اتهامنامهٔ سری واشنگتن علیه رئیسجمهور موقت ونزوئلا؛ افشاگری یک روزنامهنگارِ مخالفِ آمریکا
مکس بلومنتال
منتشرشده در گریزون
یک روزنامهنگار وابسته به جریانهای اپوزیسیون که بودجهٔ کارش از خزانهٔ آمریکا تأمین میشود، فاش کرده است وزارت دادگستری دولت ترامپ اتهامنامهای محرمانه علیه رئیسجمهور موقت ونزوئلا تنظیم کرده تا آن را چونان «شمشیری داموکلس» بالای سر وی نگاه دارد و هرگاه «از مسیر منحرف شد»، اجرایش کند.
به گزارش سردبیر «آرماندو.اینفو» – رسانهای که مستقیماً از بودجهٔ دولت آمریکا ارتزاق میکند – دولت ترامپ با استفاده از این اتهامنامهٔ پنهان در پیِ اعمال فشار بر دِلسی رودریگِز، رئیسجمهور موقت ونزوئلاست.
والنتینا لارس مارتیس، هشتم فوریهٔ ۲۰۲۶ در وبیناری به میزبانی «پروژهٔ گزارش فساد و جرایم سازمانیافته» (اوسیسیآرپی) – که آن نیز از کمکهای مالی واشنگتن بهرهمند است – گفت: «بر اساس یکی از اطلاعاتی که در اختیار داریم، آمریکا اتهامنامهای علیه [رودریگِز] تنظیم کرده و آن را برای انتشار در لحظهٔ مناسب آماده نگاه داشته؛ دقیقاً برای وقتی که از مدار خارج شود.»
جولیا والاس، معاون سردبیر اوسیسیآرپی، پرسید: «صرفاً برای آنکه بالای سرش باشد و اهرم فشار؟»
لارس مارتیس تأیید کرد: «دقیقاً. به گمانم او و برادرش [خورخه رودریگِز] در وضعیت بقا به سر میبرند، و تا وقتی آمریکا پشتشان باشد، قدرتِ جابهجایی مهرهها را خواهند داشت.»
هفدهم ژانویهٔ ۲۰۲۶، خبرگزاری آسوشیتدپرس گزارش داد ادارهٔ مبارزه با مواد مخدر آمریکا (دِای) تقریباً بلافاصله پس از انتصاب دِلسي رودريگس به معاون اولی رئیسجمهور در ۲۰۱۸، وی را در زمرهٔ «اهداف اولویتدار» طبقهبندی کرده بود.
دیوید اسمیلد، استاد دانشگاه و فعالِ ثابتقدم در لابیهای تغییر رژیم ونزوئلا در اندیشکدهٔ شورای آتلانتیک – که خود از دولت آمریکا و شرکت اکسونموبیل بودجه میگیرد – تحقیقات دِای علیه رودریگس را «منطقی» خواند. او به آسوشیتدپرس گفت: «این تحقیقات به دولت آمریکا اهرم فشار بر او میدهد. ممکن است رودریگِز بترسد اگر مطابق میل کاخ سفید عمل نکند، سرنوشتی چون مادورو پیدا کند؛ یعنی اتهامنامهای بر ضدش صادر شود.»
در همان وبینار اوسیسیآرپی، استیون دادلی از مؤسسهٔ «اینسایت کرایم» که آن نیز با بودجهٔ وزارت خارجهٔ آمریکا کار میکند، گفت: «این روش سابقه دارد؛ دولت آمریکا بارها اتهامنامه را چون طنابی بر گردن کسی انداخته تا وی را به اطاعت وادارد.» و افزود: «اصلاً برای مجبور کردنِ دیگران به اتهامنامه نیازی نیست. ارتش عظیمی در اختیار دارند و نشان دادهاند از بهکارگیریِ آن ابایی ندارند. همان بزرگترین چماق است.»
در برابر «تهاجمی نظامی بیسابقه در تاریخ ما»
دِلسي رودریگِز پس از یورش مرگبار نظامیان آمریکایی به کاراکاس در سوم ژانویهٔ امسال – که به کشته شدن بیش از صد تن انجامید و طی آن نیکلاس مادورو و همسرش سیلیا فلورس ربوده شدند – بهعنوان رئیسجمهور موقت قدرت را در دست گرفت. دونالد ترامپ، روز بعد در مصاحبه با نشریهٔ آتلانتیک، رودريگس را بهعنوان رهبر جدید به رسمیت شناخت، اما هشدار داد: «اگر درست رفتار نکند، بهای سنگینی خواهد پرداخت؛ احتمالاً سنگینتر از آنچه مادورو پرداخت.»
