پشت پرده کیفرخواست سیاسی‌شده وزارت دادگستری آمریکا علیه مادورو: «شبکه‌ای» ساخته سازمان اطلاعات مرکزی و شاهد اصلی تحت فشار

نویسنده: مکس بلومنتال
منتشر شده در گری‌زون
ترجمه مجله جنوب جهانی

کیفرخواستی که وزارت دادگستری ایالات متحده علیه نیکلاس مادورو، رهبر ربوده‌شده ونزوئلا، صادر کرده است، در واقع یک بیانیه سیاسی پرشور است که به‌شدت بر شهادت‌های اخذشده تحت اجبار از یک شاهد غیرقابل‌اعتماد تکیه دارد. این کیفرخواست، با وجود ویرایش‌های وزارت دادگستری، می‌تواند شهروندان آمریکایی را بیشتر در معرض افشای تاریخ خود سازمان اطلاعات مرکزی در قاچاق مواد مخدر قرار دهد.

حمله نظامی ایالات متحده در تاریخ سوم ژانویه به ونزوئلا برای ربودن رئیس‌جمهور نیکلاس مادورو و بانوی اول سیلیا فلورس، با انتشار کیفرخواست تکمیلی وزارت دادگستری علیه این دو فرد ربوده‌شده همراه شد. این کیفرخواست همچنین پسر آنها، نیکلاسیتو مادورو، و دو متحد نزدیک سیاسی‌شان را نیز شامل می‌شود: رامون چاچین، وزیر سابق دادگستری، و دیوسدادو کابیو، وزیر پیشین کشور، دادگستری و صلح. وزارت دادگستری همچنین هکتور «نینیو» گررو، رهبر کارتل ترن د آراگوا را به فهرست متهمان افزوده و او را در مرکز روایت خود قرار داده است.

این کیفرخواست در واقع یک بیانیه ۲۵ صفحه‌ای پرشور است که مادورو و فلورس را به توطئه برای قاچاق «هزاران تن کوکائین به ایالات متحده» متهم می‌کند و به‌شدت بر شهادت شاهدان تحت فشار درباره محموله‌هایی تکیه می‌کند که عمدتاً خارج از حوزه قضایی آمریکا رخ داده‌اند. این سند مادورو را به «همکاری با تروریست‌های قاچاقچی مواد مخدر» مانند کارتل ترن د آراگوا متهم می‌کند، در حالی که ارزیابی اخیر اطلاعاتی ایالات متحده نتیجه گرفته بود که او هیچ کنترلی بر این باند ونزوئلایی ندارد. سرانجام، دادستان‌ها با متهم کردن مادورو به «نگهداری از مسلسل»، اتهامی مضحک را به او نسبت داده‌اند که به‌راحتی می‌توان آن را به صدها هزار آمریکایی علاقه‌مند به سلاح تحت قانون قدیمی ۱۹۳۴ اعمال کرد.

دادستان‌های وزارت دادگستری با دقت از ارائه داده‌های دقیق درباره صادرات کوکائین ونزوئلا به ایالات متحده اجتناب می‌کنند. در یک جا از «تن‌ها» کوکائین صحبت می‌کنند؛ در جای دیگر، از حمل «هزاران تن» یاد می‌کنند، رقمی نجومی که به‌طور فرضی می‌تواند صدها میلیارد دلار درآمد ایجاد کند. در هیچ نقطه‌ای از فنتانیل، ماده مخدری که مسئول مرگ ناشی از مصرف بیش از حد نزدیک به ۵۰ هزار آمریکایی در سال ۲۰۲۴ بوده، نامی به میان نیاوردند. در واقع، ارزیابی تهدیدات ملی مواد مخدر سازمان مبارزه با مواد مخدر که امسال تحت نظارت ترامپ منتشر شد، به‌ندرت از ونزوئلا یادی کرده است.

با متوسل شدن به زبانی مبهم و عمداً گسترده که با اصطلاحات ذهنی مانند «فاسد» و «تروریسم» آمیخته شده، وزارت دادگستری روایتی سیاسی علیه مادورو به جای یک پرونده حقوقی مشخص ساخته است. این وزارتخانه در حالی که بارها از مادورو به‌عنوان «حاکم بالفعل و… نامشروع کشور» یاد می‌کند، نتوانسته نشان دهد که او طبق قانون ونزوئلا از نظر حقوقی نامشروع است، و بنابراین قادر نخواهد بود از سابقه حقوقی بین‌المللی مستقر که مصونیت سران دولت را تضمین می‌کند، عبور کند.

