افشاگری نیویورک تایمز از پشت‌پرده تصمیم‌گیری برای جنگ با ایران

در


شبکه ناظر چین
ترجمه مجله جنوب جهانی

افشاگری نیویورک تایمز از پشت‌پرده تصمیم‌گیری برای جنگ (تجاوز امپریالیستی) با ایران:
همه تابع «حس ششم» رئیس‌جمهور شدند

«ترامپ چگونه آمریکا را به جنگ با ایران کشاند؟» – این تیتر گزارش بلندبالایی است که روزنامه نیویورک تایمز در ۱۷ فروردین منتشر کرده و در آن جزئیات تکان‌دهنده‌ای از کشمکش‌های پشت‌پرده کاخ سفید پیش از حمله به ایران روایت شده است. روایتی که نشان می‌دهد چگونه «شجاعت یا شتاب‌زدگی» ذاتی رئیس‌جمهور آمریکا، در نهایت بر نظرات کارشناسی و هشدارهای مکرر مشاوران چربیده است.

این گزارش بر اساس کتاب تازه دو خبرنگار ارشد نیویورک تایمز به نام‌های «جاناتان سوان» و «مگی هابرمن» با عنوان «تغییر رژیم: درون ریاست‌جمهوری پادشاه‌وار دونالد ترامپ» تنظیم شده و نگاهی است به روزهای تعیین‌کننده پیش از طوفان.

دیدار سریع و محرمانه نتانیاهو در ساعات اولیه صبح

داستان از صبح روز ۲۱ بهمن آغاز می‌شود. یک دستگاه شاسی‌بلند سیاه، بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، را بی‌سروصدا به کاخ سفید می‌رساند. بدون دوربین، بدون خبرنگار، و با حداقل تشریفات. نتانیاهو برای آخرین تلاش خود آمده بود: قانع کردن ترامپ برای حمله به ایران.

در «اتاق وضعیت» (سیچوایشن روم) کاخ سفید، نتانیاهو و همراهانش – از جمله رئیس موساد و فرماندهان ارشد نظامی اسرائیل – گزارش محرمانه‌ای را درباره ایران روی میز می‌گذارند. در سوی دیگر میز، چهره‌های کلیدی کابینه ترامپ نشسته‌اند: رئیس‌جمهور، رئیس‌دفتر او (سوزی وایلز)، مارکو روبیو (وزیر امور خارجه و مشاور امنیت ملی)، پیت هگزت (وزیر دفاع)، ژنرال دن کین (رئیس ستاد مشترک ارتش)، جان رتکلیف (رئیس سیا)، استیو ویتکاف (نماینده ویژه در خاورمیانه) و حتی جرد کوشنر، داماد ترامپ. جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور، در باکو به سر می‌برد و به این جلسه نمی‌رسد.

معادلاتی که به نفع «بله» چیدمان شده بود

نتانیاهو طی یک ساعت، سناریوی خود را چنین ترسیم می‌کند:

· برنامه موشک‌های بالستیک ایران طی چند هفته نابود خواهد شد.
· توانایی ایران برای بستن تنگه هرمز به صفر می‌رسد.
· احتمال حملات تلافی‌جویانه ایران علیه منافع آمریکا در همسایگی «بسیار ناچیز» است.
· با بمباران گسترده و تحریک اعتراضات داخلی (با کمک اطلاعاتی اسرائیل)، زمینه برای سرنگونی نظام جمهوری اسلامی فراهم می‌شود.
· حتی کردهای ایرانی – مسلح و آموزش‌دیده در عراق – می‌توانند از شمال غرب ایران یک جبهه زمینی باز کنند.

زمانی که نتانیاهو حرفش را تمام می‌کند، ترامپ لبخندی می‌زند و می‌گوید: «به نظر خوب می‌رسد.» برای نخست‌وزیر اسرائیل، همین یک جمله کافی بود.

