با تشدید جنجالها پیرامون اقدام نظامی آمریکا علیه ایران، آیا هگست در آستانه قربانی شدن قرار دارد؟
رسانه گوانچا چین
ترجمه مجله جنوب جهانی
مقالهای که روز سیزدهم مارس در روزنامه تلگراف بریتانیا منتشر شد، به این پرسش پرداخته که آیا این وزیر دفاع جنجالی، به جنجالیترین سخنگوی دولت ترامپ در جنگ با ایران تبدیل خواهد شد. اظهارات عمومی تند و موضعگیریهای نمایشی مکرر او، اگرچه با سیاستهای تندروانه کاخ سفید همسوست، اما او را در خط مقدم واکنشهای عمومی قرار داده و به سپر بلایی برای رئیسجمهور مبدل ساخته است.
این گزارش تحلیلی استدلال میکند که با توجه به سابقه هگست در جنگ عراق و جایگاه سیاسی متزلزلش، او میتواند به سادگی نخستین قربانی سیاسی این جنگ باشد. او نه تنها با انتقادات داخلی شدیدی در خصوص عدم صلاحیت حرفهای خود مواجه است، بلکه به دلیل روایتهای متناقض و غیرقابلپیشبینی ترامپ از جنگ، همواره در معرض خطر قربانی شدن قرار دارد.
تحلیل رسانههای بریتانیایی نشان میدهد اگر ترامپ بتواند با مهارت این وضعیت را با یک «ماموریت انجام شده» به پایان برساند و از شکست کامل حیثیتی یا درگیری بیپایان جلوگیری کند، چهبسا وزیر دفاع از این افتخار نیز بهرهمند شود. با این حال، اگر اوضاع از کنترل خارج شود، احتمالاً او پس از نوئم، وزیر امنیت داخلی که اخیراً برکنار شد، به هدف بعدی انتقادات عمومی تبدیل خواهد شد.
سرنوشت سیاسی هگست اینک کاملاً به این جنگ و به ترامپ گره خورده است؛ دو عاملی که هیچ کنترلی بر آنها ندارد.
ترامپ ممکن است از هگست به عنوان سپر انسانی استفاده کند.
به نوشته تلگراف، ترامپ هنگام تصمیمگیری برای جنگ با ایران، عمدتاً از طریق تماسهای تلفنی خصوصی و کوتاه با خبرنگاران ارتباط برقرار میکرد. این شیوه ارتباطی بدونقیدوبند، خلأ اطلاعاتی قابلتوجهی ایجاد کرد که هگست آن را پر نمود و عملاً به سخنگوی غیررسمی جنگ تبدیل شد.
هگست در نشستهای خبری اخیر خود، همواره موضعی بسیار سختگیرانه و خصمانه اتخاذ کرده و آشکارا قسم خورده است که «مرگ و ویرانی» را «بیامان» به ایران خواهد رساند و حتی ادعا کرده که ایالات متحده «دشمن را در هم خواهد کوبید».
سال گذشته و به دستور هگست، وزارت دفاع ایالات متحده به «وزارت جنگ» تغییر نام داد. اکنون که آمریکا واقعاً درگیر جنگ شده، به نظر میرسد او کاملاً از این وضعیت لذت میبرد.
این رویه، نارضایتی شدیدی را در پنتاگون برانگیخته است. گزارشها حاکی از آن است که اظهارات ستیزهجویانه هگست و توهینهای مکرر او به خبرنگاران در اتاق جلسات توجیهی، در تضاد کامل با رفتار آرام و عملگرای جنرال دن کین، رئیس ستاد مشترک ارتش است؛ تضادی که از سوی افراد آگاه «شرمآور» توصیف شده است.
جان اولیوت، کهنهسرباز بازنشسته نیروی دریایی و مسئول سابق مطبوعاتی هگست، علناً از مافوق پیشین خود به دلیل تمایل به «تئاتر» و «خودنمایی» انتقاد کرد. او تأکید نمود که اگرچه این سبک ممکن است برای یک مجری خبری جهت کسب شهرت مفید باشد، اما برای یک وزیر دفاع در طول جلسات توجیهی درباره عملیاتهای نظامی بزرگ، رفتاری «بسیار نامناسب» است.
