در مقام وزیر خارجهٔ ایالات متحده، بحران اخلاقی نخبگان امپراتوری بهخوبی در او متبلور میشود.
نویسنده: هدلبِرتو لوپِز بلانچ
منبع: گرانما ارگان کمیته مرکزی حزب کمونیست کوبا
مارکو روبیو، سیاستمدار آمریکایی با تبار کوبایی و وزیر خارجهٔ کنونی ایالات متحده، همواره در طول دوران کار سیاسیاش بهواسطهٔ فقدان اخلاق، رسواییهای مالی، دروغگوییهای بیمارگونه، مواضع افراطی راستگرایانه و وسواس بیمارگونهاش برای سرنگون کردن دولتهای مستقل و مترقی آمریکای لاتین — بهویژه کوبا، ونزوئلا و نیکاراگوئه — شناخته شده است. دشمنی او همچنین متوجه دولتهای کنونی برزیل، کلمبیا و مکزیک است.
همانگونه که رنه گونسالس شوِرِرت، قهرمان جمهوری کوبا، در مقدمهٔ کتاب «مارکو روبیو، دروغپردازی مهارنشدنی» نوشته است، این اثر «میتوانست عنوان مارکو روبیو، مردی از دوران خود، از بدترین دوران خود» را بگیرد.
روبیو در ۲۸ مه ۱۹۷۱ در شهر میامی از پدر و مادری کوبایی که به ایالات متحده مهاجرت کرده بودند به دنیا آمد، در زمانی که این شهر درگیر ناآرامی، گسترش مواد مخدر، انفجارها و بیتحملی نسبت به هر نظر موافق انقلاب کوبا بود. ایالات متحده در آن دوران موجی از مهاجرت کوباییها را پدید آورد و با دادن امتیازات فراوان به آنان، سعی داشت از آنان ابزاری علیه کوبا بسازد، در حالیکه همزمان محاصرهٔ اقتصادی، تجاری و مالی خود علیه جزیره را شدت میبخشید.
برای درک آن فضا، مانوئل گیبرگا، بالاترین مقام کوباییـآمریکایی در میان مهاجران جزیره در آن زمان و مشاور مدیر ادارهٔ فدرال مبارزه با مواد مخدر، در مصاحبهای با مجلهٔ رِپلیکا گفت: «در میامی مافیایی در حال شکلگیری بود، به سبک آل کاپون.»
یکی از نخستین دروغهای روبیو در زندگینامهٔ رسمی او در وبسایت سنای آمریکا ثبت شد، جایی که نوشته بود والدینش پس از بهقدرترسیدن فیدل کاسترو در سال ۱۹۵۹ از کوبا گریختند. او در مصاحبهای تلویزیونی تأکید کرده بود: «پدر و مادرم همه چیز را از دست دادند — خانه، خانواده، دوستان و حتی کشورشان را — اما چیز دیگری یافتند: ایالات متحده.»
اما در اکتبر ۲۰۱۱ روزنامهها، از جمله واشنگتن پست، با استناد به اسناد رسمی فاش کردند که این ادعا دروغ است؛ والدین روبیو پیش از انقلاب از کوبا مهاجرت کرده بودند. وی با تکرار مداوم این دروغ در کارزارهای انتخاباتی سنا توانست حمایت تندروهای راستگرای میامی را جلب کند و این مطلب تا مدتها در زندگینامهٔ رسمی او در وبسایت سنا باقی مانده بود.
سرگذشت او همچنین با جهان قاچاق مواد مخدر پیوند نزدیکی دارد. وقتی شانزدهساله بود، شوهرخواهرش اورلاندو سیسیلیا در سال ۱۹۸۷ به اتهام قاچاق محمولهای عظیم از مواد مخدر به ارزش ۱۵ میلیون دلار دستگیر شد. او با باربارا، خواهر روبیو، در نزدیکی خانهٔ والدین روبیو زندگی میکرد. در دادگاه سال ۱۹۸۹، روبیو که آن زمان هجده سال داشت، از پاسخ به این پرسش که آیا او یا خانوادهاش از سیسیلیا پولی دریافت کردهاند خودداری کرد.
سیسیلیا به ۲۵ سال زندان محکوم شد اما با توافقی با دادستانی پس از ۱۲ سال آزاد گردید و روبیو — که آن هنگام در مجلس نمایندگان فلوریدا بود — از موقعیت خود استفاده کرد تا مجوز معاملات املاک را برای او بگیرد. از اینرو در میامی او را به لقب «نارکو روبیو» (روبیوی قاچاقچی) میشناسند.
