بیانات گنادی زیوگانوف، صدر کمیتۀ مرکزی حزب کمونیست فدراسیون روسیه در بارۀ ربودن نیکولاس مادورو توسط دولت آمریکا

ا. م. شیری

از همان روزهای اول سال جدید ۲۰۲۶، دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا ناگهان نقاب «صلح‌طلبی» خود را از چهره برافکند و فاش کرد که اهداف واقعی او باج‌گیری و سلطه بر جهان است. در عین حال، او خود را به عنوان رهبر ایالات متحده بسیار تهاجمی‌تر از سلف خود، بایدن، که به خاطر ماجراجویی‌های سیاست خارجی‌اش به طور بی‌حد و حصر از او انتقاد می‌کرد، ثابت کرده است.

پس از حمله به ونزوئلا و ربودن بی‌سابقۀ نیکولاس مادورو، رئیس جمهور آن کشور، ترامپ، با الهام از سهولت ظاهری «پیروزی» خود، تمام آمریکای لاتین را متعلق به خود اعلام کرد. او ممنوعیت هرگونه فعالیت مستقل در این قاره را برای کشورهای اروپایی و آسیایی اعلام کرد. او همچنین هشدار داد که مکزیک، کوبا و کلمبیا می‌توانند قربانیان بعدی این تجاوز گستاخانه باشند.

جناب ترامپ علناً قصد ندارد در آمریکای لاتین متوقف شود. در آسیا، او پیش از این به‌عنوان همدست اصلی حملۀ اسرائیل به ایران عمل کرده بود. در آفریقا، او حملات هوایی ایالات متحده در نیجریه را مجاز دانست و در یک اختلاف طولانی مدت بین دامداران مسلمان و کشاورزان مسیحی مداخله کرد. در اروپا، حتی متحدان وفادار ایالات متحده نیز از طرح ترامپ برای تصرف گرینلند، بخشی از اراضی دانمارک، مبهوت و وحشت زده شدند. در تمام جنگ‌ها در ۷۵ سال گذشته، که از جنگ کره شروع شد، تندروهای آمریکایی تلاش کرده‌اند تا حد امکان به متحدان بیشتری تکیه کنند. اما ترامپ چنان به قدرت مطلق خود اطمینان دارد که نه تنها از کمک اروپایی‌ها امتناع می‌کند، حتی با تحقیر آشکار با آن‌ها رفتار می‌کند. اکنون، اگر دانمارک بر مسئلۀ گرینلند اصرار ورزد، جهان دیگر از دیدن دستگیری نخست وزیر آن توسط نیروی دلتا همزمان با بمباران کپنهاگ حیرت‌ نخواهد کرد.

در حال حاضر، ما دیگر دربارۀ نقض قوانین بین‌المللی صحبت نمی‌کنیم. آنچه اتفاق می‌افتد، تخریب عمدی و کامل کل ساختار روابط بین دولتی است که طی قرن‌ها ساخته شده است. ترامپ در تلاش است تا هنجارهای پذیرفته‌شدۀ عمومی مورد توافق در سازمان ملل را با حاکمیت قوی‌ترین و متکبرترین جایگزین کند. این یک چالش برای تمام بشریت است.

در تاریخ جهان سوابق مشابهی وجود دارد. در اوایل قرن نوزدهم، ناپلئون، امپراتور فرانسه، خود را ارباب اروپا و سپس کل جهان اعلام کرد. در اواسط قرن بیستم، هیتلر، پیشوای آلمانی، پس از فتح اروپا، خیال تصرف تمام قاره‌ها را در مخیلۀ خود می‌پروراند. و بدین منوال، در قرن بیست و یکم، یک «ارباب جدید جهان» در آمریکای شمالی ظهور کرده است. همانطور که می‌دانیم، دو مورد اول برای مشتاقان سلطۀ جهانی بسیار بد تمام شد. هیچ دلیلی وجود ندارد که ترامپ، مانند اسلاف اروپایی خود، در تلاش برای فتح کل جهان، گردن خود را نشکند.

