مجله کمونیست حزب کمونیست ویتنام
ترجمه مجله جنوب جهانی

ما در لحظات تاریخی کشور زندگی می‌کنیم: برافراشتن پرچم اتحاد بزرگ ملی، تمام ملت با توان و ظرفیتی نوین، با ایمانی تازه، خودباوری، اتکا به خود و اعتماد به نفس، در حال گشودن درهای تاریخ هستند تا رسماً وارد عصر جدیدی شوند؛ عصری که با رویداد سیاسی بزرگ «چهاردهمین کنگره سراسری نمایندگان حزب» نشانه‌گذاری شده است.
کنگره چهاردهم، نقطه آغازین عصر جدید است؛ تصمیمات این کنگره نقشی تعیین‌کننده در سرنوشت آینده ملت خواهد داشت.
این کنگره، پلی است که دو دوران توسعه ملت را به هم متصل می‌کند: دوران اتحاد کشور، نوسازی و توسعه، و دورانِ اعتلای ملت. این عصر، دورانِ شکوفایی و قدرتمندی تحت رهبری و حاکمیت حزب است تا کشور ویتنامِ سوسیالیستی با موفقیت بنا شود. در آستانه این لحظه تاریخی، کنگره گویی شکوهِ هزار سال تمدن ملت و قدرت زمانه را در خود جمع کرده است تا مسئولیت سنگین تعیین سیاست‌های «پرتاب‌گونه» را برای تحقق موفقیت‌آمیز «دو هدف راهبردی صد ساله» کشور بر عهده بگیرد.
دیدگاه هدایت‌گر و فراگیر کنگره در موضوع اصلی آن متبلور شده است: «تحت پرچم افتخارآفرین حزب، با هم‌دلی و یکپارچگی برای تحقق پیروزمندانه اهداف توسعه کشور تا سال ۲۰۳۰؛ استقلال راهبردی، خودباوری، اعتماد به نفس و حرکت قدرتمند در عصر اعتلای ملی، برای صلح، استقلال، مردم‌سالاری، ثروت، شکوفایی، تمدن و سعادت، و گام برداشتن استوار به سوی سوسیالیسم». این موضوع نشان‌دهنده اندیشه و آرمانی بزرگ است که نه تنها اهداف دوره ۲۰۲۶-۲۰۳۱ را تعیین می‌کند، بلکه اهدافی راهبردی برای آینده و سرنوشت ملت در دهه‌های آتی و فراتر از آن، یعنی نظام اهداف کلی سوسیالیسم را که در پی ساخت آن هستیم، ترسیم می‌نماید.
هدف مذکور، تلفیقی است در سطح و تراز بالاتر از اهداف دوران گذشته و در عین حال، نشان‌دهنده توسعه کیفیِ هدفِ استقلال ملی در پیوند با سوسیالیسم است. این بزرگ‌ترین هدف و والاترین نقطه اشتراک است که تمام ملت به سوی آن می‌نگرند. اگر بتوان این هدف را به درستی تبیین کرد، به نقطه تلاقی دل‌های مردم، قدرت وحدت و اشتیاق برای توسعه تبدیل خواهد شد و غرور، عزت‌نفس و اراده کل ملت را چندین برابر خواهد کرد.
کنگره چهاردهم درست در چهلمین سالگرد آغاز نهضت نوسازی (Doi Moi) به رهبری حزب برگزار می‌شود. در طول این ۴۰ سال، ما از جهت‌گیری‌های اولیه به یک نظریه مدون درباره خط‌مشی نوسازی دست یافته‌ایم. این یک نظام نظری است که حزب ما آن را کشف کرده و مستمراً توسعه داده است که به وضوح نشان‌دهنده سطح خرد، bản lĩnh (صلابت) و توان رهبری حزب است. نظریه خط‌مشی نوسازی، تبلور خرد، تعهد و تلاش‌های جمعی کمیته مرکزی، دفتر سیاسی، دبیرخانه و تمام حزب، مردم و ارتش در طول دوره‌های مختلف کنگره است. در کنگره چهاردهم، تثبیت نظریه نوسازی به عنوان بخشی از شالوده فکری حزب، تصمیمی بسیار حیاتی است که نشان‌دهنده صلابت، خرد، تفکر نوآورانه و چشم‌انداز راهبردی دوراندیشانه حزب است. این نظریه در کنار مارکسیسم-لنینیسم و اندیشه‌های هوشی‌مین، شالوده فکری کامل حزب را تشکیل می‌دهد و راهنمای عمل در مسیر ساخت، توسعه و حفاظت از میهن در مرحله جدید خواهد بود.