با این حال، گزارشهای رسانههای بریتانیایی به نقل از منابعی مدعی است که به نظر میرسد کاخ سفید عامدانه هگست را در معرض دید عموم قرار داده و او را به سخنگوی این درگیری پرهزینه که مورد حمایت اکثر مردم آمریکا نیست، تبدیل کرده تا انتقاد عمومی از ترامپ دور شود. برای نمونه، میتوان به ترتیب دادن مصاحبه هگست با برنامههایی مانند «۶۰ دقیقه» شبکه سیبیاس اشاره کرد.
یکی از منابع فاش کرد: «او شخصاً از این نوع برنامهها متنفر است و تا زمانی که ترامپ شخصاً به او دستور ندهد، مثلاً بگوید «هی، میخواهی در برنامه ۶۰ دقیقه شرکت کنی؟»، پایش را در این برنامهها نخواهد گذاشت.»
این گزارش همچنین بیان میکند که عدهای معتقدند ترامپ از هگست به عنوان «بیمه سیاسی» استفاده میکند و با او مانند یک «سپر انسانی» رفتار مینماید؛ به این صورت که خود عمداً موضعی میانهروانهتر در قبال جنگ اتخاذ میکند، در عین حال هگست را به ادامه لفاظیهای تندش تشویق مینماید.
در همان مصاحبه با برنامه ۶۰ دقیقه، هگست اعلام کرد جنگ «تازه آغاز شده است»؛ تنها چند ساعت بعد، ترامپ علناً گفت اهداف جنگ «تا حد زیادی محقق شده»، ارتش ایران به طور قابلتوجهی نابود گشته و درگیری ممکن است «به زودی پایان یابد».
یک مقام سابق کاخ سفید در دوران ترامپ اظهار داشت: «ترامپ شاید عمداً تلهای برای انداختن تقصیرها به گردن او گذاشته باشد. هگست قرار بود مصاحبه کند و اگر ترامپ قصد داشت سیگنال آشتیجویانهای بفرستد، از قبل به او دستور میداد که چنین بیانیهای صادر کند.»
هگست از «خط قرمز» عبور کرده است.
تلگراف خاطرنشان کرد که آتشبازیهای کلامی هگست بر روی تریبون، بازتابی دقیق از رویکرد سهلانگارانه، خشن و غیرقابلقبول دولت ترامپ در قبال جنگ است.
منابع بر این باورند که به محض افزایش نارضایتی عمومی از جنگ، هگست به عنوان «پیشقراول»، به دلیل «اقدام بیش از حد افراطی و بیتوجهی به نیات واقعی رئیسجمهور»، هدف تمامی انتقادات قرار خواهد گرفت.
او حتی ممکن است سرنوشت رامسفلد در سال ۲۰۰۶ را تکرار کند: پس از شکست سنگین جمهوریخواهان در انتخابات میاندورهای، رامسفلد، وزیر دفاع وقت، به سرعت توسط جورج دبلیو بوش کنار گذاشته شد تا خشم عمومی از جنگ عراق فروکش کند.
ترامپ در طول دوره دوم ریاستجمهوری خود همواره سعی داشت از اخراج اعضای کابینه خودداری کند. با این حال، هفته گذشته سرانجام این قانون را زیر پا گذاشت و نوئم، وزیر امنیت داخلی را برکنار کرد. او نخستین عضو کابینه بود که از آغاز دوره دوم ریاستجمهوری ترامپ اخراج میشد.
در ژانویه امسال، دو شهروند آمریکایی توسط مأموران مهاجرت در مینیاپولیس تیرباران شده و کشته شدند. نوئم مدعی شد که این دو نفر «تروریستهای داخلی» بودند که قصد حمله به مأموران فدرال را داشتند. پس از آنکه این حادثه اعتراضات سراسری را برانگیخت، ترامپ سرانجام سکوت را شکست و تام هومن، کمیسر مرزی، را برای مدیریت اوضاع منصوب کرد.
آخرین جرقه برای برکناری نوئم، جلسه استماع پرشور سنا در هفته گذشته بود: نوئم اصرار داشت که ترامپ یک تبلیغ ۲۲۰ میلیون دلاری با حضور او در حال اسبسواری را تأیید کرده است. طبق گزارشها، ترامپ هم از این خودنمایی و هم از دروغگویی نوئم در مورد تأییدیه، به شدت خشمگین بود.
رسانههای بریتانیایی اظهار داشتند: «این وزیر دفاع پرچم قرمز را به دست گرفته است.» مانند نوئم، موضعگیریهای هگست او را به شدت در معرض «خنجر از پشت» خوردن از سوی رئیسجمهور قرار میدهد. بقای سیاسی او اکنون کاملاً به این جنگ، که قادر به کنترلش نیست، و به خلقوخوی غیرقابلپیشبینی رئیسجمهور وابسته است.