علاوه بر این، کیفرخواست به‌شدت بر شاهدان غیرقابل‌اعتماد و تحت فشار مانند هوگو «پویو» کارواخال، ژنرال سابق ونزوئلایی که توافقی مخفیانه با دادستان‌ها برای کاهش حکم خود به خاطر قاچاق مواد مخدر در ازای ارائه اطلاعات علیه مادورو منعقد کرده، تکیه دارد. گفته می‌شد کارواخال شخصیتی کلیدی در شبکه قاچاق مواد مخدر موسوم به «کارتل خورشیدها» بوده که وزارت دادگستری ادعا می‌کند توسط مادورو اداره می‌شده است. اگر و زمانی که او برای شهادت علیه رهبر ربوده‌شده ونزوئلا حاضر شود، مردم آمریکا ممکن است دریابند که این «کارتل» نه توسط رئیس‌جمهور برکنار شده ونزوئلا یا یکی از متحدانش، بلکه توسط سازمان اطلاعات مرکزی برای قاچاق مواد مخدر به شهرهای آمریکایی تأسیس شده است.

هر چقدر هم که کیفرخواست وزارت دادگستری سطحی و سیاسی باشد، به ترامپ اجازه داده تا «دکترین دانرو» خودسرانه‌اش را به‌عنوان یک سیاست تهاجمی اجرای قانون جا بیندازد و رئیس‌جمهور آمریکا را تشویق کند تا تهدیدهای بیشتری برای ربودن یا از بین بردن سران دولت‌هایی که سر راه غارت منابعش قرار دارند، وارد کند. به نظر می‌رسد این هدف واقعی نمایش امپریالیستی دادگاهی است که در راه است.

سلاح‌سازی از دروغ «قاچاق مواد مخدر و تروریسم»

بخش عمده پرونده علیه مادورو بر این اتهام استوار است که متهمان «در… قاچاق مواد مخدر، از جمله در مشارکت با گروه‌های تروریست قاچاقچی مواد مخدر» درگیر بوده‌اند. به گفته وزارت دادگستری، مادورو میان سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۱ با کارتل ترن د آراگوا و همچنین کارتل‌های مکزیکی سینالوا و لوس زتاس برای قاچاق مواد مخدر توطئه کرده است. با این حال، این کارتل‌ها تا فوریه ۲۰۲۵ توسط دولت ترامپ به‌عنوان سازمان‌های تروریستی خارجی معرفی نشدند، اقدامی که آشکارا برای توجیه ربودن مادورو و تقویت کیفرخواستش طراحی شده بود.

وزارت دادگستری در تلاش برای محکوم کردن مادورو، بدون شک با غلبه بر نتیجه‌گیری یادداشتی از دفتر مدیر اطلاعات ملی مورخ هفتم آوریل ۲۰۲۵ مشکل خواهد داشت که نتیجه گرفته بود رهبر ونزوئلایی کنترلی بر کارتل ترن د آراگوا نداشت، کارتلی که او عملاً از طریق یک عملیات گسترده نظامی-پلیسی در سال ۲۰۲۳ علیه زندان توکورون که پایگاه عملیات این باند بود، آن را منحل کرد. گزارشی در نشریه اینسایت کرایم که توسط وزارت امور خارجه تأمین مالی می‌شود نیز پرونده وزارت دادگستری را پیچیده می‌کند و می‌یابد که «تعداد اندکی از جنایاتی که به اعضای ادعایی ترن د آراگوا در ایالات متحده نسبت داده می‌شود، به نظر می‌رسد هیچ ارتباطی با گروه بزرگ‌تر یا رهبری آن در ونزوئلا ندارند.»

در واقع، بسیاری از جنایات ادعایی که مادورو به آنها متهم شده، خارج از مرزها و حوزه قضایی ایالات متحده رخ داده است. به عنوان مثال، وزارت دادگستری ادعا می‌کند که در سپتامبر ۲۰۱۳، «مقامات ونزوئلایی تقریباً ۱.۳ تن کوکائین را در یک پرواز تجاری از فرودگاه مایکوئتیا به فرودگاه شارل دوگل پاریس ارسال کردند.»