رودریگِز از آن زمان تا کنون تصویب «قانون اساسی هیدروکربورها» را رهبری کرد؛ قانونی که اصلاحات سوسیالیستی اواخر هوگو چاوز در شرکت ملی نفت ونزوئلا (پِدِوِسا) را عقب نشاند. او شانزدهم ژانویه در نشست شورای ملی بهرهوری اقتصادی ونزوئلا دربارهٔ انگیزهٔ تصویب این قانون توضیح داد: «بس است دیگر. ونزوئلا سالها در معرض محاصرهٔ بیسابقهٔ اقتصادی بود. و اینک، با تهاجمی نظامی روبهروییم که در تاریخ ما نظیر ندارد. ونزوئلا باید به راهش ادامه دهد… بیآنکه اصول تاریخی یا حیثیت ملی را فدا کند. از این رو و با عنایت به نتایج موفقِ مدلهای کسبوکار پیشبینیشده در قانون اساسی ضدتحریم، تصمیم گرفتیم آن مدلها را به قانون اساسی هیدروکربورها نیز تسری دهیم.»
اگرچه این قانون به ونزوئلا امکان میدهد از بخش نفت خود – که سالها زیر شدیدترین تحریمها دوام آورده – جریانهای جدید درآمدی ایجاد کند، دولت ترامپ با زور اسلحه درآمد نفتی این کشور را مصادره کرده و سود حاصل را در حسابی خصوصی در قطر، دور از نظارت کنگره، نگه داشته است.
دِلسي رودریگِز و برادر بزرگترش، خورخه، هر دو در دوران مادورو مناصب کلیدی داشتهاند. دِلسي بهعنوان معاون اول، سیاستهای هیدروکربوری را راهبری میکرد. او در ۲۰۱۸ پروژهای برای مقاومت در برابر سیاست «فشار حداکثری» ترامپ کلید زد و با موفقیت «قانون اساسی ضدتحریم» را از مجمع قانوناساسی گذراند و پِدِوِسا را اصلاح کرد. از زمان ربوده شدن مادورو، برادران رودريگس زیر فشار فزایندهای برای پذیرش شروط سنگین واشنگتن قرار گرفتهاند تا مانع از فرایند بیثباتکنندهٔ تغییر رژیم شوند. سایهٔ پدرشان، خورخه آنتونیو رودريگس – مبارز چپ که در ۱۹۷۶ به دست بازجوهای آموزشدیدهٔ سیا در دولت وابسته به آمریکا تا سر حد مرگ شکنجه شد – بر تمامیِ تصمیماتشان سنگینی میکند.
وزارت دادگستری آمریکا در گذشته نیز بارها از اتهامنامههای سری برای سلب امکان دفاع پیشدستانه از هدفهای جنگ حقوقیِ جهانی خود بهره برده است. چنانکه گریزون پیشتر افشا کرد، وزارت دادگستری ترامپ در بیستویکم دسامبر ۲۰۱۷ – تنها یک روز پس از آنکه مأموران سیا دریافتند جولیان آسانژ قصد ترک سفارت اکوادور در لندن را دارد – علیه او اتهامنامهٔ سری صادر کرد. یازدهم آوریل ۲۰۱۹، پلیس بریتانیا به سفارت یورش برد و آسانژ را بهفرمان آمریکا و در نقض آشکار حاکمیت دیپلماتیک دستگیر کرد.
الکس ساب، مقام ونزوئلایی زادهٔ کلمبیا، نیز هدف اتهامنامهٔ سری آمریکا بود که تنها پس از ربوده شدنش از فرودگاه کیپورد در ۲۰۲۰ – در حالی که مأموریت دیپلماتیک رسمی داشت – افشا شد.
در وبینار اوسیسیآرپی، لارس مارتیس از آرماندو.اینفو اشاره کرد که آمریکا در ۲۰۱۷ دِلسي رودریگِز را تحریم کرد، اما «تحقیق علنی و رسمی علیه وی جریان ندارد». با این حال تأکید کرد اگر رئیسجمهور موقت از دستورهای قیممآبانهٔ دولت ترامپ سرپیچی کند، این وضع بهسرعت دگرگون میشود.
