مردم به من می‌گویند: «می‌شود هم با این جنگ مخالفت کرد و هم با رژیم ایران. می‌توان هر دوی آنها را محکوم کرد.»

کیتلین جانستون
ترجمه مجله جنوب جهانی

البته که می‌توانید. اما نباید این کار را بکنید.

شما نباید این کار را بکنید. شما نباید در بحبوحه یک جنگ با پیامدهای عظیم از سوی آمریکا، مبلغ رایگان پنتاگون باشید. شما نباید کار «هاسباریست‌ها» را برایشان انجام دهید. بگذارید خودشان کار خودشان را بکنند.

این جنگ از قبل تبلیغ‌کنندگان بی‌شماری دارد که با تمام قوا فریاد می‌زنند «رژیم بد است» تا مطمئن شوند که کشتار ادامه پیدا می‌کند. شما نیازی نیست که صدای خود را به این هم‌سرایی اضافه کنید، و نباید این کار را بکنید. شما نباید به آنها در ساختن رضایت برای کشتار بیشتر انسان‌ها کمک کنید. شما باید صدای خود را صرفاً و منحصراً برای پایان دادن به کشتاری که دولت شما و متحدانش بر سر انسان‌ها می‌آورند، به کار بگیرید.

تمام آن شعارهای «رژیم بد است» تو، راه را برای قتل‌عامی که امروز شاهدش هستی هموار کرد. آن انتقادهای از روی خودبرتربینی‌ات از دولت ایران، حتی به حقوق یک زن ایرانی یا یک شهروند دگرباش جنسی هم کمکی نکرد. تمام کاری که کردی این بود که به شتاب‌بخشی به جنگی وحشتناک و غیرقابل‌تصور کمک کردی که حالا تضمین کرده همهٔ ایرانیان بیش از هر زمان دیگری در ترس و بدبختی زندگی کنند.

اگر زیر سلطهٔ امپراتوری غرب زندگی می‌کنی، وظیفهٔ اخلاقی‌ات این است که در آن بستر از صدایت مسئولانه استفاده کنی. نمی‌توانی با تکرار همان روایت‌های تغییر رژیم دربارهٔ کشوری که هدف امپراتوری قرار گرفته – درست مثل دولت‌های آمریکا و اسرائیل – به‌طور غیرمسئولانه به کارزار تبلیغاتی یک جنگ فعال دامن بزنی و بعد تظاهر کنی که این کارت تو را در برابر عواقب اعمالت مسئول نمی‌کند. اگر کلامت به چرخ‌دنده‌های ماشین جنگی روغن می‌زند، پس تو هم مسئولیت اخلاقی نسبی در قبال کاری که آن ماشین جنگی با کمک تو انجام می‌دهد، بر عهده داری.

نمی‌توانی تظاهر به نبود مسئولیت کنی. خانواده‌هایی که با کمک تبلیغات جنگ‌طلبانهٔ تو از هم می‌پاشند، برای فلسفهٔ سیاسی آنارشیستی یا تروتسکیستی‌ات که می‌گوید «همهٔ استبدادها به یک اندازه بدند» یا این که ژست پرهیزگاری‌ات چقدر به خودت احساس خوب می‌دهد، اهمیتی قائل نیستند. تنها چیزی که آن‌ها تجربه می‌کنند، عواقب اعمال توست.

به عنوان یک غربی، تنها وظیفه‌ات مخالفت با فساد امپراتوری غرب است. این تنها کاری است که باید بکنی. از پنجرهٔ این امپراتوری خونخوار ابدی به بیرون خم نشو که انگشت اتهام به سوی کشورهای هدف امپراتوری در جنوب جهانی نشانه بروی. این کار نفرت‌انگیز است.

جلوی مردمی‌کشی دولت خودت و متحدانش را بگیر. این وظیفهٔ توست. وقتی وظیفه‌ات را انجام دادی، بعد بیا با من دربارهٔ این حرف بزن که یک دولت یاغی در غرب آسیا به چه اندازه از نظر تو بد و نادرست است. تا آن موقع، خفه شو و کار خودت را بکن.

بدترین آدم‌های روی زمین در حال حاضر وانمود می‌کنند که باور کرده‌اند ایران دیوانه شده و از روی شرارت صرف شروع به شلیک بی‌هدف موشک به همسایگانش کرده است.
پس درست به همین دلیل که ایران به طور تصادفی به همهٔ اطرافیانش حمله می‌کند، خودش نشان می‌دهد که چرا هرگز نباید سلاح هسته‌ای داشته باشد.

