قصهٔ پریشان: سفیر پیشین آمریکا در ونزوئلا، همراه با مأموران سابق سیا، تجربهاش در طراحی کودتا را به منبع درآمد تبدیل میکند – گریزون
نوشته جک پولسون، مکس بلومنتال
منتشر شده در گریزون
ترجمه مجله جنوب جهانی
در حالی که «جیمی استوری»، سفیر پیشین ایالات متحده، در رسانههای جریان اصلی برای جنگ علیه ونزوئلا فشار میآورد، در همان حال برای شرکتهای مشاورهای که توسط مأموران بدنام سابق سیا اداره میشوند، به جذب مشتری مشغول است.
یادداشت سردبیر: جیمز «جیمی» استوری، سفیر پیشین ایالات متحده در ونزوئلا، از مدیر بالفعل اپوزیسیون کودتاگر و واشنگتنپسند در ونزوئلا، به یکی از برجستهترین چهرههایی تبدیل شده است که خط مشی «تغییر رژیم» ترامپ-روبیو را در درون رسانههای جریان اصلی ترویج میکند.
در هفتم دسامبر، فریض زکریا در شبکه سیانان، در خلال یک میزگرد با «الیوت آبرامز» محکومشده در ماجرای ایران-کنترا، از دعوتهای استوری برای سرنگونی دولت ونزوئلا پرده برداشت. همزمان، نیویورک تایمز به استوری فضایی داد تا استدلال کند که «واشنگتن باید برخورد با رژیم مادورو را همچون برخورد با هر بنگاه مجرمانهای در نظر بگیرد.» حضور استوری در برنامه پیرس مورگان اما چندان به خوبی پیش نرفت، زیرا مکس بلومنتال، سردبیر گریزون، حاضر بود تا تبلیغات نئوکلونیالیستی او را تضعیف کند.
در حالی که او در رسانهها برای جنگی آمریکایی علیه ونزوئلا فشار میآورد، استوری همچنین تجربهٔ خود در طراحی کودتا را از طریق جذب مشتری برای یک سری شرکتهای مشاورهای، که در آنها در کنار مأموران ارشد سابق سیا کار میکند که عملیاتهای تضعیف در درون ونزوئلا را هدایت کردهاند، به منبع درآمد تبدیل میکند.
نخستین این شرکتها، «دینامیکا امریکاس» است، جایی که استوری به عنوان مشاور ارشد فعالیت میکند و به «شرکتها، مؤسسات خیریه، سازمانهای غیرانتفاعی، و سازمانهای چندجانبه و دیگر نهادها کمک میکند تا با موفقیت شرایط متحول در قارهٔ امریکا را هدایت کنند.» در میان همکاران او در دینامیکا، «خوان کروز» حضور دارد، رئیس سابق سیا برای آمریکای لاتین، که گریزون نقش او را در مدیریت منابع اپوزیسیون در آستانهٔ عملیات ناموفق تهاجم مزدورانهٔ «گیدئون» افشا کرد.
در «فرانتیِر اَدوایزرز»، یک شرکت مدیریت ریسک که استوری در تأسیس آن شریک بوده، او در کنار «دیوید کول»، مدیرعامل شرکت «زودیاک گلد» کار میکند، شرکتی که ثروت معدنی لیبریا را استخراج میکند؛ کشوری که به دلیل سلطهٔ خارجی بر مناطق طلاخیزش، از قاچاق و جنگلزدایی بیرویه رنج میبرد. شریک مدیر همتراز استوری در فرانتیِر، سرلشکر بازنشسته «دیو بلون»، همچنین یک شرکت سرمایهگذاری خصوصی به نام «گلوبال فرانتیِر کپیتال» را اداره میکند که در جنوب آسیا و آمریکای جنوبی «برای فروش به سرمایهگذاران و آلایندههای نیازمند جبران، اعتبار کربن ایجاد میکند». اینها دقیقاً همان چهرههایی هستند که مشتاقانه در طمع بلعیدن لاشهٔ دولت ونزوئلا در یک سناریوی خیالی پسامادورو هستند.
