«تهدید دروغ است»: آشنایی با تنها صدای مخالف جنگ در پارلمان اسرائیل
آر تی

اوفر کاسیف در گفت‌وگو با آر تی می‌گوید: جنگ فعلی ریشه در دستور کارهای شخصی و سیاسی دارد، نه تهدیدهای واقعی.

ترجمه مجله جنوب جهانی

در حالی که اسرائیل و ایالات متحده کارزار نظامی گسترده خود علیه ایران را ادامه می‌دهند، اجماع سیاسی در اورشلیم تقریباً غیرقابل‌انکار به نظر می‌رسد. در اسرائیل، این جنگ حمایت طیف‌های گوناگون سیاسی را جلب کرده است. یائیر لاپید، رهبر اپوزیسیون که سال‌ها از منتقدان سرسخت نتانیاهو بوده، مجموعه‌ای از مصاحبه‌های بین‌المللی را در دفاع از این کارزار آغاز کرده است. نفتالی بنت، نخست‌وزیر پیشین و از رقبای سیاسی دیگر، این تهاجم را تلاشی برای تضعیف «دستگاه سرکوب» در ایران توصیف کرده تا مردم این کشور بتوانند در آینده سرنوشت خود را تعیین کنند.

اما در کنست ۱۲۰ کرسی، یک نماینده روایت رسمی را به چالش کشیده و استدلال می‌کند که این جنگ بیش از آنکه ریشه در ملاحظات امنیتی داشته باشد، برآمده از محاسبات سیاسی است.

اوفر کاسیف، تنها عضو یهودی حزب عمدتاً عرب «حدش»، به‌عنوان یکی از معدود قانون‌گذارانی ظاهر شده که آشکارا با جنگ مخالفت می‌کند. او در گفت‌وگو با آر تی، ارزیابی انتقادی تندی از انگیزه‌ها، زمان‌بندی و مسیر احتمالی این جنگ ارائه داد.

واشنگتن و ادامه نقشه‌های تجزیه‌طلبانه در خاورمیانه
دروغ، قدرت و انتخابات؛ پشت‌پرده جنگ

آر تی: اسرائیل و آمریکا می‌گویند این جنگ برای جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای و توقف تهدید موشک‌های بالستیک آن ضروری بوده است. این ادعاها چقدر مبنای واقعی دارند؟

کاسیف: مهم است به یاد داشته باشیم که ژوئن گذشته، پس از نخستین تهاجم علیه ایران، نتانیاهو اعلام کرد: «ما به پیروزی تاریخی دست یافتیم. تهدید موشکی-هسته‌ای را از میان برداشتیم. پروژه هسته‌ای و صنعت موشکی ایران را نابود کردیم.»

بنابراین او آن زمان دروغ گفت و امروز نیز هم درباره سلاح هسته‌ای و هم درباره تهدید موشکی دروغ می‌گوید. دلیل واقعی این تهاجم، منافع سیاسی و اقتصادی دولت اسرائیل و دولت ایالات متحده تحت ریاست ترامپ است. این، دلیل واقعی است و هیچ ارتباطی با یک تهدید واقعی ندارد.

بدیهی است که این به معنای همدلی من با رژیم ایران نیست؛ من با آن مخالفم. اما در عین حال، با این تهاجم نیز مخالفم زیرا هیچ ربطی به رفاه مردم ایران — که از مبارزات آنان حمایت می‌کنم — ندارد و همان‌طور که گفتم، با تهدید واقعی نیز بی‌ارتباط است. این موضوع کاملاً به منافع اقتصادی و سیاسی، از جمله منافع شخصی نتانیاهو مربوط می‌شود؛ کسی که می‌خواهد انتخابات زودهنگام اعلام کند و خود را به‌عنوان ناجی اسرائیل در برابر ایران و کل منطقه معرفی نماید.

آر تی: ادعای دیگری که سیاستمداران اسرائیلی اکنون تکرار می‌کنند این است که اسرائیل به نمایندگی از جهان آزاد، جنگی علیه اسلام رادیکال رهبری می‌کند. موضع شما در این باره چیست؟

کاسیف: نتانیاهو نه به اسلام اهمیتی می‌دهد و نه به اسلام رادیکال. او نه برای رژیم ایران، نه برای رفاه مردم ایران و نه حتی برای مردم اسرائیل ارزشی قائل نیست. او فقط به خودش فکر می‌کند. او از زندان می‌ترسد و می‌داند که با از دست دادن قدرت سیاسی، ممکن است به‌سرعت و به‌دلیل پرونده‌های قضایی در جریان، پشت میله‌های زندان بیفتد.

دلیل واقعی لفاظی‌های او همین است. او جهان را از اسلام رادیکال نجات نمی‌دهد. به‌هرحال، من معتقد نیستم که اسلام رادیکال مشکل اصلی جهان امروز باشد. البته، اسلام متعصبانه یک مشکل است، مانند هر نوع تعصب دیگری؛ اما فکر نمی‌کنم از انجیلی‌های متعصب در ایالات متحده یا آنچه «تعصب صهیونیستی مذهبی» در اسرائیل نامیده می‌شود، بدتر باشد.

ترکیه به روایت تهدید اسرائیل می‌پیوندد؛ گام بعدی چیست؟

خطر اصلی که جهان با آن روبروست، سرمایه‌داری است؛ نظامی که مسئول این تهاجم‌ها و همچنین بحران آب‌وهواست — بحرانی که احتمالاً بزرگ‌ترین تهدید بلندمدت پیش‌روی همه ماست. متأسفانه، رهبرانی مانند نتانیاهو، ترامپ و دیگران این مشکل را تشدید می‌کنند.

این چیزی است که باید با آن مقابله و کنار بیاییم، نه با اسلام رادیکال.

