منتشرشده در گرانما ارگان حزب کمونیست کوبا
ترجمه مجله جنوب جهانی
امروز نهتنها در آمریکای لاتین، بلکه در بسیاری دیگر از نقاط جهان، سپیدهدم با خشم و انزجار همراه بود؛ تجاوز علیه جمهوری بولیواری ونزوئلا وجدان انسانهای دادگر را بیتفاوت نمیگذارد. این اقدام چیزی جز یک عمل فاشیستی نیست که هدف آن غارت منابع طبیعی این کشور است.
از همین رو، دبیر اول کمیته مرکزی حزب و رئیسجمهور جمهوری، میگل دیاس-کانل برمودس، به همراه مردم هاوانا، در مراسمی اعتراضی برای محکومیت تجاوز نظامی امپریالیستی آمریکا علیه ونزوئلا حضور یافت.
این موضعگیری، اعلام حمایت از رئیسجمهور قانونی ونزوئلا، نیکولاس مادورو موروس، و نخستین بانوی مبارز، سیلیا فلورس است که تاکنون محل نگهداری آنان مشخص نشده است.
همچنین اعضای دفتر سیاسی حزب، دبیرخانه کمیته مرکزی، دولت، و سازمانهای سیاسی و تودهای نیز به تریبون ضدامپریالیستی آمدند.
«مرگ بر امپریالیسم غیراخلاقی و فاشیست!»؛ این نخستین سخنان دبیر اول کمیته مرکزی حزب و رئیسجمهور کوبا بود که از تریبون ضدامپریالیستی هاوانا، تجاوز به ونزوئلا و ربایش رئیسجمهور نیکولاس مادورو را محکوم کرد.
وی افزود که این اقدام، نمونهای از تروریسم دولتی، تهدیدی علیه صلح منطقه ما و حملهای غیرقابلقبول به حقوق بینالملل است.
رئیسجمهور تأکید کرد: سرزمین بولیوار مقدس است و حمله به فرزندان آن، حمله به همه فرزندان شرافتمند آمریکای ماست.
دیاس-کانل تصریح کرد که این تهدید تنها متوجه ونزوئلا نیست، بلکه تمام بشریت را هدف گرفته و بر دکترین موسوم به «صلح از طریق استفاده از زور» استوار است.
او گفت: «کسانی که اقدام تروریستی و فاشیستی ایالات متحده علیه یک کشور مستقل این قاره را جشن میگیرند، تنها از سر نفرتی چنین میکنند که قدرت تشخیص را از آنان گرفته است.
هیچ انسان حداقلی آگاه نمیتواند پیامدهای سنگین چنین اقدامات جنایتکارانهای را برای صلح منطقهای و جهانی نادیده بگیرد یا دستکم بگیرد.
از این رو، ضروری است که جامعه بینالمللی به حرکت درآید، هماهنگ شود و در محکومیت این اقدام آشکار تروریسم دولتی و ربایش غیرقانونی، غیراخلاقی و جنایتکارانه یک رئیسجمهور قانونی، با هدف تحمیل تغییر رژیم، موضعی واحد اتخاذ کند؛ گویی کسی بیرون از ملت ونزوئلا چنین حقی دارد.
هدف، برادر ما مادورو نیست؛ هدف نیروهای مسلح ونزوئلا نیست؛ حتی آن روایت دروغین قاچاق مواد مخدر هم نیست که با نهایت وقاحت هفتهها و ماهها توسط تبهکارانی از بدترین نوع، مانند مارکو روبیو، تکرار شد.
هدف پنهان و تاریک میل امپریالیستی، نفت ونزوئلاست؛ زمینها و منابع طبیعی ونزوئلاست. تنها انسانهای بدبین و بزدل میتوانند چشم و گوش خود را بر اظهارات ترامپ و همدستانش ببندند؛ همانها که چند روز پیش آشکارا اعتراف کردند بهدنبال ثروتهای ونزوئلا هستند، ثروتهایی که نامزد مورد حمایت امپراتوری بیحدوحصر به آنان وعده داده و امروز حتی خبرهایی منتشر شده که از حمایت از او برای ریاستجمهوری ونزوئلا حکایت دارد.
هدف همچنین خاموش کردن سنگر مقاومت در برابر امپریالیسم و دفاع از همگرایی منطقهای است؛ همان نقشی که انقلاب بولیواری از زمان به قدرت رسیدن فرمانده چاوز در این ملت قهرمان ایفا کرده است.»