آرماندو.اینفو؛ مدعی شفافیت، مقیم صندوق پستی دلاور، حقوقبگیر واشنگتن
والنتینا لارس مارتیس بهخوبی میتواند از وجود اتهامنامهٔ سری علیه رودريگس آگاه باشد؛ چه، نشریهای که سردبیریاش را بر عهده دارد، «آرماندو.اینفو»، در مرکز شبکهای از رسانههای آمریکاپرداخت فعالیت میکند که مأموریتشان گردآوریِ پروندههای سیاه علیه رهبران آمریکای لاتینِ هدف واشنگتن است.
کارکنان این رسانه اگرچه از بوگوتا کار میکنند، اما آرماندو.اینفو در صندوق پستیای در نیوآرک، دلاور به ثبت رسیده و ادارهٔ ثبت شرکتهای دلاور وضعیت آن را «نامساعد» اعلام کرده است.
یکی از تأمینکنندگان اصلی آرماندو.اینفو «بنیاد ملی برای دموکراسی» است، همان نهادِ زاییدهٔ سیا که بودجهٔ آمریکا را به احزاب مخالف و رسانههای مروج تغییر رژیم سرازیر میکند. این وبسایت همچنین عضو «شبکهٔ جهانی» اوسیسیآرپی است؛ شبکهای که بخش اعظم بودجهٔ خود را از آژانس توسعهٔ بینالمللی آمریکا (یواسآیدی) دریافت میکند.
مجموعه مستند «ماموریتی خطرناک» که ۲۰۲۴-۲۰۲۵ از شبکهٔ تلویزیونی «فرانتلاین» پخش شد و به فعالیتهای آرماندو.اینفو در ونزوئلا میپرداخت، بهوضوح نشان داد کارکنان این رسانه، کنشگرانِ پرشورِ ضدچاوزیستی هستند که گویی فعالیتهایشان با دولت آمریکا هماهنگ است. این مستند، تحقیقات لارس مارتیس و همکارش روبرتو دنیز دربارهٔ الکس ساب، مقام ونزوئلاییِ زادهٔ کلمبیا را روایت میکرد. ساب مجری برنامهٔ واردات مواد غذایی با نام «کلاپ» بود؛ طرحی که میکوشید با عرضهٔ خوراک زیر قیمت بازار به مردم، از قحطی گسترده در سایهٔ تحریمهای فلجکنندهٔ آمریکا جلوگیری کند. «ماموریتی خطرناک» که سرویس پخش همگانی آمریکا (پیبیاس) – خود زیرمجموعهٔ دولت – آن را منتشر کرد، از «حمایت سرمایهگذاری» لومینیت، سازمانی غیردولتی از آنِ پیر امیدیارِ میلیاردرِ نزدیک به نهادهای اطلاعاتی آمریکا، بهره میبرد.
الکس ساب در ۲۰۲۰، بهدنبال سلسله گزارشهای آرماندو.اینفو که وی را به فساد در برنامهٔ کلاپ متهم میکرد، بهفرمان دولت آمریکا ربوده شد. او در دسامبر ۲۰۲۳ با تبادل زندانیان از زندان فدرال آمریکا آزاد شد. در آن زمان، مدیران آرماندو.اینفو در پی شکایتهای تارک ویلیام ساب، دادستان کل ونزوئلا، کشور را ترک کرده بودند.
پس از ربوده شدن مادورو، تیم آرماندو.اینفو بار دیگر الکس ساب را هدف گرفته و اینک مشغولِ تکمیلِ پروندهای سیاه علیه رئیسجمهور تازهتحلیفشده است.
اما لارس مارتیس در وبینار اوسیسیآرپی اعتراف کرد که دربارهٔ دِلسي و برادرش خورخه «اطلاعات سازشکاری» در اختیار ندارد: «بهندرت در پروندههای فسادی که من – یا آرماندو.اینفو – نوشتهام ظاهر شدهاند؛ حتی اوسیسیآرپی هم دربارهٔشان تحقیق نکرده.» با این حال گمانه زد که سرویسهای اطلاعاتی آمریکا شرکت ملی نفت ونزوئلا را زیر ذرهبین دارند تا بر رئیسجمهور جدید اهرم فشار بیابند: «همهچیز به فساد در پِدِوِسا مربوط میشود. به گمانم با دقت بسیار زیر و رو خواهد شد.»
شانزدهم ژانویه، دِلسي رودریگِز در دفترش با جان رتکلیف، رئیس سیا، دیدار کرد. اواخر همان ماه، سیانان گزارش داد سیا «آماده میشود مدیریت تعاملات دولت ترامپ با رهبری جدید ونزوئلا را فعالانه بر عهده گیرد.»
مجله جنوب جهانی-بررسی مسائل جنوب جهانی – سال بیستم 