ما شایستهٔ پروپاگاندای جنگیِ بهتری هستیم.

نوشتهٔ کیتلین ای. جانستون (برگرفته از ام‌آر آنلاین)
ترجمه مجله جنوب جهانی

گویی دیگر حتی تلاش هم نمی‌کنند.
استیو ویتکوف، فرستادهٔ ایالات متحده در امور خاورمیانه، روز شنبه در گفتگو با فاکس‌نیوز مدعی شد که ایران «احتمالاً یک هفته با دستیابی به مواد لازم برای ساخت بمب هسته‌ای فاصله دارد»؛ گزاره‌ای که بازهای تندروی مخالف ایران بیش از سه دهه است که به‌دروغ تکرار می‌کنند.
این ادعا چنان آشکارا ساختگی است که حتی جروزالم‌پست نیز ویتکوف را بابت طرح آن به سخره گرفت و به طعنه نوشت: «فرستادهٔ ایالات متحده این واقعیت را نادیده گرفت که ایران در حال حاضر نه به مواد خود دسترسی دارد، نه دستگاهی برای غنی‌سازی آن در اختیار دارد و نه برنامهٔ تسلیحاتی برای استفادهٔ عملیاتی از آن.»
این همان شخصی است که ظاهراً از سوی کاخ سفید مأمور برقراری صلح در خاورمیانه شده است، اما اکنون در حال سرهم‌کردن مخدوش‌ترین توجیهاتِ متصور برای جنگ با ایران است.
نشریهٔ نیویورک‌پست نیز هم‌اکنون مقاله‌ای دارد که با تیتر به‌غایت تبلیغاتی و پروپاگاندایی‌اش در حال وایرال شدن است: «نیروهای ایرانی برای پنهان کردن سوءاستفاده‌های جنسی هولناک، رحم معترضان زن را از بدن خارج می‌کنند.» این ادعا حتی اگر هیچ شناختی از «پروپاگاندای شنیع‌سازی» (Atrocity Propaganda) نداشته باشید، در نگاه اول مضحک به نظر می‌رسد. گویی گفته‌اند: «بیایید اندام‌های تولیدمثلی این زنان را ناقص کنیم تا کسی تصور نکند ما به طرز وحشتناکی با آن‌ها بدرفتاری کرده‌ایم!» چنین چیزی اصلاً چگونه منطقی جلوه می‌کند؟
البته این مقاله بر هیچ شواهدی استوار نیست و تنها به گزارش «نیوزنیشن» استناد می‌کند که خود سرشار از ادعاهای مبتنی بر منابع ناشناس است. ادعای مرکزی تیتر نیویورک‌پست صرفاً به «یک پناهندهٔ ایرانی که به شرط ناشناس ماندن با نیوزنیشن گفتگو کرده» نسبت داده شده است.
در جهانِ پس از تهاجم به عراق، این دست گزارش‌ها شایستهٔ چیزی جز تمسخر و رد کردن نیستند. پس از تمام دروغ‌هایی که طی سالیان متمادی دربارهٔ هر جنگ تجاوزکارانهٔ ایالات متحده به ما گفته شده، هر ادعایی علیه دولتی که واشینگتن قصد سرنگونی‌اش را دارد، باید صریحاً رد شود؛ مگر آنکه با اسناد متقن و به‌طور مستقل قابل راستی‌آزمایی پشتیبانی شود. امری که هرگز محقق نمی‌شود. جنگ‌های ایالات متحده همواره با دروغ، عملیات روانی و اطلاعات نادرست توجیه شده‌اند.
اما این‌ها از سنخ دروغ‌های همیشگی نیستند. ما معمولاً شاهد پروپاگاندای جنگی باکیفیت‌تری بوده‌ایم. این لاطائلات برای جلب نظر نادان‌ترین افراد در عقب‌مانده‌ترین نقاط ایالات متحده و کسانی طراحی شده است که از پیش خواهان جنگ با ایران هستند.
«تولید رضایت» برای تهاجم به عراق، محصول ماه‌ها اشباع رسانه‌ایِ پرحجم بود که با هدف بهره‌برداری از قدرت هیستریِ پس از ۱۱ سپتامبر دربارهٔ احتمال حملات خارجی به خاک آمریکا طراحی شده بود. اما وضعیت فعلی تنها حاصل چند پاره‌کاغذِ تبلیغاتی و مقامات حکومتی است که در میکروفون یاوه می‌گویند و ما را احمق فرض می‌کنند.
با این حال، ماشین جنگی همچنان در حال پیشروی است. آن‌ها در حال آماده‌سازی برای به‌راه‌انداختن جنگی هولناک با پیامدهایی عظیم هستند که اکثریت قاطع آمریکایی‌ها با آن مخالفند، و حتی این نزاکت را ندارند که برای آن دروغ‌های باورپذیر بویند.
اینکه آن‌ها دیگر حتی تظاهر به اهمیت دادن به خواست مردم آمریکا نمی‌کنند، نمی‌تواند نویدبخش آینده‌ای نیک باشد. امپراتوری ایالات متحده در افشای ماهیت استبدادیِ واقعی خود جسورتر می‌شود و نیاز کمتری به تولید رضایت، پیش از دست‌یازیدن به کشتار نظامی جمعی، احساس می‌کند.
گمان می‌کنم هنوز می‌توان امیدوار بود که این وضعیت به باز شدن چشم‌ها نسبت به نیاز مبرم به انقلاب در قلب امپراتوری کمک کند.
یادداشت سردبیری: «مانتلی ریویو» لزوماً با تمامی دیدگاه‌های مطرح‌شده در مقالات بازنشر شده در «ام‌آر آنلاین» موافق نیست. هدف ما به اشتراک گذاشتن طیف متنوعی از دیدگاه‌های چپ است که فکر می‌کنیم برای خوانندگانمان جالب یا مفید خواهد بود.