پنج ماه از ناپدید شدن او در زندان اوکراین می‌گذشت و تنها چند روز پیش بود که اولین اطلاعات در مورد وضعیت وی منتشر شد. اکنون پدر این وبلاگ‌نویس اعلام کرده است که گونزالو لیرا در زندان اوکراین جان خود را از دست داده است. یک روزنامه‌نگار دیگر که قربانی این دموکراسی اوکراینی شده است.

تاکر کارلسون، روزنامه‌نگار برجسته آمریکایی، در حساب توییتر خود به نقل از پدر گونزالو لیرا، روزنامه‌نگار شیلیایی-آمریکایی، گزارش داد که این وبلاگ‌نویس در زندان اوکراین جان خود را از دست داده است.

“پدر گونزالو لیرا می‌گوید پسرش در سن ۵۵ سالگی در یک زندان اوکراینی جان خود را از دست داده است، جایی که او به اتهام انتقاد از زلنسکی و دولت بایدن زندانی شده بود. گونزالو لیرا شهروند ایالات متحده بود، اما دولت بایدن به وضوح بازداشت و شکنجه او را حمایت کرده است. چند هفته پیش با پدرش صحبت کردیم که پیش‌بینی می‌کرد پسرش کشته خواهد شد.”

لیرا از آغاز عملیات نظامی روسیه از طریق ویدیو از خارکف گزارش می‌داد؛ کانال‌های او در توییتر و یوتیوب بارها حذف شدند و آخرین ویدئوی او پنج ماه پیش ساخته شد، زمانی که سعی داشت اوکراین را به سمت مجارستان ترک کند.

به دلیل انتقاد از رژیم زلنسکی با گزارش‌هایش، لیرا در ماه مه ۲۰۲۲ برای اولین بار بازداشت شد، اما پس از چند هفته آزاد شد. این بازداشت آن زمان تا حدی توسط مقاله افشاگرانه سارا اشتون-سیریلو، تراجنسی، تحریک شد که بعدها مدتی به عنوان سخنگوی رسمی ارتش اوکراین فعالیت می‌کرد و در آن میان روس‌ها را “غیرانسان” خواند.

https://mejalehhafteh.com/2023/08/02/%d8%b1%d9%88%d8%b2%d9%86%d8%a7%d9%85%d9%87-%d9%86%da%af%d8%a7%d8%b1-%da%af%d9%88%d9%86%d8%b2%d8%a7%d9%84%d9%88-%d9%84%db%8c%d8%b1%d8%a7-%d8%af%d8%b1-%d9%85%d8%b1%d8%b2-%d9%85%d8%ac%d8%a7%d8%b1%d8%b3/

در اوایل ماه مه ۲۰۲۳، لیرا بار دیگر بازداشت شد. مانند دفعه اول، وزارت امور خارجه ایالات متحده از مداخله برای او به عنوان شهروند ایالات متحده خودداری کرد. لیرا، پسر یک مهاجر شیلیایی، در ایالات متحده متولد شد و در آنجا به عنوان نویسنده و فیلم‌ساز فعالیت می‌کرد، قبل از اینکه در اوکراین خانواده‌ای تشکیل دهد.

پس از اینکه اواخر پاییز گذشته به طور غیرمنتظره از زندان آزاد شد، تصمیم گرفت کشوری را که تا آن زمان به دلیل دو فرزندش در آن سکونت داشت را ترک کند. در مرز اوکراین و مجارستان دوباره بازداشت شد.
از آن زمان، گزارش‌های کمی در مورد وضعیت او منتشر شد، زیرا سفارت ایالات متحده همچنان به وظایف خود نسبت به یکی از شهروندان خود عمل نمی‌کرد. دولت شیلی رسماً علیه رفتار با لیرا اعتراض کرده بود، اما هرگز اعتراضی متقابل از سوی ایالات متحده وجود نداشت که مطمئناً به لیرا کمک بزرگی میکرد. پدر گونزالو معتقد است که انتقاد لیرا از دولت رئیس‌جمهور ایالات متحده، جو بایدن، دلیل این امر است. سازمان‌های روزنامه‌نگاری غربی نیز برای لیرا تلاش نکردند، اگرچه دستگیری او به وضوح بخاطر فعالیت روزنامه‌نگاری او بود.

تنها چند روز پیش، گفتگوی گونزالو لیرا سینیور با الکس کریستوفرو و الکساندر مرکوریس از The Duran برگزار شد، در این گفتگو پدر گزارش داد که در حال حاضر چه چیزی در مورد وضعیت سلامتی پسرش میداند. در این میان، او این نامه را که گونزالو به خواهرش نوشته بود، خواند:

https://mejalehhafteh.com/2023/08/01/%d8%a7%d9%88%da%a9%d8%b1%d8%a7%db%8c%d9%86-%d8%b3%d8%b1%d9%86%d9%88%d8%b4%d8%aa-%d9%86%d8%a7%d9%85%d8%b9%d9%84%d9%88%d9%85-%d8%ae%d8%a8%d8%b1%d9%86%da%af%d8%a7%d8%b1-%da%86%d9%be%da%af%d8%b1%d8%a7/

“من دوبار ذات الریه (در هر دو ریه) داشتم، همچنین یک پنوموتوراکس و یک مورد بسیار جدی دارم (ورم بدن). همه اینها از اواسط اکتبر شروع شد، اما توسط مسئولین زندان نادیده گرفته شد. آنها فقط در جلسه استماع ۲۲ دسامبر پذیرفتند که من ذات الریه دارم. من برای کاهش فشار در ریه ام که نفس کشیدن را برایم بسیار سخت می کند، از هر فعالیتی کاسته ام چراکه با کمترین فعالیتی، یا حتی اگر فقط دو دقیقه صحبت کنم،بیهوش می شوم قرار است تحت درمان قرار بگیرم.”

جلسه استماع آخر در پرونده او در ۲۲ دسامبر برگزار می شد، و به این دلیل که او نمی توانست در آن شرکت کند، زندان مجبور شد به ذات الریه او اشاره کند.

در گفتگو با The Duran همچنین مطرح شد که پنوموتوراکس نتیجه فشار خارجی شدید است و معمولاً در تصادفات اتومبیل رخ می دهد، بنابراین نشانه واضحی از اعمال خشونت علیه او میباشد. حداقل کاری که دولت ایالات متحده اکنون باید انجام دهد این است که یک کالبد شکافی مستقل و بیطرف را تضمین کند تا بتوان شکنجه احتمالی را تأیید کرد.

پدر گونزالو لیرا همراه با اطلاع از مرگ او بیانیه زیر را صادر کرد:

“من نمی توانم قبول کنم که پسرم اینگونه نابود شده است. او به مدت ۸ ماه و ۱۱ روز شکنجه شد، تحت فشار قرار گرفت، از ارتباط محروم شد، و سفارت ایالات متحده کاری برای کمک به پسرم انجام نداد. مسئول این تراژدی دیکتاتور زلنسکی است، با کمک یک رئیس‌جمهور ایالات متحده فرتوت، جو بایدن.”