ترامپ بار دیگر گرینلند را هدف گرفت: «باید آن را تصاحب کنیم، سواحلش در محاصرهٔ کشتی‌های چینی و روسی است…»

به‌قلم: چی چیان، واچینگ نیوز
ترجمه مجله جنوب جهانی

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، هنوز آمال ارضی «امپریالیستی» خود را از یاد نبرده است.
به گزارش خبرگزاری بلومبرگ، ترامپ در تاریخ ۲۲ دسامبر بار دیگر بر اشتیاق خود جهت تسلط بر جزیرهٔ گرینلند تأکید ورزید. این اظهارات تنها یک روز پس از آن مطرح شد که وی (در تاریخ ۲۱ دسامبر) فرستادهٔ ویژه‌ای را برای امور گرینلند منصوب کرد؛ اقدامی که موجی از نارضایتی شدید و هوشیاری را در میان مقامات دانمارک و گرینلند برانگیخت.
ترامپ در همان روز در اقامتگاه «مار-آ-لاگو» در ایالت فلوریدا، ضمن اشاره به انتصاب «جف لاندری» به‌عنوان فرستادهٔ جدید، تصریح کرد: «ما برای صیانت از امنیت ملی خود به گرینلند نیاز داریم و باید مالک آن باشیم. او [لاندری] مشتاق است تا پیشگام پیشبرد این مأموریت باشد.»
رئیس‌جمهور آمریکا لاندری را شخصیتی «معامله‌گر» توصیف کرد که می‌تواند به تحقق چشم‌انداز او برای کنترل این قلمرو یاری رساند. وی سپس با تمسک به حضور چین و روسیه مدعی شد: «اگر به خطوط ساحلی بنگرید، همه‌جا آکنده از کشتی‌های روسیه و چین است.»
ترامپ همچنین با مداخله‌ای آشکار در امور داخلی سایر کشورها، مدعی شد که این اقدام وی ناشی از طمع به ذخایر انرژی یا معدنی گرینلند نیست؛ چراکه به‌گفتهٔ او ایالات متحده «به‌اندازهٔ کافی منابع در اختیار دارد.» وی دلیل اصلی را قصور دانمارک در تخصیص بودجهٔ کافی جهت حفاظت از این جزیره برشمرد. شایان ذکر است که گرینلند قلمرویی خودمختار تحت حاکمیت دانمارک است که از دولت و پارلمان محلی بهره می‌برد.

ترامپ در گفت‌وگو با خبرنگاران اظهار داشت: «دانمارک هزینه‌ای نمی‌کند و این جزیره فاقد حفاظت نظامی است. آن‌ها می‌گویند دانمارک سیصد سال پیش در آنجا کشتی داشته است؛ خب، من هم اطمینان دارم که ما هم کشتی داریم. بنابراین باید این مسئله را یکسره کنیم.»
علاقهٔ ترامپ به الحاق گرینلند به نخستین دورهٔ ریاست‌جمهوری وی بازمی‌گردد. با این حال، او از زمان آغاز به‌کار در ژانویهٔ امسال، فشارها را تشدید کرده و از نفی احتمال تصاحب نظامی این جزیره خودداری نموده است؛ گویی تا این قلمرو را به «انضمام» خاک آمریکا درنیاورد، از پای نخواهد نشست. در همین حال، ترامپ بارها کانال پاناما را به دریافت هزینه‌های گزاف از کشتی‌های آمریکایی متهم کرده و با تهدید پاناما به بازپس‌گیری این «دارایی حیاتی ملی آمریکا»، بار دیگر پای چین را به میان کشیده است.
تحلیل‌گران رسانه‌های آمریکایی پیش‌تر خاطرنشان کرده بودند که با تلاش قدرت‌های جهانی برای گسترش نفوذ و حضور خود در منطقهٔ قطب شمال، جزیرهٔ غنی از منابع معدنی گرینلند به‌واسطهٔ ارزش استراتژیک در حوزه‌های امنیتی و تجاری، کانون توجه قرار گرفته است. حضور پایگاه‌های بزرگ نیروی هوایی آمریکا در این جزیره، اهمیت نظامی آن را برای ایالات متحده دوچندان کرده است.
«جاه‌طلبی‌های امپریالیستی» ترامپ با محکومیت گسترده از سوی مقامات گرینلند، دانمارک، پاناما و جامعهٔ بین‌المللی مواجه شده است. با این وجود، ایالات متحده همچنان بر مسیر یک‌جانبه‌گرایانهٔ خود پافشاری می‌کند. در مارس سال جاری، «جی.دی. ونس»، معاون رئیس‌جمهور آمریکا، با حضور در گرینلند و بازدید از پایگاه‌های نظامی، با ترکیبی از تهدید و تطمیع و با دستاویز قرار دادن تهدیدات چین و روسیه، تلاش کرد اقدامات هژمونیک ایالات متحده را توجیه کند. در ماه ژوئن نیز، «هگست»، وزیر جنگ آمریکا، در جریان یک استماع پارلمانی تلویحاً اذعان کرد که پنتاگون طرح‌هایی را برای استفاده از «نیروی نظامی» جهت تصاحب گرینلند و کانال پاناما در صورت لزوم، تدوین کرده است.
بر اساس گزارش‌ها، در اوایل ماه جاری، سرویس اطلاعات دفاعی دانمارک برای نخستین بار ایالات متحده را به‌عنوان یک «خطر امنیتی بالقوه» طبقه‌بندی کرد و خاطرنشان ساخت که واشینگتن از قدرت اقتصادی و تکنولوژیک خود به‌عنوان ابزاری برای اعمال قدرت بر «دوستان و دشمنان» به‌طور همسان استفاده می‌کند.
در ۲۱ دسامبر، ترامپ انتصاب «جف لاندری»، فرماندار لوئیزیانا، را به‌عنوان فرستادهٔ ویژهٔ آمریکا در امور گرینلند اعلام کرد. این عنوان، سمتی غیررسمی و شخصی از سوی رئیس‌جمهور تلقی می‌شود و جزو مناصب دیپلماتیک دائم در ساختار دولت ایالات متحده نیست.
چنین تمایل عریانی برای انضمام خاک، به‌سرعت خشم طرف دانمارکی را برانگیخت. «راسموسن»، وزیر امور خارجهٔ دانمارک، در تاریخ ۲۲ دسامبر اعلام کرد که سفیر آمریکا در کپنهاگ را احضار خواهد کرد. وی مراتب «خشم عمیق» و «نارضایتی مفرط» خود را از اقدامات طرف آمریکایی ابراز داشت. نخست‌وزیر گرینلند نیز بار دیگر تأکید کرد که تصمیم‌گیری دربارهٔ آیندهٔ این جزیره تنها بر عهدهٔ ساکنان آن خواهد بود.