رسانه چینی
ترجمه مجله جنوب جهانی

هشتمین روز جنگ علیه ایران با صحنه‌ای بی‌سابقه همراه شد: بمباران گسترده ذخایر سوخت تهران توسط رژیم صهیونیستی که نه تنها آسمان پایتخت را به سیاه‌چالی سمی تبدیل کرد، بلکه خط قرمز کاخ سفید را نیز شکست.

خبرگزاری‌ها از نارضایتی عمیق واشنگتن از شدت عمل تل‌آویو خبر می‌دهند. مقامات آمریکایی که خود را برای جنگی محدود و حساب‌شده آماده کرده بودند، حال از حملاتی فراتر از انتظار سخن می‌گویند؛ حملاتی که بنزین بر آتش اختلافات درون ائتلافی ریخته است که تا دیروز متحدترین متحدان خوانده می‌شدند.

آتشی که دامن ائتلاف را گرفت

به گزارش منابع آگاه در واشنگتن، شامگاه جمعه، جنگنده‌های اسرائیلی ۳۰ مرکز ذخیره سوخت در تهران و حومه را هدف قرار دادند. مقیاس عملیات چنان وسیع بود که دود غلیظ و سیاه تا کیلومترها دورتر دیده می‌شد و باران سیاه، بر سر شهروندان بارید.

اما نکته شگفت‌انگیز آنکه یک مقام ارشد آمریکایی در گفت‌وگو با خبرنگاران، واکنشی تند و غیرمنتظره نشان داد: «اصلاً فکر نمی‌کردیم این ایده خوبی باشد.» یک مقام اسرائیلی نیز تأیید کرد که پاسخ واشنگتن به اطلاع‌رسانی تل‌آویو، چیزی شبیه به «چه جهنمی کردین؟!» بوده است.

دلارهای نفتی در آتش می‌سوزد

منابع آگاه در کاخ سفید دلیل این عصبانیت را در دو نکته خلاصه می‌کنند: نخست آنکه بمباران تأسیسات سوخت، وحدت ملی ایران را تقویت و هرگونه شکاف داخلی را ترمیم می‌کند. دوم آنکه تصاویر شعله‌ور شدن مخازن نفت در پایتخت، شوکی بی‌سابقه به بازارهای جهانی وارد کرده است.

در پی این حملات، بهای نفت خام برای نخستین بار از زمان جنگ اوکراین از مرز ۱۰۰ دلار گذشت. نفت برنت با ۱۲.۶ درصد افزایش به ۱۰۴ دلار رسید و شاخص‌های بورس آمریکا نیز سقوطی ۲ درصدی را تجربه کردند. قیمت بنزین در جایگاه‌های آمریکا نیز ۱۶ درصد جهش داشت.

یک مشاور ارشد دونالد ترامپ با صراحت گفت: «رئیس‌جمهور از این حمله خوشش نیامد. او می‌خواهد نفت را کنترل کند، نه اینکه آتش بزند. این تصاویر مستقیماً با افزایش قیمت بنزین در ذهن مردم گره می‌خورد.»

باران سیاه بر سر تهران

اما در تهران، تصاویر فاجعه‌بارتر از آن چیزی بود که در اتاق‌های جنگ غرب تحلیل می‌شد. ساکنان مناطق مرکزی و جنوبی از باریدن قطرات سیاه و چرب خبر دادند. شبکه‌های اجتماعی پر شد از فیلم‌هایی که جویبارهای آتش را در خیابان‌ها نشان می‌داد؛ نفت نشت‌کرده از مخازن تخریب‌شده، در کانال‌های فاضلاب شهری جاری شده بود و شعله‌های آتش را به دنبال خود می‌کشاند.

سازمان محیط زیست ایران هشدار داد که این فاجعه زیست‌محیطی، تبعاتی فراتر از مرزها خواهد داشت. هلال‌احمر نیز با صدور اطلاعیه‌ای از مردم خواست در خانه‌ها بمانند و در صورت تماس باران سیاه با پوست، آن را با آب سرد بشویند. تأکید شد که این باران سمی می‌تواند باعث سوختگی پوست و آسیب جدی به ریه‌ها شود.

تهدید به تقابل در سطحی تازه

سخنگوی قرارگاه مرکزی خاتم‌الانبیا با لحنی هشداردهنده اعلام کرد: «اگر حملات به زیرساخت‌های انرژی ادامه یابد، توانایی اقدام متقابل را داریم و اگر پاسخ دهیم، قیمت نفت تا ۲۰۰ دلار بالا خواهد رفت.» او تأکید کرد که تاکنون به دلیل ملاحظات انسانی و منطقه‌ای، دست به چنین اقدامی نزده‌اند.

محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس شورای اسلامی، نیز هشدار داد که هرگونه تعرض جدید به تأسیسات زیربنایی، با پاسخی «فوری و بی‌درنگ» مواجه خواهد شد.

اقدامات جنایتکارانه یا عملیات تاکتیکی؟

اسماعیل بقایی، سخنگوی وزارت امور خارجه ایران، حملات به تأسیسات سوختی را «نبرد شیمیایی علیه غیرنظامیان» خواند و تأکید کرد که انتشار مواد سمی در هوا و آلودگی گسترده محیط زیست، مصداق بارز «جنایت جنگی و جنایت علیه بشریت» است.

در مقابل، ارتش رژیم صهیونیستی مدعی شد این تأسیسات برای تأمین سوخت نهادهای نظامی استفاده می‌شده و وزیر انرژی این رژیم نیز با لحنی تهدیدآمیز گفت: «حمله به تأسیسات نفتی تهران به معنای تشدید جنگ است و در روزهای آینده، تشدید بیشتری خواهید دید.»

پیامی فراتر از آتش

آنچه در تهران رخ داد، فراتر از یک حمله نظامی بود. شکاف در ائتلاف آمریکا و اسرائیل، نگرانی واشنگتن از پیامدهای اقتصادی جنگ، و همچنین اتحاد داخلی در ایران، ابعاد تازه‌ای به این درگیری بخشیده است.

واشنگتن که گمان می‌کرد متحد دیرینه‌اش در این جنگ، خط کشی‌هایش را رعایت خواهد کرد، حال با واقعیتی تلخ مواجه شده: تل‌آویو نه فقط در آتش ایران، که در دل اختلافات با آمریکا نیز می‌سوزد.