همه همیشه به من می‌گویند که به کار خودم برسم و به جای جنگ ایران، دربارهٔ استرالیا بنویسم. در همین حین، استرالیا با فرستادن ماشین‌آلات جنگی به امارات متحدهٔ عربی برای «کمک به دفاع در برابر حملات موشکی ایران»، مشارکت گسترده‌اش در این جنگ را بیشتر کرده است.

پس استرالیا نه تنها به یک جنگ دیگر آمریکایی می‌پیوندد، بلکه دارد از امارات لعنتی – یکی از شرورترین کشورهای روی زمین – هم دفاع می‌کند. تمام آن قتل‌عامی که در سودان دیدید؟ با حمایت امارات بود. آن بچه‌های لاغر و نحیفی که چند سال پیش در یمن دیدید؟ توسط امارات و با همکاری عربستان سعودی و پشتیبانی آمریکا و متحدانش از گرسنگی تلف شدند. وقتی ما کوهی از اسلحه به این هیولاها می‌فروختیم به اندازه کافی بد بود، حالا مستقیماً از آن‌ها در برابر عواقب حملهٔ بی‌دلیل متحدشان به ایران دفاع می‌کنیم.

اتحاد ما با واشنگتن دارد روح این قاره را مسموم می‌کند.

توافق هسته‌ای ایران در سال ۲۰۱۵ به خوبی کار می‌کرد؛ هر کس خلافش را بگوید، دروغگو و جنگ‌طلب است. ترامپ و همدستانش در سال ۲۰۱۸ برجام را به آتش کشیدند، چون این توافق بزرگترین مانع آن‌ها برای راه‌اندازی جنگی بود که امروز شاهدش هستیم.
گزارش‌ها حاکی از آن است که ایران در حال آماده‌سازی برای مین‌گذاری در تنگه هرمز برای مسدود کردن کشتی‌هاست، که برای هر کس که می‌داند چرا امپراتوری آمریکا تاکنون از آغاز این جنگ خودداری می‌کرد، اینکار تعجب‌آور نیست.
شان مک‌کارتی در توییتر می‌نویسد: «۴۵ سال است که برنامه‌ریزان آمریکایی دقیقاً همین سناریو را بحث کرده‌اند و به همین دلیل همیشه با جنگ با ایران مخالف بوده‌اند. ترکیب باورنکردنی از باج‌گیری، اختلاس، پول لابی و دیوانگان آخرالزمانی لازم بود تا اسرائیل بتواند آمریکا را به سمت خودکشی امپراتوری سوق دهد.»

نکتهٔ جنون‌آمیز ماجرا اینجاست: تمام دلایلی که در گذشته جنگ با ایران را ایده‌ای بد نشان میداد، همچنان به‌قوت خود باقی‌اند و نشان می‌دهند که چرا این جنگ هنوز هم ایده‌ای بد است.

بستن تنگه هرمز توسط ایران کسی را غافلگیر نکرد؛ آن‌ها همیشه می‌دانستند اگر جنگی در کار باشد، این اتفاق خواهد افتاد.
وقتی ایران شروع به زدن تأسیسات نظامی آمریکا در کشورهای عربی همسایه کند، کسی غافلگیر نخواهد شد؛ آن‌ها همیشه می‌دانستند اگر جنگی شروع شود، این اتفاق خواهد افتاد.
این که ایران سنگر بگیرد و با اتکا به ارتش قدرتمند و زمین‌های نامساعدش برای تهاجم، حملهٔ آمریکا و اسرائیل را دفع کند، هیچ‌کس را غافلگیر نمی‌کند؛ آن‌ها همیشه می‌دانستند اگر جنگی شروع شود، این اتفاق خواهد افتاد.

هیچ‌کدام از اینها برای کسی که در جریان بوده، غافلگیرکننده نیست. همه چیز دقیقاً همان طور پیش می‌رود که رهبران، مقامات نظامی و تحلیلگران هر دو طرف همیشه گفته‌اند.

هیچ چیز دربارهٔ دلایل حمله نکردن به ایران تغییر نکرده. تنها چیزی که تغییر کرده، تمایل واشنگتن برای امتحان کردن یک ایدهٔ بسیار بد است.