کیتلین جانستون

جنگ.
قتل‌عام.
بمباران مدرسه و بیمارستان.
میلیون‌ها آواره.
حمله به لبنان.
انفجار در تهران.
غزه، با آن سطح ماه‌گونه و بی‌حیات.
کرانه باختری، غرق در خون.
کودکی بی‌دست و پا.
بوی تعفن کشته‌ها.
ترور پزشک و روزنامه‌نگار.
آسمان سیاه از دود، آب زهرآگین.
سیل بی‌امان پروپاگانداهای فرساینده.
اسلام‌هراسی و نژادپرستی علیه اعراب، با تمام قوا.
حق آزادی بیان در غرب، دارد ذره ذره از بین می‌رود.
سیاستمداران جنگ‌طلب و فاسد.
لشکر بات‌های هاسبارا در فضای مجازی.
قیمت بنزین رفته است بالا.
پولی که باید خرج مدرسه و بیمارستان می‌شد، شد بمب برای اسرائیل.
این همه مرگ، ویرانی، بی‌ثباتی و رنجی که بر سر غیرنظامیان در سراسر غرب آسیا می‌بارد.

این است معنای صهیونیسم. وقتی ایدئولوژی‌ای بخواهد به‌زور، موجودیت یک دولت آپارتاید یهودی را بر سرزمین تاریخی فلسطین تحمیل کند، نتیجه همین می‌شود. نگاه کنید. همین است که می‌بینید.

هیچ نسخه‌ی واقعی دیگری از صهیونیسم وجود ندارد که در آن این کابوس نباشد. صهیونیسم لیبرال و خیال‌پردازانه‌ای که از اسرائیلی صلح‌طلب و برابری‌طلب حرف می‌زند، یک سراب است. هرگز در جهان واقعی وجود نداشته.

در جهان واقعی، اسرائیل بدون خشونت و ظلم مداوم دوام نمی‌آورد. مثل خانه‌ای می‌ماند که اگر مدام دست‌اندازی نکند و بر خرابه‌های بیشتری بنا نشود، فرو می‌ریزد. یک جورهایی باید فهمید این خانه، اساساً جای اولش اشتباه بوده و باید فکری به حالش کرد.

صهیونیسم یک آزمایش شکست‌خورده است. دلیلش را می‌خواهید؟ به دور و برتان نگاه کنید.

وقتش است دیگر فیوزش را بکشیم.