به دلیل ضرورت‌های تاریخی و فوریت زمانه، «کنگره چهاردهم، کنگره‌ی گشایش و عمل است». از این رو، اسناد این دوره بر الزامات اجرایی تاکید دارند و برای نخستین بار، «برنامه عملیاتی تحقق قطعنامه کنگره چهاردهم» به عنوان بخشی از گزارش سیاسی تدوین شده است. این اندیشه پیشرو به وضوح نشان می‌دهد که اسناد کنگره تنها یک متن یادبود نیستند، بلکه سندی برای اقدام و فراخوانی برای بسیج تمام حزب، مردم و ارتش هستند تا با اتحاد و یکپارچگی، از تمام فرصت‌ها بهره گرفته و برای تحقق اهداف راهبردی پیش‌رو، بر تمامی چالش‌ها غلبه کنند.
کنگره چهاردهم حزب با موفقیت کامل به پایان رسید و نقطه عطفی جدید در تاریخ حزب کمونیست و تاریخ حماسی ملت ویتنام بر جای گذاشت.
با موفقیت کنگره، تمام حزب، مردم و ارتش بلافاصله اجرای قطعنامه را آغاز می‌کنند. عصر جدید الزامات تاریخی ویژه‌ای را ایجاب می‌کند که نیازمند تفکر و راهکارهای ویژه است و نمی‌توان در مسیرهای کلیشه‌ای گذشته حرکت کرد. مسیر رسیدن به جایگاه یک کشور توسعه‌یافته با درآمد بالا تا میانه قرن بیست و یکم، وظیفه‌ای بسیار بزرگ است و چالش‌های بسیاری در داخل و خارج پیش‌روست. درس‌های عینی از کشورهایی که در افتخارات گذشته خود یا در «تله درآمد متوسط» گرفتار شده‌اند، به ما می‌آموزد که حتی یک لحظه نباید دچار غفلت یا خودبینی شویم و نباید «در خواب پیروزی» فرو رویم.
از نظر نظری، لازم است به زودی برآیند ۱۰۰ سال رهبری حزب کمونیست (۱۹۳۰-۲۰۳۰) و جهت‌گیری‌های ۱۰۰ سال آینده (۲۰۳۰-۲۱۳۰) استخراج شود. همچنین بررسی ۴۰ سال اجرای منشور و ۱۰۰ سال گذار به سوسیالیسم در ویتنام ضروری است. این‌ها پژوهش‌هایی بزرگ و حیاتی هستند که مبانی علمی و استدلال‌های بنیادین را برای تدوین خط‌مشی توسعه کشور فراهم می‌کنند و به ساخت یک نظام نظری کامل، علمی و مدرن درباره سوسیالیسم ویتنامی کمک می‌کنند.
از نظر عملی، تمرکز بر تحقق پیروزمندانه هدف سال ۲۰۳۰ برای تبدیل شدن به کشوری در حال توسعه با صنعت مدرن و درآمد متوسطِ بالا، و تحقق چشم‌انداز ۲۰۴۵ برای تبدیل شدن به کشوری توسعه‌یافته با درآمد بالاست. برای رسیدن به این مقصود، ما ملزم به ایجاد دوره‌های رشد دو رقمی طولانی‌مدت (هم از نظر کمی و هم کیفی) هستیم؛ رشدی که بر پایه مدل‌های نوین از جمله اقتصاد دانش‌بنیان، دیجیتال، سبز و چرخشی باشد. علم، فناوری و نوآوری باید محرک اصلی توسعه باکیفیت باشند. آرمان‌های بزرگ، گام‌های استوار! در قرن بیست و یکم باید معجزه توسعه‌ای به دست فرزندان این مرز و بوم خلق شود.
وظایف راهبردی باید به صورت هماهنگ اجرا شوند: توسعه اقتصادی-اجتماعی و حفاظت از محیط زیست به عنوان مرکز؛ ساخت حزب به عنوان امر کلیدی؛ توسعه فرهنگی و انسانی به عنوان زیربنا؛ و تقویت دفاعی-امنیتی و پیشبرد روابط خارجی به عنوان امری حیاتی و مستمر.
