“اجساد در خیابانها رها شده”: ساکنان شمال غزه تحت محاصره اسرائیل
شهر غزه و جبالیا همزمان با آغاز عملیات نظامی گسترده جدید با کمبود غذا و آب دست و پنجه نرم میکنند و در معرض قحطی قرار دارند.
نویسندگان: محمد الحجار، کاترین هرست
منتشرشده در میدل ایستآی
ترجمه جنوب جهانی
به مدت شش روز است که ساکنان اردوگاه پناهندگان جبالیا در شمال غزه در خانههایشان گرفتار شدهاند، این در حالی است که خیابانها پر از اجساد فلسطینیهایی است که در حملات اسرائیل کشته شدهاند.
با تشدید محاصره اردوگاه توسط ارتش اسرائیل که از ۶ اکتبر آغاز شد، مردم از بیرون رفتن میترسند. قطعی برق و اینترنت نیز بسیاری را در تاریکی فرو برده و آنها را مجبور کرده برای کسب اطلاعات به همسایگان متکی باشند.
عبد علی، ساکن اردوگاه، به میدل ایستآی گفت: “صدای بمباران و خمپارههای بیهدف را میشنویم، اما دقیقاً نمیدانیم کجاست.”
نیروهای اسرائیلی در روزهای اخیر حملهای مجدد به شمال غزه را آغاز کردهاند. به نظر میرسد ارتش در حال اجرای «طرح ژنرالها» است که هدف آن اخراج اجباری بیش از ۴۰۰ هزار فلسطینی از این منطقه است.
اردوگاه جبالیا اولین مرحله این عملیات است – نیروهای اسرائیلی این منطقه را با حملات هوایی کوبیدهاند، اردوگاه را به محاصره کامل درآورده و آن را از شهر جبالیا جدا کردهاند. این امر فرار ساکنان را غیرممکن ساخته، با وجود اینکه دستور تخلیه و حرکت به سمت جنوب صادر شده است.
طبق گزارش دفاع غیرنظامی در جبالیا، از آغاز این عملیات دست کم ۲۲۰ نفر کشته شدهاند.
برخلاف حملات قبلی که به ساکنان ۲۴ ساعت برای ترک محل فرصت داده میشد، این بار هیچ هشدار قبلی به ساکنان اردوگاه داده نشد.
علی گفت: “سربازان ناگهان از همه مناطق وارد شدند و تمام خروجیهای جبالیا را بستند.”
اکثر ساکنان از جای خود تکان نخوردهاند. پهپادهای چهارپره که در آسمان پرواز میکنند، حضور پهپادها هشداری هولناک برای اخراج ساکنان هستند.
علی به میدلایستآی گفت: “افرادی که بیرون رفتند، هدف گلوله قرار گرفتند و کشته شدند. اجسادشان در خیابانها رها شد. هیچ کس نتوانست به داد آنها برسد – نه آمبولانس و نه دفاع غیرنظامی.”
“دهها جسد در خیابانها افتاده و هیچ کس نمیتواند به آنها دسترسی داشته باشد، شناساییشان کند یا به هیچ شکلی به زخمیها رسیدگی کند.”
یحیی سعدالله، جوان ۲۰ سالهای که در حاشیه اردوگاه زندگی میکند، گزارش داد که مردم وحشتزده شنبه شب، زمانی که عملیات آغاز شد، سعی کردند فرار کنند. آنها بدون وسایل یا کفش میدویدند، در حالی که پهپادهای چهارپره به سویشان شلیک میکردند. او گفت که افراد معلول باید در خیابانها کمک میشدند.
سعدالله گفت اقوام همسرش هنوز در منطقه غربی صفطاوی گرفتار هستند، اما پس از هدف قرار گرفتن خانه توسط موشکهای اف-۱۶، ارتباطش با آنها قطع شده است.
«ما آمادهایم در خانههایمان بمیریم»
ناجی زیاده و خانوادهاش از معدود افرادی بودند که موفق به فرار شدند. آنها با پرچم سفید گریختند و از آتش اسرائیلی جان سالم به در بردند.
زیاده به خاورمیانه ای گفت: “سعی کردیم شبانه فرار کنیم، اما نتوانستیم. روز بعد منتظر ماندیم تا بمباران و حملات هوایی متوقف شود. سرانجام توانستیم در ساعت ۱ بعد از ظهر ۶ اکتبر خارج شویم.”
زیاده که اکنون در غرب غزه پناه گرفته، برای حفظ ارتباط با دوستان و خانوادهاش در اردوگاه تلاش میکند.