در نهایت، استوری به عنوان «شریک راهبردی» در شرکت لابی «تاور استراتژی الالسی» فهرست شده است، شرکتی که توسط رئیس سابق پایگاه سیا در ونزوئلا، «انریکه «ریک» دِ لا توره» تأسیس شده است. همانگونه که روزنامهنگار جک پولسون در مقالهای که از مجلهٔ «آل سورس اینتلیجنس» او بازنشر کردهایم توضیح میدهد، دِ لا توره پیشتر در یک شرکت لابی کار میکرد که توسط یکی از نزدیکترین متحدان وزیر امور خارجه، مارکو روبیو – معمار اصلی استراتژی تغییر رژیم ترامپ در ونزوئلا – بنیان گذاشته شده بود.
انریکه «ریک» دِ لا توره، رئیس سابق پایگاه سیا در ونزوئلا، ماه گذشته شرکت لابی خود به نام «تاور استراتژی الالسی» را تشکیل داد و جیمز بی. استوری، سفیر پیشین ایالات متحده در ونزوئلا را به عنوان «شریک راهبردی» معرفی کرد. هر چهار مشتری لابی ثبتشدهٔ جدید تاور استراتژی، از طریق کار آقای دِ لا توره در کارفرمای پیشینش، شرکت «کانتیننتال استراتژی» مستقر در واشنگتن دیسی، به دست آمدهاند.
کانتیننتال در سال ۲۰۲۱ توسط «کارلوس تروجیلو»، سفیر پیشین ایالات متحده در سازمان کشورهای آمریکایی (OAS) که روابط نزدیکی با مارکو روبیو، وزیر امور خارجهٔ کنونی ایالات متحده دارد، تأسیس شد. دِ لا توره نیز بهطور گسترده عکسی از خود را که نشان سیا بر سینه داشت و در کنار وزیر روبیو بود، به عنوان بخشی از اعلامیهٔ ژانویهٔ خود برای پیوستن به شرکت تروجیلو منتشر کرد.
پیشتر مبهم بود که دِ لا توره کدام پایگاه سیا را در کدام کشور آمریکای لاتین را رهبری میکرد، اما نام این کشور در حداقل سه مصاحبهٔ اخیر با رسانههای خبری محافظهکار، از جمله بریتبارت، انتیدی نیوز کپیتال ریپورت، و سیریوساکسام پتریوت، ونزوئلا ذکر شده است.
حدود تقریبی دورهٔ ریاست آقای دِ لا توره بر عملیات ونزوئلا همچنان نامشخص است – جدای از بازنشستگی او از این آژانس که حدود ژوئن ۲۰۲۴ رخ داد – اما شریک لابیگر او، آقای استوری، از ۱۸ نوامبر ۲۰۲۰ تا ۱۹ می ۲۰۲۳ واحد امور ونزوئلا در وزارت امور خارجه را رهبری میکرد. شغل اصلی استوری پس از دیپلماسی، مشاورت ارشد در شرکت مشاورهٔ «دینامیکا امریکاس» با تمرکز بر آمریکای لاتین، در کنار خوان کروز، رئیس سابق سیا برای آمریکای لاتین بوده است.
دِ لا توره در اواخر نوامبر یادداشتی با عنوان «دلیل پایان دادن به حکومت مادورو» منتشر کرد که بیمیلی دولت بایدن برای سرنگونی دولت مادورو را عمدتاً به گردن «خوان اس. گونزالس»، مشاور امنیت ملی پیشین برای نیمکرهٔ غربی انداخت. یک روز پیش از مقالهٔ دِ لا توره، «بنیاد حقوق بشر» (HRF) پیتر تیل، مجموعهای از پستهای شبکههای اجتماعی را منتشر کرد که ادعا میکرد شواهدی از تعارض منافع گونزالس در رابطه با ونزوئلا، در مقابل هانس هیومز، مدیرعامل شرکت گریلوک کپیتال دارد.
