مانتلیریویو آنلاین
ترجمه مجله جنوب جهانی
نیکولاس مادورو گرا، پسر نیکولاس مادورو موروس، رئیسجمهور ونزوئلا، جزئیاتی از حمله و یورش نیروهای آمریکایی در سوم ژانویه را فاش کرد. این حمله به کشتاری منجر شد که در آن دستکم ۱۰۰ نفر جان خود را از دست دادند و رئیسجمهور به همراه همسرش، سیلیا فلورس، ربوده شد.
در جریان «همایش بینالمللی ضد فاشیستی در همبستگی با ونزوئلا» که روز پنجشنبه، ۸ ژانویه، بهصورت ویدیوکنفرانس برگزار شد، مادورو گرا اعلام کرد که تهاجم نظامی صادرشده از سوی رئیسجمهور ایالات متحده، دونالد ترامپ، علاوه بر نقض تمامی قوانین بینالمللی و حتی قوانین داخلی آمریکا، جنایتی علیه بشریت محسوب میشود و مادورو و فلورس را به «اسیران جنگی» عملیاتهایی تبدیل کرد که هدف آن تصرف منابع طبیعی ونزوئلا بود.
مادورو گرا که از نمایندگان مجلس ملی ونزوئلاست، افزود که برای اجرای ربایش رئیسجمهور، نیروهای آمریکایی از «بیش از ۱۵۰ هواپیما» استفاده کرده و رادارهای پدافند هوایی ونزوئلا را «از کار انداختند». او گفت: «ما کور شده بودیم» و توضیح داد که این حمله با استفاده از «هواپیمایی که پالس الکترومغناطیسی ساطع میکند و تمامی سامانههای دفاعی را مختل میسازد» انجام شد.
او درباره یافتههای اولیه از حمله نظامی آمریکا گفت: «برای هواپیماهای ونزوئلایی امکان پرواز وجود نداشت، و بهاحتمال زیاد اگر پرواز میکردند، آنها را سرنگون میکردند.» به گفته او، این حمله شامل بمباران تأسیسات راهبردی نیروهای مسلح بولیواری ونزوئلا و زیرساختهای حیاتی غیرنظامی در کشور نیز بوده است. او تأکید کرد: «فناوریای که به کار بردند شگفتانگیز بود… فکر میکنم نوعی تمرین آزمایشی در کار بود و بشریت باید از آن آگاه شود.»
در میان مکانهای هدف قرارگرفتهشده، انبار داروهای بیماران دیالیزی وابسته به مؤسسه بیمه اجتماعی ونزوئلا (IVSS)، مرکز ریاضیات وابسته به مؤسسه تحقیقات علمی ونزوئلا (IVIC)، نیروگاههای اصلی تأمینکننده برق کاراکاس و ایالتهای مجاور، و همچنین ساختمانها و منازل مسکونی قرار داشتند.
در جریان این حملات، «بیش از ۱۰۰ نفر جان باختند، چه غیرنظامی و چه نظامی»، او گفت. در میان کشتهشدگان «۳۲ رفیق کوبایی» حضور داشتند که بخشی از توافقنامههای امنیتی میان کوبا و ونزوئلا بودند، و همچنین «سربازان قهرمان نیروهای مسلح بولیواری (FANB) که در نبرد جان باختند و تا آخرین نفس از رئیسجمهور دفاع کردند.»
ربوده شدن زوج ریاستجمهوری چگونه رخ داد؟
مادورو گرا توضیح داد که هنگامی که نیروهای یورش آمریکایی به اقامتگاه رئیسجمهور ونزوئلا رسیدند، «رئیسجمهور در خانه در حال استراحت بود، نه در خواب. من فرصت پیدا کردم که [به اقامتگاه مادورو] بروم، و دمپاییها هنوز روی کاناپه جایی که رئیسجمهور بود قرار دارند. لیوان آبمیوهاش هنوز همانجا مانده، همه چیز سر جایش است.»
او گمان برد که سربازان آمریکایی «فکر کردند رئیسجمهور در اتاق امن پنهان شده است. اما در واقع آن در چوبی بود و آن را با مواد منفجره منفجر کردند، و همانجا بود که احتمالاً بانوی اول [سیلیا فلورس] زخمی شد. آنها با یک تیم پزشکی آمده بودند و در محل مداوا انجام دادند. به نظر میرسد دستور این بود که آنها را زنده بگیرند. در محل دو نفر دیگر از نزدیکان رئیسجمهور حضور داشتند که نیروهای آمریکایی آنها را زنده باقی گذاشتند.» مادورو گرا افزود رئیسجمهور همراه با فلورس «با وقار از خانه خارج شد.»
او اعلام کرد جزئیات بیشتری از این ماجرا پس از ارائه گزارش کمیسیون تحقیق منتشر خواهد شد. او تأکید کرد که در ونزوئلا نمیتوان وضعیت «غیبت رئیسجمهور» را اعلام کرد، زیرا قانون اساسی جمهوری بولیواری ونزوئلا چنین موقعیتی را پوشش نمیدهد. از آنجا که این واقعه علنی است و مشخص است که رئیسجمهور زنده است، اداره کشور فعلاً در دست معاون رئیسجمهور، دلسی رودریگز، است که در حال حاضر بهعنوان رئیسجمهور موقت عمل میکند.
او گفت: «آنچه ما در حال انجامش هستیم، همان برنامهای است که رئیسجمهور برایمان تعیین کرده است. این مسیر اوست که ما ادامه میدهیم.»
برنامه نیکولاس مادورو اکنون بر ونزوئلا حاکم است، با دلسی [رودریگز] در رأس دولت، زیرا او معاون اجرایی منصوب از سوی رئیسجمهور است، و ما یکپارچهایم — یک جسم، یک قلب، یک ذهن — تا با این وضعیت روبهرو شویم.
نماینده مجلس افزود که از همان لحظه نخست حمله و ربایش رئیسجمهور و بانوی اول، دلسی رودریگز، خورخه رودریگز رئیس مجلس ملی، و دیوسدادو کابیو وزیر کشور، «بهصورت روزانه، ساعتبهساعت و دقیقهبهدقیقه در تماس هستند.»
او تأکید کرد که مذاکرات جاری با آمریکا در بحبوحه تهاجم «بخشی از طرح مورد تأیید نیکلاس مادورو است»، علیرغم بیمیلی واشنگتن برای گفتگو با رئیسجمهور.
این یک موضوع شخصی بود. آنها نمیخواستند با او صحبت کنند؛ آنها امتناع کردند.
مجله جنوب جهانی-بررسی مسائل جنوب جهانی – سال بیستم 