسرائیل بوده است. رابرت مکسول، پدر گیسلین مکسول، جاسوس اسرائیل بود و حجم قابل توجهی از شواهد محیطی نشان میدهد که جفری اپستین نیز یک دارایی اطلاعات نظامی اسرائیل بوده است. به تازگی، در طول دوره اول ریاست جمهوری ترامپ، اسرائیل دستگاههای جاسوسی مینیاتوری را اطراف کاخ سفید و دیگر ساختمانهای دولت آمریکا در واشنگتن دیسی کار گذاشت تا مقامات آمریکایی را زیر نظر بگیرد.
بنابراین، مقامات آمریکایی به جاسوسان سابق از کشوری با سابقه شناخته شده جاسوسی در داخل ایالات متحده اجازه دادهاند تا چارچوبی برای دسترسی اطلاعات سایبری در تقریباً کل دستگاه دولت فدرال ایجاد کنند.
به بیان دیگر، آمریکا عملاً زیرساخت امنیت سایبری خود در سطح فدرال را به اطلاعات اسرائیل برونسپاری کرده است.
اینکه آیا آکسونیوس از دسترسی بیسابقه خود سوء استفاده کرده یا قصد سوءاستفاده دارد، غیرممکن است که دانسته شود. با این حال، برای هر کسی که از سابقه جاسوسی اسرائیل آگاه است، جاسازی نرمافزار سایبری ساخته شده توسط جاسوسان سابق اسرائیل در شبکه سیستم رایانهای دولت فدرال آمریکا باید هشدارهای جدی ایجاد کند.
به طور گستردهتر، آکسونیوس نشان میدهد که چگونه یک دولت نظامیشده اسرائیل، سالانه میلیاردها دلار کمک مالی آمریکا را برای ساخت معماری دیجیتالی آپارتاید و نسلکشی خود میگیرد و سپس این قابلیتها را به آمریکا بازمیفروشد. بنابراین، مالیاتدهندگان آمریکایی عملاً دو بار به اسرائیل پول میپردازند. و وقتی آمریکا فناوریهایی را که در اصل توسط مالیاتدهندگانش تأمین مالی شده بازمیخرد، در حال دعوت از قابلیتهای اسب تروآ است و در این فرآیند، جنایتکاران جنگی اسرائیلی را ثروتمند میکند.
خبر خوب این است که میلیونها آمریکایی معمولی دارند به این واقعیت پی میبرند که اسرائیل آن معامله عالی برای آمریکا نیست که رهبران سیاسی برای مدتها طولانی آن را تبلیغ کردهاند.
داستان آکسونیوس یک بار دیگر تأیید میکند که این معامله چقدر بد است.
مجله جنوب جهانی-بررسی مسائل جنوب جهانی – سال بیستم 