گونزالس در شبکههای اجتماعی پاسخ داد «من برای هیچکس لابیگری یا نمایندگی نمیکنم و دیدگاههایم برای فروش نیست،» و بعدها بارها به دورویی عفو «خوان اورلاندو هرناندز»، قاچاقچی محکومشدهٔ مواد مخدر و رئیسجمهور پیشین هندوراس، توسط رئیسجمهور ترامپ اشاره کرد.
استوری (سفیر) نیز به همان اندازه از تغییر رژیم به رهبری آمریکا در ونزوئلا حمایت کرده است. پس از آن که رئیسجمهور ترامپ در اکتبر مجوز خود را برای انجام عملیات مخفی سیا علیه دولت نیکلاس مادورو در ونزوئلا اعلام کرد، استوری به سیبیاس نیوز گفت: «امکانات لازم برای انجام هر اقدامی، تا حد قطع رأس دولت، فراهم است.»
اما بسیج شدید دریایی دولت ترامپ در منطقه، عمدتاً منجر به توقیف دو نفتکش ونزوئلایی، «اسکیپر» و «سِنچوریز» شده است، و گزارشها حاکی است که تعقیب یک نفتکش سوم به نام «بلا ۱» تا عصر روز جمعه ادامه داشته است.
مایک پمپئو، مدیر سابق سیا، در مصاحبهای روز دوشنبه با فاکس اند فرندز، توقیف نفتکشها را «اقدام درست» خواند و پیشنهاد کرد که در صورت سرنگونی دولت مادورو، «شرکتهای آمریکایی میتوانند وارد شوند و محصولات خود را بفروشند – اشلمبرژه، هالیبرتون، شورون – همهٔ شرکتهای بزرگ انرژی ما میتوانند به ونزوئلا بروند و یک مدل اقتصادی سرمایهداری را بنا کنند.»
مشتریان لابی و فعالیت نمایندهٔ خارجی رئیس سابق پایگاه
پس از یک دوره کوتاه خدمت در بخش فناوری اطلاعات شرکت سازندهٔتسلیحات «جنرال داینامیکس» مستقر در رستون، دِ لا توره حدود ۱۱ ماه هم به عنوان لابیگر و هم به عنوان نمایندهٔ ثبتشدهٔ خارجی از طریق کانتیننتال استراتژی فعالیت کرد، از جمله برای «دپارتمان ملی اطلاعات» (DNI) جمهوری دومینیکن و برای وزارت امور خارجه گویان، که منطقهٔ غربی اسکیبو آن برای مدتی طولانی منبع تنش با ونزوئلا بوده است.
«جان بارسا»، عضو پیشین گروبرتهای ارتش و مدیر موقت سازمان توسعهٔ بینالمللی ایالات متحده (USAID)، بههمراه دِ لا توره به عنوان نمایندهٔ خارجی هر دو دولت ثبت نام کرد، و بارسا و دِ لا توره به طور مشترک از طریق کانتیننتال برای شرکت صادرکنندهٔ مهمات بینالمللی «تیایکسایتی» مستقر در هیوستون، بر وزارت امور خارجهٔ آمریکا لابی کردند. تیایکسایتی که شاید بیشتر به عنوان فروشندهٔ انحصاری مهمات سازندهٔ مکزیکی «آگیلار» شناخته میشود، ادارهٔ پلیس هیوستون، نیروی دریایی مکزیک و ادارهٔ شعبهٔ ویژهٔ پلیس سلطنتی تایلند را به عنوان شرکا معرفی میکند.