دونالد ترامپ خود را یک ابرمرد خیال کرده، که قادر است آمریکای لاتین را مانند ۲۰۰ سال پیش به حیاط خلوت ایالات متحده تبدیل کند. او قصد دارد ده‌ها کشور این قاره را از آزادی و استقلال خود محروم کند. اما مردم آمریکای لاتین پیش از این تمایل و توانایی خود را برای دفاع قاطع از منافع خود در نبردهای متعدد پیروزمندانه علیه امپریالیسم آمریکا ثابت کرده‌اند. مرگ چه‌گوارا در بولیوی در سال ۱۹۶۷ روندهای انقلابی در این قاره را متوقف نکرد. نمونه‌های درخشان مبارزه علیه امپریالیسم را فیدل کاسترو و هوگو چاوز، مبارزان نامدار ارائه داده‌اند. بارها و بارها، نیروهای مترقی در کشورهای پیشرو آمریکای لاتین به قدرت رسیده‌اند. اکنون برزیل، بزرگترین کشور این قاره را لولا دا سیلوا، رئیس جمهور سوسیالیست رهبری می‌کند.

در ماجرای فاجعۀ ونزوئلا، مردم و رهبری شجاع و مشروع آن حرف آخر را خواهند زد. علیرغم ادعاهای پوچ ترامپ مبنی بر اینکه روبیو، وزیر امور خارجۀ آمریکا، اکنون این کشور را اداره خواهد کرد، ونزوئلا پیش از این اعلام کرده است که تسلیم هیچ دستوری نخواهد شد. بعید است تهدیدات واشنگتن مردمی را که به استقلال خود احترام می‌گذارند، بترساند. حملۀ خائنانه با استفاده از ۱۵۰ سلاح هوایی و فضایی و حملۀ راهزنان به اقامتگاه ریاست جمهوری یک چیز است. اما عملیات زمینی در کوه‌ها و جنگل‌های ونزوئلا امری کاملاً دیگر. ارتش آمریکا در حمله به یک دشمن آشکارا ضعیف‌تر و سپس اعلام پیروزی‌های تاریخی، مهارت دارد. با این حال، وقتی با مقاومت شدید روبرو می‌شوند، به سرعت معلوم می‌شود که آن‌ها به هیچ‌وجه بهترین جنگجویان نیستند. همۀ ما شاهد این موضوع در سال‌های اخیر در افغانستان و عراق بوده‌ایم.

اتهامات ترامپ علیه نیکولاس مادورو، مبنی بر قاچاق مواد مخدر،  به طرز حیرت‌انگیزی بدبینانه و ریاکارانه هستند. هیچ کشور دیگری در جهان، مانند ایالات متحده، در افزایش اعتیاد به مواد مخدر به عنوان یک بلای جهانی نقش داشته است. از طریق تلاش‌های آن‌ها در دهه‌های ١٩۶٠ و ١٩٧٠، در طول جنگ ویتنام، تولید تریاک در مثلث طلایی به سطح بی‌سابقه‌ای گسترش یافت. این کار در امتداد مرزهای تایلند، برمه و لائوس برای تأمین مالی عملیات مخفی سیا انجام گرفت. پس از اشغال افغانستان در سال ٢٠٠١، ایالات متحده تولید هروئین را به شدت در آنجا احیا کرد و آن را از طریق پایگاه‌های خود در آلبانی به اروپا عرضه کرد.

در آمریکای لاتین، کلمبیای ضد کمونیست، زمانی تولیدکنندۀ اصلی کوکائین بود. اسناد و تحقیقات روزنامه‌نگاری بی‌شماری در اثبات روابط نزدیک بین سازمان مبارزه با مواد مخدر ایالات متحده و مافیای مواد مخدر کلمبیا وجود دارد. سازمان سیا از جمله از درآمدهای قاچاق مواد مخدر برای تأمین مالی عملیات سرنگونی دولت چپ‌گرای دانیل اورتگا در نیکاراگوئه استفاده می‌کرد. خود ایالات متحده یکی از بزرگترین تولیدکنندگان ماری‌جوانا در جهان است. بنابراین، آن‌ها حق ندارند نیکولاس مادورو، رئیس جمهور قانونی ونزوئلا را به قاچاق مواد مخدر متهم کنند! برعکس، تمام جهان باید واشنگتن را به خاطر ترویج اعتیاد به مواد مخدر در کل جامعۀ بشری متهم کنند.