در سال ۲۰۱۸، پنج شهروند بریتانیایی در دادگاه فرانسه به اتهام سازماندهی این محموله مواد مخدر با کمک اعضای باندهای کلمبیایی و ایتالیایی – اما نه ونزوئلایی – محکوم شدند. در زمان وقوع این حادثه، دولت مادورو تأیید کرد که مقامات فاسد سطح پایین ونزوئلایی اجازه داده بودند مواد مخدر از امنیت فرودگاه عبور کند. کاراکاس در نهایت ۲۵ نفر، از جمله اعضای ارتش و یک مدیر ایر فرانس را دستگیر کرد – واقعیتی برجسته که در کیفرخواست وزارت دادگستری حذف شده است.

مدرک دخالت مادورو در این رسوایی، به گفته وزارت دادگستری، این بود که این محموله مواد مخدر «تنها چند ماه پس از رسیدن [مادورو] به ریاست‌جمهوری ونزوئلا» صورت گرفت. هیچ مدرک دیگری برای نشان دادن مسئولیت او ارائه نشده است.

کیفرخواست ادامه می‌دهد و ادعا می‌کند مادورو «حرکت هواپیماهای خصوصی را تحت پوشش دیپلماتیک تسهیل کرد» تا از بررسی‌های اجرای قانون هنگام فرود در مکزیک اجتناب کنند. با استناد به شهادت اجباری یک فراری دولت ونزوئلا، او دیوسدادو کابیو را به هماهنگی محموله ۵.۵ تنی کوکائین در یک جت دی‌سی-۹ به مکزیک متهم می‌کند. هیچ‌یک از این ادعاها نباید در دادگاه آمریکایی مقبولیت داشته باشد.

همان‌طور که الیزا اورلینز، وکیل مدافع عمومی و تحلیلگر حقوقی توضیح داد، «پروازهایی که کاملاً در داخل ونزوئلا انجام می‌شوند، از حریم هوایی آمریکا عبور نمی‌کنند، به قلمرو گمرکی آمریکا مربوط نمی‌شوند، و به‌تنهایی قانون آمریکا را نقض نمی‌کنند. کیفرخواست تلاش می‌کند این حرکت‌های داخلی را با ادعا اینکه کوکائین درگیر در نهایت به مقصد ایالات متحده بوده، به حوزه قضایی جنایی آمریکا متصل کند. قصد تقریباً تمام کار را اینجا انجام می‌دهد.»

از آنجا که اکثر حوادث خاص ذکرشده در کیفرخواست در مکزیک تحت ریاست‌جمهوری‌های ویسنته فاکس، فلیپه کالدرون و انریکه پنیا نیتو رخ داده، وزارت دادگستری ناخواسته این سه دولت طرفدار آمریکا را که سیاست‌های مواد مخدر خود را در هماهنگی با واشنگتن شکل دادند، درگیر می‌کند. در واقع، رئیس پلیس در دو دولت نخست، خناورو گارسیا لونا، رئیس سابق آژانس اطلاعات فدرال، در سال ۲۰۲۳ در دادگاه فدرال ایالات متحده به اتهام رهبری توطئه چند میلیون دلاری با کارتل سینالوا محکوم شد. رابرت جاکوبسون، سفیر سابق ایالات متحده در مکزیک، تأیید کرد که آمریکا از تمام پیوندهای کارتلی گارسیا لونا اطلاع داشت، اما اصرار داشت: «ما مجبور بودیم با او کار کنیم.»

استاندارد دوگانه هندوراس

وزارت دادگستری همچنین دولت طرفدار آمریکای خوان اورلاندو هرناندز، رئیس‌جمهور سابق هندوراس را درگیر می‌کند و از هندوراس به‌عنوان یک نقطه «حمل‌ونقل» یاد می‌کند «که در آن قاچاقچیان کوکائین که در آن کشورها فعالیت می‌کردند، بخشی از سود خود را به سیاستمدارانی که از آنها محافظت و به آنها کمک می‌کردند، پرداخت می‌کردند.» هرناندز در سال ۲۰۲۳ در دادگاه فدرال ایالات متحده به اتهام قاچاق بیش از ۴۰۰ تن مواد مخدر به آمریکا محکوم شد، اما در دسامبر امسال از سوی رئیس‌جمهور دونالد ترامپ پس از یک کمپین لابی‌گری توسط حامیان مالی ارشد ترامپ که به دنبال حفظ بهشت رمزارزی مقررات‌زدایی‌شده پروسپرا در سواحل هندوراس بودند، عفو دریافت کرد.

