«یک آتشبس ساده کافی نیست»؛ امارات خواهان نتیجهای قطعی در جنگ با ایران شد
فلسطین کرونیکل
ترجمه مجله جنوب جهانی
امارات متحده عربی آشکارا ایده آتشبس صرف را رد کرده و خواستار دستیابی به نتیجهای نهایی در این جنگ است؛ موضعی که با تداوم فشارها بر توانمندیهای ایران همسو است.
روشن شدن موضع ابوظبی
در حالی که دولت ترامپ به دنبال راهی برای خروج از درگیری با ایران به نظر میرسد، دو بازیگر منطقهای همچنان در مسیری مخالف حرکت میکنند: اسرائیل و امارات متحده عربی.
اگرچه موضع اسرائیل مبنی بر تداوم جنگ از همان آغاز شفاف بود، اما موضع امارات تاکنون کمتر صریح بیان شده و عمدتاً از طریق گزارشهای پراکنده، سیگنالهای دیپلماتیک و اظهارات مقامات ناشناس حامی تشدید فشارها منعکس میشد.
اینک اما این موضع در مقالهای تحلیلی از سوی یوسف العتیبه، سفیر امارات در ایالات متحده، که روز ۲۵ مارس ۲۰۲۶ در «والاستریت ژورنال» منتشر شد، بهطور علنی و شفاف تبیین شده و یکی از روشنترین بیانات رسمی ابوظبی درباره دیدگاه این کشور نسبت به جنگ محسوب میشود.
العتیبه در این نوشتار، ایده پایان دادن به درگیری صرفاً از مسیر مذاکره را رد کرده و مینویسد: «یک آتشبس ساده کافی نیست»؛ بلکه خواستار «نتیجهای قطعی است که طیف کامل تهدیدات ایران را پوشش دهد».
فراتر از آتشبس
سفیر امارات این جنگ را بخشی از یک رویارویی گستردهتر و بلندمدت ارزیابی میکند و استدلال مینماید که تحولات اخیر، نگرانیهای دههها پیش درباره نقش منطقهای ایران را تأیید میکند.
به نوشته او: «جنگ سهونیم هفته اخیر، آنچه را که نزدیک به پنجاه سال میدانستیم، تأیید کرد.» العتیبه انقلاب ایران را «تهدیدی برای امنیت جهانی و ثبات اقتصادی» توصیف میکند.
محور استدلال سفیر بر این اصل استوار است که جنگ باید فراتر از یک کاهش موقت تنش پیش برود. او بهصراحت حوزههایی را که به باور وی باید تحت فشار مستمر قرار گیرند، برمیشمارد: توانمندیهای هستهای، برنامههای موشکی، جنگ پهپادی، اتحادهای منطقهای و فعالیتهای دریایی.
این چارچوب، امارات را قاطعانه در زمره طرفداران رویارویی بلندمدت—و نه توقف مذاکرهمحور—قرار میدهد و بر دستیابی به نتایج استراتژیک، بهجای توقف فوری خصومتها، تأکید دارد.
برجستهسازی مخاطرات اقتصادی
یکی از ارکان کلیدی موضع امارات، بُعد اقتصادی جنگ است که العتیبه آن را محور اصلی درگیری میداند.
او مینویسد: «نمیتوانیم اجازه دهیم ایران، ایالات متحده، امارات و اقتصاد جهانی را گروگان بگیرد.» سفیر امارات تحولات نظامی را مستقیماً به ثبات اقتصادی جهانی پیوند میزند.
به باور او، اقدامات ایران فراتر از درگیری نظامی مستقیم است و شامل حمله به زیرساختهای حیاتی و اختلال در زنجیرههای تأمین میشود. العتیبه به حملات علیه فرودگاهها، بنادر و تأسیسات انرژی، و نیز اختلال در حملونقل کالاهای ضروری برای تولید و کشاورزی اشاره میکند.
تأکید ویژهای بر تنگه هرمز—کریدور دریایی استراتژیکی که بخش عمدهای از انرژی جهانی از آن عبور میکند—صورت گرفته است. العتیبه بازگشایی و ایمنسازی این مسیر را ضروری دانسته و خواستار اقدام هماهنگ بینالمللی برای تضمین ثبات آن شده است.
خط مقدم و هدفگیری
العتیبه همچنین امارات را بهعنوان هدف اصلی فعالیتهای نظامی ایران معرفی میکند و هم مقیاس و هم شدت حملات علیه این کشور را برجسته میسازد.
به نوشته او: «ایران بیش از ۲۱۸۰ موشک و پهپاد به سمت امارات شلیک کرده است»؛ رقمی که به باور وی از مجموع حملات به هر کشور دیگری در طول این درگیری فراتر رفته است.
او با توصیف امارات بهعنوان «خط مقدم این درگیری»، بر نزدیکی جغرافیایی و آسیبپذیری این کشور تأکید میکند و در عین حال، توانمندیهای دفاعی آن را یادآور میشود: بیش از ۹۵ درصد تهدیدات ورودی خنثی شدهاند.
سفیر همچنین تصریح میکند که امارات بهدنبال این رویارویی نبوده و به تلاشهای دیپلماتیک پیش از شروع جنگ اشاره مینماید. به گفته او، مقامات اماراتی برای جلوگیری از تشدید تنش، با تهران و واشنگتن تعامل داشته و تأکید کردهاند که از خاک امارات برای حمله به ایران استفاده نخواهد شد.
راهبرد و تداوم فشار
فراتر از تحولات فوری نظامی، العتیبه چشماندازی راهبردی ترسیم میکند که فشار مستمر بر ایران را با تابآوری اقتصادی بلندمدت تلفیق مینماید.
او اذعان میدارد که اگرچه برخی توانمندیهای ایران تضعیف شده، اما «اقدامات بیشتری» برای مقابله با تهدیدهای باقیمانده—بهویژه در حوزه موشکها و پهپادها—ضروری است.
در عین حال، وی آمادگی امارات را برای مشارکت در ابتکارات بینالمللی با هدف تأمین امنیت مسیرهای دریایی، بهویژه تنگه هرمز، اعلام میکند و نقش ابوظبی را در تلاشهای جهانی برای تثبیت جریان انرژی پررنگ میسازد.
العتیبه همچنین بر راهبرد اقتصادی امارات تأکید ورزیده و سرمایهگذاریهای جاری در بخشهایی چون هوش مصنوعی، انرژیهای تجدیدپذیر و گردشگری را برجسته میکند. او به روابط عمیق اقتصادی با ایالات متحده—از جمله تعهد سرمایهگذاری ۱.۴ تریلیون دلاری—اشاره مینماید.
سفیر امارات در پایان، رویکردهای مبتنی بر مهار موقت یا به تعویق انداختن را رد کرده و هشدار میدهد که تأخیر در رویارویی نهایی، تنها به بحرانهای آینده دامن خواهد زد. وی ضمن بیان تمایل امارات به رابطهای پایدار با ایران، تصریح میکند که تحقق چنین رابطهای منوط به تغییرات بنیادین در رفتار منطقهای تهران است.
این مقاله لحظهای مهم در بیان عمومی موضع امارات محسوب میشود و ابوظبی را بهوضوح در زمره کشورهایی قرار میدهد که از تداوم جنگ تا دستیابی به اهداف راهبردی گستردهتر حمایت میکنند.
(منبع: فلسطین کرونیکل)
مجله جنوب جهانی-بررسی مسائل جنوب جهانی – سال بیستم 