ICE در مینیاپولیس
دولت ترامپ از اواخر دسامبر عملیات «متروپ سرج» را در مینیاپولیس آغاز کرد. در ژانویه، مأموران از آن زمان ۳۰۰۰ نفر را در ایالت مینه سوتا دستگیر کرده‌اند. در هفته‌های اخیر، به ۳ نفر شلیک کرده و ۲ ناظر حقوقی را اعدام کرده است: (رنه نیکول گود و الکس پرتی)
کارگران و مردم در ایالت با موجی از اعتراضات، تیم‌های واکنش سریع و بسیج‌های گسترده به این وضعیت واکنش نشان داده‌اند که اوج آن فراخوان «اعتصاب عمومی» در روز جمعه، ۲۳ ژانویه بود. تخمین زده می‌شود که ده‌ها هزار نفر یا بیشتر در روز ۲۳ ژانویه در اعتصابات، توقف کار و تعطیلی مشاغل شرکت کرده‌اند. اعتراضات متعددی در همبستگی با این وضعیت در سراسر کشور برگزار شد.
این مبارزه شجاعانه که از خشم برحق کارگران و مردم چند ملیتی کشورمان سرچشمه می‌گیرد، بیانگر نارضایتی گسترده از یک سیستم و دولت فاسد آن است. این مبارزات ازماهییت نظام سرمایه‌داری سرچشمه می‌گیرند و بذرهایی را برای شکست آن در خود حمل می‌کند. هر جرقه مقاومت، هر رویارویی با جنایتکاران، یادآوری این است که ما کارگران ارباب سرنوشت خود تنها نیستیم: قدرت ما درسازمدهی واتحاد ما است.
در این اتحاد نگاه اجمالی ما به آینده‌ای روشن و امکان‌پذیر است:
رهایی از زنجیرهای استثمار و ستم، با قدرت در دست کارگران. در عین حال، رویارویی‌های ما با ماهیت واقعی دولت و قوانین آن را آشکار می‌کند. آنها نشان می‌دهند که چگونه کارفرمایان، پلیس، شرکت‌ها، ICE و کل دستگاه دولتی، همگی متحد و علیه ما هستند.
اداره گمرک و سرمایه گذاری آمریکا (ICE) ابزاری برای ایجاد رعب و وحشت از سوی طبقه سرمایه دار علیه کارگران است. این اداره به عنوان سلاحی برای اعمال انضباط کاری با ایجاد ترس در میان کارگران و سرازیر کردن میلیاردها دلار به جیب کسب و کارهایی که عملیات اداره گمرک و مدیریت مراکز بازداشت (مانند GeoGroup و CoreCivic) را تأمین می‌کنند، به کار گرفته می‌شود. این امر در شرایطی صورت می‌گیرد که طبقه سرمایه دار با تشدید رقابت جهانی بین ایالات متحده و چین، نیاز به ایجاد انضباط بیشتر در طبقه کارگر ایالات متحده دارد. سرمایه داران از کارگران آمریکایی می‌خواهند که بیشتر کار کنند، دستمزد کمتری بگیرند و در مقابل نبرد فزاینده برای سهم بازار با سایر کشورها، هیچ مقاومتی سازماندهی نکنند.
به همین دلیل است که حملات و اعدام‌های را نمی‌توان از سیستمی که همه اینها را به وجود آورده است، یعنی سرمایه‌داری، جدا کرد و به یک هدف خدمت می‌کنند؛ حفظ سلطه طبقه سرمایه‌دار، میلیاردرها و صاحبان مشاغل، بر ما است. اصلاحات یا تغییرات کوچک در این نهادها هرگز این پایه را تغییرنخواهد داد. تنها انقلاب، از طریق تصرف قدرت توسط طبقه کارگر، می‌تواند برای همیشه به ترور طبقاتی علیه کارگران پایان دهد.
چرا مینه ‌سوتا؟
تنها دو روز پس از قتل رنه گود، اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری، در سخنرانی خود در باشگاه اقتصادی مینه‌ سوتا، از تشدید کشمکش بین دموکرات‌ها و جمهوری‌خواهان پیرامون این قتل‌ها پرده برداشت. او در سخنرانی خود، از فرماندار، تیم والتز، انتقاد کرد و خواستار بازگشت سرمایه‌ گذاری تجاری و «رهبری اقتصادی» به ایالت شد. محدودیت‌های اقتصادی و اقدامات نظارتی اعمال‌شده مینه‌سوتا به بهانه «کلاهبرداری»، که با لفاظی‌های ارتجاعی و نژادپرستانه پشتیبانی می‌شود، دست در دست عملیات مجرمانه اداره مهاجرت و گمرک در خیابان‌های مینیاپولیس است. در نهایت، هدف آنها تأمین زمینه برای سرمایه‌گذاری‌های سودآور و تمرکز سرمایه و رام کردن نیروی کار، مطابق با استراتژی دولت فعلی است.