«دِیل بندلر»، پیشکسوت ارشدتر دِ لا توره به عنوان رئیس پایگاهی که به لابیگر تبدیل شد، ماه گذشته به یک سال زندان محکوم شد، از جمله به دلیل عدم ثبتنام به عنوان نمایندهٔ خارجی برای «آرماندو کاپریلز»، مدیر اجرایی رسانهای ونزوئلایی، که دو ماه قبل از یک یورش مشترک با مأموران فدرال آمریکا به ویلای گزارششده در منطقهٔ «سمرق لوپز-بلو» – کسی که آمریکا به اتهام فعالیتهای پولشویی به نفع وزیر نفت پیشین ونزوئلا، طارق العیسیمی تحریم کرده است – در منطقهٔ پونتا کانا شرقی جمهوری دومینیکن، از جانب شرکت «بیجیآر» مستقر در واشنگتن دیسی به دیدارش رفته بود. رسانهٔ حامی وزارت خارجه آمریکا، «اینسایت کرایم»، همچنین به شایعهای اشاره کرده است که لوپز-بلو در فروش مشکوک رسانهٔ خانوادهٔ آقای کاپریلز به نام «کادنا کاپریلز» دخیل بوده است، که بعدها به «گروه اولتیماس نوتیسias» ملحق شد.
شرکت جدید آقای دِ لا توره، تاور استراتژی، هنوز هیچ ثبتنام عمومی به عنوان نمایندهٔ خارجی ندارد، اما هر چهار مشتری لابی افشاشدهٔ آن اخیراً با «کانتیننتال استراتژیز» همکاری داشتهاند: شرکت جنجالی جواهریاب «اودیسه مارین اکسپلوریشن»، شرکت ارز دیجیتال وابسته به تتر و مستقر در سنگاپور «بیتدیر»، شرکت زنجیره تأمین خورشیدی «تی۱ انرژی»، و شرکت صادرات انرژی خورشیدی بینالمللی «یوجیتی رنویبلز / سان آفریقا».
اگرچه شرکت «فرییر باتری» در اصل در نروژ مستقر و بر توسعه باتری لیتیومی متمرکز بود، اما پس از مواجهه با رقابت شدید از سوی تولیدکنندگان چینی، به آستین تگزاس نقل مکان کرد و در فوریه با تغییر نام به یک شرکت «آمریکا اول» به نام «تی۱ انرژی» بازسازی شد. تی۱، «دیوید مانرز» – رئیس سابق پایگاه سیا در عمان و پراگ – را به عنوان عضوی از هیئت مدیرهٔ خود فهرست کرده و در سپتامبر مشارکتی با غول تحلیل داده «پالانتیر» اعلام کرد. این شرکت اعلام کرد: «ما با پالانتیر همکاری میکنیم تا بینشهای حیاتی مبتنی بر داده را در حین ایجاد سریع یک اکوسیستم از تأمینکنندگان در ایالات متحده برای ایجاد شغل و پاسخگویی به الزامات قانونی جدید به دست آوریم.»
از میان چهار مشتری جدید تاور استراتژی، تنها «اودیسه مارین اکسپلوریشن» میتواند خود را منشأ سه رسوایی بینالمللی بداند. یک دادگاه داوری بینالمللی در سپتامبر سال گذشته دولت مکزیک را به پرداخت ۳۱.۷ میلیون دلار به اودیسه محکوم کرد، پس از آن که این شرکت در سال ۲۰۱۹ به دلیل عقبنشینی از یک قرارداد استخراج فسفات از مکزیک شکایت کرد. اما این شرکت بیشتر به دلیل نقشش در رسوایی جواهریابی «قوی سیاه» شناخته میشود. پس از استخراج ۱۷ تن سکهٔ طلا از یک کشتی شکستهٔ اسپانیایی در سواحل پرتغال در سال ۲۰۰۷، گارد سِیْویل دولت اسپانیا بر دو کشتی اودیسه یورش برد و اعضای آن را دستگیر کرد. پس از یک نبرد حقوقی، یک دادگاه آمریکایی در سال ۲۰۱۳ این شرکت را به پرداخت یک میلیون دلار به دولت اسپانیا به دلیل «دادخواهی بدبینانه و سوءاستفادهآمیز» محکوم کرد.