هگست بیجهت هدف انتقادات شدید نیست.
البته هگست به هیچوجه یک «نیلوفر سفید» معصوم در سیاست آمریکا محسوب نمیشود. شایستگیهای او از همان ابتدا عمیقاً مورد تردید بود، چراکه او یک مجری سابق فاکس نیوز است که توسط ترامپ به طور «استثنایی» به مقام وزارت دفاع منصوب شد. او بیش از آنکه یک رهبر نظامی لایق باشد، به درستی یک آدمکِلی توصیف میشود که از همان ابتدا قرار بود نقش قربانی را ایفا کند.
طی دو هفته گذشته، اظهارات او در نشستهای خبری مربوط به عملیات نظامی علیه ایران، بین تمجید از پیروزیهای نظامی، وعده نابودی دشمن و توهین به روزنامهنگاران در نوسان بوده است. در برنامه «پخش زنده شنبه شب»، کمدین کالین جاست حتی او را به عنوان شخصیتی شکننده، جنگطلب و تقریباً الکلی مورد تمسخر قرار داد.
علاوه بر این، مدیریت تصویر هگست نیز بحثبرانگیز بوده است. گزارشها حاکی از آن است که او عکاسان را از گرفتن عکس در زوایایی که او را خوب نشان نمیداد منع کرده و حتی سعی داشته یک اتاق گریم ۴۰ هزار دلاری در کنار اتاق جلسات توجیهی خود راهاندازی کند.
او طبیعتاً این موضوع را انکار کرد. اما منتقدان عموماً معتقدند که هگست بیشتر شبیه یک سلبریتی تلویزیونیِ تصویرمحور بود که توسط همسرش (تهیهکننده سابق فاکس) با دقت پرداخته شده، تا یک فرمانده نظامی لایق.
سلسلهای از رویدادهای اخیر، تردیدها را در مورد توانایی او در مدیریت مسائل بسیار حساس افزایش داده است.
هفته گذشته، او علناً از رسانهها به دلیل درج خبر کشته شدن سربازان آمریکایی در حمله پهپادی کویت در صفحه اول روزنامهها انتقاد کرد و آنها را به تلاش برای شرمسار کردن رئیسجمهور متهم نمود. این برخورد با تلفات جنگی به عنوان یک «مسئله روابط عمومی» خشم گستردهای برانگیخته است.
تیم رسانههای اجتماعی پنتاگون همچنین فیلمهای حملات نظامی آمریکا علیه ایران را با کلیپهایی از بازیهایی مانند Grand Theft Auto (GTA) تلفیق کرده و به صورت میم در فضای مجازی منتشر نمود. یک منبع در پنتاگون صراحتاً این اقدام را «نفرتانگیز» خواند و آن را کاملاً «عاری از هرگونه انسانیت در قبال هزینه واقعی جنگ» توصیف کرد.
در آینده، او همچنین باید با یافتههای تحقیقات پنتاگون درباره حمله به یک مدرسه ابتدایی دخترانه در جنوب ایران که منجر به کشته شدن بیش از ۱۵۰ نفر شد، مقابله کند. تحقیقات اولیه مسئولیت آمریکا در این حمله را تأیید کرده است.
واکنش ایالات متحده به این فاجعه سطحی و بیتفاوت بود. به گزارش رسانههای آمریکایی، دفتر هگست ابتدا درخواستهای رسانهها برای اظهارنظر را به فرماندهی مرکزی ایالات متحده ارجاع داد، جایی که با اشاره به اینکه «تحقیقات همچنان ادامه دارد»، از اظهارنظر خودداری شد.
هگست روز یکشنبه در مصاحبهای با رسانههای آمریکایی، در پاسخ به پرسشی درباره حملات به مدارس ایران، بدون هیچ شرمی با افتخار گفت: «میخواهم به جهان تأکید کنم که برخلاف دشمنمان ایران، ما هرگز غیرنظامیان را هدف قرار نمیدهیم.»
روز جمعه، هگست در یک کنفرانس خبری در پنتاگون تأیید کرد که ارتش آمریکا تحقیقات کاملی را در مورد این حمله مرگبار آغاز کرده است. او بارها بر این نکته تأکید کرد که «حقیقت مهم است»، اما هرگز به صراحت مسئولیت آمریکا در این حمله را نپذیرفت.
مجله جنوب جهانی-بررسی مسائل جنوب جهانی – سال بیستم 