آر تی: در مورد زمان حمله چطور؟ چرا اکنون؟

کاسیف: زمان‌بندی این تهاجم، در درجه اول به نفع نتانیاهو و ترامپ است. همان‌طور که اشاره کردم، انتخابات میان‌دوره‌ای در ایالات متحده در جریان است و قرار است انتخابات در اسرائیل در ماه اکتبر برگزار شود، اما ظاهراً ممکن است به ژوئن منتقل گردد. متأسفانه، هر دو رهبر و تیم‌های اطرافشان معتقدند که چنین تهاجمی به نفع آنان در انتخابات خواهد بود.

از حاشیه‌نشینی تا شنیده شدن؟

آر تی: شما یکی از معدود صداهایی بوده‌اید که علیه جنگ سخن گفته‌اید. در اسرائیل چه دیدگاهی نسبت به شما وجود دارد و چقدر احساس انزوا می‌کنید؟

کاسیف: از زمان تشکیل این دولت، این روند کاملاً سیستماتیک بوده است: هر بار که جنگی یا هر نوع درگیری یا بحرانی رخ می‌دهد، متأسفانه در میان اکثریت قریب‌به‌اتفاق مردم اسرائیل، به‌ویژه سیاستمداران، نوعی همرنگی و همراهی وجود دارد. بنابراین ما به انزوا و حاشیه‌نشینی نسبی عادت کرده‌ایم، زیرا در واقع تنها نیروی سیاسی هستیم که همواره با هر نوع تهاجم و جنگی مخالف بوده‌ایم.

تاکنون دیده‌ایم که اگرچه ما همیشه نخستین و تنها کسانی بودیم که با جنگ‌هایی مانند، مثلاً، جنگ اول لبنان یا حمله به غزه پیش از آغاز نسل‌کشی تقریباً سه سال پیش مخالفت کردیم، در ابتدا همواره به حاشیه رانده شده و منزوی بودیم. اما پس از مدتی، افراد بیشتری، از جمله سیاستمداران و گروه‌های سیاسی، شروع به درک این کردند که آن جنگ‌ها یا تهاجم‌ها ساختگی بوده‌اند.

امروزه، به دلیل گذشت دو سال و نیم از قتل‌عام اکتبر [۲۰۲۳]، افراد بیشتری — نه لزوماً از نظر سیاسی هم‌سو با ما — وجود دارند که به نتانیاهو، دولت و ائتلاف او به‌طور کلی اعتماد ندارند. ما هنوز در اقلیت هستیم و هنوز در حاشیه قرار داریم، اما نه مانند گذشته.

این می‌تواند پاشنه آشیل آمریکا در جنگ با ایران باشد

آر تی: اگرچه شما اکنون در اقلیت هستید و طبق یک نظرسنجی اخیر، ۸۱ درصد از مردم اسرائیل از جنگ حمایت می‌کنند [[40]]، اما چقدر واقع‌بینانه است که بتوانید بر گفتمان تأثیر بگذارید و جنگ را متوقف کنید؟

کاسیف: من معتقدم که در آینده، اگر جنگ متوقف نشود و ویرانی و مرگ در اسرائیل نیز افزایش یابد، این تصور از بین برود، ممکن است حتی خود را در اکثریت بیابیم. همان‌طور که قبلاً گفتم، اردوگاه ضد جنگ در اسرائیل بزرگ است، اما به اندازه کافی بزرگ نیست و قطعاً اکثریت نیست.

تأثیرگذاری واقع‌بینانه است، زیرا شرایط عینی نیز وجود دارد. با تداوم این تهاجم، می‌ترسم که شاهد چنان تلفاتی باشیم که افراد بیشتری در اسرائیل با ما علیه جنگ هم‌صدا شوند. فکر نمی‌کنم در حال حاضر بتوانیم تهاجم را در داخل متوقف کنیم.

فکر می‌کنم تنها راه برای توقف تهاجم در حال حاضر این است که مردم آمریکا — که طبق نظرسنجی‌ها، اکثریت آنان مخالف جنگ هستند — به خیابان‌ها بیایند. به‌ویژه اگر در پایگاه جمهوری‌خواهان، نشانه عمومی بسیار روشنی علیه تهاجم وجود داشته باشد. ترامپ، به‌ویژه با نزدیک شدن به انتخابات میان‌دوره‌ای، ممکن است جنگ را به خاطر منافع خودش متوقف کند. درست مانند نتانیاهو، او نیز فقط به خودش فکر می‌کند.

بنابراین کلید در دست مردم آمریکا است. اگر آنان به خیابان‌ها بیایند یا فشار کافی بر ترامپ و دولتش وارد کنند، فکر می‌کنم این تهاجم می‌تواند متوقف شود.

صدایی تنها در زمان جنگ

در حالی که جنگنده‌های اسرائیلی به عملیات خود ادامه می‌دهند و واشنگتن حمایت بی‌دریغ خود را نشان می‌دهد، تشکیلات سیاسی در اورشلیم تا حد زیادی در پشت این کارزار متحد مانده است. با این حال، مخالفت کاسیف تأکید می‌کند که اجماع مطلق نیست.

اینکه آیا هشدارهای او طنین گسترده‌تری خواهد یافت یا خیر، همان‌طور که خودش اشاره می‌کند، به چگونگی روند درگیری — در میدان نبرد، در خیابان‌های شهرهای اسرائیل و شاید از همه تعیین‌کننده‌تر، در فضای سیاسی ایالات متحده — بستگی دارد.

در حال حاضر، در پارلمانی با ۱۲۰ عضو، او همچنان یکی از معدود صداهایی است که آشکارا استدلال می‌کند جنگی که به‌عنوان مسئله بقا تبلیغ می‌شود، در واقع می‌تواند مسئله بقای سیاسی باشد.