اهمیت مینه‌ سوتا برای دستور کار ترامپ و انحصاراتی که از پروژه او حمایت می‌کنند را نمی‌توان نادیده گرفت. در ۲۱ ژانویه، سنا به لغو ممنوعیت ۲۰ ساله معدن‌ کاری در نزدیکی منطقه قایق‌رانی آب‌های مرزی مینه‌ سوتا رأی داد و آن را تصویب کرد. این منطقه در منطقه تاریخی «بخش آهن» در مجتمع دولوث واقع شده و امروزه به عنوان منطقه معدنی دولوث شناخته می‌شود. این منطقه محل برخی از محتمل‌ ترین ذخایر مس، نیکل، فلزات گروه پلاتین و تیتانیوم در زمین است. همه این فلزات از طریق فهرست مواد معدنی حیاتی وزارت کشور دولت ترامپ در سال ۲۰۲۵ به عنوان «حیاتی برای اقتصاد و امنیت ملی ایالات متحده» شناسایی شده‌اند. علاوه براین، این ایالت بزرگترین تولید کننده سنگ آهن و تاکونیت است و بخش کشاورزی قابل توجهی را در خود جای داده است. این ایالت به دلیل راه‌آهن و موقعیت به عنوان یک تقاطع حیاتی که کانادا و ایالات متحده را به هم متصل می‌کند، از اهمیت ژئواستراتژیک بالایی برخوردار است، به عنوان یک قطب لجستیکی با کنترل مسیرهای کلیدی تجارت و حمل و نقل نیز عمل می‌کند. تیم والز سیاست‌های دموکرات‌ها، از جمله ممنوعیت ۲۰ ساله معدن‌کاری توسط دولت بایدن را تأیید می‌کند و تنها از آن دسته از تلاش‌های معدنی که با چارچوب «توافق سبز جدید» مطابقت دارند، حمایت می‌کند. برای بخشی از بورژوازی که برای غلبه بر اشباع تولید سود به ترامپ اعتماد کرده‌اند، والز مانعی است که باید بر آن غلبه کرد.
اساس حملات ترامپ به والز در همین نکته نهفته است:
مبارزه حیاتی بین دو بلوک اصلی بورژوازی، به نمایندگی جمهوریخواهان و دموکرات‌ها برای دولت ترامپ و پیت استابر، دیگر نماینده جمهوریخواه مینه‌ سوتا (نماینده حوزه‌های پروژه معدنی)، مینه‌سوتا کلید اقتصاد جنگی به رشد و رقابت بین چین و ایالات متحده است. کارگران و مردم مینه‌ سوتا برای این رقابت، برای بازپس‌ گیری جایگاه مسلط قدرت ایالات متحده در نظام امپریالیستی، قربانی می‌شوند. در مقابل، CWPUSA پیشنهاد می‌کند که کنترل منابع شبکه گسترده حمل و نقل باید در دست کارگران باشد، نه برای جنگ، نه برای منافع عده‌ای معدود برای اینکه این امرامکان‌ پذیر باشد، وجود یک حزب سیاسی انقلابی مستقل طبقه کارگر ضروری است که بتواند تمام مبارزات کارگران و متحدانشان را علیه دشمن مشترک، یعنی سرمایه‌داری، متحد کند. تنها حزب کمونیست این نقش را ایفا می‌کند.
در سال ۲۰۲۰، با پیامدهای قتل جورج فلوید، دیدیم که چگونه خشم مردم از وحشت نژادپرستانه پلیس به طور خاص و دولت به طور کلی، منجر به بسیج گسترده مردم مینه سوتا و سراسر کشور شد. شرایط اساسی مبارزه طبقاتی، که توسط بربریت سرمایه‌داری تشدید شده بود، منجر به قیام‌هایی در سراسر کشور شد که دهه‌ها دیده نشده بود. متأسفانه، در غیاب یک حزب کمونیست برای ترسیم آن مسیرانقلابی به جلو، این جنبش توسط سرمایه‌داران مورد حمله قرار گرفت و نابود شد. از یک طرف، دموکرات‌ها و سگ‌های دست‌آموز تا حد زیادی رهبری این جنبش‌ها را به دست گرفتند و با موفقیت آنها را از نظر ایدئولوژیکی خلع سلاح کردند؛ وحشیگری پلیس را از سرمایه‌داری جدا کردند و آنها را به سمت پروژه‌های اصلاحات بی‌نتیجه سوق دادند. از طرف دیگر، جمهوری‌خواهان و سگ‌های تهاجمی ارتجاعی آنها، همان نیروی پلیس و سایر نهادهای دولتی را برای سرکوب خشونت‌آمیز جنبش از طریق دستگیری‌های گسترده و قتل‌های فردی به کار گرفتند. ما نباید اجازه دهیم این چرخه ادامه یابد
. جنبش علیه باید با مبارزه برای سوسیالیسم – کمونیسم پیوند بخورد. از دل این مبارزه، سطوح بالاتری از سازماندهی باید شکل گیرد: ساخت حزب کمونیست، تحکیم کارگران آگاه طبقاتی و هدایت این جنبش‌ها به گونه‌ای که آنها یاد بگیرند مبارزه خود را آگاهانه علیه دشمن نهایی هدایت می کنند.
با اذعان به ضرورت مبارزه‌ مان، سخنان رفیق پل رابسون، که سالگرد درگذشتش در ۲۳ ژانویه گذشت، را مورد تأمل قرار می‌دهیم.
« ما [باید] درک کنیم که آینده ما عمدتاً در دستان خودمان است. » – پل رابسون
برگرفته ازسایت در دفاع از کمونیسم
م.چابکی: 7 بهمن 1404 برابر با 27 ژانویه 2026