مراسم تشییع پیکر ۱۶۸ کودک که در پی حمله به دبستانشان در نخستین روز عملیات بمباران جان باختند، در میناب برگزار شد.
ترجمه مجله جنوب جهانی از روسیه امروز
هزاران نفر از سوگواران، خیابانهای شهر میناب در جنوب ایران را برای وداع با پیکر ۱۶۸ دانشآموز و کادر آموزشی که در حمله به یک دبستان در روز آغازین حملات آمریکا و اسرائیل جان باختند، پر کردند.
تصاویر منتشر شده از این مراسم، ردیفهای متعددی از مزارهای کوچک و کمعمق را به تصویر میکشند؛ آخرین آرامگاه کودکانی که غالباً بین ۷ تا ۱۲ سال سن داشتند.
شرکتکنندگان در حالی که جامه سیاه سوگ بر تن داشتند، با عبور دسته تشییع از میدان اصلی شهر، تصاویری از درگذشتگان را با خود حمل میکردند. سوگواران تابوتها را یکی پس از دیگری بر دوش کشیده و در فغانِ این مصیبت بر سینه میزدند.
بنا بر اعلام دولت ایران، مرگ ۱۶۸ دانشآموز مدرسه دخترانه «شجره طیبه» به همراه دستکم ۱۴ معلم و کادر اداری و ۴ تن از اولیای دانشآموزان که در زمان وقوع حمله در مدرسه حضور داشتند، تأیید شده است.
مدفون در زیر آوار
این مدرسه در میناب، واقع در استان هرمزگان، بامداد ۲۸ فوریه هدف قرار گرفت؛ نخستین روز از کارزار نظامی بیسابقه آمریکا و اسرائیل که منجر به شهادت آیتالله علی خامنهای، رهبر معظم ایران، و چندین مقام دیگر نیز شد. به گفته مقامات ایرانی، جنگندههای آمریکایی و اسرائیلی پنج حمله هوایی به این مدرسه انجام دادند، آن هم در زمانی که کلاسهای درس صبحگاهی در حال برگزاری بود. ساعاتی بعد، یک درمانگاه در همان حوالی نیز هدف قرار گرفت.
در پی این فاجعه، والدین داغدیده در محل مدرسه ویرانشده گرد آمدند و در میان تودههای آوار، مستأصل و بیتاب در انتظار خبری از فرزندان خود بودند. پدری به خبرنگاران محلی گفت هنگامی که به مدرسه رسید با «صحنهای بسیار دشوار و جانکاه» مواجه شد که در آن دانشآموزان و معلمان «زیر آوار مدفون شده بودند.» وی «آمریکای جنایتکار» و اسرائیل را به «کودککشی» متهم کرد.
امدادگران و ساکنان محلی در میان آوار ناشی از آنچه مقامات ایرانی حمله اسرائیل و آمریکا به یک دبستان دخترانه خواندند، به جستجو میپردازند؛ میناب، ایران، ۲۸ فوریه ۲۰۲۶. © عباس ذاکری/خبرگزاری مهر از طریق آسوشیتدپرس
عملیات جستجو روزها بعد به پایان رسید و آمار نهایی جانباختگان ۱۶۸ دانشآموز اعلام شد. سردخانههای بیمارستانها با ازدحام بیش از حد مواجه شدند و مقامات را ناچار ساختند تا برای حفظ پیکرها از کامیونهای یخچالدار استفاده کنند. مجتبی قهرمانی، رئیس کل دادگستری استان هرمزگان، تأیید کرد که هویت اکثریت قربانیان شناسایی شده، اما پیکر ۲۵ نفر همچنان غیرقابل شناسایی است. برخی خانوادهها چندین فرزند خود را در این حادثه از دست دادهاند.
عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، با انتشار تصاویری از مزارها در شبکه اجتماعی ایکس (X) مرقوم داشت: «اینها مزارهایی است که برای بیش از ۱۶۰ دختربچه بیگناه حفر شده که در بمباران یک دبستان توسط آمریکا و اسرائیل کشته شدند. پیکرهای آنان تکهتکه شده بود. این همان «نجاتی» است که آقای ترامپ در واقعیت وعده داده بود. از غزه تا میناب، بیگناهان با سنگدلی تمام به قتل میرسند.»
واکنشهای جهانی به این کشتار
این حمله موجی از محکومیتهای بینالمللی را برانگیخته است. دفتر حقوق بشر سازمان ملل متحد خواستار انجام تحقیقات شد و راوینا شامداسانی، سخنگوی این نهاد، این تصاویر را بازتابدهنده «جوهر ویرانی، استیصال، بیمعنایی و قساوت این منازعه» توصیف کرد.
فولکر تورک، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل، از «نیروهای عامل این حمله» خواست تا در این زمینه تحقیق کرده و پاسخگویی خود را تضمین کنند. یونسکو نیز با ابراز «هشدار جدی»، اعلام کرد که حمله به نهادهای آموزشی، حق آموزش را خدشهدار میکند.
