بیانیه انجمن بین‌المللی حقوقدانان دموکرات علیه تجاوزگری غیرقانونی مشترک آمریکا و اسرائیل به ایران

منتشرشده در مانتلی‌ریویو آنلاین منبع اصلی
ترجمه مجله جنوب جهانی

انجمن بین‌المللی حقوقدانان دموکرات (IADL) به شدیدترین وجه ممکن حمله‌ی مفصل ایالات متحده آمریکا و رژیم اسرائیل به جمهوری اسلامی ایران را محکوم می‌کند؛ حمله‌ای که در بامداد شنبه ۲۸ فوریه ۲۰۲۶ (۱۰ اسفند ۱۴۰۴) و در ماه مبارک رمضان به اجرا درآمد. این حملات نمونه‌ای دیگر از جنایت تجاوزگری و ناقض آشکار بند ۴ از مادهٔ ۲ منشور ملل متحد و اصول بنیادین حاکمیت، تمامیت ارضی کشورها، حسن همجواری و حل‌وفصل مسالمت‌آمیز اختلافات است. حقوق بین‌الملل به وضوح هرگونه توسل به زور یا تهدید به آن را علیه تمامیت ارضی هر کشوری منع کرده است و بی‌گمان، ایالات متحده و رژیم اسرائیل با نهایت بی‌اعتنایی و حقارت با این اصول رفتار می‌کنند.

نه واشنگتن و نه تل‌آویو حتی تلاشی برای پنهان‌سازی این حقیقت نکرده‌اند که این تجاوز در راستای تسهیل تغییر حکومت در ایران و بر سر کار آوردن رژیمی دلخواه آنان انجام می‌شود؛ رژیمی که بتواند اهداف آن دو را برای سلطهٔ همه‌جانبهٔ نظامی، اقتصادی و سیاسی بر سراسر منطقهٔ غرب آسیا محقق سازد. هدف دیگر، محروم ساختن ملت فلسطین – که زیر یوغ اشغالگری به سر برده و با نسل‌کشی دست‌وپنجه نرم می‌کند – از هرگونه پشتیبانی برای مقاومت و رهایی از این اشغال نامشروع است. ما بار دیگر بر بیانیه‌های پیشین خود در تاریخ‌های ۱۸ و ۲۳ ژوئن ۲۰۲۵ (۲۸ و ۳۱ خرداد ۱۴۰۴) تأکید می‌کنیم که در خلال جنگ ۱۲روزهٔ ۲۰۲۵، به‌عنوان نمونه‌ای دیگر از تجاوزهای نامشروع همین طرف‌ها علیه ایران، صادر شده بود. استمرار فقدان هرگونه پاسخگویی و نبود پیامدهای معنادار برای عاملان این جنایات، نه تنها به تشدید جنگ‌طلبی و ویرانی دامن زده، بلکه فرهنگ مصونیت از مجازات را چنان نهادینه کرده است که در عمل به معنای همدستی با این جنایات است.

باری، یادآور می‌شویم که مذاکرات به‌اصطلاح صلح‌جویانه یا گفت‌وگوهای هسته‌ای که ادعا می‌شد در پی راه‌حلی مسالمت‌آمیز هستند، در عمل نقابی بیش نبودند برای تضعیف توان دفاعی ایران؛ تاکتیکی که پیش‌تر و در آستانهٔ حمله به عراق نیز آزموده شد. مقامات رژیم اسرائیل آشکارا اعلام کرده‌اند که ماه‌ها و هفته‌ها – یعنی بازه‌ای زمانی بلندتر از تمام دورهای مذاکره – برای این حمله برنامه‌ریزی کرده بودند. چنین تجاوزگری، فراتر از نشان‌دادن حسن‌نیت ایالات متحده و اسرائیل، کشورها را از هرگونه مشارکت در گفت‌وگوهای صلح و مذاکرات دلسرد می‌کند؛ چه آنکه روشن شده این دولت‌ها به مذاکره تنها به چشم گذراندن وقت می‌نگرند تا فرصت تجاوزی دیگر فراهم آید. این تجاوز با فاصله‌ای کمتر از دو ماه پس از حملهٔ آمریکا به ونزوئلا و ربودن غیرقانونی رئیس‌جمهور و همسرش روی می‌دهد و هم‌زمان با تهدیدهای مستمر جنگی و محاصرهٔ نفتی علیه کوبا است. این بی‌حرمتی آشکار به فرآیند مذاکره، تنها به گسترش خطر اشاعهٔ هسته‌ای در جهان دامن خواهد زد. نکتهٔ حائز اهمیت آنکه خود ایالات متحده با در اختیار داشتن بزرگترین زرادخانهٔ هسته‌ای جهان، یگانه کشوری است که از این سلاح‌ها استفاده کرده است. در این میان، رژیم اسرائیل نیز به‌عنوان یک قدرت هسته‌ای اعلام‌نشده، پیوسته با اتکا به همین توانایی به تهدید کشورها می‌پردازد.