هر گونه توسعه‌ای باید تضمین‌کننده جهت‌گیری سوسیالیستی باشد و برتری‌های این نظام را به نمایش بگذارد. توسعه باید کرامت، شخصیت و هویت ویتنامی را حفظ کند، چرا که «اگر فرهنگ بماند ملت می‌ماند و اگر فرهنگ از دست برود، ملت نابود می‌شود». هر پیشرفتی باید «بنای پیروزی را بر پایه مردم» بسازد، بر قدرت مردم تکیه کند و در عین حال به آرامش و رفاه آنان ارج نهد. نتایج باید با محصولات و دستاوردهای عینی، شفاف و کارآمد سنجیده شوند: «به گونه‌ای عمل کنید که هر سال، هر ماه و هر روز پس از کنگره، نتایج ملموس و تحولات واقعی داشته باشد».
ساخت حزبی پاک، مقتدر و متمدن، شرط تعیین‌کننده تمام پیروزی‌هاست. قدرت حزب در انضباط سخت‌گیرانه، اخلاق انقلابی و روحیه خدمت‌گزاری نهفته است. هر کادر و عضو حزب باید خودارزیابی و خوداصلاحی داشته باشد، در برابر وسوسه‌ها خود را حفظ کند و اگر مردم هنوز در سختی و فقر هستند، احساس شرمساری نماید. شرافت باید امری مقدس و پاک‌دستی باید ویژگی بنیادی اخلاق اداری باشد. حزب «متمدن» حزبی است که به نماد خرد، اخلاق و وجدان ملت تبدیل شده و مستمراً توان رهبری و مبارزه خود را ارتقا می‌دهد تا ملت را در این مرحله نوین و دشوارتر هدایت کند.
موفقیت بزرگ کنگره چهاردهم نشان‌دهنده «پیوند اراده حزب با دل مردم» و اعتماد راسخ مردم به حزب است. وحدت، سنت بسیار ارزشمند ملت و منشأ قدرت ماندگار ماست. حفظ وحدت در حزب مانند «حفاظت از مردمک چشم» است و این وحدت، هسته مرکزی گسترش اتحاد ملی است. دموکراسی سوسیالیستی باید به شکلی گسترده و واقعی اجرا شود تا فرهنگ قانون‌مداری در زندگی اجتماعی نهادینه گردد.
کنگره چهاردهم در زمانی برگزار می‌شود که «ساعت تاریخ» به لحظات سرنوشت‌ساز پیش از سال ۲۰۳۰ نزدیک می‌شود؛ زمانی که حزب ما ۱۰۰ ساله می‌شود. هرگز آرزوی ویتنامی دموکراتیک، ثروتمند و شاد تا این حد به ما نزدیک نبوده است، اما در عین حال هرگز با این حجم از چالش‌ها و فشارهای رقابتی مواجه نبوده‌ایم.
زمان تصمیم‌گیری برای سرنوشت ملت فرا رسیده است! مأموریت تاریخی به ما اجازه تأخیر یا از دست دادن فرصت‌ها را در این مرحله حساس نمی‌دهد. وقتی هدف تعیین شد، نباید تردید کرد؛ وقتی قصد عبور از دریاهای بزرگ را داریم، باید برای مواجهه با امواج سهمگین، پاروها را محکم بگیریم!
تاریخ ثابت کرده است که در بزنگاه‌های سرنوشت‌ساز، اگر روحیه میهن‌پرستی و غرور ملی برانگیخته شود و قدرت وحدت ملی با قدرت زمانه گره بخورد، کشتی انقلاب ویتنام از تمام تلاطم‌ها عبور کرده و به ساحل شکوه خواهد رسید.
تحت پرچم افتخارآفرین حزب، بیایید با هم‌دلی، حفظ ایمان و مسئولیت‌پذیری، آرمان‌ها را بیدار کنیم تا مردم ببینند، اعتماد کنند، حمایت کنند، همراه شوند و در نهایت، مردم از نتایج آن بهره‌مند گردند.
زمان تصمیم‌گیری برای سرنوشت ملت فرا رسیده است! ندای وطن به گوش می‌رسد و طبل‌های دوران به صدا درآمده‌اند. توان و ظرفیت کشور در حال اوج‌گیری است و قدرت ملت چون موجی خروشان پیش می‌رود. تمام ملت با یک اراده، برای رسیدن به آینده‌ای درخشان و ویتنامی صلح‌آمیز، مستقل، متمدن و سعادتمند، به سوی عصر جدید گام برمی‌دارند.