میهن شوخیبردار نیست
خراردو هرناندس نوردلو، هماهنگکننده ملی کمیتههای دفاع از انقلاب کوبا، روز شنبه در تریبون ضدامپریالیستی بهشدت تجاوز نظامی اخیر دولت ایالات متحده علیه ونزوئلا را محکوم کرد.
او هشدار داد: « میهن شوخی بردار نیست. انقلاب شوخی بردار نیست. وحدت کوبایی شوخی بردار نیست»، و افزود که برخی قدرتها تهدید میکنند: «اول ونزوئلا و بعد کوبا».
وی بر بهای سنگین استقلال تأکید کرد و اقدامات یکجانبه را مورد انتقاد قرار داد: «بشریت باید صدای خود را بلند کند و به امپراتوری بگوید که ما در قرن بیستویکم هستیم و جهان مانند شهرکهای غرب وحشی با شلیک گلوله اداره نمیشود.»
او این حمله را اقدامی خودسرانه دانست که جان انسانهای بیگناهی را گرفته است: «بمبهایی که در شهرهای مختلف ونزوئلا فرود آمدند، نپرسیدند چه کسی چاویست است و چه کسی نیست. گزارشهایی دریافت کردهایم که نشان میدهد جان افراد بیگناهی گرفته شده است.»
او هشدار داد: «این همان چیزی است که ممکن است برای هر ملتی رخ دهد که غفلت کند؛ برای هر ملتی که وحدت خود را حفظ نکند. این بهایی است که باید پرداخت.»
در پایان، همبستگی با مردم ونزوئلا و استواری کوبا را مجدداً تأکید کرد: «هر کس بخواهد بر این ملت دستاندازی کند، باید آماده رویارویی با عزم کوباییها، وحدت کوباییها و اراده ما برای دفاع از میهن تا آخرین قطره خون باشد.»
کوبا و ونزوئلا، یک پرچم
آبل پریتو خیمنس، رئیس خانه آمریکای لاتین (کاسا د لاس آمریکاس)، خواستار محکومیتی جهانی شد و گفت: «هیچ انسان شرافتمندی در این جهان نباید از محکوم کردن این اقدام ننگین خودداری کند»، و خواستار آن شد که «تمام درها کوبیده شود تا حقیقت این نقشه شوم برای تصاحب ثروتهای ونزوئلا آشکار گردد.»
او این رویارویی را نبرد میان «نیروهای نفرت، جنگ و مرگ» و «نیروهای حاکمیت، کرامت و زندگی» توصیف کرد.
با نقل سخن فیدل کاسترو درباره ویتنام — «ما حاضریم حتی خون خود را بدهیم» — تأکید کرد که امروز این احساس در قبال ونزوئلا صادق است. وی وحدت تاریخی دو ملت را با شعار «کوبا و ونزوئلا، یک پرچم» یادآوری کرد.
او به نام «انقلاب سوسیالیستیای که تاریخی سرشار از مقاومت و پیروزیها دارد»، خواستار «آزادی رئیسجمهور مادورو و خروج نیروهای نظامی امپریالیستی از منطقه کارائیب» شد.
یورشی به صلح منطقهای
فرناندو گونسالس یورت، رئیس مؤسسه کوبایی دوستی با ملتها، تجاوز نظامی آمریکا به ونزوئلا را «حملهای بزدلانه و پست» خواند که «در بامداد امروز» رخ داده است.
او تأکید کرد که این حمله «رویدادی منفرد نیست»، بلکه بخشی از تشدید فشاری است برای «به زانو درآوردن یک ملت مستقل» و نابودی انقلاب بولیواری.
وی هشدار داد که این تجاوز «از مرزهای ونزوئلا فراتر میرود» و «حملهای مستقیم به بنیانهای همزیستی و حقوق بینالملل» است و آن را «یورش نفرتانگیز به آرمان ساختن منطقهای صلحآمیز» دانست.
او بمبارانهای کاراکاس و دیگر ایالتها را شاهدی دانست بر اینکه «چه کسانی ترور را میپراکنند» و دولت آمریکا را به عملکردی شبیه «مافیای سازمانیافته بینالمللی» و برخوردار از «ماهیتی فاشیستی» متهم کرد.
وی این تجاوز را «اجرای آشکار الحاقیه دکترین مونرو علیه ملتهای ما» دانست و تصریح کرد که همبستگی با مردم ونزوئلا «تزلزلناپذیر» است و «آمریکای ما حیاط خلوت هیچکس نیست».