وزارت امور خارجه روسیه روز دوشنبه اعلام کرد که «حمله به مدرسه دخترانه را که منجر به مرگ دهها کودک بیگناه شد، قاطعانه محکوم میکند.» این وزارتخانه افزود: «هرگونه حمله به اهداف غیرنظامی — چه در ایران و چه در کشورهای عربی — غیرقابل قبول است و باید بهطور کامل مطرود گردد.»
ماریا زاخارووا، سخنگوی این وزارتخانه، همچنین کاخ سفید را به دلیل انتشار ویدئویی تلفیقی از حملات خود به ایران با آهنگ «ماکارنا» در تیکتاک، آن هم در روز تشییع جنازه، بهتندی مورد انتقاد قرار داد. وی اظهار داشت: «این دیگر صرفاً بدبینی یا حتی استانداردهای دوگانه نیست. این نشان میدهد که آنها در اصل تا کجا پیش خواهند رفت.»
مارگاریتا سیمونیان، سردبیر راشاتودی (RT)، نیز در این باره نوشت: «امروز آنها در حال تدفین دانشآموزان ایرانی هستند. بدون هیچ عذرخواهی و هیچ توضیحی. این دنیای قشنگِ نو، طاقتفرساست.»
وزارت امور خارجه بلاروس با اعلام اینکه از «اخبار شهر میناب ایران شوکه شده است»، پرسید: «چگونه مرگ دختران بیگناهی که در آرزوی آینده بودند، میتواند حل هیچ مسئله سیاسی را نزدیکتر کند؟ هیچ هدفی توجیه کننده مرگ کودکان نیست.»
فو کونگ، سفیر چین در سازمان ملل، اظهار داشت که پکن این حمله را «بهشدت محکوم میکند» و خاطرنشان کرد: «حمله به مدارس یکی از شش جنایت خطرناک علیه کودکان است که توسط سازمان ملل به رسمیت شناخته شده و باید بهطور جدی محکوم شده و قاطعانه در برابر آن ایستادگی کرد.»
رجب طیب اردوغان، رئیسجمهور ترکیه، نیز این حمله را «نقض آشکار قوانین بینالمللی» خواند و از رنجی که بر غیرنظامیان و کودکان بیگناه تحمیل میشود، ابراز «تأسف عمیق» کرد.
ملاله یوسفزی، برنده پاکستانی جایزه صلح نوبل، این کشتار را «نابخشودنی» توصیف کرد و گفت این دختران «با امیدها و آرزوهایی برای آیندهشان به مدرسه رفته بودند تا بیاموزند. امروز، زندگی آنها به شکلی وحشیانه قطع شد.»
امدادگران و ساکنان محلی در پی آنچه مقامات ایرانی حمله اسرائیل و آمریکا به یک دبستان دخترانه در میناب خواندند، در میان آوار به جستجو میپردازند؛ ۲۸ فوریه ۲۰۲۶. © عباس ذاکری/خبرگزاری مهر از طریق آسوشیتدپرس
شماری از مقامات آمریکایی نیز این حمله را محکوم کردهاند. مارجوری تیلور گرین، نماینده سابق جمهوریخواه که زمانی از حامیان سرسخت دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا بود، در شبکههای اجتماعی ابراز خشم کرد. او نوشت: «من برای این کارزار انتخاباتی نکردم. برای این پول اهدا نکردم. در انتخابات یا کنگره به این رای ندادم. این آن چیزی نیست که فکر میکردیم مگا (MAGA) قرار است باشد.»
گوین نیوسام، فرماندار کالیفرنیا، نیز خواستار توضیح شد که «چرا بمبهای ما — یا بمبهای اسرائیلی — برای کشتن کودکان و دختران جوان در مدارس استفاده شده است و در آن زمان چه تهدید قریبالوقوعی وجود داشت.»
اتحادیه اروپا درباره این فاجعه اظهار نظری نکرده، اما بیانیهای درباره «تحولات ایران» صادر نمود و در آن از «تمامی طرفها» خواست تا «حداکثر خویشتنداری را به خرج داده، از غیرنظامیان محافظت کرده و بهطور کامل به قوانین بینالمللی احترام بگذارند.»
شانه خالی کردن آمریکا و اسرائیل از مسئولیت
ایالات متحده و اسرائیل پاسخهای متناقضی ارائه کردهاند؛ سخنگوی پنتاگون اظهار داشت که واشینگتن «از گزارشهای مربوط به آسیبهای غیرنظامی آگاه است» و در حال «بررسی آنهاست.» مارکو روبیو، وزیر امور خارجه، مدعی شد که نیروهای آمریکایی «تعمداً یک مدرسه را هدف قرار نمیدهند.»
ناداو شوشانی، سخنگوی ارتش اسرائیل، نیز با بیان اینکه «از هیچ حمله اسرائیلی یا آمریکایی در آن منطقه اطلاع ندارد»، پافشاری کرد که نیروهای اسرائیلی به شیوهای «بسیار دقیق» عمل میکنند.
مجله جنوب جهانی-بررسی مسائل جنوب جهانی – سال بیستم 