ترامپ در کنفرانس مطبوعاتی سوم ژانویه خود که ربودن مادورو و همسرش را اعلام کرد، به‌شدت از تصمیم خود برای عفو هرناندز دفاع کرد و ادعا کرد او «بسیار ناعادلانه آزار دیده است.» با این حال، همان دادستان وزارت دادگستری که نویسنده کیفرخواست اولیه ۲۰۲۰ علیه مادورو بود، امیل بوو، وفادار به ترامپ، مسئول کیفرخواست هرناندز نیز بود. برخلاف پرونده علیه مادورو، کیفرخواست هرناندز شامل شواهد مشخصی از همکاری او با کارتل‌های فراملیتی بزرگ، شامل نمایش‌های ویدئویی و عکس بود، همان‌طور که آنیا پارامپیل و الکساندر روبینشتاین برای گری‌زون به تفصیل نوشتند.

هرناندز در نامه‌ای در سال ۲۰۲۵ به ترامپ از خود دفاع کرد و ادعا کرد در معرض «محاکمه‌ای دستکاری‌شده» قرار گرفته و «بر اساس اظهارات تأییدنشده قاچاقچیان محکوم شده مواد مخدر» محکوم شده است.

ادعای مشکوک او می‌تواند درباره پیگرد قانونی مادورو توسط وزارت دادگستری نیز صدق کند، چرا که بسیاری از اتهامات چشمگیر موجود در کیفرخواست او از یک قاچاقچی محکوم شده مواد مخدر که توافق مخفیانه‌ای با دادستان‌های آمریکایی برای کاهش حکم خود در ازای شهادت علیه مادورو بسته، گرفته شده است: ژنرال سابق ونزوئلایی هوگو «ال پویو» کارواخال.

«شاهد اصلی» تحت فشار با دادستان‌های آمریکایی توافق مخفیانه منعقد می‌کند

کارواخال، رئیس اطلاعات نظامی تحت دولت رئیس‌جمهور ونزوئلا هوگو چاوز از ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۱، در کیفرخواست سوم ژانویه وزارت دادگستری هفت بار به‌عنوان شاهد اعمال جنایی ادعایی توسط مادورو و حلقه نزدیک او ذکر شده است. کارواخال نخستین بار در سال ۲۰۱۴ در آروبا به اتهام قاچاق مواد مخدر دستگیر شد، اما در عین ناراحتی مقامات آمریکایی به ونزوئلا بازگردانده شد. در سال ۲۰۱۷، همان‌طور که با دو کیفرخواست در ایالات متحده روبه‌رو شد، ژنرال ناگهان علیه مادورو برگشت و او را به‌عنوان دیکتاتور محکوم کرد. کارواخال در سال ۲۰۱۹ علناً از پروژه تغییر رژیم «رئیس‌جمهور موقت» تحت کنترل آمریکا، خوان گوایدو، حمایت کرد و خود را به‌عنوان یک فراری شجاع معرفی کرد و دانش ادعایی خود از دولت عمیق ونزوئلا را به واشنگتن ارائه داد.

همان سال، همان‌طور که کارواخال به دنبال پناهندگی در اسپانیا بود، آمریکا رسماً از مادرید خواست او را تحویل دهد. حالا با چشم‌انداز استرداد روبه‌رو، او مجموعه‌ای از مصاحبه‌های افشاگرانه به نشریات سنتی مانند نیویورک تایمز ارائه داد و تمام تلاش خود را کرد تا تقریباً هر اتهامی را که دولت ترامپ به دنبال سلاح‌سازی علیه مادورو بود، مشروع کند.

آن‌زمان سناتور مارکو روبیو به سختی می‌توانست هیجان خود را درباره چشم‌انداز فشار بر این فرد درونی چاویستی برای شهادت در یک پرونده آینده علیه مادورو پنهان کند. کارواخال «به‌زودی به آمریکا خواهد آمد تا اطلاعات مهمی درباره #رژیم_مادورو ارائه دهد»، روبیو در ۱۲ آوریل ۲۰۱۹ در توییتر نوشت. «روز بدی برای #خانواده_جنایتکار_مادورو.»

