هر کس یک سرباز، هر سرباز یک فرمانده

«آمریکا پوشالی‌ست، ویتنام گواهی‌ست»

ا. م. شیری

نیازی به هیچ توضیح و تفسیر اضافی نیست که میهن ما بار دیگر مورد هجوم تروریستی وحوش درنده‌خوی آمریکا و اسرائیل بنمایندگی از طرف کودک‌خواران «دولت پنهان جهانی» قرار گرفته است تا به خیال خام خودشان آن را بعنوان یک کشور از نقشۀ سیاسی جهان حذف کنند. نکتۀ قابل تأمل این است که این دو به اصطلاح کشور، «ولدالزناهای» اروپای وحشی، بویژه، استعمار خبیث انگلیس هستند که با توسل به روش‌های تروریستی، با قتل‌عام و نسل‌کشی جمعیت، در سرزمین‌های دیگران تأسیس شده‌اند. به همین دلیل، آن‌ها نه تاریخ دارند، نه عرق ملی و نه فرهنگ و تمدن. بلکه فقط وحوشی هستند که خون خورده‌اند و خونخوار شده‌اند. بر اساس این خصلت ذاتی جنایتکاران است که در میهن ما نیز درست مانند باریکۀ مظلوم غزه، مدارس، بیمارستان‌ها، محلات مسکونی، زیرساخت‌ها، مراکز فرهنگی و تمدنی را هدف حملات موشکی قرار می‌دهند؛ مقامات طراز اول کشور، مردم عادی و دختربچه‌های دبستانی را بصورت جمعی ترور می‌کنند.

حال که چنین مقدر است، ما ایرانی‌ها، فرزندان این مام میهن کهن‌سال، با تاریخ و فرهنگ افتخارآفرین، به حکم وظیفۀ انسانی و میهنی موظفیم از خاک وطن، از موجودت میهن خود با چنگ و دندان هم که شده، در مقابل هجوم وحوش تروریست امپریالیسم و صهیونیزم دفاع کنیم. در این راستا، انجام وظایف زیر ضروری به نظر می‌رسد.

وظایف هم‌راستا با دفاع از میهن:

عموم ملت ایران، شیر زنان و دختران، مردان و پسران، بویژه نسل جوان، امروز باید صرفنظر از هر عقیده و باور، نگاه و نگرش سیاسی، علیرغم هر تفاوت و اختلاف نظری و با وجود تمام مشکلات، موظف است با دلی آتشین و سری سرد، در کمال خون‌سردی و آرامش، با عزمی راسخ و ارادۀ خارائین، یک‌پارچه، همچون یک تن واحد به دفاع و حمایت از تمامی نیروهای دفاعی کشور اعم از سپاه پاسداران، ارتش، نیروهای پلیس، انتظامی- امنیتی و حاکمیت مسقر به پا خیزد. چه که هیچ نیروی دفاعی هرچند مقتدر، بدون پشت جبهۀ قوی و پایدار نمی‌تواند پیروزی خود را تضمین کند؛

آرایش جنگی نیروهای مدافع کشور باید چنان دقیق و سنجیده باشد که در صورت آسیب دیدن هر فرمانده در جبهه، هر سربازی بتواند وظایف فرماندهی را به عهده بگیرد؛

نیروهای مدافع میهن در رویارویی با عمال دشمن، چه نیابتی، چه غیرنیابتی و هر جنبدۀ دیگری که در جبهۀ آدمخواران می‌جنگد، با اعلام ممنوعیت اسیرگیری، خاک وطن را از لوث وجود آن‌ها پاک نمایند. زیرا، آن‌ها وحوش درنده‌ای هستند که صرفاً روی دو پا راه می‌روند.

وظایف پشت جبهه:

با اعلام بسیج عمومی، در وهلۀ اول، به حمایت و دلجویی از خانواده‌های مدافعان میهن که جان بر کف، مستقیماً در جبهۀ حق می‌رزمند، بشتابند؛

در تأمین کم و کسر پرسنلی و مایحتاج جبهه‌ها از هیچ کوششی مضایقه نکنند؛  

کمک‌های فوری به آسیب‌دیدگان در محل بمباران‌ها؛

تشکیل گروهای حمایت از سالخوردگان، بیماران، افراد تنها و بی‌کس؛

خودداری اکید از تبدیل مراسم بزرگذاشت و تکریم شهدای میهن- چه نظامی و چه غیرنظامی- به مجالس عزاداری و سوگواری معمول، که خود این بشدت خطرناک است؛

تصرف خیابان‌ها و چهارراه‌ها برای جلوگیری از هرگونه تحرک عناصر ستون پنجم اعم از مزدوران مستقیم یا فریب‌خورده و شناسایی آن‌ها؛

سازمانیابی در گروه‌های ۵-٧ نفره برای نگهبانی از محلات، کوچه‌ها و برزن‌ها؛

میهن‌دوستان مقیم خارج، با توجه به میزان کارایی خود، بویژه توانایی جسمانی خود، سریعاً به داخل کشور برگردند.

دو نکتۀ قابل تأمل:

گلۀ وحوش برای وطن‌شان نمی‌جنگند. آن‌ها نیروهای مزدور سرمایه هستند، که به ازای پول، به وطن ما هجوم آورده‌اند. بنابراین، آن‌ها روحیۀ جنگی ندارند، براحتی قابل از بین بردن هستند؛

مبارزان مدافع میهن، چه در جبهه و چه در پشت جبهه، در نظر داشته باشند که ملت ما نه از خلق‌های ‌اتحاد شوروی و چین کم‌ترند، که فاشیسم و میلیتاریسم را تارومار کردند و نه از وینتامی‌‌ها، کره‌ای‌ها و دیگر کشورهای رها شده از چنگ استعمار و امپریالیسم که درس تاریخی به وحوش سرمایه دادند. به خاطر بیاوریم که درندگان امپریالیسم با پاشیدن ٨٠٠٠٠ تن فسفر زرد، تمامی جنگل‌های ویتنام را به خاک سوخته تبدیل کردند. اما، در نتیجه نهایی، جانوران امپریالیسم شکست خوردند و با رسوایی فرار کردند.

از موافقان نکات مطروحه در این یادداشت انتظار می‌رود ایده‌های آن را ارتقاء دهند، تکمیل نمایند و به نشر حداکثری آن کمک کنند!

جاودان باد ایران، میهن کهن‌سال ما!

نام و خاطرۀ همۀ شهدای میهن ماندگار!

پیروز و سرفراز باد ایران و دلاوران ایرانی در جبهه و پشت جبهه!

١٣ اسفند- حوت ١۴٠۴