نويسنده: آلفونسو ناسيانسينو
گرانما ارگان کمیته مرکزی حزب کمونیست کوبا

ترجمه مجله جنوب جهانی

هزاران نفری که در سرمای شدید، خیابان‌های مینیاپولیس را درنوردیدند، مصمم هستند تا مبارزه خود را علیه افزایش مأموران سرویس مهاجرت و گمرک (ICE) و گشت مرزی که دونالد ترامپ در این شهر مستقر کرده است، ادامه دهند. در همین شهر، روز شنبه گذشته، پرستاری به نام الکس جفری پِریتی به قتل رسید.

مردم به فراخوان برای غیبت از کار و مدرسه پاسخ دادند. صدها کسب‌وکار و رستوران درهای خود را بستند و اعتصابی شکل گرفت که آن را «روز اقدام ملی اخلاقی، غیرخشونت‌آمیز و تأمل، تنها برای اجتماع، آگاهی و عمل جمعی» نامیدند.

رئیس گشت مرزی، گریگوری بووینو، کمپین بی‌امان دستگیری‌ها را تشدید کرد و جستجوی دولتی برای «خارجی‌های بزهکار» را ادامه داد. او در یک کنفرانس مطبوعاتی گفت: «ما آن‌ها را دسته‌جمعی از خیابان‌ها خارج خواهیم کرد. ما در حرکتیم و تسلیم نمی‌شویم.»

پس از کشته شدن پِریتی، شهروند ۳۷ ساله آمریکایی، بووینو سعی کرد با این ادعا که قربانی قصد «کشتار» نظامیان را با یک اسلحه نیمه‌خودکار داشته، اقدام مأمور مهاجم را توجیه کند؛ درحالی‌که تصاویر صحنه نشان می‌دهد او یک تلفن در دست داشته است. این را روزنامه نیویورک تایمز تأیید می‌کند.

ساکنان ایالت مینه‌سوتا مخالف اقدامات دولت فدرال علیه این ایالت هستند؛ تنش‌هایی که ناشی از نقض‌های مکرر متمم چهارم قانون اساسی ایالات متحده است: «حق مردم برای امن بودن جان، مسکن، اوراق و اموالشان در برابر تفتیش و توقیف خودسرانه، نقض‌ناشدنی است و هیچ حکمی صادر نخواهد شد مگر با دلایل محتمل و تحت سوگند…»

تصویر ترس، که بر چهره پسر بچه پنج ساله‌ای به نام لیام کونِخو راموس و پدرش آدریان الکساندر کونِخو آریاس نقش بسته بود، در اذهان باقی مانده است. آن‌ها که از سال ۲۰۲۴ درخواست پناهندگی داده‌اند، با خشونت در خانه خود بازداشت شدند؛ قساوتی از سیاست مهاجرتی ترامپ. مقامات مدرسه و وکیل خانواده گزارش دادند که هر دو به یک مرکز بازداشت در تگزاس منتقل شدند.

عکس این کودک که با کوله‌پشتی مدرسه‌اش به پشت، بازداشت شده، جهان را خشمگین کرد؛ همان‌گونه که قتل رِنِه گود (۳۷ ساله و مادر سه فرزند) در روز هفتم این ماه توسط یک مأمور یونیفرم‌پوش ICE، در جریان یک عملیات مهاجرتی، موجی از حیرت و خشم به پا کرد: آن‌ها مسلح و با شکستن درها به خانه‌ها وارد می‌شوند، ساکنان را زیر پا می‌گذارند تا آن‌ها را مطیع کنند، بدون هیچ حکم قضایی.

مأموران مهاجرت، مهاجران بدون مدارک را از دو طریق بازداشت می‌کنند: یک حکم قضایی امضا و تأیید شده توسط یک قاضی، یا یک دستور اداری امضا شده توسط کارکنان قوه مجریه که تحت نظارت رئیس‌جمهور است. حکم قضایی اجازه ورود و تفتیش خانه یک شخص یا بخش غیرعمومی یک کسب‌وکار را می‌دهد، درحالی‌که دستورهای اداری چنین اجازه‌ای نمی‌دهند.

بیشتر از صد دستگیری که ترامپ برای این هفته اعلام کرده است، با دستورهای اداری انجام خواهد شد، زیرا برای صدور آن‌ها به آستانه حقوقی پایین‌تری نیاز است و توسط مأموران ICE امضا می‌شوند. «موضع کلی دولت این است که مهاجران ‹مهاجم› هستند و مأموران مهاجرت باید دستگیری، بازداشت و اخراج آن‌ها را تسریع کنند.» این را کاتلین بوش-جوزف، وکیل و تحلیلگر موسسه سیاست مهاجرت می‌گوید.

آنچه تاجر-رئیس‌جمهور انجام داد، معاونش جیمز دیوید ونس نیز تکرار کرد: آن‌ها مقامات ایالتی و محلی را به خاطر هرج‌ومرجی که شهر را فراگرفته است، مقصر دانستند. ونس در یک حضور کوتاه رسانه‌ای، درحالی که توسط مأموران ICE محاصره شده بود، گفت: «دلیل این که اوضاع این‌قدر از کنترل خارج شده، عدم همکاری مقامات ایالتی و محلی با کاری است که این مأموران در تلاش برای انجام آن هستند.»

رئیس‌جمهور با افزایش نیروهای نظامی خود در مینیاپولیس تهدید کرده است و پنتاگون نیز به حدود ۱۵۰۰ سرباز فعال دستور آماده‌باش برای استقرار احتمالی در این شهر داده است.