جنگ‌طلبان هرگز اعتراف نخواهند کرد که اشتباه کرده‌اند و هرگز از اشتباهاتشان درس نخواهند گرفت

کیتلین جانستون
ترجمه مجله جنوب جهانی

جان بولتون، مشاور پیشین امنیت ملی ترامپ، توییتی منتشر کرده که واقعاً خشمگینم کرد.
بولتون نوشته: «در سال‌های ۲۰۱۸ تا ۲۰۱۹، من تا جایی که توانستم از تغییر رژیم در ایران دفاع کردم. نزدیکان ترامپ اغلب به توانایی ایران در مسدود کردن تنگه هرمز به عنوان دلیلی علیه تغییر رژیم اشاره می‌کردند. ترامپ کاملاً از این احتمال آگاه بود، اما با این حال خود را برای آن آماده نکرده بود.»

باور کردنی است؟ این یارو می‌گوید: «هی، ترامپ باید می‌دانست که این جنگ سخت خواهد بود، چون مردم سعی کردند به او هشدار بدهند – اما به من گوش نکرد!»

لعنت بر تو، این جنگِ تو بود. تو همان کسی هستی که می‌گفتی «ایران را بمباران کن». دهه‌هاست که این به تمام هویت حرفه‌ای‌ات تبدیل شده. در این سال‌ها، خدا می‌داند چند بار از نامت به عنوان نمونهٔ یک هیولای جنگ‌طلبِ مستقر در باتلاق واشنگتن استفاده کردم، هر وقت که به نمونه‌ای از سرسخت‌ترین طرفداران جنگ با ایران نیاز داشتم. حالا بالاخره جنگ را به دست آوردی و اوضاع دقیقاً به همان بدی‌ای پیش می‌رود که همه هشدار می‌دادند – و تو می‌گویی: «آره، خب، باید بهتر می‌فهمید، مردم سعی کردند در مورد تنگه هرمز به او هشدار بدهند»؟ برو گمشو.

این جنگ‌طلبان حرفه‌ای هرگز، هرگز از اشتباهات خود درس نمی‌گیرند. سال‌ها پس از آنکه حمله به عراق به فاجعه انجامید، جان بولتون همچنان در رسانه‌ها حضور می‌یافت و به مردم می‌گفت که معتقد است آن جنگ «موفقیتی چشمگیر» بوده و تنها «اشتباهاتی» را می‌پذیرد که بعداً در روند سرنگونی صدام حسین رخ داده است.

آنها هرگز اعتراف نمی‌کنند که اشتباه کرده‌اند. هرگز نمی‌پذیرند که جنگشان ایده‌ای بد بود. فقط اذعان می‌کنند که دقیقاً به شکلی که در ذهن داشتند پیش نرفت. آنها در دنیایی خیالی زندگی می‌کنند که در آن تمام نقشه‌های جنگی‌شان بی‌نقص اجرا می‌شود – به شرطی که شخصاً بتوانند هر ذره از آنچه رخ می‌دهد را کنترل کنند. کاملاً نادیده می‌گیرند که این غیرممکن است و هر جنگی همیشه شمار غیرقابل‌تصوری از متغیرهای خارج از کنترل خواهد داشت.

از نظر آنها، جنگ‌ها هرگز اشتباه نیستند، فقط اشتباه اجرا می‌شوند. مداخلهٔ نظامی آمریکا هیچ‌گاه نمی‌تواند شکست بخورد، بلکه تنها ممکن است که نافرجام بماند.

به نظر نمی‌رسد بولتون حتی تصوری از این داشته باشد که ترامپ چه کار متفاوتی می‌توانست انجام دهد تا ایران را از بستن تنگه هرمز بازدارد. چند روز پیش به مصاحبه‌ای با NPR گوش می‌دادم که در آن او ترامپ را به‌خاطر «نداشتن برنامه‌ریزی قبلی» برای جلوگیری از محاصرهٔ ایران به شدت مورد انتقاد قرار داد، اما حتی در یک جمله هم مشخص نکرد که ترامپ برای رسیدن به این هدف چه می‌توانست بکند. او فقط گفت که «یک خلأ بزرگ در برنامه‌ریزی وجود دارد» و «ظاهراً آنها پتانسیل کارگذاری مین در تنگه هرمز را آنطور که باید جدی نگرفته‌اند»، بدون آنکه هیچ‌گاه بگوید چه کاری می‌توانستند انجام دهند.

او نمی‌داند. خودِ او، آن مرد جنگ با ایران، هیچ برنامه‌ای برای چگونگی انجام این جنگ بدون عواقب فاجعه‌بار برای آمریکا و متحدانش نداشت. او تمام دوران حرفه‌ایِ خونین خود را صرف پیشبرد جنگی کرده که هیچ‌گاه نمی‌دانست چگونه باید آن را به پیش ببرد.

اینها همان ذهن‌هایی هستند که جنگ‌های امپراتوری آمریکا را رهبری می‌کنند.

بدترین آدم‌ها دقیقاً همان چیزی را به دست می‌آورند که می‌خواهند، و بعد معلوم می‌شود حتی آن را هم نمی‌خواسته‌اند. مثل ایلان ماسک که ماه گذشته توییت کرد: «هر کسی که گفته “پول نمی‌تواند خوشبختی بخرد” واقعاً می‌دانسته درباره چه چیزی صحبت می‌کند.» آنها هر آنچه خواسته‌اند را به دست می‌آورند و این وضعیت همه را بدبخت می‌کند – حتی خودشان را شاد نمی‌کند.

وضع موجود امپریالیستی، بدترین‌ها را در میان ما به قدرت می‌رساند. کم‌خردترین‌ها. کم‌بیناترین‌ها. کم‌دل‌ترین‌ها. کم‌لیاقت‌ترین‌ها. بی‌کفایت‌ترین‌ها.

ما به یک تغییر انقلابیِ بنیادین نیاز داریم، و همین الان هم به آن نیاز داریم.