برای تأیید گرایش «نارکوـفاسد» خود، روبیو بر ترامپ فشار آورد تا قاچاقچی مواد مخدر و رئیسجمهور پیشین هندوراس، خوان اورلاندو ارناندس، را که در ایالات متحده به جرم واردات ۴۰۰ تن کوکائین به ۴۵ سال زندان محکوم شده بود، عفو کند. پس از آزادی ارناندس و موج اعتراض جهانی، خود ترامپ مدعی شد نه او را میشناخته و نه از پروندهاش خبر داشته است. اما روبیو بهخوبی او را میشناخت، زیرا طبق گزارش مجلهٔ کانادایی Vice، بیش از ۶۰۰ هزار دلار کمک مالی از طریق شرکت BGR Group برای کارزارهای انتخاباتیاش دریافت کرده بود. روبیو در سال ۲۰۱۸ به هندوراس سفر کرد، با ارناندس دیدار و او را در برابر دوربین در آغوش گرفت و در کنفرانس مطبوعاتی در تگوسیگالپا از او بهخاطر «مبارزه با قاچاق مواد مخدر» ستایش کرد. شرکت مذکور مأموریت داشت تصویر لطمهدیدهٔ ارناندس را در نیویورک بازسازی کند.
در زمانی که بین سالهای ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۹ ریاست مجلس نمایندگان فلوریدا را برعهده داشت، علیه او تحقیقاتی به اتهام سوءاستفاده از بودجهٔ عمومی برای مصارف شخصی انجام شد، اما مانند همیشه در میامی، روابط پرنفوذ و ثروت کلانش موجب شد اتهامات لغو شوند.
روابط روبیو با نمایندهٔ پیشین کنگرهٔ آمریکا دیوید ریورا نیز سرشار از فساد و پولشویی است. آن دو خانهای در تالاهاسی خریدند تا فعالیتهای غیرقانونیشان را هماهنگ کنند و در انتقال و تصرف داراییهای شرکت ونزوئلایی سیتگو — شرکت تابعهٔ PDVSA در آمریکا — همکاری داشتند تا آن را به «رئیسجمهور خیالی» خوان گوایدو واگذار کنند. ریورا در دسامبر ۲۰۲۲ بازداشت شد، اما روز بعد آزاد گردید؛ همانطور که همیشه با مجرمان ثروتمند در میامی رفتار میشود.
ارتباط وزیر خارجهٔ کنونی آمریکا با انجمن ملی سلاح (NRA) نیز بر کسی پوشیده نیست. او بیش از چهار میلیون دلار از این انجمن دریافت کرده و طبیعتاً متعهد است از آن در هر شرایطی دفاع کند.
برای نمونه، پس از تیراندازی خونین ۲ دسامبر ۲۰۱۵ در سن برناردینو، کالیفرنیا — که ۱۴ کشته و ۲۱ زخمی برجا گذاشت — روبیو بلافاصله به دفاع از NRA برخاست و در یکی از گردهماییهای انتخاباتی گفت: «در شب کریسمس (۲۴ دسامبر)، من برای خرید یک اسلحه رفتم. من و همسرم هر دو از این نوع سلاحها در خانه داریم.»
همو که ترامپ در مناظرههای انتخاباتی با تمسخر او را «مارکیتو» (مارکوی کوچک) مینامید، بهعنوان یک صهیونیست سرسخت شناخته میشود. نفوذ مالی لابی یهودی در واشنگتن، بهویژه کمیتهٔ روابط عمومی آمریکا ـ اسرائیل (AIPAC)، حمایت بیقید و شرط و کمکهای مالی هنگفتی برای کارزارهای او فراهم کرده است.
روبیو از حامیان جدی نسلکشی و نابودی مردم فلسطین در نوار غزه بوده و از نخستین سیاستمدارانی بود که در آوریل و نوامبر ۲۰۲۳ با بنیامین نتانیاهو تماس گرفت و برای ابراز پشتیبانی از او به اسرائیل سفر کرد.
از سال ۲۰۰۰ که وارد مجلس نمایندگان فلوریدا شد، تبلیغات بیمارگونهاش علیه کوبا را آغاز کرد و پس از آن طرحهای بیشماری را علیه دولت جزیره پیشنهاد یا امضا کرد. او در دوران نخست ریاستجمهوری ترامپ، با همکاری باب منندز سناتور تیرهنام دیگری، ۲۴۰ مورد تحریم ـ یا دقیقتر بگوییم، باجخواهی ـ علیه کوبا وضع کرد. پس از رسیدنش به مقام وزارت خارجه، کارزارهای دروغپراکنی خود را علیه مأموریتهای پزشکی کوبا و کشورهای پذیرندهٔ آن تشدید کرد.
ابِل پریتو خیمنس، رئیس خانهٔ فرهنگ «آمریکاها» در پایان همان کتاب نوشت:
«این اثر برای درک آنچه خوزه مارتی “زهرهای روح که طبیعت ایالات متحده را آلوده میسازد” نامید، سودمند است. مارتی به حرص، پرستش پول، بیاخلاقی، کاربرد بیشرمانهٔ دروغ، فرصتطلبی و فساد سیاستمداران اشاره داشت. در شخصیت توصیفشده در این صفحات، بحران اخلاقی نخبگان امپراتوری و بهویژه جامعهٔ میامی چکیدهای روشن یافته است.»
مجله جنوب جهانی-بررسی مسائل جنوب جهانی – سال بیستم 