تلاش آشکار و جنایتکارانۀ ترامپ برای باج‌گیری از مردم ونزوئلا با ربودن رئیس جمهورشان محکوم به شکست است. هیچ دادگاه آمریکایی کم‌ترین حقی برای محاکمۀ رئیس یک کشور مستقل ندارد. کاری که دولت ترامپ انجام داده، آدم‌ربایی توسط گروهی از جنایتکاران است که در هماهنگی با یکدیگر عمل می‌کنند. دادگاه نباید مادورو و همسرش را محاکمه کند، بلکه باید سازمان‌دهندگان و عاملان این جنایت، از جمله خود آقای ترامپ، را به پای میز محاکمه بکشد.

البته، کاخ سفید، همچون سگ هار با سرسختی، نیکولاس مادورو را گروگان خواهد گرفت. اما رئیس جمهور مردم ونزوئلا پیش از این به نماد مقاومت در برابر امپریالیسم تبدیل شده است. نلسون ماندلا زمانی به عنوان نماد جهانی مقاومت در برابر رژیم نژادپرست در آفریقای جنوبی قد علم کرده بود.

حزب کمونیست فدراسیون روسیه مطمئن است که نیکولاس مادورو زندانی سیاسی اصلی ‌جهان امروز است. این موضوع نمی‌تواند افراد صادق و شجاع را بی‌تفاوت بگذارد. ما همۀ نیروهای مردمی، میهن‌پرست و ضد فاشیست را به همبستگی و مبارزۀ متحدانه برای آزادی رئیس جمهور ونزوئلا فرامی‌خوانیم.

محافل امپریالیستی برای آغاز یک تهاجم استراتژیک تلاش می‌کنند. برای مهار آن‌ها، باید یک جنبش اجتماعی گسترده در سراسر جهان آغاز شود. ما از احزاب و سازمان‌ها، انجمن‌ها و تمامی نیروهای مترقی می‌خواهیم که مشورت‌های معناداری انجام دهند و برای مقابله فعال با ارتجاع، اقدامات مشخصی به عمل آورند. در این شرایط دشوار، کارگران و سازمان‌های سیاسی و صنفی آن‌ها باید حرف خود را بزنند. امروز، اقدام متحد در دفاع از صلح، امنیت و عدالت از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.

مشکلات ترامپ با آدم‌ربایی جنایتکارانۀ رئیس جمهور مادورو و همسرش، سیلیا فلورس، حل نخواهد ‌شد، بلکه تازه شروع شده است. در سال‌های اخیر، توازن قدرت جهانی به طور قابل توجهی تغییر کرده است. کشورهای بریکس و سازمان همکاری شانگهای، کشورهای جنوب جهان و آمریکای لاتین به‌عنوان بخش مهمی از آن، باید با قدرت بیشتر و اقتدار عمل کنند. قدرت نظامی روسیه و قدرت اقتصادی چین قادرند تلاش‌های واشنگتن برای تسلط بر جهان را کاملاً مهار کنند. ما از همۀ ملت‌های جهان که برای توسعۀ حاکمیتی خود ارزش قائلند، می‌خواهیم که قاطعانه اقدامات واشنگتن را محکوم کنند.

کاملاً روشن است که سرمایۀ جهانی قادر است به هرگونه ماجراجویی دست بزند. اوضاع بین‌المللی به طور روزافزون بی‌ثبات می‌شود. برای مقابله مناسب با چالش‌های جدید و تضمین وحدت ملی، روسیه باید مسیر اجتماعی-اقتصادی و اجتماعی-سیاسی خود را تغییر دهد. به همین دلیل است که حزب کمونیست فدراسیون روسیه در برنامۀ پیروزی خود، مسیر توسعۀ شتابان و دستیابی به عدالت اجتماعی را پیشنهاد می‌کند.

تلاش‌های دیوانه‌وار ترامپ برای جلوگیری از پیشرفت بشر در یک قاره، به همراه ماجراجویی‌های دزدان دریایی او در دریا، محکوم به شکست است. هر جنگی که ایالات متحده در دهه‌های اخیر آغاز کرده، به شکست مفتضحانه‌ انجامیده است. پس، این بار هم باید منتظر چنین شکست‌ها باشد!

نه به جهان‌گشایی امپریالیستی!

آری به وحدت در مبارزه علیه تجاوز و راهزنی بین‌المللی!

ساوتسکایا راسیا (روسیۀ شوروی)

٢۴ دی- جدی ١۴٠۴