تا سال ۲۰۲۳ بود که سرانجام کارواخال استرداد شد و در دادگاه منطقه جنوبی نیویورک محاکمه شد. پس از اینکه او در ژوئن به «قاچاق مواد مخدر و تروریسم» اعتراف کرد، روزنامه میامی هرالد گزارش داد که او توافق اعتراف به گناه منعقد کرده که «کاهش قابل توجه حکم را در صورت ارائه ‹کمک اساسی› به تحقیقات آمریکا» به او اعطا می‌کند.

توافق اعتراف به گناه هنوز مخفی کارواخال، بازی‌ای را که از زمان ظهور به‌عنوان یک فراری انجام داده بود، فاش می‌کند. اتهامات او علیه مادورو تحت اجبار ارائه شده بود، همه طراحی شده بودند تا زندان‌بان‌های آینده‌اش را در آمریکا راضی کند. او از آن زمان با ادعا در نامه‌ای در ژوئن ۲۰۲۵ به رئیس‌جمهور آمریکا که مادورو سیستم‌های رأی‌گیری اسمارتماتیک ونزوئلا را دستکاری کرده تا انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۰ آمریکا را به نفع بایدن تقلب کند، یکی از تئوری‌های توطئه مورد علاقه ترامپ را راضی کرده است.

چاپلوسی بی‌شرمانه کارواخال به ترامپ و توافق مخفیانه او باید اعتبارش را به‌عنوان شاهد علیه مادورو کاملاً از بین ببرد.

در کیفرخواست سوم ژانویه خود علیه مادورو، وزارت دادگستری ادعا کرد کارواخال و دیوسدادو کابیو «با سایر اعضای رژیم ونزوئلا کار کردند» تا «محموله» ۵.۵ تن کوکائین را از فرودگاه بین‌المللی سیمون بولیوار به کامپچه، مکزیک در یک جت خصوصی در سال ۲۰۰۶ «هماهنگ کنند». این حادثه همچنان منبع کنجکاوی شدید است، چرا که مالکیت جت دی‌سی-۹ توسط دو شرکت آمریکایی مبهم به سمت اطلاعات آمریکا اشاره می‌کند.

در حالی که جزئیات دخالت احتمالی پنهانی دولت آمریکا در محموله مواد مخدر ۲۰۰۶ همچنان مبهم است، این یک واقعیت مستقر است که سازمان اطلاعات مرکزی «کارتل خورشیدها» را تأسیس و اداره کرد که وزارت دادگستری اکنون مادورو، کابیو و سایر مقامات ارشد ونزوئلایی را به کنترل آن متهم می‌کند.

کارتل آفتاب: آفریده‌ی سیا، تسلیح شده توسط وزارت دادگستری آمریکا

در کیفرخواست اولیه علیه مادورو، وزارت دادگستری آمریکا صراحتاً او را رهبر یک کارتل قاچاق مواد مخدر به نام «کارتل آفتاب» متهم کرده و بیش از سی بار به آن اشاره نمود.

کیفرخواست تجدیدنظر شده وزارت دادگستری آمریکا علیه مادورو که در سوم ژانویه علنی شد، بیان می‌دارد: «از حدود سال ۱۹۹۹، ونزوئلا به پناهگاهی امن برای قاچاقچیان مواد مخدر بدل گشت که حاضر به پرداخت برای دریافت حمایت و فساد مقامات غیرنظامی و نظامی ونزوئلا بودند؛ کسانی که خارج از دسترس نیروی انتظامی و نظامی کلمبیا -که توسط کمک‌های ضد مواد مخدر آمریکا تقویت شده بود- فعالیت می‌کردند.»

این کیفرخواست ادامه می‌دهد: «سود این فعالیت غیرقانونی به مقامات فاسد رده‌پایین غیرنظامی، نظامی و اطلاعاتی می‌رسد که در یک نظام رفاقتی-حامی‌گری فعالیت می‌کنند که توسط افراد رده بالا -که به آن‌ها کارتل د لوس سولس یا کارتل آفتاب گفته می‌شود- اداره می‌شود.»

شبکه غیررسمی مقامات نظامی فاسد در واقع توسط سازمان سیا در دوران دولت‌های طرفدار آمریکا در ونزوئلا طی دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ ایجاد شد. این حقیقت ناخوشایند نه توسط یک افشاگر مخالف، بلکه توسط نیویورک تایمز و مایک والاس در برنامه مستند «۶۰ دقیقه» در سال ۱۹۹۳ به اطلاع آمریکایی‌ها رسید.