او خواستار «ارائه نشانهای از زنده بودن رئیسجمهور نیکولاس مادورو» شد و به «بسیج جهانی برای صلح» فراخوان داد و تأکید کرد: «ونزوئلا امروز، مسئله بشریت است و دفاع از آن، دفاع از حق ما برای صلح است.»
جامعه علمی کوبا نیز تجاوز به ونزوئلا را محکوم میکند
بلینـدا سانچس رامیرس، دانشمند برجسته کوبایی و قهرمان کار جمهوری، سخنان خود را با یادآوری شاعر آغاز کرد: «بار دیگر کابوس شاعری که رؤیای هواپیماهایی را میدید که روز را تیره میکنند، درست در زمانی که مردم بیشتر میخوانند و میخندند، به واقعیت پیوست.»
او جوهر امپریالیسم را «غارت، دروغ و قتل» توصیف کرد و گفت تنها راه مقابله با آن، «نور پیشانیهای ما که از ستاره بولیوار، مارتی و فیدل میتابد و بازوی فولادین ماکسیمو گومس» است.
وی افزود: «ما دانشمندان کوبایی که برای تولید دارو و نجات جان انسانها تلاش میکنیم، نمیتوانیم جز انزجار و وحشت در برابر کسانی که مرگ و درد تولید میکنند، احساسی داشته باشیم.»
او «تروریسم دولتی، خشونت و حمله بزدلانه به ونزوئلا» و «ربایش رئیسجمهور منتخب دموکراتیک، مادورو» را محکوم کرد و هشدار داد که این تجاوز میتواند فردا متوجه کوبا، نیکاراگوئه، مکزیک یا هر کشوری با منابع طبیعی یا استقلال باشد.
وی تأکید کرد که امپریالیسم فاشیستی نه به حقوق بینالملل احترام میگذارد، نه حاکمیت ملتها و نه حتی مفهوم کرامت انسانی را میشناسد و اعلام کرد کوبا به دفاع از صلح، حاکمیت ملتها، زندگی، همبستگی، حقیقت و وحدت ادامه خواهد داد.
یک پزشک کوبایی حمله را محکوم و خواستار واکنش بینالمللی شد
اَگنریس کروز رودریگس، پزشک همکار کوبایی که ده سال در ونزوئلا فعالیت کرده است، خواستار پاسخ فوری جامعه بینالمللی به «حمله جنایتکارانه ایالات متحده علیه ونزوئلا» شد.
او پرسید: «سازمان ملل متحد کجاست؟ مدعیان دفاع از صلح کجا هستند؟» و تأکید کرد که هیچ دولتی حق ندارد خود را قاضی جهان بداند.
او این تجاوز را «یورشی خطرناک به آمریکای لاتین و کارائیب بهعنوان منطقه صلح» و «تروریسم دولتی علیه مردم دلیر ونزوئلا و علیه آمریکای ما» دانست.
وی با ستایش مردم ونزوئلا گفت: «ما کاملاً با مردمی همبستهایم که در طول تاریخ ارادهای خللناپذیر برای دفاع از استقلال خود نشان دادهاند.»
او در پایان به بسیج جهانی فراخوان داد و تأکید کرد که مردم ونزوئلا شایسته چنین بربریتی نیستند.
جوانان نیز صدای خود را بلند کردند
آدریانا آموره مورنو، دبیرکل اتحادیه جوانان کمونیست در مؤسسه عالی روابط بینالملل، اعلام کرد که این تجاوز «حادثهای منفرد نیست، بلکه خشنترین جلوه راهبردی امپریالیستی است که دههها اجرا شده است».
او ربایش رئیسجمهور منتخب، نیکولاس مادورو، را اقدامی بیسابقه خواند و زنجیرهای آشنا را توصیف کرد: تحریم، جنگ رسانهای، خفهسازی مالی و در نهایت تجاوز مستقیم.
وی تأکید کرد که هدف واقعی، نابودی اندیشهها، اصول و وحدت آمریکای لاتین است و هشدار داد: «اگر امروز ونزوئلاست، فردا میتواند هر یک از ما باشد.»
او سخنان خود را با این جمله به پایان برد: «ونزوئلا تنها نیست، زیرا آرمانش، آرمان ماست. هیچ امپراتوریای نمیتواند اراده ملتهایی را که آموختهاند برای آزادی بجنگند، در هم بشکند.»
مجله جنوب جهانی-بررسی مسائل جنوب جهانی – سال بیستم 