او گفت: “وقتی تماس برقرار میشود، میگویند که روزهای سختی را میگذرانند و حملات شدیدی در جریان است.”
اما بسیاری از ساکنان در جای خود ماندهاند. آنها به خوبی از طرح جابجایی اسرائیل آگاه هستند و میدانند که جبالیا اولین مرحله آن است. همین امر نیز باعث میشود بسیاری قاطعانه در خانههایشان بمانند.
علی گفت: “ما مردم غزه هستیم، همه ما این طرح را رد میکنیم. ما آمادهایم در خانههایمان بمیریم و خانههایمان را ترک نکنیم. هیچ جای امنی در غزه وجود ندارد.”
“مردم محله ما و اطراف همه همین را میگویند: همه در خانههایشان میمانند و میترسند بیرون بروند تا زمانی که ما را مجبور به خروج کنند. اگر وارد خانهها شوند، مجبور به ترک خواهیم شد، در غیر این صورت، در خانههایمان میمانیم.”
فرار در تاریکی
در حالی که تمرکز عملیات نظامی اسرائیل در شمال غزه بر جبالیاست، ارتش سه بیمارستان در بیت حانون و بیت لاهیا در نزدیکی آنجا را محاصره کرده و همزمان حمله زمینی به شهر غزه را آغاز کرده است.
یک بار دیگر، ارتش قبل از آغاز حملات هوایی به این منطقه و پیشروی خودروهای زرهی به سمت شهر، دستور تخلیه صادر نکرد.
مردم در خانههایشان گرفتار شدهاند و چندین خانواده در یک ساختمان پناه گرفتهاند، زیرا بخش زیادی از این شهر جنگزده در حملات قبلی با خاک یکسان شده بود.
در همین حال، آتش پهپادهای چهارپره مانع از دسترسی تیمهای دفاع غیرنظامی برای رسیدگی به مجروحان میشود.
بیسان البیطار ۲۰ ساله گفت که این آخرین یورش، ترسناکترین بوده است. او و همسرش زمانی که حدود ساعت ۸ شب مشغول خوردن شام بودند، صدای تیراندازی را شنیدند و از خانهشان در شمال شهر فرار کردند.
آنها در تاریکی فرار کردند و از خیابانهای تاریک عبور کردند. چراغهای خیابان همگی شکسته بودند و آنها میترسیدند از چراغ قوه تلفن همراهشان استفاده کنند، مبادا توسط پهپادهای چهارپرهای که در بالای سرشان میچرخیدند، دیده و هدف قرار بگیرند.
آنها اکنون در مرکز شهر غزه اقامت دارند. این هفتمین باری است که البیطار آواره شده است.
بزرگترین مشکل آب است
با گسترش دستورات تخلیه اسرائیل، ساکنان نگرانند که ذخایر غذا و آب اندکشان به پایان برسد.
سازمانهای غیردولتی هشدار دادهاند که اخراج دسته جمعی حدود ۴۰۰ هزار ساکن شمال غزه، وضعیت بشردوستانه را که از قبل وخیم بوده، بدتر خواهد کرد. دستورات جدید مانع از دسترسی کمکها به این منطقه میشود.
فیلیپ لازارینی، رئیس آنروا (آژانس امداد و کاریابی سازمان ملل برای آوارگان فلسطینی) روز چهارشنبه گفت که عملیات نظامی تشدید شده، این آژانس را مجبور میکند “خدمات نجاتبخش را تعطیل کند”. او افزود که تنها دو چاه از هشت چاه آب در جبالیا هنوز فعال هستند.
علی گفت: “بزرگترین مشکل برای ما در شمال غزه، آب خواهد بود.”
“قبلاً کامیونهای آب تازه به ما میرسیدند و ما هر روز ۲۰ یا ۴۰ لیتر برای مصرف روزانه پر میکردیم. امروز، پنج روز است که تحت محاصره هستیم و هیچ کس واقعاً آب تازه ندارد.”
ذخایر هیزم، تنها وسیلهای که مردم میتوانند با آن غذایشان را بپزند، نیز رو به اتمام است.
علی گفت: “اگر محاصره منطقه بیش از این طول بکشد، در دوره آینده با مشکلات زیادی روبرو خواهیم شد. ممکن است مردم از گرسنگی بمیرند یا برای بیرون رفتن جانشان را به خطر بیندازند.”
سعدالله که دکهای برای خرید و فروش کنسرو دارد، گفت از زمانی که اسرائیل روز شنبه حمله به جبالیا را آغاز کرد، قیمت مواد غذایی در منطقه به شدت افزایش یافته، زیرا کمکهای امدادی کمیاب است.