در این میان، نمی‌توان از همدستی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی چشم‌پوشی کرد. این نهاد به جای ایفای نقش یک میانجی بی‌طرف، عملاً با ارائهٔ بهانه به دست‌اندرکاران جنگ و تجاوز، همسو با آنان عمل می‌کند. در تکرار وقایع ۱۳ ژوئن ۲۰۲۵ (۲۳ خرداد ۱۴۰۴) که آژانس تنها ساعاتی پیش از آغاز بمباران اسرائیل، قطعنامه‌ای علیه ایران و نادیده‌گیرندهٔ همهٔ شواهد موجود صادر کرد، این بار نیز در ۲۷ فوریه ۲۰۲۶ (۹ اسفند ۱۴۰۴) با صدور بیانیه‌ای مدعی «عدم توانایی در راستی‌آزمایی» تداوم غنی‌سازی پیشرفتهٔ ایران شد و با اشاره به تأسیسات ادعایی زیرزمینی در اصفهان، خواستار دسترسی بازرسان خود به تأسیسات امن و بستهٔ ایران گردید. این نقش تأسف‌بار آژانس در هماهنگی با تجاوز آمریکا و اسرائیل به ایران، بار دیگر خیانت این نهاد به کارکرد تعریف‌شده‌اش را در راستای منافع یک قدرت هسته‌ای اعلام‌نشده و تنها کشور استفاده‌کننده از سلاح هسته‌ای در جنگ آشکار می‌سازد.

قابل تأمل آنکه بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر رژیم اسرائیل، همچنان مشمول حکم بازداشت دیوان کیفری بین‌المللی به اتهام ارتکاب جنایات جنگی و جنایت علیه بشریت است. این در حالی است که او جنگ و تجاوزی بی‌امان علیه ملت فلسطین (که هدف نسل‌کشی قرار گرفته)، لبنان، سوریه و اینک بار دیگر علیه ایران به راه انداخته است. تجاوز امروز، نه تنها ادامهٔ تجاوز نامشروع سال گذشته، بلکه بخشی از یک کارزار خصمانهٔ برنامه‌ریزی‌شده و مستمر در طی ۴۶ سال اخیر است؛ کارزاری که شامل تحریم‌هایی با هدف نابودی اقتصاد ایران، عملیات‌های هماهنگ جنگ سایبری، ترورهای هدفمند و خرابکاری‌های سیستماتیک می‌شود.

ما از تمامی دولت‌ها می‌خواهیم که مطابق تعهدات خود در چارچوب حقوق بین‌الملل، تمامی مساعدت‌های لازم را در اختیار جمهوری اسلامی ایران، فلسطین و دیگر ملت‌هایی که قربانی تجاوز غیرقانونی ایالات متحده و اسرائیل و نیز نقض‌های فاحش حقوق بین‌الملل از جمله نسل‌کشی شده‌اند، قرار دهند. ما بر این نکته پای می‌فشاریم که این تجاوز، تهدیدی نه فقط برای همهٔ ملت‌ها و کشورهای منطقهٔ غرب آسیا، که برای آیندهٔ چندجانبه‌گرایی، حقوق بین‌الملل و تمامیت ارضی کشورها محسوب می‌شود. ایران، به‌عنوان کشوری مستقل، از حق مسلم و مشروع خود برای دفاع در برابر این تجاوز نامشروع برخوردار است. ما از تمامی دولت‌ها می‌خواهیم که فوراً تحریم تسلیحاتی علیه رژیم اسرائیل و آمریکا وضع کرده، سفرای خود را فراخوانند و پیگیری‌های قضایی برای پاسخگو کردن مقامات نظامی و سیاسی آنان را در دستور کار قرار دهند.

امکان ندارد که برای توقف این تجاوز تنها به دولت‌ها یا نهادهای بین‌المللی تکیه کنیم. ما از همهٔ حامیان عدالت، حاکمیت، صلح و حقوق بین‌الملل دعوت می‌کنیم تا با شرکت در تظاهرات و اقدامات گسترده علیه تجاوز به ایران، فشار مردمی را برای پایان دادن به آن به کار گیرند. از تمامی سازمان‌های حقوقی، حقوقدانان و سازمان‌های مدافع حقوق بشر می‌خواهیم تا از ظرفیت‌های نظام‌های قضایی داخلی و بین‌المللی برای پاسخگو کردن مقامات و نظامیان آمریکایی و اسرائیلی به خاطر این تجاوز غیرقانونی به ایران و جنایات نسل‌کشی در فلسطین بهره گیرند و نیز از فعالان و جنبش‌های اجتماعی که برای پایان دادن به جنگ و نسل‌کشی تلاش می‌کنند، در برابر سرکوب دولتی حمایت و دفاع به عمل آورند.