کمی پیش از کریسمس سال ۲۰۱۵، کشتی «اودیسه اکسپلورر» در لیماسول توسط دولت قبرس توقیف شد و بنا بر گزارش ایندیپندنت، «۵۸۸ قطعه اثر تاریخی مجزا متعلق به قرن هجدهم» ضبط شد.
«یوجیتی رنویبلز» مشتری زنجیره تأمین خورشیدی متمرکز بر اروپای تاور، و شرکت خواهر آن متمرکز بر آفریقا، «سان آفریقا»، کمجنجالترینِ این مجموعه هستند. یک بیانیهٔ مطبوعاتی از بانک صادرات-واردات آمریکا خاطرنشان میکند که تأیید آن برای یک پروژهٔ ۹۰۰ میلیون دلاری انرژی خورشیدی در آنگولا «در ابتدا در اجلاس گروه هفت سال ۲۰۲۲ توسط دولت آنگولا، شرکت آفریقاگلوبال شافر آمریکایی، و توسعهدهندهٔ پروژهٔ آمریکایی سان آفریقا اعلام شد.»
«آدام کورتزه»، مدیرعامل یوجیتی رنویبلز و سان آفریقا، در ماههای اطراف اعلامیهٔ نیمهٔ سال ۲۰۲۲، از سمت خود به عنوان مدیرعامل آفریقاگلوبال شافر فاصله گرفت و اوایل امسال به مذاکرات یوجیتی با وزارت نفت مصر و وزارت برق عراق اشاره عمومی کرد. گزارش بلومبرگ در ماه آوریل به توافق وزارتخانهٔ عراق با یوجیتی «برای ایجاد یک پروژهٔ یکپارچهٔ انرژی خورشیدی ۳ گیگاواتی، که بانک صادرات-واردات آمریکا، اکسپورت فاینانس بریتانیا و جیپی مورگان تأمین مالی آن را بر عهده خواهند داشت» اشاره کرد.
کورتزه در لینکدین نوشت: «هفتهٔ بزرگی برای یوجیتی رنویبلز در خاورمیانه داشتیم! علاوه بر مذاکراتمان در مصر، با دولت عراق توافقنامهای امضا کردیم و اکنون در بغداد فعال شدهایم!»
جک پولسون
دکتر جک پولسون،ناشر مجلهٔ «آل-سورس اینتلیجنس فیوژن» است. پس از دو سال فعالیت به عنوان دانشمند پژوهش در بخش هوش مصنوعی گوگل، که بر روی سیستمهای پیشنهاددهنده و پردازش زبان طبیعی کار میکرد، در اعتراض به عقبگرد شرکت در حمایت از حقوق بشر بینالمللی استعفا داد. او به عنوان استادیار علوم محاسباتی و مهندسی در مؤسسه فناوری جورجیا و استادیار ریاضیات در دانشگاه استنفورد کار کرده است.
مکس بلومنتال
سردبیر
سردبیر ارشد گریزون،مکس بلومنتال، روزنامهنگار برندهٔ جایزه و مؤلف چندین کتاب از جمله پرفروشهای «جمهوری گمورا»، «جولیات»، «جنگ پنجاه و یک روزه» و «مدیریت بربریت» است. او مقالات چاپی برای طیفی از نشریات، گزارشهای ویدیویی متعدد و چندین فیلم مستند از جمله «کشتار غزه» تولید کرده است. بلومنتال در سال ۲۰۱۵ گریزون را بنیان گذاشت تا نوری روزنامهنگارانه بر وضعیت جنگ دائمی آمریکا و پیامدهای خطرناک داخلی آن بیفکند.
مجله جنوب جهانی-بررسی مسائل جنوب جهانی – سال بیستم 