
لیو چنگهوی
ترجمه مجله جنوب جهانی
باید همیشه دیدگاهی بلندمدت داشت
بازگشت ملیپوشان زن ایرانی از استرالیا؛ پایان یک ماجرا
در حالی که آتش جنگافروزیهای آمریکا و رژیم صهیونیستی، منطقه را به سوی ایران نشانه رفته بود، تیم ملی فوتبال زنان ایران در حاشیه سفر به استرالیا برای شرکت در رقابتهای جام ملتهای آسیا، به سوژه اصلی یک جنجال رسانهای تبدیل شد. ماجرا از خودداری این تیم از خواندن سرود ملی در نخستین مسابقه آغاز شد و به درخواست پناهندگی شماری از بازیکنان انجامید، اما این قصه در کوتاهمدت چنان غافلگیری به همراه داشت که راهی جز بازگشت برای بیشتر آنها باقی نگذاشت.
به گزارش شبکه خبری استرالیا (ABC) در تاریخ ۱۶ مارس، پنج عضو تیم ملی فوتبال زنان ایران، از جمله کاپیتان تیم، از تصمیم خود برای ماندن در استرالیا منصرف شده و با لغو درخواست پناهندگی، این کشور را ترک کردهاند. با خروج این افراد، از مجموع هفت نفری که پس از جنجالِ خودداری از خواندن سرود، تقاضای حمایت داده بودند، تنها دو نفر در خاک استرالیا باقی ماندند.
«زهرا قنبری»، کاپیتان تیم، آخرین نفری بود که از پناهندگی چشم پوشید. او شامگاه ۱۵ مارس استرالیا را به مقصد مالزی ترک کرد تا از آنجا راهی ایران شود. دولت استرالیا نیز به شبکه بیبیسی تأیید کرده که پنجمین عضو تیم ایران درخواست خود را پس گرفته و بامداد دوشنبه از این کشور خارج شده است.
در حالی که مقامات استرالیایی درباره وضعیت کاپیتان سکوت کردهاند، خبرگزاری رسمی جمهوری اسلامی (ایرنا) از بازگشت قنبری به «آغوش وطن» خبر داده و خبرگزاری مهر نیز این اقدام را «نشانه غیرت میهنی» این ورزشکاران توصیف کرده است.
پیش از این نیز سه بازیکن و یکی از اعضای کادر پشتیبانی تیم، درخواست خود را پس گرفته و راهی مالزی شده بودند. این افراد هماکنون در یکی از هتلهای کوالالامپور در انتظار پرواز بعدی برای بازگشت به کشور به سر میبرند.
حادثه از آنجا آغاز شد که تیم ۲۶ نفره ایران در نخستین دیدار خود در جام ملتهای آسیا برابر کره جنوبی، در زمان پخش سرود ملی سکوت اختیار کردند. این حرکت که به سرعت به عنوان نمادی از اعتراض به حکومت ایران تفسیر شد، واکنشهای گستردهای برانگیخت تا جایی که یکی از مجریان صداوسیما این بازیکنان را «خیانتکاران جنگی» خطاب کرد.
پس از این جنجال، شش بازیکن و یکی از اعضای کادر فنی از ترس عواقب بازگشت، درخواست پناهندگی دادند. جالب آنکه تیم ایران در مسابقات بعدی خود، سرود ملی را همخوانی کردند.
دولت استرالیا به پنج نفر از این افراد ویزای بشردوستانه اعطا کرد و سپس برای یک بازیکن دیگر و یکی از کارکنان تیم نیز این امکان فراهم شد. در بحبوحه این جنجال، دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا که به خارجی ستیزی و مقابله با پناهندگان در جهان شهره عالم است نیز در شبکههای اجتماعی مدعی گفتوگوی خود با نخستوزیر استرالیا برای حل و فصل وضعیت این بازیکنان شد.
در همین حال، گروههای ایرانی مقیم استرالیا که ارتباطشان با اسرائیل و شبکه اسرائیلی ایران انترناسیونال غیر قابل کتمان است پیگیر ماندگاری این ورزشکاران بودند، مدعی دریافت گزارشهایی مبنی بر «تهدید خانوادهها از سوی مقامات ایرانی» شدند. این ادعاها با اظهارات «هیوا امینی»، بازیکن سابق تیم ملی فوتسال که خود در تبعید به سر میبرد، همصدا بود. او در حساب کاربری خود در ایکس گفت که فدراسیون فوتبال با همکاری سپاه، «فشار سازمانیافته و سنگینی» را بر خانوادههای این بازیکنان وارد کرده است.
اما منابع مطلع در دولت استرالیا میگویند این ادعاها پس از بررسیهای لازم، تأیید نشده و دلیلی برای اثبات آن وجود ندارد. در ایران واکنشها کاملاً عادی بوده و از بازگشت تیم ملی به آغوش میهن استقبال گسترده شده است و دولت ایران رسماً اعلام کرده است که هیچ مشکلی با بازگشت تیم ملی فوتبال زنان ایران به میهن نداشته و آنان تحت پیگرد هیچ سازمان و یا ارگان امنیتی در ایران قرار ندارند.
«تونی برک»، وزیر کشور استرالیا، در این باره گفت که به این افراد فرصت کافی برای تجدید نظر داده شده است. او افزود: «ما تمام تلاش خود را برای فراهم کردن امکان ماندن و ارتباط با آنها انجام دادیم، اما نمیتوانیم شرایطی را که این افراد در آن تصمیمهای خطیر خود را میگیرند، نادیده بگیریم.»
طبق اعلام فدراسیون فوتبال ایران، این بازیکنان در روزهای آینده به تهران بازخواهند گشت. خبرگزاری تسنیم نیز این بازگشت را «پیوستن دوباره به خانواده و میهن» توصیف کرده است.