سه سال قبل از آن، مأموران گمرک آمریکا در میامی محموله‌ای شامل ۱۰۰۰ پوند کوکایین خالص از ونزوئلا را توقیف کرده بودند. اما به زودی توسط مافوق‌هایشان در دولت آمریکا مطلع شدند که این محموله‌ها توسط لنگلی (مقر سیا) تأیید شده‌است. به گزارش نیویورک تایمز، سیا قصد داشت اجازه دهد این کوکائین «بدون توقیف وارد آمریکا شود تا از هرگونه سوءظن جلوگیری کند. هدف جمع‌آوری حداکثر اطلاعات ممکن درباره اعضای باندهای مواد مخدر بود.»

«آنابل گریم»، نماینده وقت سازمان مبارزه با مواد مخدر (DEA) در ونزوئلا در واکنش به برنامه ۶۰ دقیقه گفت: «واقعاً به شدت معترضم که ۱۰۰۰ کیلو (مواد) وارد شد و با پول مالیات‌دهندگان آمریکا تأمین مالی شده بود. این را به ویژه تکان‌دهنده یافتم.»

سیا برای سازماندهی محموله‌ها از ونزوئلا، ژنرال‌های گارد ملی ونزوئلا را که توسط آمریکا آموزش دیده بودند، به کار گرفت. از آنجا که افسران گارد ملی آرم خورشید روی یونیفرم خود داشتند، این شبکه غیررسمی مواد مخدر «کارتل آفتاب» نام گرفت.

در سال‌های پس از افشای این کارتل تحت کنترل سیا در رسانه‌های آمریکا، این موضوع کاملاً از انظار عمومی محو شد، تا زمانی که دولت آمریکا شروع به تحت تعقیب قرار دادن ژنرال کارواجال کرد -که ممکن است به زودی به عنوان شاهکلید اصلی کیس علیه مادورو ظاهر شود. هرچند فساد همچنان در ارتش ونزوئلا وجود دارد، اما شواهد اندکی از وجود ساختاری شبیه به «کارتل آفتاب» در صفوف آن دیده می‌شود.

همان‌طور که «فیل گانسون»، تحلیلگر مقیم کاراکاس از گروه بین‌مللی بحران به سی‌ان‌ان گفت: «کارتل د لوس سولس به خودی خود وجود ندارد. این یک اصطلاح ژورنالیستی است که برای اشاره به درگیر بودن مقامات ونزوئلا در قاچاق مواد مخدر ایجاد شده است.»

یک مقام ارشد سابق آمریکا نیز نظر گانسون را تأیید کرده و کارتل آفتاب را «نامی ساختگی برای توصیف گروهی موقت از مقامات ونزوئلایی درگیر قاچاق مواد مخدر از طریق ونزوئلا» خواند و گفت: «این کارتل، سلسلهمراتب یا ساختار فرماندهی و کنترل یک کارتل سنتی را ندارد.»

این مقام به سی‌ان‌ان گفت که سازمان DEA یا سازمان اطلاعات دفاعی آمریکا (DIA) ارزیابی «کاملاً سیاسی»‌ای از این کارتل در اختیار ترامپ قرار داده بودند تا حمله او به ونزوئلا را پشتیبانی کنند.

دسترسی دفاع به اسناد در دادگاه مادورو و فلورس خطر شرمساری شدید دولت آمریکا را با افشای شواهد بیشتری از قاچاق مواد مخدر توسط سیا به همراه دارد. این ممکن است دلیل تعدیل زبان وزارت دادگستری آمریکا درباره کارتل آفتاب باشد – به طوری که در کیفرخواست سوم ژانویه صرفاً از آن به عنوان یک «شبکه حامی‌گری» یاد شده و نه یک سندیکای جنبی منسجم، و تنها دو بار به آن اشاره شده است.

در اولین حضور رهبر ربوده شده ونزوئلا در دادگاه در همان روز، او تنها توانست لحظه‌ای کوتاه صحبت کند. مادورو التماس‌کنانه گفت: «من بی‌گناهم. من مرد شریفی هستم. من رئیس‌جمهورم…» قبل از آنکه وکیلش سخنان او را قطع کند.