عقیده یا واقعیت؟ اختلاف درون کابینه

اما روز بعد، داستان فرق می‌کند. در جلسه محرمانه دیگری – این بار فقط با مقامات آمریکایی – دو افسر ارشد اطلاعاتی، سناریوی نتانیاهو را چهاربعدی تحلیل می‌کنند:
۱. «ضربه زدن به سر مار» (ترور رهبر معظم ایران)
۲. تضعیف توان فرامرزی ایران
۳. برانگیختن اعتراضات مردمی
۴. تغییر رژیم و روی کار آمدن یک رهبر سکولار

نتیجه ارزیابی: دو هدف اول شدنی است، اما دو هدف آخر «کاملاً غیرواقعی» و به تعبیر روبیو «صرفاً مزخرف» ارزیابی می‌شود.

ژنرال دن کین نیز که تجربه همکاری با اسرائیلی‌ها را دارد، به ترامپ می‌گوید:
«آقای رئیس‌جمهور، به تجربه می‌گویم؛ این روش همیشگی اسرائیلی‌هاست. بزرگنمایی می‌کنند و برنامه‌هایشان همیشه بی‌نقص از آب درنمی‌آید. آنها می‌دانند به ما نیاز دارند، به همین دلیل تهاجمی لابی می‌کنند.»

شکاف عمیق در تیم ترامپ

در روزهای بعد، نقش‌ها روشن می‌شود:

· جیدی ونس: قاطع‌ترین مخالف جنگ. او هشدار می‌دهد که جنگ با ایران «فاجعه‌بار» خواهد بود، متحدان سیاسی ترامپ را از هم می‌پاشد و قول معروف «جنگ جدید راه نمی‌اندازم» را نقض می‌کند. با این حال، وقتی می‌بیند رئیس‌جمهور مصمم است، می‌گوید: «به نظر من ایده افتضاحی است، ولی اگر می‌خواهید بزنید، من پشتتان هستم.»

· پیت هگزت: سرسخت‌ترین حامی حمله. او معتقد است «دیر یا زود باید مشکل ایران را حل کرد، پس چرا الان نه؟»

· مارکو روبیو: مردد اما در نهایت هم‌راستا با ترامپ. او صراحتاً می‌گوید: اگر هدف تغییر رژیم است، اقدام نکنید؛ اما اگر هدف نابودی برنامه موشکی ایران است، بله.

· سوزی وایلز: نگران هزینه‌های سیاسی جنگ (به‌ویژه گرانی بنزین پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای) اما در عمل مانع نمی‌شود.

· ژنرال کین: هرگز مستقیماً نمی‌گوید «جنگ ایده بدی است»، اما مرتب بر ریسک‌ها و کاهش شدید مهمات (به‌خاطر جنگ اوکراین و اسرائیل) تأکید می‌کند. موضع نهایی او: «اگر فرمان بدهید، سربازان انجام می‌دهند.»

«همه تسلیم احساسات رئیس‌جمهور شدند»

در نهایت، روز ۷ اسفند، در هواپیمای «ایر فورس وان» و تنها ۲۲ دقیقه پیش از ضرب‌الاجلی که ژنرال کین تعیین کرده بود، ترامپ فرمان حمله را صادر می‌کند.

نویسندگان نیویورک تایمز در خط پایانی گزارش خود می‌نویسند:
«همه در نهایت تسلیم احساس درونی رئیس‌جمهور شدند. آنها مردی را دیده بودند که تصمیم‌های جسورانه – گاه دیوانه‌وار – می‌گیرد و باز هم برنده از آب درمی‌آید. این بار هم هیچ کس جلودارش نبود.»

در میان این کشمکش‌ها، یک روایت فرعی هم وجود دارد: تاکر کارلسن، مفسر سرشناس محافظه‌کار، بارها به ترامپ هشدار داده بود که جنگ با ایران «ریاست‌جمهوری‌ات را نابود خواهد کرد». ترامپ در یکی از تماس‌های تلفنی چند هفته پیش از جنگ به او گفته بود:

«می‌دانم نگرانی، اما همه‌چیز درست می‌شود.»
اما نشد!
و سرانجام آمریکا به هیچ کدام از اهدافش نرسید و ایران  از درون خود را پالایش کرد و متحد شد.