ترجمه مجله جنوب جهانی

گفت‌وگو با فرستادگانی که از جانب جنایتکاران حاکم بر رژیم‌های کودک‌کش روانه می‌شوند، کاری است عبث. اینان نشست‌ها را تنها بهانه‌ای برای فریب افکار عمومی و منحرف کردن نگاه جهانیان به سوی همان جلساتی می‌کنند که در آن، همه چیز از پیش طراحی شده است تا چنین وانمود کنند که توافق صلح در دسترس است. رژیم‌های کودک‌کش، یانکی‌صهیونازی‌ها و صهیونازی‌های حاکم بر موجودیت استعماری فلسطین، تاکتیک همزمان تهدید و مذاکره را به کار بسته‌اند. چه بسیارند آنان که راه دفاع از میهن را رها کرده و این حقیقت را نادیده می‌گیرند. آیا حمله گروهکی از سوی امپراتوری به کوبا را به خاطر دارید؟ میهن‌پرستان مدافع، یورش گروهی تروریست را که از میامی راه افتاده و تا بن‌دندان مسلح بودند، دفع کردند. اما شجاعت مدافعان استقلال و حاکمیت کوبا، الگویی شد از چگونگی پاسداری از مردمی که کودکان، حال و آینده، جزئی از آن هستند.

در قبال ایران نیز پاسخ به جنایتکاران، چنانکه بایسته است، بی‌درنگ و کوبنده بود. این دومین بار در ماه‌های اخیر است که امپریالیست‌های صهیونازی کودک‌کش، درست زمانی که از نزدیک شدن به توافق سخن می‌گفتند، به ملت ایران حمله می‌کنند. جنایت آنان همواره بر پایه دروغ بنا می‌شود و سپس با دروغی دیگر متناسب با شرایط، پوشانده می‌شود.

سرکردگان کودک‌کش را خصلت‌های خائنانه‌شان تعريف می‌کند؛ با تمام معانی که خیانت، دورویی، گستاخی و تکبر به همراه دارد. روان‌پریشی جنایتکار، همه اجزا را چنان به هم پیوند می‌زند که روحیه برتری‌طلبی شکل بگیرد. در همان حال که دست‌هایشان هنوز از خون کودکان مدرسه‌ای و بیمارستانی که بمباران کرده‌اند خیس است، تمساح‌وار اشک تمساح می‌ریزند و خود را به جای قربانی جا می‌زنند. هیچ شرمی ندارند از اینکه با ارتش تبلیغاتی خود جنجال به پا کنند تا راه را بر مردم باوجدانی که نیک می‌دانند چه کرده‌اند، ببندند و چشم و گوش و خردشان را از کار بیندازند.

نوکرصفتان پشت امپریالیست‌های صهیونازی را گرم می‌کنند. گرداگردشان را می‌گیرند و می‌کوشند تا نگاه منتقدان را به جای دیگری منحرف کنند. در این خدمت‌گزاری مزدورانه، بخش‌های گوناگونی تعریف شده است. برخی چنان به جنایتکاران نزدیکند که کلمه به کلمه گفته‌هایشان را تکرار می‌کنند. برخی دیگر نیز بنا به وظیفه‌ای که دارند، توضیحاتی متفاوت ارائه می‌دهند، اما سرانجامِ همه این‌ها، انداختن گناه بر دوش کسانی است که در برابر کودک‌کشان و امپریالیست‌ها سر فرود نمی‌آورند. آنان که تسلیم می‌شوند نیز نقش مهمی ایفا می‌کنند: سخن می‌گویند و با القای ترس، خود را صلح‌طلب جا می‌زنند. اینجاست که نقش سودمندشان برای جنایتکاران به پایان می‌رسد. برای نمونه، دورغ‌گویی را در نظر بگیرید که سخنی می‌گوید اما در عمل، چیزی خلاف آن را برای مسئله استقلال رقم می‌زند. پس از آنکه دولت اسپانیا با تصویب قانونی که روزنه را برای ارسال اسلحه و پول باز می‌گذاشت، به صهیونازی‌ها و یوکرونازی‌ها خدمت کرد، هواپیماها و کشتی‌های آمریکایی از پایگاه روتا برای حمله به ایران استفاده می‌کنند. هرکس می‌تواند بپرسد: چگونه است که آن موجودیت استعماری، که در غزه نسل‌کشی می‌کند و خود را منتخب خداوند می‌خواند، اینک در ایران به قتل عام می‌پردازد و آن‌گاه از دفاع ایران به خود می‌پیچد؟ چگونه است که موجودیتی با این میزان بی‌اخلاقی که خود را وقف نابودی دیگران کرده و همه اصول سازمان ملل را زیر پا می‌گذارد، در دادگاه‌های بین‌المللی محکوم است، اما باز هم از سازمان ملل می‌خواهد قربانی را محکوم کند؟

نوکرصفتان و همکاران، کودک‌کشان را مسلح می‌کنند؛ چه کودکان غزه باشند و چه کودکان ایران که برای رفتن به مدرسه هدف قرار می‌گیرند. این نوکرها باید مانع از بقای کودکی شوند که نویدبخش امید است. در ایران مدرسه‌ای کودکان را بمباران کردند تا ۱۸۰ دختر را به شهادت برسانند. بیمارستان کودکان را هم زدند که هنوز از شمار شهدایش خبری نیست. در غزه چند کودک را کشته‌اند؟ و باز می‌خواهند باور کنیم که ایران تهدیدی برای «امنیت» امپراتوری است؟ کوبا «خطرناک» است و به همین خاطر در فهرست «حامیان تروریسم» قرار می‌گیرد؟ می‌خواهند وارونه بخوانیم، می‌خواهند نگاه ما به واقعیت را دگرگون کنند. اگر در این کار موفق شوند، از انسانیت خارج شده و به ابزاری برای هدف سلطه جهانی آنان تبدیل خواهیم شد.

برای درک کافی است به احساساتی بنگریم که مقاومت در برابر امپراتوری برمی‌انگیزد و در مقابل، امپریالیست‌ها چه احساسی را منتقل می‌کنند. یک تصویر گویای همه چیز است: مردم ایران، مردم کوبا، در خیابان‌ها برای دفاع از میهن خود. در آن سو، کودک‌کشان صهیونازی آمریکایی چه می‌کنند؟ ترامپ در مهمانی بزرگ میلیاردرها می‌رقصید، درست در همان زمانی که مزدورانش ۱۸۰ دختر را در یک مدرسه و ۲۰ جوان را در یک باشگاه ورزشی به خاک و خون کشیدند. هنوز از شمار قربانیان بیمارستان کودکان بمباران شده خبر نداریم. می‌توانیم از کودکان غزه بگوییم، جایی که نسل‌کشی کردند؛ از کودک‌ربایی‌های ایالت تروریستی اپستین؛ و از آنچه با محاصره مطلق کوبا در پی‌اش هستند.

روزنامه‌نگار برجسته، مروَه عثمان، که در سوگ شهادت سید حسن نصرالله به سوگ نشست، جمله‌ای به یادگار گذاشت که ستاینده مقاومت در همه جا ست: «شجاعت، زبانِ ضعیفان است.»