شبکه چینی ناظر
ترجمه مجله جنوب جهانی

نشانه‌های خستگی بر پیکره ناوگان جنگی ایالات متحده در آب‌های خاورمیانه آشکارتر می‌شود. ناو هواپیمابر «جرالد آر. فورد» که این روزها در چارچوب مأموریت‌های تهاجمی علیه ایران به کار گرفته شده است، هفته گذشته دچار یک آتش‌سوزی گسترده و غیرعملیاتی شد. در حالی که مقامات نظامی آمریکا در ابتدا این رویداد را حادثه‌ای جزئی و کنترل‌شده معرفی کرده بودند، گزارش‌های تازه حاکی از ابعاد بسیار جدی‌تر این رخداد است.

به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی نیویورک‌تایمز و به نقل از منابع آگاه در پنتاگون، این آتش‌سوزی که از مجرای تهویه یک دستگاه خشک‌کن صنعتی در رختشویخانه ناو آغاز شد، به سرعت به بخش‌های مجاور سرایت کرد. نکته حائز اهمیت آنکه مهار شعله‌ها، نه چند ساعت، که بیش از ۳۰ ساعت به طول انجامید و طی این مدت، شرایط بحرانی تمامی سطوح ناو را در بر گرفت.

پیامدهای این آتش‌سوزی فراتر از دودگرفتگی و حرارت بود. منابع آگاه فاش ساخته‌اند که در پی این حادثه، بیش از ۶۰۰ نفر از خدمه ناو محل اسکان خود را از دست داده‌اند و ناگزیر به استراحت بر روی عرشه، راهروها و حتی میزهای کار هستند. این در حالی است که ستاد فرماندهی مرکزی ایالات متحده (سنتکام) صرفاً به جراحت سطحی دو ملوان اشاره کرده و مدعی شده بود که «کشتی کماکان از آمادگی رزمی کامل برخوردار است». با این همه، شواهد میدانی از افزایش شمار مصدومان تنفسی ناشی از استنشاق دود در میان خدمه خبر می‌دهد و از سرگیری فعالیت عادی تأسیسات رختشویخانه نیز هنوز ممکن نشده است.

اما این تازه‌ترین مشکل در میان انبوهی از نواقص فنی است که گریبانگیر پیشرفته‌ترین ناو هواپیمابر جهان شده است. پیش‌تر نیز رسانه‌ها از اختلال مکرر در سیستم لوله‌کشی و تخلیه فاضلاب ناو گزارش داده بودند؛ معضلی که منجر به از کار افتادن روزانه حدود ۶۵۰ توالت و تشکیل صف‌های طولانی بعضاً ۴۵ دقیقه‌ای برای قریب به ۴۵۰۰ پرسنل ناو شده بود. هرچند نیروی دریایی آمریکا این مشکلات را پیش‌پا افتاده و بی‌تأثیر بر کارآیی رزمی خواند، اما تحلیلگران نظامی معتقدند چنین نقص‌های مکرری می‌تواند نشانه‌ای از افت روحیه یا حتی خرابکاری پنهان در اعتراض به تمدید مأموریت‌های طاقت‌فرسا باشد.

ناو «فورد» که از ژوئن ۲۰۲۵ (خرداد ۱۴۰۴) به آب‌های بین‌المللی گسیل شده، اکنون دهمین ماه مأموریت متوالی خود را پشت سر می‌گذارد. این ناو که پیش‌تر مسیر خود را از مدیترانه به دریای کارائیب تغییر داده بود تا در ماجراجویی‌های نظامی واشنگتن علیه ونزوئلا مشارکت کند، مجدداً به خاورمیانه بازگردانده شد تا اهرم فشاری علیه تهران باشد. در صورت تداوم این وضعیت تا ماه آوریل، «فورد» رکورد طولانی‌ترین استقرار یک ناو هواپیمابر آمریکا پس از جنگ ویتنام را که متعلق به ناو «آبراهام لینکلن» با ۲۹۴ روز مأموریت است، خواهد شکست.

با این حال، شنیده‌ها از پنتاگون حاکی از آن است که نه تنها این رکورد شکسته خواهد شد، بلکه خدمه ناو برای بازگشت به خانه باید تا ماه مه (اردیبهشت ۱۴۰۵) صبر کنند. این به معنای پایان یک مأموریت یک‌ساله و دو برابر شدن مدت زمان استاندارد استقرار این شناورهای غول‌پیکر است. جان کربی، دریاسالار بازنشسته و سخنگوی پیشین وزارت دفاع آمریکا، در این باره هشدار داده که «کشتی‌ها نیز مانند انسان‌ها خسته می‌شوند» و استقرار طولانی‌مدت فراتر از مرزهای توانایی، افت شدید کارآیی را هم برای ناو و هم برای خدمه به دنبال خواهد داشت.

در چنین فضای پرتنشی، گمانه‌زنی‌ها در مورد اعزام ناو «جورج اچ. دبلیو. بوش» به منطقه برای جایگزینی با «فورد» قوت گرفته است؛ اقدامی که نشان می‌دهد فرماندهان پنتاگون به خوبی از فرسودگی مفرط ناوگان خود در آب‌های خاورمیانه آگاه هستند و می‌کوشند پیش از یک فاجعه تمام‌عیار، صحنه را تغییر دهند.